Αρχική Blog Σελίδα 446

«Χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα» (Γ΄ Στάσις των Χαιρετισμών της Θεοτόκου, 29.03.2019)

Παναγία Θεοσκέπαστη. Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή, Καλοπαναγιώτης

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στην Ακολουθία της Γ΄ Στάσεως των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου, που τελέσθηκε στην ιερά μονή Οσίου Ιωάννου του Λαμπαδιστή στην κοινότητα Καλοπαναγιώτη της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου (29.3.2019).

Παναγία Θεοσκέπαστη. Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή, Καλοπαναγιώτης

Δυο λόγια να πω στην αγάπη σας με αφορμή τα τόσο θεολογικά «Χαῖρε», που είπαμε ενώπιον της θαυματουργής εικόνος της Παναγίας της Θεοσκέπαστης. Μιας Παναγίας, που θέλει τόσον ο ιστορικός της τέχνης όσον και ο ιστορικός της Εκκλησίας της Κύπρου, να είναι το πιστότερο ιερόν αντίγραφο της Παναγίας του Κύκκου. Και το ωραιότερο!

Ενώπιον λοιπόν αυτής της εικόνος, που σήμερα φυλάττεται εδώ εις το πάνσεπτο παρεκκλήσιο της Παναγίας του Ακαθίστου συνημμένο και ενωμένο με τον ναό του αγίου Ιωάννη του Λαμπαδώνυμου και πιο δεξιά του αγίου μεγάλου ιεράρχου της Ταμασού και ολοκλήρου της Κύπρου, αγίου Ηρακλειδίου. 

Σε μίαν λοιπόν τέτοια Θεομητορική εικόνα, που κουβαλά τουλάχιστον 700 χρόνια αγιότητας, θεολογίας, τέχνης της ωραιότητας όσον ολίγες εικόνες της Κύπρου, δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε απαθείς, χωρίς να μας εμπνεύσει η αγιοστόλιστος παρουσία της εδώ εις τη μονή του Λαμπαδώνυμου Ιωάννη. Ενώπιον της λοιπόν σήμερα, όπως ακούσατε, πατέρες μου, εψάλλαμε την Γ΄ Στάση των Χαιρετισμών της Θεοτόκου. Με αρχή-αρχή αυτής της Γ΄ Στάσης το «Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης, ἡμῖν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ γενομένοις». 

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, 16ος αι., Ιερά Μητρόπολη Μόρφου

Ποια είναι λοιπόν, αυτή η νέα κτίση, που έδειξε και εφανέρωσε ο Κτίστης των απάντων; Η νέα κτίσις είναι, προσέξτε αυτό που θα πω, ο καινούργιος Του εαυτός. Θα μου πείτε, είναι κάτι καινούργιο αυτό που εγέννησε η Παναγία, που συνέλαβε πρώτα στη Ναζαρέτ «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς παρθένου» με την αγγελία, την καλή αγγελία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ ενώπιόν της; «Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σου». Αυτό που ακούσαμε στην Α΄ Στάση «Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τὸ Χαῖρε καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο». Αυτός λοιπόν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, μόλις της απήγγειλε τον χαιρετισμό και η Παναγία μας είπε εκείνο το ταπεινό «ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου», αμέσως έγινε αυτή η καινούργια κτίσις, η καινούργια δημιουργία. Αμέσως, μας εμφάνισε ο Θεός των απάντων τον καινούργιο Του εαυτό, που δεν είχε προηγούμενο ούτε θα υπάρξει στο μέλλον ανάλογο προηγούμενο. 

Ένας Θεός, καταδέχεται να γίνει άνθρωπος! Να πάρει σάρκα, να πάρει σώμα από την Παναγία μας. Πεντακάθαρο, αναμάρτητο σώμα, από την Παναγία μας. Την κόρη τού Ιωακείμ και της Άννας. Από την Παναγία γίνεται άνθρωπος. Από το Πνεύμα το Άγιον, που είναι τρόπον τινά ο σπορέας, είναι Θεός. Είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Ο Υιός και Λόγος του Πατρός. Ε, λοιπόν, ο Θεός Πατήρ ευδόκησε, ο Υιός υπηρετεί την ευδοκία του Πατρός και το Πνεύμα το Άγιον συνεργεί σ᾿ αυτό το μέγα μυστήριο, που ονομάζεται το μυστήριο της σαρκώσεως και της ενανθρωπίσεως, πώς ένας Θεός, όπως έχω πει και άλλες φορές, επήρε αυτό που δεν είχε. Όλα τα είχε, όλα τα έχει, και όλα τα είχε ο Θεός. Αφού είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου. Ένα δεν είχε. Πνεύμα ο Θεός και πήρε σώμα από την Θεοτόκο. Και μας εφανέρωσε τον καινούργιο Του εαυτό, που πλέον δεν είναι απλά Λόγος του Θεού άσαρκος, αλλά είναι σεσαρκωμένος και δεν είναι μόνον Θεός, είναι και άνθρωπος. Άρα έχομε Θεάνθρωπο και το όνομα Αυτού Ιησού. «Ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς παρθένου», επαναλαμβάνω. Αυτός, είναι ο καινούργιος εαυτός «τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ». Ο Θεάνθρωπος πλέον Ιησούς Χριστός. Και ποιος είναι η αιτία αυτής της Νέας Κτίσις; Της νέας δημιουργίας; Η Παναγία μας. Η αγάπη πρώτα του Θεού Πατρός, που όλα τα παραχωρεί στον Υιό Του. Και διά του Υιού, γνωρίζομε και τον Πατέρα. « Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ», θα ακούσομε στο Ευαγγέλιο της Διαθήκης, «Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε καὶ τὸν Πατέρα». 

Παναγία η Επιβλέπουσα (13ος αι.). Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή, Καλοπαναγιώτης

Και λέει ένα δίστιχο. Θα ήθελα μόνο να πω στην αγάπη σας, που άγγιξε απόψε την καρδιά μου. «Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παῤῥησίας· χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα». Μέσα στα πολλά «Χαῖρε», που λέει ο υμνογράφος για την Παναγία, την παρομοιάζει με στολή και με στοργή. Ξέρετε και το μεν και το δε. Η στολή είναι το ένδυμα, που όλοι έχουμε. Και το ένδυμα είναι αυτό που καλύπτει τη γύμνια του σώματός μου, του σώματός σας. Ε, λοιπόν, η Παναγία, λέει, είναι το ένδυμα, είναι η στολή που ντύνει και σκεπάζει όσους είναι γυμνοί από παρρησία. Πότε είμαστε γυμνοί από παρρησία και δεν έχομε θάρρος δηλαδή να σταθούμε μπροστά στον Θεό μας και να προσευχηθούμε και ντρεπόμαστε; Όταν έχομε αμαρτίες μέσα μας και πάθη αμετανόητα, αξομολόγητα. Βλέπεις τον άνθρωπο που δεν μετανιώνει, ντρέπεται να ζητήσει του Θεού ακόμα και ένα φτερό. Ενώ ο άνθρωπος που μετανιώνει, τον πληροφορεί η καρδία του, ότι έχομε σπλαγχνικό Πατέρα, που μόλις μετανιώσω θα με ντύσει, όπως τον Άσωτο Υιό την στολή την πρώτη. Γι᾿ αυτό εδώ παρουσιάζει την Παναγία, ότι άμα έρθει η ώρα και δεν ξέρουμε, μπορεί να έρθει σε όλους μας και πρώτα σε μένα, που κάτι να κάμω, κάτι να πω, κάτι να σκεφτώ που να μην έχω το θάρρος να προσευχηθώ, να είμαι τελείως γυμνός και τετραχηλισμένος ενώπιον του Θεού μου. Και πώς να πλησιάσω έναν τέτοιον Θεό, πεντακάθαρο και άμωμο. Θα πάω εκείνη την ώρα τη δύσκολη μου στην Παναγία. Στη μάνα μας θα πάω. Και θα της πούμε, Παναγία μου, μεσίτευσε Εσύ. Ντύσε με ξανά. Με το θάρρος της προσευχής, να σταθώ ενώπιον του Υιού σου. 

Και λέει και στη συνέχεια και ολοκληρώνει, «Χαῖρε στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα». «Χαῖρε», της λέει, εσύ που είσαι στοργική μητέρα και κάθε πόθο, εννοεί τον αμαρτωλό πόθο. Και έχει σχέση ο πόθος με τα προηγούμενα που είπαμε. Τες αξομολόγητες αμαρτίες. Τις αμετανόητες αμαρτίες. «Χαῖρε, στοργή», λέει, που νικάς κάθε πόθο. Ξέρετε, τί είναι ο πόθος; Ο πόθος είναι, να το πω έτσι με μαθηματικούς όρους, επιθυμία στο τετράγωνο. Διπλή επιθυμία, τριπλή επιθυμία, μεγάλη επιθυμία. Όλοι, λίγο πολύ, ιδιαιτέρως εις την νεότητα μας, είχαμε κάποιες επιθυμίες. Άλλοι έτσι, άλλοι αλλιώς. Αλλά όλοι. Όσοι λοιπόν μετέχουν της πτωτικής φύσης του Αδάμ, κάποιους πόθους, κάποιες επιθυμίες αμαρτωλές είχαμε και πολύ πιθανόν να τες έχομε και στα γηρατειά μας. Ποιος μπορεί να τες νικήσει αυτές τες επιθυμίες; Ποιος μπορεί να τες μεταμορφώσει; Έχω τον θυμό ως κακόν πάθος. Ο θυμός, λεν οι πατέρες, είναι φυσικό πάθος. Δεν είναι παρά φύση. Αλλά πρέπει να τον στρέψω εναντίον του σατανά. Εναντίον της αμαρτίας. Όχι εναντίον των συνανθρώπων μου. Να είμαι έναν ηφαίστειο, που ευκαίρως, ακαίρως, θα εκρήγνυται και η λάβα του ηφαιστείου θα καίει τους συνανθρώπους μου. Αλλά να είμαι μια φωτιά, η οποία να καίει με την προσευχή και την μετάνοια τον πειρασμό, τον σατανά, την αμαρτία μου που έχω μέσα μου. 

Παναγία Αγνιώτισσα. Φορητή εικόνα του 16ου αιώνα. Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας, Οίκος Μαραθάσας

Και έχομε, λέει εδώ, μίαν στοργική μητέρα. Μίαν μητέρα, η οποία είναι Αγία Σκέπη, όπως απεκάλεσε ο αρχιμανδρίτης μας και προϊστάμενος της μονής ταύτης, αρχιμανδρίτης Ιάκωβος. Έχομε μίαν Θεοσκέπαστη Μαριάμ. Τη μητέρα του Θεού. «Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ». Και αυτή η Μαριάμ, η Θεοσκέπαστη, καταδέχεται να γίνεται για μας και στολή και στοργή. Και ένδυμα να το φορέσουμε στη δύσκολη μας ώρα που έχουμε πέσει χαμηλά, αλλά και όταν έχω πόθους δύσκολους, επιθυμίες αμαρτωλές που με νικούν, αφού δεν μπορώ εγώ να τες νικήσω, να την παρακαλέσω Εκείνην. Να την βάλω Εκείνην μεσίτρια. 

Όταν έρχονται τώρα να εξομολογηθούν νέα παιδιά με δύσκολες σαρκικές αμαρτίες, τους λέω αυτό που μας έλεγε εμάς ο άγιος Ιάκωβος. Στις δύσκολες σαρκικές αμαρτίες, δεν μπορεί ο άνθρωπος μόνος του να διορθωθεί. Πρέπει να βάλει την Θεοσκέπαστη Μαρία μεσίτρια. Είναι «ἡ μόνη ἁγνή καὶ ἄχραντος παρθένος». Και αυτό που δεν μπορεί ο άνθρωπος να μεταμορφώσει, να νικήσει, μπορεί η Παναγία. «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις, δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ». Και όπου υπάρχει Θεοσκέπαστη Μαρία, υπάρχει η δύναμις του Τριαδικού Θεού. 

Γι᾿ αυτό και σήμερα εμείς, ήλθαμε ικέτες, ως άσωτοι υιοί, να παρακαλέσομε την Παναγία μας να μας δώσει και μας τη στολή της θεότητος. Που η στολή της θεότητος, είναι η ταπείνωση. Να μας δώσει και μας στοργή.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Ψες, άκουσα έναν άνθρωπο πολύ πονεμένο. Που σιγά-σιγά δυστυχώς, χωρίζει με την γυναίκα του. Τον άκουσα, έβγαλα και τη γνωμάτευση ως καλός νομικός που είμαι και νομίζω δεν έπεσα έξω. Του είπα αυτά που έπρεπε να ακούσει, αλλά δεν είχα στοργή. Δεν είχα συμπόνια. Έπρεπε, εκτός από την αλήθεια που του είπα, να γίνω στοργικός πατέρας και να του δώσω τη δυνατότητα σιγά-σιγά να καταλάβει ποια είναι τα λάθη που έπραξε για να φτάσει ο γάμος του να διαλύεται. Αντίθετα, του είπα αυστηρά την αλήθεια και έφυγε σαν πληγωμένο ελαφάκι. Μετά κατηγόρησα τον εαυτό μου και ζήτησα, «δι᾿ εὐχῶν τοῦ ἁγίου γέροντός μου Ἰακώβου», που ήταν άνθρωπος μεγάλης στοργής, μεγάλης συμπόνιας, να με μάθει αυτός και η Παναγία μου, πώς να συμπονώ τους ανθρώπους. Πώς να έχω στοργή. Όχι απλά να λέω την αλήθεια εν ονόματι μιας ειλικρίνειας, που μπορεί να την έχω ως κληρονομικό ιδίωμα  ή και χάρισμα. Η ειλικρίνεια πρέπει να συνοδεύεται από τη συμπόνια. Μόνον τότε είμαστε τέκνα της Παναγίας. Μόνον τότε είμαστε τέκνα των αγίων και δη του αγίου Ιακώβου του εν Ευβοία. 

Αυτά είχα απόψε να πω σε σας. Εύχομαι, η Παναγία μας η Θεοσκέπαστη, να γίνει για όλους σας εδώ στην αγία γη της Μαραθάσας και στοργή και ένδυμα που να νικά κάθε πόθο αμαρτωλό, αλλά και να γεννά ωραίους και καλούς πόθους. Ένας ωραίος και καλός πόθος, είναι να φτάσομε αχώριστοι στην αγία Ανάσταση. Ένας άλλος ωραίος πόθος, είναι να αγωνιστούμε με νηστεία, αγρυπνία και προσευχή κατά τη δύναμη του έκαστος, αυτό το υπόλοιπο που μένει της αγίας Τεσσαρακοστής. Και ένας τελειότερος ακόμα πόθος, είναι να αποκτήσομε συμπόνια. Άσκηση χωρίς συμπόνια, είναι δαιμονική κατάσταση. Διότι και ο σατανάς νηστεύει. Δεν τρώει τίποτε. Και αγρυπνεί. Δεν κοιμάται ποτέ. Δεν μπορεί να συμπονέσει έναν αμαρτωλό, έναν δυσκολεμένο άνθρωπο. Αντίθετα, μόλις τον δει δυσκολεμένο, θα το πάρει στην άκρη του γκρεμού για να τον οδηγήσει σε απόγνωση και να τον ρίξει εις το χάος της κολάσεως. 

Γι᾿ αυτό, αγαπητοί μου, τελειώνω και λέω, ο ωραιότερος πόθος να βάλομε στόχο είναι μαζί με την αλήθεια να έχομε και συμπόνια. Και όπου υστερούμε και υστερούμε, να έχομε κάποιους αγίους και εξαιρέτως την Παναγία να σκεπάζει τη δική μας αναπηρία και αδυναμία να αγαπήσομε την εικόνα του Θεού, που λέγεται συνάνθρωπος μας. Μόνον έτσι θα έχομε δικαιώματα στη σκέπη της Παναγίας της Θεοσκέπαστης.

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Πέμπτη 16 Μαρτίου 2023

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος και Εὐαγγέλιον.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

«Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων»: ΚΒ΄ (22η) Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτo (15 Μαρτίου 2023)

Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι, τὴν Τετάρτη 15 Μαρτίου, 2023 καὶ ὥρα 18:45, στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Χρυσελεούσης στὴν κοινότητα Ἀκακίου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ΚΒ΄ (22η) πνευματικὴ σύναξη διαλόγου «Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων» μὲ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο.

Στὶς πνευματικὲς αὐτὲς συνάξεις ὁ Πανιερώτατος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῶν πιστῶν ποὺ τοῦ ὑποβάλλονται εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, ἐπώνυμα ἢ ἀνώνυμα. Ἐρωτήματα μποροῦν νὰ ἀποστέλλονται στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση: anavontastonanaptiratonagion@gmail.com.

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Τετάρτη 15 Μαρτίου 2023

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος και Εὐαγγέλιον.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Μέγα Ἀπόδειπνο ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα. Β΄ Πέμπτη νηστειῶν (09.03.2023)

Μέγα Ἀπόδειπνο ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα.

Β΄ Πέμπτη νηστειῶν (9 Μαρτίου 2023).

Διαβάζουν καὶ ψάλλουν οἱ μοναχὲς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφέρειας Μόρφου.

Μόρφου Νεόφυτος: Τὰ ἀρρωστήματα τῆς ψυχῆς (10.03.2023)

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίας Βαρβάρας τῆς κοινότητος Οἴκου Μαραθάσας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (10.03.2023).

Ψάλλει ὁ πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.

Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. Ἱ. Ν. Ἁγίου Αὐξιβίου Ἀστρομερίτη (05.03.2009)

Ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, τελέσθηκε τὴν Α΄ Τετάρτη τῶν Νηστειῶν 5η Μαρτίου 2009, στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Αὐξιβίου Α΄ Ἐπισκόπου Σόλων τῆς κοινότητος Ἀστρομερίτου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου.

Ἱερέας: π. Νεκτάριος Νικολάου
Διάκονος: π. Γεώργιος Κλειτίδης
Ἱεροψάλτες: Μάριος Ἀντωνίου, Ἐρωτόκριτος Κάλβαρης καὶ Στυλιανὸς Παπαγεωργίου

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Τρίτη 14 Μαρτίου 2023

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Εὐαγγέλιο Ἄνω Ζώδιας

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος και Εὐαγγέλιον.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Η παιδαγωγική του Αγίου Πορφυρίου

Διασκευή – επιμέλεια Ιωάννου Μοναχού του εκ Μακεδονίας, πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου. Συλλογή από μαρτυρίες εγγάμων πνευματικών τέκνων του Αγίου Πορφυρίου.
 
Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: «Το παιδάκι που κυοφορείται μέσα στην γυναίκα, αντιλαμβάνεται και προσλαμβάνει τα πάντα…καλά και κακά. Αυτά θα επηρεάσουν την μετέπειτα εξέλιξή του. Για να είναι τα παιδιά σας άρτια, ολοκληρωμένα ψυχικά και σωματικά να προσέχετε τα παρακάτω:
 
Α) Απαλλάξετε την κυτταρική σας μνήμη από κάθε αμάρτημα του παρελθόντος* πριν συλληφθεί το παιδί. Όσα πράττουμε, αποθηκεύονται σε ένα «σκληρό δίσκο» μέσα στον οργανισμό μας, που λέγεται κυτταρική μνήμη. Αυτά δεν σβήνουν παρά μόνο με την σωστή εξομολόγηση. Τότε κατεβαίνει η χάρις του Αγίου Πνεύματος και τα κάνει όλα πάστρα. Αν έχουμε ανεξομολόγητα αμαρτήματα, τότε αυτά διαβιβάζονται μέσω του γενετικού υλικού στο παιδί και θα τα εκδηλώσει αργότερα. Η ψυχή αφήνει τις «σφραγίδες» της πάνω στους θύλακες του βιολογικού DNA…αυτά μεταδίδονται σαν δυνατές ροπές σε κάθε έμβρυο που συλλαμβάνεται.
 
Β) Προσέχετε την ημέρα και τον τρόπο συλλήψεως. Παίζουν καθοριστικό ρόλο αυτά. Όλα πρέπει να είναι φυσιολογικά και αξιοπρεπή. Να προσεύχεσθε πριν την διαδικασία, να λιβανίζετε εκείνη την ημέρα, να ενθουσιάζεσθε και μετά να συνέρχεσθε σαν ζευγάρι. Χωρίς να καταργείται εκείνη την ώρα η σωματική σχέση, συνεύρεση, ηδονή, παίρνει και ένα πνευματικό χαρακτήρα η πράξη εκείνης της στιγμής. Το βιολογικό ανάγεται σε άλλη σφαίρα. Επιστατεί στην όλη διαδικασία η χάρις του Θεού. Αν συλληφθεί παιδί, μέσα στο μικρό μικρό αυτό σπόρο που λέγεται άνθρωπος, περικλείεται και η θεία χάρις. Οπότε μπαίνουν γερά θεμέλια στην ψυχοσωματική υπόσταση του παιδιού. Η στιγμή εκείνη καθορίζει σημαντικά τί είδους παιδί θα γεννήσετε. Αν γίνει κάτι παρά φύσιν (ανώμαλο), φεύγει λόγω της ακαθαρσίας το Άγιον Πνεύμα. Οπότε η όλη διαδικασία μπλοκάρεται από το πειρασμικόν πνεύμα, του οποίου τα ζοφερά μικρόβια θα πάνε οπωσδήποτε στο παιδί.
 
Αργότερα θα τα εκδηλώσει αυτά ως ομοφυλοφιλική τάση και ποικίλη απόκλιση από την φυσιολογική οδό! Υπεύθυνοι βέβαια θα είναι οι γονείς με τις παλαιές ανεξομολόγητες αμαρτίες τους που αφήνουν τα ίχνη τους, τις «σφραγίδες» τους πάνω στο βιολογικό DNA και μεταδίδονται σαν εμπαθείς ροπές όπως προαναφέραμε. Αυτό λέγεται πνευματικό γονιδίωμα. Είναι η κατ’ εξοχήν «προίκα» των γονέων και γενικά της γενεαλογικής προέλευσης σε κάθε παιδί που συλλαμβάνεται. Αυτά μεταδίδονται με το γενετικό υλικό που είναι σημαδεμένο από αυτά τα ίχνη και με τους ανώμαλους τρόπους της ώρας της γονιμοποίησης που είναι καθοριστική για κάθε άνθρωπο…έτσι δίδονται οι ομοφυλοφιλικές ροπές στο έμβρυο που προκύπτει από την συνεύρεσή τους…
 
Γ) Προσοχή στους 9 μήνες κυοφορίας. Είναι και αυτοί καθοριστικοί. Χρειάζεται απόλυτη ειρήνη και ηρεμία μέσα στο σπίτι. Να μην ταράζεται κατ’ ουδένα τρόπο η αρμονική ατμόσφαιρα του σπιτιού και η καλή ψυχολογία της μάνας. Ελαφριά γεύματα απαιτούνται και συχνά…να μην βαραίνει το στομάχι. Πιέζεται έτσι το έμβρυο αλλά θα βγει και γαστρίμαργο. Όχι ψηλά τακούνια γιατί το έμβρυο ταράζεται από τους ρυθμούς βαδίσματος και από την πίεση που του ασκείται… Η μάνα να ευρίσκεται σε κατάσταση συνεχούς προσευχής. Να μελετάει την Αγία Γραφή, βίους Αγίων, να σταυρώνει με καθαγιασμένο λαδάκι την κοιλιά της, ειδικά όταν κάτι την ταράξει. Να εισπνέει θυμίαμα και να πίνει αγιασμό. Συνεχώς αυτά, μέχρι και 3 φορές την ημέρα. Να διαβάζει καθημερινά τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου, να λέγει την ευχή, δυνατά το πλείστον για να μετέχει και το έμβρυο με όλες του τις αισθήσεις. Να κρατάνε σαρκική καθαρότητα οι γονείς. Διαφορετικά τρομάζει το έμβρυο από την όλη διαδικασία. Κάθε τράνταγμα το τρομάζει αφάνταστα. Ακόμη παθαίνει πανικό από ό,τι εξωτερικό εισέλθει στο άβατο της παιδικής γαλήνης, στην μήτρα δηλαδή που κυοφορείται. Αποκτά τότε φοβικές τάσεις και σύνδρομα ανασφάλειας που θα το συνοδεύουν έπειτα σε όλη του την ζωή. Το χειρότερο: αντιγράφει την όλη διαδικασία, μετέχει στην σαρκική ηδονή. Οπότε θα εισπράξει όλη την σαρκικότητα και βγει αργότερα σαρκικός και ηδονικός άνθρωπος με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Όταν υπάρχει καθαρότητα, η Θεία Κοινωνία πρέπει να είναι συχνότατη, γιατί μετέχει και το έμβρυο μέσω του ομφάλιου λώρου και καθαγιάζεται.
 
Ενώνεται έτσι εμβρυακά με τον Χριστό! Να ακούει η μητέρα απαλή κλασσική μουσική και απαραίτητα βυζαντινή μουσική. Η μουσική συμβάλει στην ήρεμη ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού. Και να χαϊδεύει στοργικά την κοιλιά της μιλώντας με αγάπη στο παιδάκι της. Ο πατέρας να διαβάζει κάθε μέρα ένα κεφάλαιο από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο που είναι το θεολογικότερο και ένα ψαλμό από το ψαλτήρι. Έτσι μεταδίδει χάρη στο παιδί αλλά συνηθίζει και την φωνή του.
 
Δ) Να κάνει βόλτες σε ακροθαλασσιές, σε ωραία τοπία μέσα στο φυσικό περιβάλλον, φορώντας πολύ απλά ρούχα. Έχει μεγάλη σημασία αυτό. Συμβάλλει στην απλή και άρτια ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Να τρώει συχνά μικρά γεύματα. Όχι μεγάλη ποσότητα φαγητού, γιατί το γεμάτο στομάχι, πιέζει το έμβρυο και ασφυκτιά. Το ίδιο και τα ψηλά τακούνια, τα παντελόνια και τα εφαρμοστά ρούχα. Βγαίνει έπειτα το παιδί κλειστοφοβικό και με άλλες φοβίες. Όχι μαύρα ή σκούρα ρούχα. Επιδρούν αρνητικά στον ψυχισμό του παιδιού. Από τροφές να προτιμά η κυοφορούσα μητέρα, φρέσκο γάλα και φρέσκα αυγά. Αν δεν έχει έλλειψη σιδήρου να απέχει από το πολύ κρέας. Μια φορά την εβδομάδα. Το πολύ κρέας βγάζει το παιδί νευρωτικό. Το πολύ ψάρι είναι αιτία αλλεργιών…να τρώει κρέας και ψάρι αλλά με κάποιο μέτρο.
 
Ε) Καθοριστικά είναι και τα 7 πρώτα έτη αγωγής. Η μάνα όταν θα αισθανθεί τους πόνους της γέννας να λέει εντονότερα την ευχή. Η προσευχή που γίνεται με πόνο φέρνει αφθονία χάριτος. Και όταν νοιώσει ότι φεύγει το παιδί από πάνω της να την λέγει εντονότερα, γιατί βάζει την τελική και οριστική σφραγίδα στο νεογνό. Έπειτα, όμως, όταν μεγαλώνει το βρέφος, πρέπει να αυξάνεται σε ατμόσφαιρα και ενέργεια προσευχής. Ο νέος αμνιακός σάκος πρέπει να γίνει το σπίτι, και το νέο αμνιακό υγρό η προσευχή. Ο θηλασμός να παίρνει μορφή ιεροτελεστίας. Μόνη της η μάνα με το βρέφος, φορώντας καθαρή ρόμπα, να κλείνεται σ’ ένα δωμάτιο, μακριά από τα μάτια όλων. Όση ώρα θηλάζει το βρέφος, εκείνη σε κλίμα κατανύξεως και ηρεμίας να προσεύχεται…τότε του μεταδίδει, τα συστατικά της βιολογικής ζωής αλλά και όλο το περιεχόμενο της πνευματικής ζωής. Όλο το γονιδίωμα του γενεαλογικού δένδρου…μακριά από ανθρώπινες επαφές ειδικά τις κρίσιμες πρώτες ημέρες του σαραντισμού! Τα δαιμονικά μικρόβια που κουβαλούν οι επισκέπτες από ενεργά πάθη και ανεξομολόγητες αμαρτίες θα πλήξουν βάναυσα το παιδί αλλά και την μητέρα. Καθένας κουβαλάει την ιστορία του, το βάσκανο μάτι του. Ειδικά να μην το φιλάνε βρώμικα στόματα, ούτε να το ακουμπούν βρώμικα δάκτυλα. Στα χέρια και στα στόματα των σημερινών ανθρώπων κάθεται πολλή σατανική ενέργεια. Τα σατανικά μικρόβια πετάνε από εκεί, χωρίς εμείς να το αντιλαμβανόμαστε. Τα παιδάκια είναι ευάλωτα. Πολλές ψυχικές και σωματικές τους ασθένειες οφείλονται στα δαιμονικά «μικρόβια» που εισπράττουν από τους μεγαλύτερους. Να εκπαιδεύετε τα παιδιά σας στην αυτάρκεια και στην συνεργασία. Όχι πολλά παιχνίδια. Προτιμότερο να τους δίνετε ένα διαφορετικό κάθε μέρα, αν τους έχουν φέρει πολλά. Και όχι πολλές αγκαλιές. Το πνευματικό αγκάλιασμα την ώρα του βρεφικού κλαυθμού είναι το καλύτερο. Αγκάλιασμα με μετάδοση μυστικής αγάπης και προσευχής. Αυτό περισσότερο το αγκάλιασμα ανδρώνει και ωριμάζει το παιδί. Το παιδαγωγεί στην ανώτατη εξάρτηση από την αγάπη του Θεού. Χρειάζεται βέβαια και η μητρική αγκαλιά και θαλπωρή αλλά με μέτρο και πειθαρχία. Αυτό που έλεγαν οι παλιές σοφές αγράμματες αλλά θεοδίδακτες μανάδες: <μην το μάθεις στα χέρια…>».
 
* Τα αμαρτήματα αφήνουν τα σημάδια τους στους θύλακες του DNA. Αυτό επηρεάζει το DNA, το αλλοιώνει κάπως, γιατί τα ίχνη των αμαρτιών που επικάθονται τρόπον τινά επάνω, κληρονομούνται ως δυνατές ροπές, ως τάσεις, ως κατευθυντήριες προτάσεις ζωής… Προσέξετε: δεν κληρονομείται η ενοχή, ούτε δημιουργείται μια αναντικατάστατη υποδομή σαν ουσιώδη ποιότητα που δεν αλλάζει. Δεν είναι φυσική ποιότητα αυτή η μετάδοση αλλά μια επιγενετική επιφορά που έχει πνευματικό περιεχόμενο… Η προαίρεση εύκολα υιοθετεί αυτές τις ροπές από την εμβρυακή ηλικία. Η προαίρεση είναι δυνατή ψυχική ενέργεια που προηγείται της νοήσεως… Εύκολα υιοθετεί, όπως, επίσης, μπορεί να αποβάλλει τέτοια επιγενετικά κληροδοτήματα. Ό,τι υπόκειται στον αποκλειστικό έλεγχο της προαιρέσεως, αλλάζει με μετάνοια, εξομολόγηση και αγώνα… Αφήνει αυτές τις κληρονομικές ροπές ο Θεός, όπως αναφέρει ο σύγχρονος Άγιος Παΐσιος, ακριβώς για πρόκληση και διεξαγωγή αγώνος…