Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες.
Των ακολουθιών θα προεξάρχει ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΟΡΦΟΥ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΟΡΟΥΝΤΗΣ
Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο τῆς μακαριστῆς Γερόντισσας καθηγουμένης τῆς Ἱ. Μ. Ἁγίου Νικολάου Ἰουστίνης Μοναχῆς
Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι τὸ βράδυ τῆς Τρίτης, 9 Αὐγούστου 2022 καὶ ὥρα 10:00 μ.μ. θὰ τελεσθεῖ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα, ἡσυχαστικὴ Ἀγρυπνία καὶ Θεία Λειτουργία ἀπὸ ἕνα ἱερέα καὶ ἕνα διάκονο. Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας θὰ πορευθοῦμε πρὸς τὸ κοιμητήριο τῆς Μονῆς, ὅπου θὰ τελεσθεῖ παρὰ τον τάφο τῆς μακαριστῆς καθηγουμένης τῆς Μονῆς μας, Γερόντισσας Ἰουστίνης Μοναχῆς, τὸ τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο αὐτῆς.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Ὀρούντης, 21.07.2022.
– Γέροντα, δηλαδή ποιό είναι ακριβώς το νόημα αυτής της ζωής;
– Ποιό είναι; Να ετοιμασθούμε για την Πατρίδα μας, τον Ουρανό, τον Παράδεισο. Το πάν είναι να συλλάβη ο άνθρωπος αυτό το βαθύτερο νόημα της ζωής, που είναι η σωτηρία της ψυχής. Όταν ο άνθρωπος πιστεύη στον Θεό και στην μέλλουσα ζωή, τότε καταλαβαίνει ότι αυτή η ζωή είναι μάταιη και ετοιμάζει το διαβατήριό του για την άλλη ζωή. Ξεχνούμε ότι όλοι θα φύγουμε. Δεν θα βγάλουμε ρίζες εδώ. Αυτή η ζωή δεν είναι για να καλοπεράσουμε. Είναι να δίνουμε εξετάσεις, για να περάσουμε στην άλλη ζωή. Γι’ αυτό ο σκοπός μας πρέπει να είναι να ετοιμασθούμε, ώστε να φύγουμε με αναπαυμένη συνείδηση, όταν μας καλέση ο Θεός, και να πετάξουμε κοντά Του. Όταν ο Χριστός ευλόγησε τους πέντε άρτους και χόρτασε τόσες χιλιάδες ανθρώπους, ο κόσμος ένα κι ένα είπε: «Είναι ό,τι πρέπει για βασιλιάς!». Έφαγαν τους πέντε άρτους και τα δυο ψάρια και ενθουσιάσθηκαν. Ο Χριστός όμως τους είπε να μην ενδιαφέρονται γι᾿ αυτήν την τροφή, γιατί δεν θα μείνουμε εδώ. Σ᾿ αυτήν την ζωή δοκιμάζεται ο καθένας, αν ανταποκρίνεται σε όσα ζητάει ο Θεός.
– Γέροντα, τί πρέπει να έχη κανείς πάντα στον νού του, για να κάνη το θέλημα του Θεού;
– Να έχη τον νού του στον Θεό. Να σκέφτεται γιατί ήρθαμε σ᾿ αυτήν την ζωή. Εδώ δεν ήρθαμε για να κάνουμε τα πάντα και να βολευτούμε. Ήρθαμε για να ετοιμασθούμε για την άλλη ζωή. Ο νούς μας λοιπόν πρέπει να είναι διαρκώς εκεί και σε ό,τι θα μας βοηθήση να πάμε εκεί. Με την φιλότιμη αντιμετώπιση, με τον ταπεινό και φιλότιμο αγώνα καταλαβαίνει κανείς το νόημα της πνευματικής ζωής. Η πνευματική ζωή είναι λεβεντιά, γλέντι πνευματικό. Ξέρετε τί θα πη γλέντι! Να πιάσετε το βαθύτερο νόημα του Μοναχισμού, την πνευματική αρχοντιά, την ευαισθησία την πατερική. Το βαθύτερο νόημα της ζωής – όχι του Μοναχισμού αλλά της ζωής – έχουν υποχρέωση όλοι οι άνθρωποι να το συλλάβουν. Αν το έκαναν αυτό, δεν θα είχαν καθόλου μικροπρέπειες, γκρίνιες κ.λπ. Αφού υπάρχει θεία ανταπόδοση, να κοιτάξουμε πώς θα βγάλουμε κανένα φράγκο για ᾿κεί, και όχι πώς θα έχουμε εδώ την αξιοπρέπειά μας και πώς θα απολαμβάνουμε ανθρώπινες τιμές. Όταν ο άνθρωπος τοποθετή τον εαυτό του στην πραγματική ζωή, όλα τα χαίρεται. Χαίρεται που ζή, χαίρεται που θα πεθάνη. Όχι γιατί βαρέθηκε την ζωή του, αλλά χαίρεται που θα πεθάνη και θα πάη κοντά στον Χριστό.
– Χαίρεται, Γέροντα, γιατί δεν αντιδρά σ᾿ αυτό που ο Θεός επιτρέπει;
– Χαίρεται, γιατί βλέπει ότι αυτή η ζωή είναι πρόσκαιρη, ενώ η άλλη αιώνια. Δεν βαρέθηκε την ζωή, αλλά σκέφτεται «τί θα κάνουμε, δεν θα φύγουμε;» και ετοιμάζεται για ᾿κεί, γιατί καταλαβαίνει ότι αυτός είναι ο προορισμός του, το νόημα της ζωής. Νά, οι κοινωνικοί λειτουργοί έχουν καλωσύνη, οι καημένες, τρέχουν, σκοτώνονται για τους άλλους. Σπουδάζουν ψυχολογία, αλλά με τον τρόπο που πηγαίνουν να βοηθήσουν, σε κάποιες περιπτώσεις σταματούν. Πάει λ.χ. μία να παρηγορήση έναν που έχει ένα πόδι και αυτός της λέει: «Εσύ μου λές “καλημέρα” με δυο πόδια, αλλά εγώ με ένα». Τί να του απαντήση; Πώς να τον βοηθήση με την ψυχολογία; Αν δεν βοηθηθή αυτός ο άνθρωπος να συλλάβη το βαθύτερο νόημα της ζωής, δεν μπορεί να βοηθηθή με τίποτε. Να καταλάβη ότι γι’ αυτήν την αναπηρία που επέτρεψε ο Θεός, αν δεν γογγύζη, θα έχη να λάβη στην άλλη ζωή αποταμιευμένο ουράνιο μισθό και να χαίρεται. Και αν ακόμη οι άλλοι περπατούσαν με τέσσερα πόδια, να έλεγε: «Σε ευχαριστώ, Θεέ μου, που περπατώ με ένα πόδι». Αλλά όσες δεν έχουν την πνευματική αντιμετώπιση, πάνε να παρηγορήσουν τους αρρώστους και δεν ξέρουν τί να τους πούν. Πάει η κοινωνική λειτουργός να παρηγορήση λ.χ. μια γυναίκα τριάντα πέντε χρονών με καρκίνο, που έχει και τρία παιδάκια. Τί να της πή; Αν δεν βοηθηθή αυτή η μητέρα να συλλάβη το βαθύτερο νόημα της ζωής, απελπίζεται, γιατί σκέφτεται τί θα γίνουν τα παιδιά. Την ίδια απελπισία που έχει η μητέρα έχει και η κοινωνική λειτουργός, αν δεν έχη καταλάβει κάτι το ανώτερο, το βαθύτερα πνευματικό. Αν δεν υπάρχη κατ’ αρχάς βαθύτερη τοποθέτηση στον ίδιο τον εαυτό της, δεν μπορεί να βοηθήση σωστά, για να έρθη η θεία παρηγοριά στον άλλον. Έτσι οι καημένες κουράζονται και σωματικά, αλλά και στενοχωρούνται, γιατί δεν μπορούν να βοηθήσουν θετικά. Κουράζονται δηλαδή διπλά.
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου-Οικογενειακή Ζωή. Λόγοι Δ’ Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης
Η Ιερά Μητρόπολις Μόρφου και η Εκκλησιαστική Επιτροπή του Καθεδρικού Ιερού Ναού του Αγίου Μάμαντος Μόρφου ανακοινώνουν την τέλεση Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στην κατεχόμενη κωμόπολη της Μόρφου, το Σάββατο, 6 Αυγούστου 2022, με αφορμή την πανήγυρη της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Της Θείας Λειτουργίας θα προστεί ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, συμπαραστατούμενος από κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.
Οι πιστοί θα έχουν την ευκαιρία να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα του Χρυσοσώτηρος Ακανθούς, η οποία βρίσκεται και φυλάσσεται προσωρινά εντός του ναού του Αγίου Μάμαντος.
Όσοι πιστοί επιθυμούν, μπορούν να φέρουν μαζί τους κόλλυβα και άρτους για την εορτή καθώς και σταφύλια και άνθη.
Για πληροφορίες απευθύνεστε
Εκκλησιαστική Επιτροπή Καθεδρικού ναού Αγίου Μάμαντος Μόρφου.
Επισκοπείον Ευρύχου, 30 Ιουλίου 2022.
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, ποὺ τελέσθηκε στὸν ὁμώνυμο πανηγυρίζοντα ἱερὸ ναὸ τῆς κοινότητος Ἀκακίου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (6.8.2021).
Ψάλλει ὁ Πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.
Έτη πολλά μεταμορφωμένα και σε σας.
Όσοι διαλέγομε τον Χριστό ως τρόπο ζωής και όχι για τα ήθη και τα έθιμα της Ακανθούς και της Μόρφου αλλά ως τρόπον καθημερινής ζωής. Ο καθημερινός τρόπος για να επιλέγω τον Χριστό ως τρόπον ζωής, είναι να μετανιώνω για τα λάθη μου και τα πάθη μου. Αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να ελκείσει το Άγιον Πνεύμα για να μας καθαρίσει, να μας φωτίσει, να μας μεταμορφώσει και τέλος-τέλος να μας αγιάσει.
Επιλέγουμε τον Χριστό ως το κατεξοχήν Θεανθρώπινο πρόσωπο που ενίκησε τον θάνατο, που ενίκησε την αμαρτία μας, που ενίκησε τον διάβολο, διότι υπάρχει διάβολος όπως τον περιγράφει το Ευαγγέλιο όσο και να ενοχλεί τα αυτιά της σύγχρονης Ευρώπης και της άθεης Αμερικής. Αυτοί μας παρουσίασαν τον διάβολο ως μυθώδη φαντασία και αφού τον έβγαλαν από τη ζωή τους και τώρα τον νομιμοποιούν.
Αν θέλουμε λοιπόν να μεταμορφωθούμε Αυτόν θα επιλέξουμε, τὸ ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν εὑρισκόμενον, τον Χρυσσοσώτηρά μας. Απ᾿ αυτή την θαυμαστή εικόνα της Ακανθούς, που εδώ και εφτακόσια χρόνια, μας υπενθυμίζει ότι ἐγὼ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή,ο πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται. Τι ζωή θέλουμε; Να μας μεταμορφώσει ο Χριστός διά της μετανοίας και της τακτικής Θείας Κοινωνίας ή επειδή θέλουμε να είμεθα μοντέρνοι επειδή, δεσπότη μου, άλλαξαν οι καιροί και αυτά που γράφτηκαν πριν δύο χιλιάδες χρόνια πρέπει να μην τα λέμε; Τότε, αντί της μεταμορφώσεως, έρχεται το άλλον πνεύμα το πονηρόν και μας παραμορφώνει.
Άρα, όσο περνούν όχι τα χρόνια, οι μέρες σας λέω, θα υποχρεωθούμε από τα γεγονότα και την καθημερινότητά μας, να επιλέξουμε: Χριστόν και μεταμόρφωση ή αντίχριστο και παραμόρφωση. Και αν δεν το βλέπετε μέσα στην ψυχή σας γιατί δεν εμάθετε να βλέπετε μέσα, θα το βλέπετε στα παιδιά σας και στα εγγόνια σας και θα απορείτε γιατί συμβαίνει αυτό. Η απάντηση είναι γιατί δεν επιλέξαμε τον Χριστό διά της μετανοίας, της Θείας Κοινωνίας και της επικοινωνίας.
Εύχομαι να γίνει και από σας και εμάς, αυτή η θαυμάσια επιλογή της μεταμορφώσεως και τότε έχει μέλλον ο τόπος μας. Διαφορετικά, τα άλλα όλα που ακούτε, θα είναι παραμυθάκια για να ξεγελούν πρόσφυγες και μη.
Διερωτηθήκατε ποτέ πως θα πάμε ενώπιον του Χριστού και της Παναγίας, αφού όλοι θα πάμε ενώπιον τους, χωρίς να φροντίσουμε τουλάχιστον το κεφάλαιο της μετανοίας, το κεφάλαιο της καθάρσεως.
Η Ορθοδοξία είναι τόσον πλούσια και τόσον πλήρης, που έχει τη θεραπευτική αυτή αγωγή σε όλη της τη δυνατότητα και πληρότητα. Και πρέπει να τονίσω ότι είναι κάτι επίκαιρο η μετάνοια αφού βλέπετε ότι έφτασε όλη η κοινωνία, όλη η Οικουμένη σε ένα μεταίχμιο, σε μία σύγχυση, σε μίαν αποστασία. Τα βλέπετε και σεις δεν υπάρχει λόγος να σας πείσω αφού κάθε χρόνος γίνεται πιο δύσκολος όχι μόνον οικονομικά αλλά και Πνευματικά. Αισθανόμεθα ότι πιεζόμεθα όλο και περισσότερο από δυνατούς πειρασμούς, πολλοί άνθρωποι φεύγουν νέοι, είτε με ατυχήματα είτε με ανίατες ασθένειες. Έλεγε η αγία Ματρώνα η Ρωσίδα ότι λίγον πριν τους μεγάλους πολέμους, λίγο πριν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, πολλοί άνθρωποι καλοσυνάτοι, αλλά ολίγον αδύνατοι στην πίστη είτε θα φύγουν με αρρώστιες, είτε με ατυχήματα.
Και το ζούμε… ποιο σπίτι δεν έχει νεκρό, ποιο σπίτι δεν έχει ασθενή; Για όλους αυτούς όμως υπάρχει η μετάνοια και η Θεία Λειτουργία. Η μετάνοια και η Θεία Λειτουργία για τους ζωντανούς, για τους κεκοιμημένους μας όμως μόνον η Θ. Λειτουργία διότι «εν τω Άδη, ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό είναι σημαντικά τα χρόνια που περνούμε να αξιοποιήσουμε τον χρόνο που μας δίδει ο Θεός είτε είμεθα γέροι, είτε είμεθα μεσήλικες, είτε είμεθα νέοι άνθρωποι.
Ένας σύγχρονος άγιος που ζει με μεγάλες ασθένειες μου αποκάλυψε γιατί δεν θα αποφύγομε τους μεγάλους πολέμους, τους μεγάλους σεισμούς και καταποντισμούς. Ο λόγος είναι γιατί υπάρχουν δύο μεγάλες αμαρτίες για τις οποίες οι άνθρωποι δεν μετανιώνουν, μεταμελούνται, αλλά δεν μετανιώνουν.
Η μία είναι η φοβερή αμαρτία της έκτρωσης. Πόσα μικρά παιδιά σκοτώνονται καθημερινά από τους ίδιους τους γονείς και δεν γνωρίζουν, έλεγε ο άγιος Παΐσιος, το άγιο βάφτισμα. Και στατιστικά είναι πιο πολλά τα παιδιά που τα κάνουν έκτρωση, πριν γνωρίσουν τη ζωή και το βάφτισμα, από τα παιδιά που γεννιούνται.
Το δεύτερο αμάρτημα, είναι οι σαρκικές αμαρτίες που γίνονται πέρα από τη φύση που δεν είναι φυσικές και γίνονται και εκτός αλλά και εντός γάμου. Και νομίζουν οι άνθρωποι ότι είναι δικαίωμά τους αλλά δεν είναι δικαίωμά μας. Η ζωή που έχουμε είναι του Αγίου Πνεύματος διότι αυτό είναι το ζωοποιών Πνεύμα. Το σώμα που έχουμε είναι το σώμα του Χριστού «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».
Άρα το σώμα μας πρέπει να το προσέχουμε και όπου δεν το προσέξαμε είτε με εκτρώσεις, είτε με σαρκικές αμαρτίες υπάρχει το φάρμακο. Η Εκκλησία δεν είναι σκληρή όμως είναι αυστηρή αλλά πάντοτε μας δείχνει τον δρόμο της επιστροφής που πρώτος τον κήρυξε ο Τίμιος Πρόδρομος. Υπάρχει η μετάνοια να γονατίσουμε, να μετανιώσουμε είτε είναι αμαρτήματα του παρελθόντος, είτε της νεότητας μας, είτε είναι τωρινά. Να βρούμε και ένα πνευματικό άνθρωπο να μας καθοδηγήσει για το πώς να αγαπήσουμε πιο δυνατά την Παναγία, για να νικήσουμε τις σαρκικές μας επιθυμίες. Πώς να μνημονεύσουμε τα κεκοιμημένα, τα νεκρά, τα σκοτωμένα παιδιά μας από μας, για να μην μας κατατρώνε οι ενοχές και η κατάθλιψη.
Και με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο τον εαυτό μας ανακουφίζουμε, αλλά και αυτά τα γεγονότα που θα ΄ρθουν τα αναβάλλουμε λιγάκι. Για να δώσει ο Θεός χρόνο μετανοίας σε περισσότερους ανθρώπους.
Εύχεστε και σεις, ευχόμεθα και εμείς, η Παναγία μας, ο Τίμιος Πρόδρομος και όλοι οι άλλοι άγιοι να γίνουν μεγάλοι ικέτες για τις δικές μας αμαρτίες, αρκεί εμείς να μετανοούμε.
Απόσπασμα κηρύγματος Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου από τον Εσπερινό της εορτής της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου που τελέσθηκε στον ιερό ναό Τιμίου Προδρόμου στο χωριό Πρόδρομος (28.08.2016).
«Αὐτοκράτωρ ἐστὶ τῶν παθῶν ὁ εὐσεβὴς λογισμός» (Δ’ Μακκαβαίων, α’ 7, θ’ 4). Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών. Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας Αντίοχο (περί το 5327 από κτίσεως κόσμου ή 173 π.Χ.), όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε.
Ο Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής (175-164 π.Χ.), ο σκληρός και αλαζόνας αυτός απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου εισέβαλε το 170 π.Χ. στα Ιεροσόλυμα, όπου πυρπόλησε τα πάντα, θέλησε να εκριζώσει την Ιουδαϊκή θρησκεία, με τη βία να εξελληνίσει τους Εβραίους, και να τους αναγκάσει να γίνουν ειδωλολάτρες. Απαγόρευσε την λατρεία του αληθινού Θεού καταργώντας την αργία του Σαββάτου και όλες τις γιορτές τους. Πολλοί τότε Ιουδαίοι φάνηκαν δειλοί και από τον φόβο τους υπάκουσαν στην εντολή του βασιλιά Αντιόχου. Κάποιοι όμως προτίμησαν να περάσουν σκληρά βασανιστήρια, παρά να αρνηθούν τον μόνο αληθινό Θεό.
Ο Ελεάζαρος, ο πολυσέβαστος εννενηντάχρονος ιερέας και διδάσκαλος του Νόμου απεφάσισε να βαδίσει πρώτος την οδό του μαρτυρίου. Αφού απέρριψε με ορμή το χοιρινό κρέας, το οποίο έβαλαν με την βία στο στόμα του, τον έσυραν βάναυσα στα βασανιστήρια.. Αλλ’ ο σεβάσμιος γέροντας υπέφερε καρτερικά τις κακοποιήσεις, οι στρατιώτες δε του πρότειναν, για ν’ απαλλαγεί από την θανατική καταδίκη, να φάγει ένα κομμάτι κρέας από αυτά που ο Νόμος επέτρεπε, να προσποιηθεί όμως στον Αντίοχο, ότι τρώει χοιρινό κρέας.
Ο ζηλωτής όμως της πίστεως, Άγιος Ελεάζαρος, αρνήθηκε να ατιμάσει τα γηρατειά του, να κηλιδώσει για μια στιγμή τον άγιο βίο του και να γίνει αιτία σκανδάλου στους νεώτερους. Διότι αυτός ο συμβιβασμός, όσο μικρός και αν φαινόταν, σήμαινε αποστασία από τον Θεό και προσχώρηση στα ειδωλολατρικά ήθη.
Έπειτα, χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό, προχώρησε προς το βασανιστικό όργανο, το τύμπανο. Η μεγάλη του θυσία ανέβηκε στο θρόνο του Θεού ως «οσμή ευωδίας πνευματικής». Επιπλέον έγινε παράδειγμα προς μίμηση στους μαθητές του καθώς και σε όλο τον λαό.
Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Αγίου Ελεαζάρου παρουσιάσθηκαν στον Αντίοχο οι επτά Μακκαβαίοι αδελφοί συνοδευόμενοι από την μητέρα τους. Κατάπληκτος ο Αντίοχος από την κοσμιότητα, την ευγένεια, την καλλονή και το πλήθος αυτών των νέων, προσπάθησε να τους παρασύρει με απατηλές υποσχέσεις να θυσιάσουν στα είδωλα, να μεταβάλλουν τρόπο ζωής .
Ωστόσο ούτε οι υποσχέσεις ούτε και οι απειλές στάθηκαν ικανές να κλονίσουν την πίστη των επτά αδελφών. Όλοι μαζί, με μια φωνή, οπλισμένοι με τον ευσεβή λογισμό, ομολόγησαν με αποφασιστικότητα ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την ζωή τους, παρά να παραβούν τους νόμους του Θεού και να αρνηθούν τον νομοθέτη Θεό. «Κοινή η πνοή των, κοινός ο στόχος των, ένας ο τρόπος της ζωής των, ο θανατος διά τον Θεόν, όχι ολιγώτερον αδελφοί εις τα ψυχάς απ’ ο,τι εις τα σώματα…» αναφωνεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.
Έπειτα βάδισαν κατά σειράν ηλικίας «προς εμπαιγμόν», προς το μαρτύριο, αναπτερώνοντας ο ένας το φρόνημα του άλλου. Ο κοινός ζήλος τους για την αρετή ενίσχυε την μεταξύ τους αγάπη και ομόνοια. Υποβλήθηκαν στα ίδια φρικτά βασανιστήρια. Και η ευσεβής Σολομονή, η αξιοθαύμαστη μητέρα τους, αν και έβλεπε τα παιδιά της να βασανίζονται και να θανατώνονται όλα την ίδια ημέρα από τον ειδωλολάτρη τύραννο,«δεν ωλοφύρετο με θρήνους, αλλ’ είχε σαν αδαμάντινον τον νούν και σαν να γεννούσε εκ νέου τους υιούς της εις την αθανασίαν». (Δ΄ Μακ. ιστ΄ 11-13).
Μεταβάλλοντας δε με την χάρη του Θεού, την γυναικεία τρυφερότητα σε ανδρικό θάρρος, πυρπολούσε τις ψυχές τους, τα παρότρυνε στη θυσία και τα πρόετρεπε να μη δειλιάσουν στους κόπους της ευσεβείας αλλά να δείξουν ανδρεία και παρρησία. Αγωνιούσε μήπως ένα από τα παιδιά της στερηθεί το μαρτυρικό στεφάνι.
Ο ευσεβής λογισμός δυνάμωνε την καρδιά της, ώστε να παραβλέπει την πρόσκαιρη στοργή προς αυτά. Έτσι δεν έβλεπε στην γη, αλλ’ ατένιζε προς τον Ουρανό, προς τα μέλλοντα. Και όταν πλέον εξασφάλισε ένα-ένα τα παιδιά της στους κόλπους του Θεού, υπέρτατα ευτυχισμένη, όρμησε μόνη της μέσα στην φωτιά, για να μην αγγίξει κανείς το σώμα της.
Πρόσφερε και τα επτά παιδιά της στον Θεό και έπειτα πρόσθεσε τον εαυτό της στην ιερή παράταξή τους, ως επτά φορές μάρτυρας.
Το σεπτό λείψανο της Αγίας Σολομονής σώζεται ολόκληρο στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.
Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι τὴν Κυριακὴ 31 Ἰουλίου 2022, θὰ τελεσθεῖ στὸν ἱερὸ ναὀ Ἁγίου Γεωργίου Ἄλωνας, Θεία Λειτουργία καὶ μετὰ τὸ πέρας τῆς Λειτουργίας τὸ ἐτήσιο μνημόσυνο τοῦ μακαριστοῦ πατρὸς ἀρχιμ. Σάββα Ἀχιλλέως (†3 Αὐγ. 2016), ὁ ὁποῖος κατάγεται ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἄλωνα. Οἱ Ἀκολουθίες τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας θὰ ἀρχίσουν στὶς 7:00 π.μ.
Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στον πανηγυρίζοντα ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Ακάκι, θα τελεστούν οι ακόλουθες ακολουθίες:
