Αρχική Blog Σελίδα 88

Συνέντευξη: Ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης των Βαλκανίων Εμίρ Κουστουρίτσα μιλά για την παγκοσμιοποίηση, την “Woke” ατζέντα, την τεχνητή νοημοσύνη και την πανδημία

Πραγματικός χείμαρρος ήταν ο Εμίρ Κουστουρίτσα στη συνέντευξη που έδωσε στα Χανιά – Περιέγραψε το woke κίνημα ως πολιτικό όπλο μείωσης του πληθυσμού.

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Πολλαπλά «εγκεφαλικά» προκάλεσε στα συστημικά ΜΜΕ της χώρας μας, η συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε από τα Χανιά ο κορυφαίος Σέρβος σκηνοθέτης, Εμίρ Κουστουρίτσα.

Για όσους τυχαίνει να μη γνωρίζουν τον Κουστουρίτσα, πρόκειται για τον μεγαλύτερο σκηνοθέτη των Βαλκανίων (και έναν από τους κορυφαίους της Ευρώπης), ο οποίος στις ταινίες του «πάντρεψε» αριστουργηματικά τη λαογραφία με το σινεμά, δημιουργώντας τη δική του καλλιτεχνική επανάσταση πάνω στα πονεμένα συντρίμμια της Γιουγκοσλαβίας. Ταινίες που ακροβατούν ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ, με μεγάλες δόσεις βαλκάνιας «τρέλας», με σάτιρα, αλλά και με το ωμό δράμα που μόνο ο ρεαλισμός προσφέρει. Με πρωταγωνιστές απλούς καθημερινούς ανθρώπους που «παγίδευαν» τον θεατή μόνο με την ακαταμάχητη δύναμη της ζωής.

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα γεννήθηκε στο Σεράγεβο (έχοντας Βοσνιακές ρίζες) και μεγάλωσε ως παιδί μουσουλμανικής οικογένειας κατά τους τύπους, όμως το 2005 βαφτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός λαμβάνοντας το όνομα «Νεμάνια».

Στα πλαίσια της τιμητικής παρουσίας του στο 13ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, ο εμβληματικός κινηματογραφιστής που έχει βραβευτεί δύο φορές με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, επιφύλαξε πολλές… δυσάρεστες εκπλήξεις για τα ελληνικά media που μέχρι πρόσφατα έπιναν… νερό στο όνομα του Κουστουρίτσα.

Ένα μεγάλο κομμάτι της 70λεπτης συνέντευξης του, ο Κουστουρίτσα το αφιέρωσε στην καταστροφική αποστολή της woke ατζέντας. Περιέγραψε με ακρίβεια τις καταβολές της και τους μοχθηρούς σκοπούς της, ως πολιτικό εργαλείο επιβολής στις μάζες.

«Η woke ατζέντα δημιουργήθηκε από την CIA – είναι μέρος ενός παγκόσμιου σχεδίου να ισοπεδώσει τους τοπικούς πολιτισμούς και να επιβάλει μια ομοιογένεια, κάτι που κάνει η αριστερά τα τελευταία 200 χρόνια. Είναι μια κατασκευασμένη ατζέντα και όχι μια γνήσια ατζέντα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει κατασκευαστεί για να διαλύσει τον θεσμό της οικογένειας και να προετοιμάσει και να δημιουργήσει ευάλωτα άτομα, εύκολα χειραγωγήσιμα από τις πολυεθνικές εταιρείες», είπε αρχικά ο Κουστουρίτσα, εξηγώντας ουσιαστικά γιατί ο woke δικαιωματισμός ενοποιήθηκε με την πιο ευνοϊκή για εκείνον ιδεολογία, δηλαδή εκείνη της σύγχρονης αριστεράς.

Και συνέχισε:

«Οι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης θέλουν να ελέγχουν τον παγκόσμιο πληθυσμό. Ο στόχος είναι η μείωση του πληθυσμού της γης, δηλαδή από 8 δισεκατομμύρια να γίνει πολύ μικρότερος. Δεν μπορεί να βάζεις διλήμματα σε ένα 10χρονο αγόρι για τη σεξουαλικότητά του. Να του δίνεις την δήθεν επιλογή να αποφασίσει αν είναι αγόρι ή κορίτσι ή transgender ή… ζώο. Αυτό είναι ένα πλασματικό δίλημμα! Ακόμα κι εμένα που είμαι 70 χρονών, αν αρχίσεις να μου δίνεις τέτοιες επιλογές θα με βάλεις σε δίλημμα! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύω ότι κάποιοι ενδέχεται να δημιουργήσουν τη δική τους οπτική για τη σεξουαλικότητα τους».

Είναι βέβαιο ότι οι «βόμβες» αλήθειας που εκτόξευε με χαρακτηριστική άνεση ο Κουστουρίτσα, έκαναν πάρα πολλούς να νιώσουν εξαιρετικά άβολα, όπως φάνηκε και από τα αμήχανα βλέμματα των παρισταμένων στη συνέντευξη. Δευτερόλεπτα αφότου ειπώθηκαν τα παραπάνω, ήδη τα ΜΜΕ άρχισαν να πονοκεφαλιάζουν για το πώς θα μεταφέρουν στα site τέτοια… συμφορά, χωρίς να πλήξουν ιδιαίτερα την εικόνα ενός σκηνοθέτη που αποθέωναν εδώ και δεκαετίες.

Να χαθούν στη… μετάφραση τα λόγια, δεν γινόταν, πέρα από λίγες «χειρουργικές» επεμβάσεις σε λέξεις που θα μπορούσαν να λειάνουν ελάχιστα τις αιχμές. Να κάνουν φουλ επίθεση στον Κουστουρίτσα, πάλι δεν μπορούσαν, αφού μιλάμε για έναν ογκόλιθο της κινηματογραφικής τέχνης που η δυσφήμησή του θα είχε σοβαρές συνέπειες σε πολλά επικοινωνιακά επίπεδα. Η μόνη… εγγυημένη λύση ήταν να θάψουν εντελώς τη συνέντευξη σαν να μην έγινε ποτέ, και αυτό προτίμησαν πάρα πολλά μέσα.

Για τους λίγους τολμηρούς που επέλεξαν να μεταφέρουν την είδηση όμως, η συνέχεια ήταν… σπαρταριστή.

Τα συστημικά ΜΜΕ ακροπατώντας στα όρια της κριτικής, προσπάθησαν να δώσουν έναν τόνο καλλιτεχνικής… αφέλειας στις δηλώσεις του Κουστουρίτσα. Οι τίτλοι των ειδήσεων περιέγραφαν τα λόγια του «εκκεντρικού» και του «απροσδόκητου» σκηνοθέτη και μόνο ένας ιστότοπος (που διακρίνεται για τη φανατική στάση του υπέρ της woke ατζέντας) έγραψε για «θεωρίες συνωμοσίας» από τον Κουστουρίτσα.

Από την πολιτισμική στη σεξουαλική πολυμορφία

Ο Σέρβος όμως ήταν ασταμάτητος. Δεν έμεινε μόνο στα παραπάνω. «Κένταγε» κυριολεκτικά. Συνεχίζοντας το συλλογισμό του, είπε ότι: «όταν ο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ βρισκόταν στην εξουσία, έκανε λόγο για παγκόσμια πολιτισμική πολυμορφία (σ.σ. αυτό που λέμε «πολυπολιτισμικότητα»), αλλά τώρα αυτή εξελίχθηκε σε σεξουαλική πολυμορφία. Η σεξουαλική πολυμορφία είναι το παιχνίδι που παίζουν τώρα σε όλο τον κόσμο. Χωρίς κάποια επινόηση, ούτε καν κάποια ιδεολογία.

Ο ορθόδοξος κόσμος θα επιβιώσει, αυτό μπορεί να μην είναι σημαντικό για τους υποστηρικτές της woke κουλτούρας αλλά για εμάς είναι. Αυτοί εξάλλου δεν ξέρουν αν υπάρχουν ή όχι», πρόσθεσε.

Και σε άλλο σημείο ανέφερε:

«Το Woke κίνημα είναι αντικρουόμενο με τον εαυτό του. Στις ΗΠΑ οι υποστηρικτές του έχουν ταυτιστεί πλέον με κάποιους εκτός ελέγχου αριστεριστές που προσπαθούν να προκαλέσουν εμφύλιο πόλεμο. Αριστερός δεν γίνεσαι με ρεκλάμες. Οι wokeιστές θυματοποιούν τους εαυτούς τους για να σκαρφαλώσουν στην κορυφή. Για να σας αποδείξω ότι δεν είμαι εμπαθής, θα σας πω ότι το επόμενο σενάριο μου το γράφω μαζί με έναν 24χρονο υποστηρικτή αυτής της ατζέντας, αλλά η ιδεολογία ενός ανθρώπου δεν περιορίζεται μόνο στη σεξουαλικότητά του. Όμως το woke δεν έχει να κάνει με την ελευθερία, αλλά μόνο με τη σεξουαλικότητα και την πολιτική».

Τουλάχιστον χειμαρρώδη θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον Εμίρ Κουστουρίτσα. ο οποίος με το χιούμορ που τον διακρίνει σχολίασε σε κάποιο σημείο με νόημα: «ξέρω ότι σας δυσαρεστώ πολύ με αυτά που λέω εδώ πέρα…».

Τι είπε για την ΑΙ και την πανδημία

Σε μια μικρή του αναφορά για το ζήτημα της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο σκηνοθέτης σχολίασε:

«Μπορεί να ξεχωρίσει η Τεχνητή Νοημοσύνη το καλό και το κακό; Να μας διδάξει το σωστό και το λάθος; Προφανώς δεν μπορούμε να εναντιωθούμε σε συσκευές που μας διευκολύνουν τη ζωή. Πρέπει όμως να εναντιωθούμε στην πιθανότητα οι συσκευές να γίνουν σοφότερες από εμάς. Το επόμενα 1.000 χρόνια δεν θα αλλάξουν και πολλά… Θα αλλάξει ο τρόπος που πληρώνουμε σίγουρα. Για τον τρόπο που αναπαραγόμαστε; Ποιος ξέρει…», είπε, ενώ σε ένα αιχμηρό σχόλιο του για την πανδημία, είπε ότι ο κορωνοϊός αποδείχθηκε πώς δημιουργήθηκε σε εργαστήρια, σχολιάζοντας με νόημα: «Πρόβατα μη φοβάστε τον λύκο, τον βοσκό να φοβάστε!».

Οπωσδήποτε το γεγονός ότι στηρίζει όλα τα παραπάνω ένας καταξιωμένος σκηνοθέτης 70 ετών που έχει συναναστραφεί με την πολιτιστική «ελίτ» σε όλα τα κοσμικά σαλόνια του πλανήτη, δίνει ιδιαίτερο βάρος στα λεγόμενά του. Η woke ατζέντα πράγματι προωθείτο από τις αμερικανικές υπηρεσίες με μακρύ βραχίονα τη USAID (αυτά είναι γνωστά και αποδεδειγμένα πλέον) και αυτονόητα η σύγχυση που προκαλεί αυτή η ατζέντα στον σεξουαλικό προσανατολισμό εκατομμυρίων ανθρώπων, οδηγεί σε μείωση των γεννήσεων και άρα έλεγχο του πληθυσμού.

Ο Κουστουρίτσα χωρίς να νιώθει τους περιορισμούς των Ελλήνων καλλιτεχνών που (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) φοβούνται να μιλήσουν γι’ αυτά τα θέματα γιατί την επόμενη μέρα θα ψάχνουν μεροκάματο, μίλησε νέτα – σκέτα για το δικαιωματιστικό φασισμό. Είναι μια συζήτηση που λίγα χρόνια πριν στην Ελλάδα «απαγορευόταν» να ανοίξει, κι ακόμα προκαλεί αμηχανία. Όμως την ιστορία ή την προλαβαίνεις ή σε ξεπερνά.  Αν δεν ανοίξεις εσύ το θέμα, θα το ανοίξει κάποιος άλλος που μπορεί. Που τολμά. Που λειτουργεί έξω από το εγχώριο πλαίσιο φίμωσης και δίνει ορθά επιχειρήματα.

Παραλλάσσοντας τον τίτλο από μια πολυβραβευμένη ταινία του Σέρβου σκηνοθέτη, θα λέγαμε ότι οι «όμορφες» ιδεολογίες – όμορφα «καίγονται»…

Πηγή: sportime.gr

Άγιος Δημήτριος Στανιλοάε: Ανθρώπινη νοημοσύνη και σατανική πονηρία (Saint Demetrius Staniloae: Human intelligence and satanic cunning)

Μετάφραση στα ελληνικά από τα ρουμανικά: π. Θεόδωρος Ιβάνα

Η κακία που φτάνει στα άκρα, η υπερηφάνεια που φτάνει στα άκρα, η πονηριά, το ψέμα, γι’ αυτό υπάρχει και μια συγκεκριμένη κατανόηση, υπάρχει μια συγκεκριμένη εξυπνάδα…

Βλέπουμε στους Αγίους Πατέρες ότι ο Χριστός δημιούργησε τον άνθρωπο με τη φύση του και στη συνέχεια, με το φύσημα του Αγίου Πνεύματος, του έδωσε την εικόνα του. Αλλά έδωσε την εικόνα μόνο στον άνθρωπο επειδή ήταν ικανός να την δεχτεί… ο άνθρωπος έχει από τη φύση του και κάτι που τον ξεχωρίζει από τα ζώα, κάτι ικανό για την εικόνα, αλλά η πλήρης εικόνα δίνεται μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Ο Σατανάς έχασε το Άγιο Πνεύμα, έμεινε με την ικανότητα να είναι σύμφωνα με την εικόνα που τον ξεχωρίζει από τα ζώα. Ο Σατανάς δεν είναι όπως το ζώο, δεν χάνει εντελώς την νοημοσύνη του, την έχει, αλλά είναι στρεβλή… όλα στρεβλώνονται, όλα γίνονται ψεύτικα, πονηρά. Μια πονηρή, ψεύτικη νοημοσύνη είναι τρομερή, είναι χειρότερη από την ακατανόηση/έλλειψη κατανόησης του ζώου. Ένα ζώο δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο ο Σατανάς.

Πολλοί άνθρωποι δελεάζονται από αυτή τη νοημοσύνη, ξέρετε; Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να είναι έξυπνος, να καταλαβαίνει και είναι φτιαγμένος για να νοιάζεται για τον εαυτό του, για την αξία του. Ο Θεός έδωσε σε όλους μια αξία. Αλλά ο άνθρωπος ξεχνάει ότι η αξία του έγκειται σε αυτό που λαμβάνει από τον Θεό και στην καλοσύνη και τον αλτρουισμό του. Είμαι κάτι όχι μόνο μέσω του εαυτού μου, αλλά και μέσω αυτού που κάνω για τους ανθρώπους.

Ο άνθρωπος πιστεύει ότι βρίσκει το άπειρο μέσα του. Πιστεύει ότι στην ικανοποίησή του μπορεί να φτάσει στο άπειρο. Παραμένει πάντα… γι’ αυτό και παραμένει αθάνατος. Δεν χάνεται εντελώς. Ο Θεός δεν τον αφήνει να χαθεί εντελώς, αλλά τον αφήνει όπως τον έπλασε, αθάνατο, αλλά αθάνατο σε αυτή την δίψα για τον εαυτό του, στη δίψα και στη σκέψη ότι μπορεί να εξελιχθεί ατέλειωτα. Και ο Σατανάς το έχει ακόμα περισσότερο από εμάς. Επειδή ο Σατανάς είναι πιο κοντά στη θεϊκή απεραντοσύνη, χωρίς σώμα, και έτσι κατά κάποιον τρόπο πιο ικανός να προχωράει συνεχώς προς αυτή την ψεύτικη απεραντοσύνη, που στην πραγματικότητα δεν είναι πρόοδος προς την απεραντοσύνη, αλλά πρόοδος στη μονοτονία, είναι μια επίφαση προόδου. Όπως και στην κουλτούρα χωρίς Θεό. Είναι μια φαινομενική πρόοδος, η οποία όμως τελικά δεν είναι πρόοδος, είναι μονοτονία και είναι ανία. Μερικοί βαριούνται αυτή την πρόοδο, αυτή τη λεγόμενη πρόοδο. Η αληθινή πρόοδος δεν είναι παρά καλοσύνη: κάνε το καλό και θα νιώσεις ευτυχισμένος.

π. Αντώνιος Φραγκάκης: Η Θεοπτική εμπειρία της Γερόντισσας Γαλακτίας

Την Τρίτη, 3 Οκτωβρίου στις 7.00 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων με την επωνυμία «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025», συντελέστηκε «πνευματικός σεισμός», παρουσία πλήθος προσκυνητών, με την αφήγηση και ανάλυση των θεοπτικών εμπειριών της Οσίας Γερόντισσας Γαλακτίας, με την ομιλία του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας.

Πηγή: Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Δήμου Αγίου Δημητρίου

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Τρίτη 28 Ὀκτωβρίου 2025

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΡΙΤΗ ΚΑ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Κολασσαεῖς Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
1: 1-3; 7-11

Παῦλος, ἀπόστολος ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν. Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ Πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ πάντοτε περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ, καθὼς καὶ ἐμάθετε ἀπὸ ᾽Επαφρᾶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνδούλου ἡμῶν, ὅς ἐστιν πιστὸς ὑπὲρ ἡμῶν διάκονος τοῦ Χριστοῦ, ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν Πνεύματι. Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ, περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ, ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΡΙΤΗ ΣΤ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
11: 1-10

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι τὸν Ἰησοῦν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ. εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ὅταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ’ ἡμέραν· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ τῷ ὀφείλοντι ἡμῖν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους, ἐπειδὴ φίλος μου παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρός με καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθήσω αὐτῷ· κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ· μή μοι κόπους πάρεχε· ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται, καὶ τὰ παιδία μου μετ’ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν· οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι; λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιχθήσεται.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων. Kαι των τέκνων αυτών, Σαρβήλου, Nιτά, Iέρακος, Θεοδούλου, Φωτίου, Bήλης και Eυνίκης (28 Οκτωβρίου)

Μαρτύριο των Aγίων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων και των τέκνων αυτών. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων. Kαι των τέκνων αυτών, Σαρβήλου, Nιτά, Iέρακος, Θεοδούλου, Φωτίου, Bήλης και Eυνίκης

Συν επτά τέκνοις η δυάς των συζύγων,
Tιμήν τομήν ηγείτο την εκ του ξίφους.
Δειρήν ογδοάτη γε Tερέντιος εικάδι κάρθη.

Μαρτύριο των Aγίων Tερεντίου και Nεονίλλης των ομοζύγων και των τέκνων αυτών. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Oύτοι όλοι ευρίσκοντο μέσα εις ένα οσπήτιον, ως ένα γένος όντες. Kαι κρυπτώς ελάτρευον τον Θεόν. Όθεν διαβάλλονται εις τον ηγεμόνα και παρασταίνονται εις το αυτού κριτήριον. Eπειδή δε ωμολόγησαν μεν τον Xριστόν Θεόν αληθινόν, τα δε είδωλα επεριγέλασαν, διά τούτο κρεμασθέντες, καταξεσχίζονται άσπλαγχνα. Kαι καταρραντίζονται άνωθεν αι πληγαί των με ξύδι δριμύτατον και άλας. Yποκάτω δε φλογίζονται με πυρκαϊάν. Oι δε Άγιοι ταύτα πάσχοντες, επροσηύχοντο, και με σιωπηλήν φωνήν επαρακίνουν ένας τον άλλον εις το μαρτύριον. Λοιπόν δεν επαρέβλεψεν ο Kύριος την προσευχήν τους. Aλλά Άγγελοι αοράτως ηλευθέρωσαν αυτούς από τα δεσμά, και ιάτρευσαν τας πληγάς των. Oι δε ασεβείς βλέποντες τούτο, εξεπλάγησαν ομού και εφοβήθησαν. Έπειτα ρίπτονται οι Άγιοι εις την φυλακήν. Kαι την ερχομένην ημέραν δέρνονται με ρόπαλα, ήτοι με ραβδία χοντρά. Mετά ταύτα δένονται εις τροχούς, και δέρνονται ανελεημόνως. Aβλαβείς δε μείναντες με την χάριν του Θεού, παραδίδονται τροφή εις τα θηρία. Kαι πάλιν αβλαβείς διαφυλαχθέντες, βάλλονται μέσα εις καζάνια μεγάλα γεμάτα από πίσσαν βρασμένην. O δε βρασμός της πίσσης, ω του θαύματος! ευθύς μετεβλήθη εις νερόν. Bλέποντες δε οι ασεβείς, πως διαφυλάττονται οι Άγιοι αβλαβείς από τα βάσανα, απέκοψαν με το ξίφος τας κεφαλάς των. Kαι ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του μαρτυρίου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Στεφάνου του Σαββαΐτου, του και Eπισκόπου γενομένου (28 Οκτωβρίου)

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Στεφάνου του Σαββαΐτου, του και Eπισκόπου γενομένου

Eπώνυμος Στέφανος ου φορείς στέφους,
Ο πρακτική χειρ αρετής οίδε πλέκειν.

Oύτος ο Όσιος εκ νεαράς του ηλικίας έγινε Mοναχός, και ήκμαζεν εν έτει ψϟ΄ [790]. Eισελθών γαρ εις την Λαύραν του μεγάλου Πατρός Σάββα, και δεχθείς από τους εν τη Λαύρα κατοικούντας αγίους Πατέρας, εδιδάχθη παρ’ εκείνων τον του Θεού φόβον, και κάθε άλλην αρετήν και πράξιν ασκητικήν. Άγευστος δε διέμεινε των ηδονών του κόσμου ο μακάριος ούτος, με το να έγινε Mοναχός πολλά νέος. Aφ’ ου λοιπόν επρόκοψεν εις την κατά Θεόν ηλικίαν, και έλαμψεν εις την υπακοήν και ησυχίαν, τότε ηξιώθη και του χαρίσματος της Aρχιερωσύνης. Kαι όχι μόνον τούτο, αλλά και χάριν παραδόξων θαυμάτων έλαβεν από τον Θεόν, αφ’ ου πρώτον ενέκρωσε τα πάθη της ψυχής και του σώματος, με εγκράτειαν, με πόνους ασκητικούς, και με θείαν σύνεσιν. Kαι αφ’ ου έφθασεν εις άκραν απάθειαν. Iάτρευσε γαρ μίαν κόρην δαιμονισμένην διά της προσευχής του, και ταύτην παρέδωκεν υγιή εις τον πατέρα της. Eυρισκόμενος δε πάντοτε εις την έρημον, παραδόξως ημέρονε τα άγρια ζώα. Kαι εις τα πλησιάζοντα προς αυτόν ζαρκάδια, έδιδε τροφήν με τας χείρας του. Mίαν φοράν δε, επειδή εδίψησεν ο μαθητής του, διά τούτο εκτύπησεν ο Όσιος την γην με την ράβδον του, και εύγαλε νερόν και επότισεν αυτόν. Kαι άλλα δε σημεία εποίησε και θαύματα. Ήτον δε απλούς κατά το ήθος. Γλυκύς εις την συνομιλίαν. Kαι ευκολοκατάδεκτος εις την γνώμην. Oύτος λοιπόν διαλάμψας πανταχού ως ήλιος, με την άσκησιν και με τα θαύματα, και παράδειγμα γενόμενος αρετής εις τους μαθητάς του, εν ειρήνη προς Kύριον εξεδήμησεν1.

Σημείωση

1. Oύτος ο Όσιος ηγωνίσατο κατά των αιρέσεων. Kαι ποιητής εγένετο ασματικών τροπαρίων, ως τούτο αναφέρει ο Γραπτός Θεοφάνης, εν τω εις τον Όσιον τούτον μελουργηθέντι παρ’ αυτού Kανόνι.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

Το θαύμα στο έπος του 1940 (διηγήσεις, περιστατικά)

ΠΑΝΑΓΙΑ: Μια μέρα, η Ελλάς θα γίνει το προσκύνημα όλων των λαών της οικουμένης

Το ακόλουθο επεισόδιο συνέβηκε στον Καλαμά, τις πρώτες μέρες της ιταλικής εισβολής, όταν ακόμα οι φασίστες νόμιζαν πως τίποτε δεν μπορούσε να σταματήση την προέλασή τους.

Ένα μικρό μας τμήμα, κατατσακισμένο από την κούρασι, άυπνο μέρες ολόκληρες, είχε μαζευτεί σ’έναν καλαμώνα της αριστεράς όχθης του ποταμού γιά να ξαποστάση λίγες ώρες. Οι άνδρες λαγοκοιμόνταν, μα πετάχθηκαν ξαφνικά στο ά­κουσμα μιας παράξενης, υπερκόσμιας φωνής. Και είδαν τότε, μέσα στο σκοτάδι που τους περιτριγύριζε, μιάν αχνή οπτασία, μιά γυναίκα με πονεμένη μορφή, μα που το πρόσωπό της αχτινοβολούσε από μιά υπερκόσμια χαρά. Την γνώρισαν αμέσως, αν και ποτέ δεν την είχαν ξαναδεί: ήταν η Παναγία, που τους μιλούσε: «Τούτο εδώ είναι το ακρώτατο σημείο όπου θα φτάσουν οι αντίχριστοι. Από εδώ και πέρα, τίποτε δεν θα σταματήσει τη φυγή τους. Και σας λέγω και τούτο ακόμα: μιά μέρα, η Ελλάς θα γίνει το προσκύνημα όλων των λαών της οικουμένης». Και το όραμα εξαφανίστηκε. Την επομένη, άρχιζε η αντεπίθεσίς μας, οι Ιταλοί ξαναπερνούσαν τον Καλαμά άρον-άρον και η φυγή τους από τότε δεν έχει σταματημό.

(«Με τη βοήθεια του Θεού θα επικρατήσει το δίκαιόν μας», εφ. Η Νίκη, 19-4-41. Σύγχρονη δημοσίευση, στο λεύκωμα του Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου: Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ’40, σελ.146, με τον τίτλο «Φωνή υπερκόσμια»).

***

Ο Άγιος Γεώργιος στον πόλεμο του 1940

Όταν πολεμούσαμε το 1940 στην Αλβανία, εναντίον των Ιταλών, που μας επιτέθηκαν χωρίς κανένα λόγο, συνέβη το εξής θαυμαστό. Από κάποια μονάδα είχε συλληφθεί μαζί με άλλους Ιταλούς και ένας αξιωματικός αιχμάλωτος. Οι φαντάροι που τον συνέλαβαν, του αφαίρεσαν τον οπλισμό, τα κυάλια κ.λπ., όπως προβλέπεται για τους αιχμαλώτους. Όλα τα έδινε χωρίς διαμαρτυρία. Και τις φωτογραφίες των παιδιών του και της γυναίκας του. Μία μικρή όμως εικονίτσα του αγίου Γεωργίου δεν ήθελε να τη δώσει με κανέναν τρόπο.

Τελικά του την πήρανε. Τότε ζήτησε να δει τον διοικητή. Μόλις τον συνάντησε, τον παρακάλεσε να του δώσουν την εικόνα του αγίου Γεωργίου πίσω.

-Αυτή είναι δική μας Ορθόδοξη, τί την θέλεις εσύ ο παπικός; του είπε ο διοικητής.
-Εγώ, απαντά ο Ιταλός λοχαγός, οδηγούσα τον λόχο μου. Στην μάχη όμως πάνω, δεν μπορούσα να σπάσω τις γραμμές των Ελλήνων. Γιατί μπροστά τους και πάνω στον αέρα, έβλεπα να τρέχει σε όλη τη γραμμή του μετώπου, ένας καβαλάρης με άσπρο άλογο, που μας εμπόδιζε να προχωρήσουμε. Στην οπισθοχώρησή μας όμως, βρήκα στον δρόμο ένα ερημοκκλήσι, Μπήκα μέσα να προσευχηθώ και βλέπω αυτό το εικονισματάκι. Ήταν ακριβώς ο Άγιος με το άσπρο άλογο, που δεν μας άφηνε να προχωρήσουμε. Την πήρα μαζί μου και από τότε την έχω σαν φυλαχτό επάνω μου. Σας παρακαλώ να μου την αφήσετε.

Και πράγματι, του την άφησαν.

Από το τευχίδιο του Ιωάννη Κωστώφ, «Οι άγιοι στον πόλεμο και στην ειρήνη», έκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα 1984, σ. 26-27

***

Επιστολή στρατιωτικού Ιερέα ο οποίος βρισκόταν στο πολεμικό μέτωπο κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προς τον Μητροπολίτη Παντελεήμονα Φωστίνη, (1888-1962) ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου, και Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, καθώς και Ενόπλων Δυνάμεων.

«…Ρίγη περνούν το κορμί μου απ’ ό,τι βλέπουν καθημερινά τα μάτια μου ανάμεσα στους στρατιώτας μας. Προ ολίγων ημερών σ’ ένα λόχο μας, που είχε δεχθή μια επίθεσι των Ιταλών, εσκοτώθηκε ένα στ’ αλήθεια ατίμητο παλληκάρι από τα πιο ηρωϊκά του Συντάγματος μας.
Ο αδελφός του, που υπηρετεί στον ίδιο λόχο, κάτω από την πίεση του πόνου για το θάνατο του αδελφού του έδωσε φρικτό όρκο!

– Όσους αιχμάλωτους πιάσω, παππούλη -μου έλεγε με θρήνο- θα τους σφάζω σαν αρνιά. Θα πληρώσουν πολύ ακριβά το θάνατο του αδελφού μου.

Εγώ προσπάθησα να τον παρηγορήσω, αλλά και να τον ανυψώσω στα ύψη, που ταιριάζουν για την ελληνική ψυχή. Εκείνος ήταν αδύνατο να ακούση τίποτε. Ήταν έξαλλος από τον πόνο. Σήμερα τον είδα να περνάη [με] οκτώ αιχμαλώτους, που είχε πιάσει ο λόχος τους και να κλαίει σαν μικρό παιδί. Ανησύχησα και τον ρώτησα:

– Τι σου συμβαίνει, βρε παιδί μου, γιατί κλαις;

Κι εκείνος με κόπο πολύ κατόρθωσε να μου εξηγήση:

– Σήμερα τους έπιασε ο λόχος μου. Κι εζήτησα από το λοχαγό μου να τους δώση να τους οδηγήσω εγώ στη στρατονομία με την απόφασι να τους ξεκάνω και τους οκτώ στο δρόμο για να εκδικηθώ το θάνατο του αδελφού μου. Ο λοχαγός μου τους έδωσε. Τους έβαλα μπροστά κι εγώ τους ακολουθούσα με το αυτόματο στα χέρια αποφασισμένος να μην αφήσω ούτε ένα ζωντανό από αυτούς. Μα την ίδια στιγμή, που ήμουν έτοιμος να πατήσω τη σκανδάλη, είδα ολοζώντανο τον αδελφό μου μπρος στο αυτόματο και μου είπε τρομαγμένος: «Εμένα θα σκοτώσης, αδελφέ μου; Τι σούκαμα; Δεν με λυπάσαι; Δεν συλλογίζεσαι τη μανούλα μας;» Άρχισα να τρέμω και με πήραν τα δάκρυα. Τους αγκάλιασα τότε όλους, τους εφίλησα σαν νάταν ο καθένα από αυτούς ο αδελφός μου…».

Απόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτη Χίου, Παντελεήμονα Φωστίνη, «Θεμέλια γαλανόλευκα», των εκδόσεων Άθως.

***

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, πολεμιστής του 1940 γράφει από το μέτωπο:

«Σου γράφω από μία αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου […] είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, αυτό που είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις. Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση περίπου δεκατριών μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη. Ο σκοπός φώναξε: «τις ει;». Μιλιά δεν ακούστηκε. Φώναξε ξανά θυμωμένος. Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: «η Παναγία!». Εκείνη όρμησε εμπρός σα να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη.

Ολόκληρη εβδομάδα παλέψαμε σκληρά για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν-Μόροβας. […] Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Και όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και απλά χάθηκε».

***

Η Παναγία αποκαλύπτει γιατί ο Θεός επέτρεψε την κήρυξη του πολέμου στην Ελλάδα το 1940

Αμέτρητες είναι οι εμφανίσεις της Παναγίας σε στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Έπους του 1940 στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο ευλαβέστατος Ανθυπασπιστής τότε κ. Νικόλαος Γκάτζαρος, του οποίου η αναφορά για την εμφάνιση της Παναγίας είναι καταγεγραμμένη επίσημα στα Αρχεία του Ελληνικού Στρατού. Με δάκρυα συγκινήσεως διηγείται το θαυμαστό περιστατικό. Είναι πολύ σημαντική η αναφορά του αυτή διότι η ίδια η Παναγία μας αποκαλύπτει τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ για τις οποίες Ο ΘΕΟΣ ΕΠΕΤΡΕΨΕ την κήρυξη αυτού του πολέμου στην Ελλάδα το 1940.

Το περιστατικό συνέβη στις 3 Μαρτίου 1941 περί τις 8μμ, όταν μετέβη για ένα περίπατο σε παρακείμενο του καταυλισμού, του Λόχου στον οποίο βρισκόταν, μικρό ύψωμα όπου συνάντησε την Παναγία μαυροφόρα: «ο αήρ είχε πάψει να φυσά, ο ουρανός ήταν αστεροειδής και κατά την επιστροφή, ούτε 10 βήματα δεν είχε κάνει, του εμφανίζεται και του κόβει το δρόμο μια γυνή μαυροφόρα, έχουσα σεμνή την εμφάνισή της». Το πρόσωπο της διακρινόταν στο ημίφως. Εκείνος αιφνιδιάστηκε από το θέαμα και έπεσε στα γόνατα στο έδαφος. Πήγε να την ασπαστεί, ενώ τα μάτια του ήταν συγκινημένα, τα πόδια και τα χέρια του έτρεμαν.

Και του είπε τα εξής: «Είμαι η Παναγία. Μη φοβείσαι παιδί μου. Εγώ ενεμφανίσθην να σου είπω τρεις λόγους. Τους οποίους να μη λησμονήσεις».

1) Ο παρών πόλεμος εκηρύχθη απροκαλύπτως και αναιτίως υπό της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδος. Θελήματί μου η Ελλάς θα εξέλθη τούτου νικηφόρως.
2) Ο πόλεμος ούτος εκηρύχθη εναντίον της Ελλάδος, ίνα γνωρίση ο κόσμος, ότι αφορμή τούτου είναι η απομάκρυνσίς του εκ της Χριστιανικής θρησκείας, καθ’ ην ύβριζεν, εβλασφήμει τα θεία της και έρρεπε προς τον εκφυλισμόν και την ακολασίαν και ούτως συμμορφωθή, ίνα μάθη ότι υπάρχει και προΐσταται ο Θεός. Τρανώτατα δε τεκμήρια της υπάρξεως ταύτης είναι τα συχνά θαύματα των Αγίων της Εκκλησίας του Χριστού.
3) Έπρεπε να μάθη ο κόσμος, ότι ο δίκαιος πάντοτε υπερισχύει της βίας. Ανάφερε, λοιπόν, ταύτα και εγγράφως εις τον Διοικητήν σου, ίνα μη πτοηθή προ ουδενός κωλύματος, καθότι υπό την προστασίαν Μου ο Ελληνικός Στρατός θα νικήση!».

Ο στρατηγός Κατσιμήτρος μόλις έμαθε για την αναφορά του στρατιώτη έδωσε εντολή να βρεθεί ζωγράφος… Ο στρατιώτης που ζωγράφισε την εικόνα, της «Παναγίας της Νίκης», ήταν ο Γιάννης Τσαρούχης, η οποία απέκτησε τη φήμη ότι είναι θαυματουργή και ο ανθυπασπιστής Νίκος Γκάτζαρος διέταξε αμέσως να γίνει έρανος γιατί θεώρησε ότι στο σημείο που εμφανίστηκε η Παναγία θα πρέπει να γίνει μικρός ναός. Η εκκλησία χτίστηκε στο Γκολεμί, αλλά όπως έχουν καταθέσει μάρτυρες καταστράφηκε επί Χότζα.

Πηγή: https://iconandlight.wordpress.com/

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης στον εμφύλιο

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο κ. Μπαλάσκας εξιστορεί πώς γνώρισε τον ασυρματιστή στο Στρατό Άγιο Παΐσιο και πώς κατάλαβε τις ικανότητες που είχε ο άνθρωπος αυτός από νεαρή ηλικία (στο τέλος του κειμένου η συνέντευξη).

Το πρώτο πράγμα που έκανε και κέντρισε το ενδιαφέρον του συστρατιώτη του, αλλά και όλων των άλλων στρατιωτών ήταν να προβλέψει την απώλεια ενός στρατιώτη πυροβολητή.

Όπως δήλωσε σε συνέντευξη του ο Βασίλειος Μπαλάσκας επρόκειτο να προωθήσουν στο μέτωπο δύο από τα τέσσερα πυροβόλα που είχαν (τα άλλα δύο θα τα κρατούσαν τα μετόπισθεν) για να αποκρούσουν τους Γερμανούς.

Τότε τον πλησίασε ο στρατιώτης πυροβολητής και του είπε να μην πάει εκείνος μπροστά, αλλά να μείνει πίσω.

Ο διμοιρίτης του έκανε το χατίρι, αλλά τότε ήρθε η προφητεία του νεαρού ασυρματιστή:

«Και εδώ να τον αφήσεις θα σκοτωθεί», είπε ο Άγιος Παΐσιος στον κ. Μπαλάσκα.

Και όντως έτσι έγινε.

«Όταν επιστρέψαμε, αφού δεν καταφέραμε να πάρουμε το ύψωμα, μάθαμε πώς όντως ο πυροβολητής είχε σκοτωθεί», είπε ο κ. Μπαλάσκας.

Στη συνέχεια εξιστορεί μία άλλη περίπτωση που τον έκανε να μείνει με το στόμα ανοιχτό, όπως και πολλούς ακόμη στρατιωτικής.

«Πορευόμασταν προς μία περιοχή και δεχθήκαμε πυρά.

Τα γαϊδούρια τρόμαξαν και το ένα από αυτά παρέσυρε τον ασυρματιστή Παΐσιο σε γκρεμό βάθους τουλάχιστον 500 μέτρων.

Τότε είπαμε πώς σκοτώθηκε και ο διοικητής μάλιστα θέλησε να βγάλει και σχετικό σήμα.

Μετά από κάποια ώρα εμφανίστηκε ο Παΐσιος χωρίς να έχει πάθει τίποτα και όταν τον ρωτήσαμε τι έγινε και πώς γλύτωσε, έδειξε προς τα πάνω και είπε ο Θεός». Εκεί, όπως λέει ο κ. Μπαλάσκας που ακόμη και σήμερα τον βλέπει στα όνειρα του τακτικά «καταλάβαμε πώς ο άνθρωπος αυτός είχε κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά».

Και αποδείχθηκε αυτό σε μία άλλη μάχη με τον εχθρό.

«Τα διασταυρούμενα πυρά ήταν συνεχόμενα και κάποια στιγμή ένας στρατιώτης τραυματίσθηκε και ζητούσε βοήθεια.

Δεν τολμούσε να μπεί κανείς στο σημείο.

Το έκανε ο Παΐσιος.

Εν μέσω πυροβολισμών πήγε πήρε τον στρατιώτη στην πλάτη και τον έφερε πίσω χωρίς να πάθει απολύτως τίποτα», είπε ο κ. Μπαλάσκας.

Αποκάλυψε πώς ο ζήλος και η αγάπη του Γέροντα Αγίου Παϊσίου ήταν μεγάλη για την πατρίδα και είπε πώς απολύθηκε από τον Στρατό το 1950.

Είχε ήδη κάνει πολλούς συστρατιώτες του να πιστέψουν στο Θεό, αλλά και να μάχονται για την πατρίδα με ακόμη μεγαλύτερο σθένος.

Πηγή: vimaorthodoxias.gr


Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης

Με ρώτησαν μία φορά: «Γιατί η Παναγία δεν έκανε θαύμα στην Τήνο και οι Ιταλοί τίναξαν το καράβι «Έλλη» την ημέρα της μνήμης της;». Ενώ η Παναγία έτσι έκανε μεγαλύτερο θαύμα. Το τίναγμα της «Έλλης» προκάλεσε την αγανάκτηση των Ελλήνων. Κατάλαβαν οι Έλληνες ότι οι Ιταλοί δεν σέβονται τίποτε και αγανάκτησαν, οπότε μετά τους εδίωξαν φωνάζοντας «αέρα». Αλλιώς θα έλεγαν: «Και αυτοί θρησκεύ­ουν, είναι φίλοι μας». Δεν θα καταλάβαιναν την ασέβεια των Ιταλών. Και έρχονται τώρα αυτοί με την λογική τους και λένε: «Γιατί να μην κάνη θαύμα η Παναγία;». Τί να πής

«Ευλογημένοι, στον πόλεμο του 1940 στο Μέτωπο, οι Έλληνες μάλωναν μεταξύ τους για το ποιός θα πάει μπροστά στην Πρώτη Γραμμή. Οι νέοι τότε τραβούσαν τους μεσήλικες πίσω και τους έλεγαν:
”Πηγαίνετε εσείς πίσω, γιατί έχετε Οικογένεια και παιδιά και αφήστε εμάς μπροστά”…
Εσείς λέτε πως δυσκολεύεστε και δεν θέλετε να πάτε να υπηρετήσετε ! »…

Από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε το Έθνος! Όσοι πεθαίνουν παλληκαρίσια, δεν πεθαίνουν. Αν δεν υπάρχη ηρωισμός, δεν γίνεται τίποτε. Και να ξέρετε, ο πιστός είναι και γενναίος.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας· και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας. Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθή ένα τέτοιο έθνος! Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίση ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους, για να κρατηθή κάτι και να σωθή το πλάσμα Του. Δεν θα αφήση ο Θεός, αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε ανθρωπίνως και για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε προσευχή να βοηθήση ο Θεός.

Παλιά, όταν γινόταν ένας πόλεμος, ήταν εν αμύνη κανείς και πήγαινε να αγωνισθή, να πολεμήση, για να υπερασπιστή την Πατρίδα του, το έθνος του. Τώρα δεν πάμε να υπερασπίσουμε την Πατρίδα μας ή να αγωνισθούμε, για να μη μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας ή να μη μας πάρουν την αδελφή μας και μας ατιμάσουν, ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μία ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο. Στην Κατοχή γινόσουν ήρωας, γιατί δεν χαιρετούσες έναν Γερμανό. Τώρα γίνεσαι ήρωας, γιατί δεν χαιρετάς τον διάβολο. Πάντως θα δούμε φοβερά γεγονότα. Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρώτεροι [1]. Νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά. Μία μπόρα είναι και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή Πασά ή τον Χίτλερ ή τον Μουσουλίνι, αλλά τον διάβολο. Γι’ αυτό θα έχουμε και ουράνιο μισθό.
Ο Θεός ας αξιοποιήση το κακό σε καλό σαν Καλός Θεός.
Αμήν.

[1] Βλ. Αποκ. 22, 11

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Δευτέρα 27 Ὀκτωβρίου 2025

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Φιλιππησίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
4: 10-23

Ἀδελφοί, ἐχάρην ἐν Κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν· ἐφ΄ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε ἠκαιρεῖσθε δέ. Οὐχ ὅτι καθ΄ ὑστέρησιν λέγω· ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι. Οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν· ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσιν μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι. Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ. Πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει. Οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήμψεως εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι· ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὴν χρείαν μοι ἐπέμψατε. Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλὰ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν. Ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ΄ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ. Ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Τῷ δὲ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί. Ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
10: 22-24

Εἶπεν ὁ Κύριος· Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τίς ἐστιν ὁ υἱὸς, εἰ μὴ ὁ πατήρ, καὶ τίς ἐστιν ὁ πατὴρ, εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ’ ἰδίαν εἶπε· Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nέστορος (27 Οκτωβρίου)

Άγιος Νέστωρ

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nέστορος

Oμού Λυαίον και λύμην την της πλάνης,
Kτείνας ο Nέστωρ τέμνεται διά ξίφους.
Eικάδι εβδομάτη αποκέρσαν Nέστορα κεδνόν.

Άγιος Νέστωρ

Oύτος ο Άγιος Nέστωρ ήτον πολλά νέος κατά την ηλικίαν εκείνην, κατά την οποίαν αρχίζουν να φυτρόνουν αι τρίχες των γενείων, ήτον δε γλυκύς εις την θεωρίαν. Ωραίος εις το κάλλος, και γνώριμος του Aγίου ενδόξου Mάρτυρος Δημητρίου. Oύτος λοιπόν βλέπωντας, πως ο βασιλεύς Mαξιμιανός έχαιρε και ηγάπα ένα βάρβαρον, Λυαίον ονομαζόμενον· και πως εκαυχάτο μεγάλως εις την ανδρίαν του βαρβάρου εκείνου, και εις τας νίκας οπού έκαμνε με όσους επάλευε· ταύτα, λέγω, βλέπων ο μακάριος Nέστωρ, εμίσησε την τοιαύτην υπερηφάνειαν του Λυαίου. Bλέπων δε και τα θαύματα του Aγίου Δημητρίου, έλαβε θάρρος, ότι αν μόνον αρματωθή με τας ευχάς εκείνου, και πολεμήση τον βάρβαρον Λυαίον, έχει βέβαια διά να τον νικήση. Όθεν προστρέχει εις τον μέγαν Δημήτριον. Kαι πεσών εις τους πόδας αυτού, δούλε του Θεού Δημήτριε, λέγει, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με τον Λυαίον. Διά τούτο εύξαι διά λόγου μου, επικαλεσάμενος το όνομα του Xριστού. O δε Άγιος σφραγίσας αυτόν με το σημείον του τιμίου Σταυρού, και τον Λυαίον, του είπε, θέλεις νικήσεις, και διά τον Xριστόν θέλεις μαρτυρήσεις. Tότε λοιπόν ο γενναίος Nέστωρ εμβήκεν εις το στάδιον χωρίς φόβον. Kαι αφ’ ου έκαμε τον Mαξιμιανόν να θαυμάση διά την ωραίαν του θεωρίαν, ο Θεός Δημητρίου, είπε, βοήθει μοι. Kαι πολεμήσας με τον Λυαίον, κτυπά τούτον κατάκαρδα με την μάχαιράν του, και θανατόνοι παρευθύς, εκείνον οπού εθανάτωσε πολλούς. Πληγόνει δε εν ταυτώ και τον βασιλέα με πληγήν ψυχικήν, διότι επροξένησεν εις αυτόν λύπην απαρηγόρητον. Όθεν εκ τούτου θυμωθείς ο τύραννος, επρόσταξεν, ότι ο μεν Άγιος Δημήτριος, να κατατρυπηθή με λόγχας, ο δε Άγιος Nέστωρ, να θανατωθή με ξίφος. Kαι έτζι έλαβον και οι δύω παρά Xριστού τους στεφάνους του μαρτυρίου1.

Μαρτύριο Αγίου Νέστορος. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Σημείωση

1. Σημείωσαι, ότι εις τον Άγιον Nέστορα εγκώμιον έχει Iωσήφ ο Θεσσαλονίκης. Oύ η αρχή· «Φαιδρά μεν η πανήγυρις». (Σώζεται εν τη των Iβήρων)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)