Πηγή: https://www.kivotoshelp.gr/index.php/eidhseis/1127-osios-aristoklis-o-athonitis-to-telos-tha-erthei-apo-tin-kina

O Όσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης ήταν ένας από τους σημαντικότερους μοναχούς της Ρωσίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα όσα είχε προβλέψει για τα επερχόμενα και την εμπλοκή των Μεγάλων Δυνάμεων.

«Ο Θεός θα αποκαλύψει το έλεός Του στην Ρωσία».

«Το τέλος θα έρθει από την Κίνα».

Η θυσιαστική αγάπη και η ελεήμων καρδία του Οσίου Αριστοκλή μαλάκωνε και τις πιο «πέτρινες» καρδιές.

Τον Γέροντα Αριστοκλή της Μόσχας κοσμούσαν τα χαρίσματα της προοράσεως και της θαυματουργίας, με τα οποία βοήθησε πολλές ψυχές…

Ένας πολύ-πολύ σπουδαίος προφήτης Γέροντας (Στάρετς στα Ρώσικα) ήταν ο Άγιος Αριστοκλής της Μόσχας, Αθωνίτης καλόγερος, που η Ιερή Μνήμη του τιμάται κάθε 24 Αυγούστου (μέρα μνήμης και του δικού μας Πατροκοσμά του Αιτωλού).

Κατά κόσμον λεγόταν Αλέξιος Αμβρόσιφ και γεννήθηκε το 1846 σε μια πόλη στα Ουράλια, το Όρενμπουργκ. Παντρεύτηκε νέος, αλλά πέθανε το 1876 η κακομοίρα η γυναίκα του, πολύ μικρή, και τότε ο Ρώσος αυτός συγκλονίστηκε… Βρήκε όμως τον δρόμο του Θεού και έφυγε για το Άγιον Όρος. Εκεί πέρα έγινε καλόγερος.

Ο Άγιος της Μόσχας…

Το 1880 εκάρη μοναχός και πήρε το νέο του όνομα: Αριστοκλής. 100% Ελληνικό δλδ., όπως και τα περισσότερα των Ρώσων Αγίων, μοναχών κτλ. Ύστερα έμεινε κάμποσα χρόνια εκεί, στο Περιβόλι της Παναγίας, πήγε μετά στην Μόσχα, ξαναγύρισε στο Άγιον Όρος και στο τέλος ξαναπήγε πίσω στην ρώσικη μεγαλούπολη. Εκεί πέρα έζησε και τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Ήτανε προφήτης και θαυματουργός, γιατί είχε χαρίσματα μεγάλα απ’ τον Χριστό. Τον είπανε Άγιο της Μόσχας, κι όχι άδικα. Κοιμήθηκε για πάντα το 1918, 24 Αυγούστου, γι’ αυτό και τον γιορτάζουνε την ημερομηνία αυτή. Άγιος έγινε από το ρώσικο Πατριαρχείο το 2001. Σήμερα απ’ τα λείψανά του γίνονται θαύματα και ευωδιάζουν…

Οί προφητείες του…

Πάμε τώρα να δούμε κάποιες πολύ σημαντικές προφητείες του Αριστοκλή, του Ρώσου Γέροντα! Είπε φοβερά και τρομερά πράγματα, που αφορούνε στις μέρες που ήρθανε μετά την κοίμησή του, αλλά και στους δικούς μας τους σημερινούς καιρούς. Τα παρακάτω που είπε ο Στάρετς Αριστοκλής είναι φυσικά για τον άθεο κομμουνισμό, που πήγε επίτηδες (σαν όργανο του Σατανά) να καταστρέψει την Ορθοδοξία στην Ρωσία!

Και ευτυχώς που ήτανε όλα τα χαλεπά εκείνα χρόνια η Ελλάδα μας και κράτησε Ζωντανή την μόνη Αληθινή Πίστη: την Ορθόδοξη!… Να τα προφητικά λόγια του Γέροντα:

«Ένα κακό σύντομα θα καταλάβει την Ρωσία και όπου θα πηγαίνει το κακό αυτό, ποτάμια αίματος θα ρέουν! Αυτό δεν είναι η ψυχή της Ρωσίας, αλλά ένα αντίθετό της… Δεν είναι μια ιδεολογία, ούτε φιλοσοφία, αλλά ένα πνεύμα από την Κόλαση…. Στις τελευταίες μέρες, η Γερμανία θα διαιρεθεί»! [Ε, μήπως έτσι δεν γίνανε τα πράγματα; Οι Εβραιομπολσεβίκοι πήγανε το 1917 να «φάνε» την Αγία Ορθόδοξη Ρωσία!…

Μα τελικά τα σπάσανε τα μούτρα τους! Γιατί η Πίστη είναι αιώνια, ενώ το παλιοσύστημα το δικό τους άντεξε μόλις 70 χρονάκια! Και φυσικά η Γερμανία διαιρέθηκε σε «Δυτική» και σε «Ανατολική»…

Η Γαλλία δεν θα είναι τίποτα…

Άλλη προφητεία για τις διεθνείς εξελίξεις: «Η Γαλλία δεν θα είναι τίποτα. Η Ιταλία θα υποφέρει από φυσικές καταστροφές. Η Βρετανία θα χάσει την Αυτοκρατορία της και όλες τις αποικίες της και θα φθάσει σχεδόν μέχρι την ολική καταστροφή, αλλά θα σωθεί από τις προσευχές ενθρονισμένων γυναικών»… (Κάπως έτσι δεν γίνανε; Φυσικά περιμένουμε και άλλα από αυτά στο μέλλον, όπως εκεί που λέει για φυσικές καταστροφές στην Ιταλία κτλ.).

Να και κάτι για την σιωνιστική Αμερική: «Η Αμερική θα ταΐσει όλο τον κόσμο αλλά στο τέλος θα καταρρεύσει»…

Να και μια παράξενη προφητεία του: «Τελικά, η Ρωσία θα είναι ελεύθερη και από τους πιστούς της θα προχωρήσει μπροστά και θα στρέψει πολλά από τα έθνη προς τον Θεό»!

Και για τον κομμουνισμό, που έρχεται πριν από τον Αντίχριστο, είπε τα παρακάτω συγκλονιστικά λόγια:

«Τώρα περνάμε τους καιρούς πριν τον Αντίχριστο… Αλλά η Ρωσία στο τέλος θα σωθεί! Θα υπάρξει μεγάλη δυστυχία και βάσανα, πολλά μαρτύρια… Όλη η Ρωσία θα γίνει μια φυλακή και κάθε ένας θα πρέπει να εκλιπαρεί θερμά τον Κύριο για συγχώρεση… Κάθε ένας θα πρέπει να μετανοήσει τις αμαρτίες του και να τρέμει να πράξει έστω και την ελάχιστη αμαρτία, αλλά να αγωνίζεται να κάνει το καλό, ακόμα και το μικρότερο.

Γιατί ακόμα και το φτερό μιας μύγας έχει βάρος και οι ζυγαριές του Θεού είναι ακριβείς. Και όταν ακόμα και το μικρότερο καλό στο δοχείο γείρει την ζυγαριά, τότε ο Θεός θα αποκαλύψει το έλεός Του στην Ρωσία»!

Η Κίνα θα καταστρέψει την Αντίχριστη Παγκοσμιοποίηση;

Και μερικά φοβερά προφητικά λόγια για το τέλος του κόσμου:

«Το τέλος θα έρθει από την Κίνα! Θα υπάρξει ένα τρομακτικό ξέσπασμα και ένα θαύμα από τον Θεό θα φανερωθεί. Και τότε θα υπάρξει μια εντελώς διαφορετική ζωή, αλλά αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ»…

Αλλά αυτό που το τέλος θα έρθει από την Κίνα, τι άραγε να σημαίνει; Πως η Κίνα θα καταστρέψει την Αντίχριστη Παγκοσμιοποίηση; Να, τέλος, και μερικά ακόμα φοβερά που είπε ο Άγιος Ρώσος Στάρετς:

«Ο Θεός θα απομακρύνει όλους τους ηγέτες και έτσι οι Ρώσοι θα μπορούν να κοιτούν μόνο Εκείνον! Όλοι θα αποστραφούν την Ρωσία, άλλα κράτη θα την εγκαταλείψουν, αφήνοντάς την στον εαυτό της , έτσι ώστε οι Ρώσοι θα ελπίζουν μόνο στην βοήθεια από τον Κύριο… Θα ακούτε σε άλλα κράτη ότι άρχισαν αναταραχές παρόμοιες με αυτές στην Ρωσία.

Θα ακούτε για πόλεμο, και θα υπάρχουν πόλεμοι. Αλλά να περιμένετε μέχρι οι Γερμανοί να πάρουν τα όπλα… Ο Σταυρός του Κυρίου θα λάμπει σε όλο τον κόσμο και η Πατρίδα μας θα δοξαστεί και θα γίνει όπως ένας φάρος στο σκοτάδι όλων»!!!

Θεόπνευστα λόγια του Γέροντα Αριστοκλή.

«Στις τελευταίες μέρες, η Γερμανία θα διαιρεθεί».

Ο βίος του Οσίου…

Ο κατά κόσμον Αλέξιος του Αλεξίου Αμβρόσιφ γεννήθηκε το 1846 στο Ορενμπούργκ των Ουραλίων. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1876, αναχώρησε για το Άγιον Όρος του Άθω, και εισήλθε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος.

Στις 12 Μαρτίου 1880 εκάρη μοναχός κι έλαβε τ’ όνομα Αριστοκλής. Το 1884 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και το 1886 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός. Το 1887 απεστάλη στο μετόχι της μονής του στη Μόσχα, όπου εφάνη νέος κτήτορας και υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών ψυχών. Η παραμονή του στο μετόχι από το 1891-1894 δημιούργησε γύρω του ένα σπουδαίο πνευματικό έργο. Από το 1895-1909 επέστρεψε στη μονή του. Από το 1909-1918 μετέβη και παρέμεινε πάλι στο μετόχι της Μόσχας.

Τον κοσμούσαν τα χαρίσματα της προοράσεως και της θαυματουργίας, με τα οποία βοήθησε πολλές ψυχές. Η θυσιαστική του αγάπη και η ελεήμων καρδία μαλάκωνε και τις πιο πέτρινες καρδιές. Πλήθος αναγκεμένου κόσμου βρήκε πλησίον του τη σωτηρία του. Δίκαια ονομάσθηκε ο Γέροντας της Μόσχας.

Η μακαρία κοίμησή του συνέβη στις 24 Αυγούστου 1918 στο κελλί του, του μετοχίου του Αγίου Παντελεήμονος. Έκανε τρεις φορές τον σταυρό του, βλέποντας την εικόνα της Γοργοϋπηκόου, την οποία ιδιαίτερα είχε σε ευλάβεια και στην οποία είχε κτίσει ναό, και παρέδωσε ήσυχα το πνεύμα του στον Πλάστη του.

Το σώμα του ετάφη κάτω από τον ναό της Γοργοϋπηκόου. Το 1923, για να μη βεβηλωθεί από τους άθεους, μεταφέρθηκε στη μονή του Οσίου Δανιήλ, όπως το είχε προείπει ο όσιος Αριστοκλής.

Το 2001 το Πατριαρχείο Μόσχας τον κατέταξε στο Ρωσικό Αγιολόγιο. Το 2004 έγινε η ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του και μεταφέρθηκαν στο ναό του μετοχίου, όπου συνεχίζουν να θαυματουργούν και να ευωδιάζουν. Η μνήμη του τιμάται στις 24 Αυγούστου.

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Οι Άγιοι του Αγίου Όρους, εκδόσεις Μυγδονία, Θεσσαλονίκη, 2007.

Ὅταν ἡ ψυχὴ κατέχεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὤ, πῶς εἶναι ὅλα εὐχάριστα, ἀγαπημένα καὶ χαρούμενα. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη ὅμως συνεπάγεται θλίψη· κι ὅσο βαθύτερη εἶναι ἡ ἀγάπη, τόσο μεγαλύτερη εἶναι κι ἡ θλίψη.

Ἡ Θεοτόκος δὲν ἁμάρτησε ποτέ, οὔτε κἂν μὲ τὸ λογισμό, καὶ δὲν ἔχασε ποτὲ τὴ Χάρη, ἀλλὰ κι Αὐτὴ εἶχε μεγάλες θλίψεις. Ὅταν στεκόταν δίπλα στὸ Σταυρό, τότε ἦταν ἡ θλίψη Της ἀπέραντη σὰν τὸν ὠκεανὸ κι οἱ πόνοι τῆς ψυχῆς Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτεροι ἀπὸ τὸν πόνο τοῦ Ἀδὰμ μετὰ τὴν ἔξωση ἀπὸ τὸν Παράδεισο, γιατὶ κι ἡ ἀγάπη Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Ἀδὰμ στὸν Παράδεισο. Κι ἂν ἐπέζησε, ἐπέζησε μόνο μὲ τὴ Θεία δύναμη, μὲ τὴν ἐνίσχυση τοῦ Κυρίου, γιατὶ ἦταν θέλημὰ Του νὰ δῇ τὴν Ἀνάσταση κι ὕστερα, μετὰ τὴν Ἀνάληψή Του, νὰ παραμείνη παρηγοριὰ καὶ χαρὰ τῶν Ἀποστόλων καὶ τοῦ νέου χριστιανικοῦ λαοῦ.

Ἐμεῖς δὲν φτάνουμε στὴν πληρότητα τῆς ἀγάπης τῆς Θεοτόκου, καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ ἐννοήσωμε πλήρως τὸ βάθος τῆς θλίψεώς Της. Ἡ ἀγάπη Της ἦταν τέλεια. Ἀγαποῦσε ἄπειρα τὸ Θεὸ καὶ Υἱό Της, ἀλλ᾿ ἀγαποῦσε καὶ τὸ λαὸ μὲ μεγάλη ἀγάπη. Καὶ τί αἰσθανόταν τάχα, ὅταν ἐκεῖνοι, ποὺ τόσο πολὺ ἀγαποῦσε ἡ Ἴδια καὶ ποὺ τόσο πολὺ ποθοῦσε τὴ σωτηρία τους, σταύρωναν τὸν ἀγαπημένο Υἱὸ Της;

Αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ συλλάβωμε, γιατί ἡ ἀγάπη μας γιὰ τὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους εἶναι λίγη. Κι ὅμως ἡ ἀγάπη τῆς Παναγίας ὑπῆρξε ἀπέραντη καὶ ἀκατάληπτη, ἔτσι ἀπέραντος ἦταν κι ὁ πόνος Της ποὺ παραμένει ἀκατάληπτος γιὰ μᾶς.

Ἄσπιλε Παρθένε Θεοτόκε, πὲς σ᾿ ἐμᾶς τὰ παιδιά Σου, πῶς ἀγαποῦσες τὸν Υἱό Σου καὶ Θεό, ὅταν ζοῦσες στὴ γῆ; Πῶς χαιρόταν τὸ πνεῦμα Σου γιὰ τὸ Θεὸ καὶ Σωτῆρα Σου; Πῶς ἀντίκρυζες τὴν ὀμορφιὰ τοῦ προσώπου Του; Πῶς σκεφτόσουν ὅτι Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος, ποὺ Τὸν διακονοῦν μὲ φόβο καὶ ἀγάπη ὅλες οἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν;

Πές μας, τί ἔνοιωθε ἡ ψυχή Σου, ὅταν κρατοῦσες στὰ χέρια Σου τὸ Θαυμαστὸ Νήπιο; Πῶς τὸ ἀνέτρεφες; Πῶς πονοῦσε ἡ ψυχή Σου, ὅταν μαζὶ μὲ τὸν Ἰωσὴφ Τὸν ἀναζητοῦσες τρεῖς μέρες στὴν Ἱερουσαλήμ; Ποιάν ἀγωνία ἔζησες, ὅταν ὁ Κύριος παραδόθηκε στὴν σταύρωση καὶ πέθανε στὸ Σταυρό;

Πές μας, ποιά χαρὰ αἰσθάνθηκες γιὰ τὴν Ἀνάσταση ἢ πῶς σπαρταροῦσε ἡ ψυχή Σου ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν Ἀνάληψη;

Οἱ ψυχές μας λαχταροῦν νὰ γνωρίσουν τὴ ζωή Σου μὲ τὸν Κύριο στὴ γῆ· ἀλλὰ Σὺ δὲν εὐδόκησες νὰ τὰ παραδώσῃς ὅλ᾿ αὐτὰ στὴ Γραφή, ἀλλὰ σκέπασες τὸ μυστήριό Σου μὲ σιγή.

Πολλὰ θαύματα καὶ ἐλέη εἶδα ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ τὴ Θεοτόκο, ἀλλὰ μοῦ εἶναι τελείως ἀδύνατο ν ἀνταποδώσω κάπως αὐτὴ τὴν ἀγάπη.

Τί ν᾿ ἀναταποδώσω ἐγὼ στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ δὲν μὲ περιφρόνησε ἐνῶ ἤμουν βυθισμένος στὴν ἁμαρτία, ἀλλὰ μ᾿ ἐπισκέφθηκε σπλαγχνικὰ καὶ μὲ συνέτισε; Δὲν Τὴν εἶδα, ἀλλὰ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μοῦ ἔδωσε νὰ Τὴν ἀναγνωρίσω ἀπὸ τὰ γεμάτα χάρη λόγια Tης καὶ τὸ πνεῦμα μου χαίρεται κι ἡ ψυχή μου παρασύρεται τόσο ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς Αὐτήν, ὥστε καὶ μόνη ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματὸς Tης γλυκαίνει τὴν καρδιά μου.

Ὅταν ἤμουν νεαρὸς ὑποτακτικός, προσευχόμουν μιὰ φορὰ μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος καὶ μπῆκε τότε στὴν καρδιά μου ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ κι ἄρχισε ἀπὸ μόνη της νὰ προφέρεται ἐκεῖ.

Μιὰ ἄλλη φορὰ ἄκουγα στὴν ἐκκλησία τὴν ἀνάγνωση τῶν προφητειῶν τοῦ Ἡσαΐα, καὶ στὶς λέξεις «Λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε» (Ἡσ. α 16) σκέφτηκα: Μήπως ἡ Παναγία ἁμάρτησε ποτέ, ἔστω καὶ μὲ τὸ λογισμὸ;. Καί, ὢ τοῦ θαύματος! Μέσα στὴν καρδιά μου μιὰ φωνὴ ἑνωμένη μὲ τὴν προσευχὴ πρόφερε ρητῶς: «Ἡ Θεοτόκος ποτὲ δὲν ἁμάρτησε, οὔτε κἂν μὲ τὴν σκέψη». Ἔτσι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μαρτυροῦσε στὴν καρδιά μου γιὰ τὴν ἁγνότητὰ Της.

Ἐν τούτοις κατὰ τὸν ἐπίγειο βίο Tης δὲν εἶχε ἀκόμα τὴν πληρότητα τῆς γνώσεως καὶ ὑπέπεσε σ᾿ ὁρισμένα ἀναμάρτητα λάθη ἀτέλειας. Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο· ὅταν ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, δὲν ἤξερε ποὺ εἶναι ὁ Υἱός Της καὶ Τὸν ἀναζητοῦσε τρεῖς μέρες μὲ τὸν Ἰωσήφ (Λουκ. β´ 44-46).

Ἡ ψυχή μου γεμίζει ἀπὸ φόβο καὶ τρόμο, ὅταν ἀναλογίζομαι τὴ δόξα τῆς Θεομήτορος.

Εἶναι ἐνδεὴς ὁ νοῦς μου καὶ φτωχὴ κι ἀδύναμη ἡ καρδιά μου, ἀλλὰ ἡ ψυχή μου χαίρεται καὶ παρασύρομαι στὸ νὰ γράψω ἔστω καὶ λίγα λόγια γι᾿ Αὐτήν.

Ἡ ψυχή μου φοβᾶται νὰ τὸ ἀποτολμήσῃ, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη μὲ πιέζει νὰ μὴν κρύψω τὶς εὐεργεσίες τῆς εὐσπλαγχνίας Tης.

Ἡ Θεοτόκος δὲν παρέδωσε στὴ Γραφὴ οὔτε τὶς σκέψεις Tης οὔτε τὴν ἀγάπη Tης γιὰ τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Tης οὔτε τὶς θλίψεις τῆς ψυχῆς Tης, κατὰ τὴν ὥρα τῆς σταυρώσεως, γιατὶ οὔτε καὶ τότε θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ συλλάβωμε. Ἡ ἀγάπη Tης γιὰ τὸ Θεὸ ἦταν ἰσχυρότερη καὶ φλογερότερη ἀπὸ τὴν ἀγάπη τῶν Χερουβεὶμ καὶ τῶν Σεραφεὶμ κι ὅλες οἱ Δυνάμεις τῶν Ἀγγέλων καὶ Ἀρχαγγέλων ἐκπλήσσονται μ᾿ Αὐτήν.

Παρ᾿ ὅλο ὅμως ποὺ ἡ ζωὴ τῆς Θεοτόκου σκεπαζόταν, θὰ λέγαμε, ἀπὸ τὴν ἅγια σιγή, ὁ Κύριος ὅμως φανέρωσε στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας πὼς ἡ Παναγία μας ἀγκαλιάζει μὲ τὴν ἀγάπη Tης ὅλο τὸν κόσμο καὶ βλέπει μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς καί, ὅπως καὶ ὁ Υἱὸς Tης, ἔτσι κι Ἐκείνη σπλαγχνίζεται καὶ ἐλεεῖ τοὺς πάντες.

Ὢ, καὶ νὰ γνωρίζαμε πόσο ἀγαπᾶ ἡ Παναγία ὅλους, ὅσους τηροῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, καὶ πόσο λυπᾶται καὶ στενοχωριέται γιὰ κείνους ποὺ δὲν μετανοοῦν! Αὐτὸ τὸ δοκίμασα μὲ τὴν πείρα μου.

Δὲν ψεύδομαι, λέγω τὴν ἀλήθεια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πὼς γνωρίζω πνευματικὰ τὴν Ἄχραντη Παρθένο. Δὲν Τὴν εἶδα, ἀλλὰ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μοῦ ἔδωσε νὰ γνωρίσω Αὐτὴν καὶ τὴν ἀγάπη Tης γιὰ μᾶς. Χωρὶς τὴν εὐσπλαγχνία Tης ἡ ψυχὴ θὰ εἶχε χαθῆ ἀπὸ πολὺν καιρό. Ἐκείνη ὅμως εὐδόκησε νὰ μ᾿ ἐπισκεφθῇ καὶ νὰ μὲ νουθετήσῃ, γιὰ νὰ μὴν ἁμαρτάνω. Μοῦ εἶπε: Δὲν μ᾿ ἀρέσει νὰ βλέπω τὰ ἔργα σου». Τὰ λόγια Της ἦταν εὐχάριστα, ἤρεμα, μὲ πραότητα καὶ συγκίνησαν τὴν ψυχή. Πέρασαν πάνω ἀπὸ σαράντα χρόνια, μὰ ἡ ψυχή μου δὲν μπορεῖ νὰ λησμονήσῃ ἐκείνη τὴ γλυκειὰ φωνὴ καὶ δὲν ξέρω πῶς νὰ εὐχαριστήσω τὴν ἀγαθὴ καὶ σπλαγχνικὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ.

Ἀληθινά, Αὐτὴ εἶναι ἡ βοήθειά μας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ μόνο τ᾿ ὄνομά Της χαροποιεῖ τὴν ψυχή. Ἀλλὰ κι ὅλος ὁ οὐρανὸς κι ὅλη ἡ γῆ χαίρονται μὲ τὴν ἀγάπη Tης.

Ἀξιοθαύμαστο κι ἀκατανόητο πράγμα. Ζῆ στοὺς οὐρανοὺς καὶ βλέπει ἀδιάκοπα τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ δὲν λησμονεῖ κι ἐμᾶς τοὺς φτωχοὺς κι ἀγκαλιάζει μὲ τὴν εὐσπλαγχνία Της ὅλη τὴ γῆ κι ὅλους τοὺς λαούς.

Κι Αὐτὴ τὴν Ἄχραντη Μητέρα Του ὁ Κύριος τὴν ἔδωσε σ᾿ ἐμᾶς.

Αὐτὴ εἶναι ἡ χαρὰ καὶ ἡ ἐλπίδα μας.

Αὐτὴ εἶναι ἡ πνευματική μας Μητέρα καὶ βρίσκεται κοντά μας κατὰ τὴ φύση σὰν ἄνθρωπος καὶ κάθε χριστιανικὴ ψυχὴ ἑλκύεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς Αὐτήν.

Πηγή: users.uoa.gr

Ἡ ἱερὰ Μητρόπολις Μόρφου ἀνακοινώνει ὅτι, συμφώνως πρὸς τὸν ἐν ἰσχύι Καταστατικὸν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου (Λευκωσία 2010) καὶ τὰ ἰσχύοντα μοναστικὰ τυπικά, μετὰ τὴν τέλεσιν τοῦ τεσσαρακονθημέρου μνημοσύνου τῆς ἀειμνήστου κεκοιμημένης μοναχῆς Ἰουστίνης, πρώτης Καθηγουμένης τῆς ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Ὀρούντης τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Μητροπόλεως, συνῆλθεν ἡ Ἀδελφότης τῆς Μονῆς τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, 11.08.2022, πρὸς ἐκλογὴν νέας Καθηγουμένης.

Ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου, πρὸς διακρίβωσιν τῆς ἐγκυρότητος τῆς ἐκλογικῆς διαδικασίας, ὡρίσθησαν καὶ παρίσταντο ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως, ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακείμ, καὶ ὁ ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Μαραθάσης, ἀρχιμανδρίτης Ἰάκωβος Καλογήρου.

Γενομένης τῆς σχετικῆς ψηφοφορίας, ἐξελέγη παμψηφεὶ ὡς Καθηγουμένη ἡ μοναχὴ Φιλουμένη.

Ἐν συνεχείᾳ, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας κοινοποιήθηκε πρὸς τὸν Μητροπολίτην Μόρφου κ. Νεόφυτον, ὁ ὁποῖος καὶ ἐνέκρινε τὴν νεοεκλεγεῖσαν Καθηγουμένην καὶ τῆς εὐχήθηκε καλὴν στερέωσιν καὶ ἐνίσχυσιν εἰς τὸ βαρυσήμαντον διακόνημά της. 

Ὁ Πανιερώτατος θὰ ἀπαντήσει προσεχῶς καὶ γραπτῶς πρὸς τὴν ἱερὰν Μονὴν Ἁγίου Νικολάου καὶ θὰ καθορίσει τὴν ἐν καιρῷ τῷ δέοντι ἡμερομηνίαν προχειρίσεως τῆς μοναχῆς Φιλουμένης εἰς Καθηγουμένην. Μέχρι τότε, ἡ ἀδελφὴ Φιλουμένη θὰ ἐκτελεῖ χρέη Προϊσταμένης τῆς Μονῆς.

Ἡ Μητρόπολις Μόρφου εὔχεται πρὸς τὴν νεοεκλεγεῖσαν μοναχὴν Φιλούμενην καλὴν δύναμιν καὶ ὅπως ἀκολουθήσει τὰ ἴχνη τῆς μακαριστῆς ὁσίας της Γεροντίσσης εἰς τὴν διαποίμανσιν τῆς νεοπαγοῦς Ἀδελφότητος.

Ἐπισκοπεῖον Μόρφου, τῇ 16ῃ Αὐγούστου 2022,
Ἀνάμνησις τῆς ἐξ Ἐδέσσης μετακομιδῆς τῆς ἀχειροποιήτου Εἰκόνος,
ἤγουν τοῦ ἁγίου Μανδηλίου, καὶ τοῦ ἀγίου μάρτυρος Διομήδους.

Στα χρόνια του έσχατου αιώνος θα παύσουν οι πνευματικοί ποιμένες να φροντίζουν για το ποίμνιο ακολουθώντας το κοσμικό ρεύμα.

Την σκολιά οδό θα βαδίζουν, αφήνοντας τον πατερικό δρόμο και δεν θα ψάλλουν στα πρόβατα με την ποιμενική φλογέρα.

Θα καύσουν με την «πρόοδο» την πνευματική μάνδρα κι ο καπνός θα προξενεί την αίρεση του παπικού δόγματος.

Τότε ο κόσμος με την επιστήμη θα κάνη πολλές εφευρέσεις και δεν θα υπάρχει σ’ αυτήν ή πίστις, ούτε ο φόβος του Θεού.

Ο απλοϊκός λαός από τον φόβο των αιωνίων βασάνων θα φυλάγει με ακρίβεια τις θείες εντολές.

Αλλά ζώντας στην αναρχία χωρίς πνευματικούς οδηγούς θα μισηθούν από την εξουσία και πολλοί θα φυλακισθούν.

Με θερμό ζήλο θα επιδίδονται στα καλά και ταπεινά έργα θεωρούμενοι από τον κόσμο ότι έχασαν τα μυαλά των.

Η ανθρώπινη σοφία είδωλα θα λατρεύσει κοσμικά και ό ασύδοτος κόσμος θα τα χρησιμοποιήσει ως μέσα σωτηρίας.

Θα κουρεύουν γένια και μαλλιά και τα ενδύματα των θα κοντύνουν κι όλους στ’ αλήθεια τούς νόμους σύμφωνα με την μόδα θα θεσπίσουν.

Δεν θα υπάρχει ντροπή στους νέους ούτε στα αδέλφια μεταξύ των αγάπη, ενώ ή μόδα θα παρασύρει όλους τους ακόλαστους ανθρώπους.

Τότε ο Θεός με αηδία θ’ αντικρύσει τους θνητούς και πολλούς θα στερήσει της ζωής, όπως κάποτε με τους Σοδομίτες.

Τότε ή γη δεν θα καρποφορεί και οι δουλειές θα λιγοστέψουν διότι πολλοί θα πιστεύουν στον σατανά ως σύντροφο της ελεύθερης ζωής τους!

Τότε θα βράζει ο κόσμος σαν ένα καζάνι στην φωτιά – καιόμενος από την τυφλή οργή – και ειρήνη σ’ αυτόν δεν θα υπάρχει.

Οι μεγάλοι και φοβεροί πόλεμοι θα είναι πυκνοί σαν κρίκοι αλυσίδας αλλά ο τρομερότερος απ’ όλους θα είναι ο των επτά κρατών στο Βυζάντιο!

Οι πολιτισμένοι λαοί, όταν πολύ θα προοδεύσουν, σαν πεινασμένα θηρία μεταξύ των θα σπαράζονται.

Θα φτιάξουν αυτά τα πετούμενα με την ουρά των σαν του σκορπιού και μεγάλη σύγχυσις θα γίνει, όπως στον πύργο της Βαβέλ.

Τότε θα κατασκευασθούν φοβεροί δράκοντες από μέταλλο σκορπίζοντας τον όλεθρο από το στόμιο των και καπνό με θανατηφόρο δηλητήριο.

Ζωντανοί μόνο το ένα τρίτο απ’ όλο τον κόσμο θα γλυτώσουν ενώ οι άλλοι με θάνατο στον έσχατο πόλεμο θα τελειωθούν!

Άγγελος εξ ουρανού θα έλθει κράζοντας με δυνατή φωνή να σταματήσει το μακελειό των δυνάμεων στην Κωνσταντινούπολη

Εκεί οι άγγελοι θα δώσουν τον θρόνο του Βυζαντίου σ’ ένα άγιο και ειρηνικά όλοι θα υπακούουν μη έχοντας πόλεμο στην γη.

Τότε ή Ορθοδοξία σ’ όλο τον κόσμο θα ακτινοβολήσει, θα αφανισθεί ή κακία και μεγάλη αγάπη θα υπάρχει!

Από το βιβλίο: «Ο Βίος και τα ποιήματα του Οσίου Ιωάννου του Χοζεβίτου 1913-1960».
Μετάφρασις: Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης, 1984.

Εκ της εκκλησιαστικής επιτροπής του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου (Σπήλια):

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΣΤΑ ΣΠΗΛΙΑ! ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ!

ΔΕΥΤΕΡΑ 22/8: 6:30 μ.μ.
Ακολουθία εσπερινού – αρτοκλασία και λιτανεία της θαυματουργού εικόνας της «Κυράς» των Σπηλιών Παναγία – «ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ Η ΣΠΗΛΙΩΤΙΣΣΑ».

ΤΡΙΤΗ 23/8: 6:15 π. μ.
Εόρτιος Θεία Λειτουργία.

Σας περιμένουμε! Χαρά μας να σας έχουμε μαζί μας και να συλλειτουργήσουμε.
Π.Α. 99641343, π. Κυριάκος.

ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!

Του Κώστα Παπαπολυβίου, αδελφού της μακαριστής Γερόντισσας Ιουστίνης.

Αγαπημένη μας αδελφή και Γερόντισσα της καρδιάς μας ευλογείτε. Συμπληρώθηκαν κιόλας σαράντα μέρες από την κοίμηση σου. Δόξα σοι ο Θεός, «ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλετο.» Ζήσαμε τις τελευταίες πενήντα μέρες πολύ δυνατά γεγονότα, πολύ δύσκολα αλλά αντέξαμε μιας και μας προετοίμασες ανάλογα. Ο τρόπος αποχαιρετισμού σου, μας έδινε την αίσθηση του ότι έφευγες για κάποιο ταξίδι. Η όλη σου στάση ζωής, προϊδέαζε κάπως την λεβεντιά σου απέναντι στο θάνατο, αλλά αυτό που ζήσαμε ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Κι αν ο ποιητής έγραψε για τη ρωγμή του χρόνου εμείς την βιώσαμε κυριολεκτικά. Το διήμερο 2 και 3 Ιουλίου ζήσαμε μες την οδύνη της εξόδου σου, μια ισχυρή αναστάσιμη εμπειρία που τόξευε στιγμές αιωνιότητας για μας όλους τους περιλειπόμενους.

Πώς να χωρέσουν πενήντα πέντε χρόνια αδελφή μου σ’ ένα αποχαιρετισμό; Θυμάσαι στις λειτουργίες, όταν μικρά παιδιά σου κρατούσα το χέρι εκεί κοντά στον αριστερό ψάλτη του Αγίου Λουκά Λαπήθου; Περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Τα πρώτα μας Χριστούγεννα το 1974 στην προσφυγιά, που κλαίγαμε οι δυό μας δίπλα στην ξυλόσομπα λέγοντας ότι θέλουμε να πάμε πίσω στο σπίτι μας στην Λάπηθο. Δυό μέρες πριν τα σαράντα της θανής σου έφυγε για τον ουρανό κι η Γεωργία μας. Άλλη μια δοκιμασία δυσερμήνευτη αλλά και τόσο κραυγαλέα για την αγάπη του Θεού προς εμάς. Η θεία που τόσο συνδεδεμένες ήσασταν, ομοιοπαθής κι αυτή πορεύεται στας αιωνίους μονάς. Μας έλεγε πριν λίγες μέρες το πόση δύναμη πήρε από τον τρόπο που διαχειρίστηκες την έξοδο σου.

Θέλω όμως και με την δική σου έγκριση, να ευχαριστήσω με απέραντη ευγνωμοσύνη την αδελφότητα του Αγίου Nικολάου για την αυταπάρνηση και την θυσιαστική τους αγάπη ολ’ αυτά τα χρόνια της ασθένειας σου. Οι συνασκήτριες σου ήταν τω όντι και συμπάσχουσες στην πολυετή ασθένεια σου. Δεν λύγισαν στα 2014 όταν έμαθαν για την ασθένεια του καρκίνου που επέτρεψε ο Θεός να σε επισκεφτεί. Και έγιναν κι αυτές όπως κι όλοι μας μάρτυρες της έμπονης πορείας σου από τότε. Ιδιαίτερη μνεία απαιτείται και για δυό κυρίες που σου συμπαραστάθηκαν τα χρόνια της δοκιμασίας σου και προπάντων τις τελευταίες εβδομάδες της επίγειας ζωής σου. Τις κυρίες Χριστίνα Κούλενδρου και Σοφία Μαλτά. Φύλακες άγγελοι μαζί με τις αδελφές: Θεοδώρα, Μακρίνα, Φιλουμένη, Μακαρία, Φεβρωνία, Μαρίνα και Άννα.

Αγαπημένη μας Γερόντισσα σε ευχαριστούμε για όλα! Να έρχεσαι αδελφή μου να μας δυναμώνεις. Τον Δεσπότη μας, τους γονείς μας που ως σύγχρονοι Ιώβ σηκώνουν τον Σταυρό τους, τις αδελφές μας που θα συνεχίσουν το αγώνα τους με την νέα τους Γερόντισσα, τους ιερείς μας, εμάς τους κατά σάρκα συγγενείς σου κι όλους αυτούς τους ανθρώπους που συγκροτούσαν την ευλογημένη εκκλησία και αυλή του Αη Νικόλα, τους εγγύς και τους μακράν αλλά πάντοτε εντός. Καλό παράδεισο αδελφή μου, καλή αντάμωση στον αληθινό κόσμο!

Κ.Π.