Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΟΡΤΗΣ (ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
2: 2-10

Ἀδελφοί, εἰ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἥτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη, συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ Θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασι καὶ ποικίλαις δυνάμεσι καὶ Πνεύματος ῾Αγίου μερισμοῖς κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν. Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξε τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν, περὶ ἧς λαλοῦμεν, διεμαρτύρατο δέ πού τις λέγων· «Τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ, ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν; Ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ᾿ ἀγγέλους, δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν, πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ»· ἐν γὰρ τῷ «ὑποτάξαι» αὐτῷ τὰ «πάντα» οὐδὲν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον. Νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ «πάντα ὑποτεταγμένα»· τὸν δὲ «βραχύ τι παρ᾿ ἀγγέλλους ἠλαττωμένον» βλέπομεν ᾿Ιησοῦν διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου «δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον», ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου. Ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ, δι᾿ ὃν τὰ πάντα καὶ δι᾿ οὗ τὰ πάντα, πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα, τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΕΟΡΤΗΣ (ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
10: 16-21

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
6: 13-20

Ἀδελφοί, τῷ ᾿Αβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ᾿ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ᾿ ἑαυτοῦ, λέγων· «Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε»· καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας. Ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην «εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος», ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, «κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ» ἀρχιερεὺς γενόμενος «εἰς τὸν αἰῶνα».

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
23: 29-39

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν. ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας. καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν. ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης; διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, ὅπως ἔλθῃ ἐφ’ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην. Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε. ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπ’ ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής του εν Χώναις θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, στον Ιερό Ναό Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Πλατανιστάσα, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:

• Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου
  • 6:00 μ.μ.: Πανηγυρικός εσπερινός της εορτής προϊσταμένου του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Καλογήρου.

• Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου
  • 6:30 π.μ.: Πανηγυρική Θεία Λειτουργία προϊσταμένου του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Καλογήρου.

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΔΕΥΤΕΡΑ ΙΔ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Κορινθίους Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
12: 10-19

Ἀδελφοί, εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς καὶ στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι. Γέγονα ἄφρων καυχώμενος! Ὑμεῖς με ἠναγκάσατε· ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ᾽ ὑμῶν συνίστασθαι·οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπὲρ λίαν ἀποστόλων, εἰ καὶ οὐδέν εἰμι· τὰ μὲν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ, σημείοις τε καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι. Τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας, εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν; Χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην. ᾽Ιδοὺ τρίτον τοῦτο ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐ καταναρκήσω ὑμῶν· οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν ἀλλὰ ὑμᾶς, οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσι θησαυρίζειν, ἀλλ΄ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις. Ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. Εἰ καὶ περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶν, ἦττον ἀγαπῶμαι; ἔστω δέ, ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς· ἀλλ΄ ὑπάρχων πανοῦργος δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον. Μή τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς, δι᾽ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς; παρεκάλεσα Τίτον καὶ συναπέστειλα τὸν ἀδελφόν· μήτι ἐπλεονέκτησεν ὑμᾶς Τίτος; οὐ τῷ αὐτῷ πνεύματι περιεπατήσαμεν; οὐ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσιν; Πάλαι δοκεῖτε ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα; Κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν· τὰ δὲ πάντα, ἀγαπητοί, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΒΑΒΥΛΑ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
11:33-40, 12:1-2

Ἀδελφοί, οἳ ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα Κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι. Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν ᾿Ιησοῦν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΔΕΥΤΕΡΑ ΙΔ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον
4: 10-23

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατὰ μόνας καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν τοῦ σπόρου. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται, ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσι, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσι, μήποτε ἐπιστρέψωσι καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα. καὶ λέγει αὐτοῖς· Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε; ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει. οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται ὁ σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. καὶ οὗτοι ὁμοίως εἰσὶν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον, εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν, καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζονται. καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες, καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται. καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἑξήκοντα καὶ ἓν ἑκατόν. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Μήτι ἔρχεται ὁ λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ; οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν. εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΒΑΒΥΛΑ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
10:32 – 11:1

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς·Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν. ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς· καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς διατάσσων τοῖς δώδεκα μαθηταῖς αὐτοῦ, μετέβη ἐκεῖθεν τοῦ διδάσκειν καὶ κηρύσσειν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Αν και παις Μέγας είσαι Μάμα και θαυμαστά τα σημεία σου! Σήμερα 1/9/23 πραγματοποιήθηκε Πανηγυρικός Μέγας Εσπερινός στον Άγιο Μάμα στα Κατεχόμενα με τον Δεσπότη Μόρφου Νεόφυτο παρουσία πλήθους πιστών! Φορτισμένη από συγκίνηση ατμόσφαιρα..Αύριο γιορτάζει ο Άγιος Μάμας και θα γίνει το πρωί θεία λειτουργία..Αφού δόθηκε η σχετική άδεια τελέστηκε ο Εσπερινός χωρίς να χτυπήσουν οι καμπάνες του Αγίου…… έχουν σημάνει προ πολλού…..

ή

‘‘Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες.

Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας.

δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.”

Άρχισε να χαρά-ζει. ...

Μια πιστή: ”αξιωθήκαμε και φέτος να προσκυνήσομε τον Χρυσοσώτηρα της Ακανθούς, στον Αγιο Μάμα της Μόρφου μας, αφού, έστω και αργά μας επέτρεψαν οι κατακτητές μας. Ειναι ό,τι χειρότερο να δοξολογούμε τον άγιο μας στην εκκλησία του και απέναντι να ακούγεται ο μιναρές με τα δικά του. Ευτυχώς, όχι για αρκετή ώρα. Πολύς ο κόσμος ο δικός μας φέτος, παρά την ταλαιπωρία στο οδόφραγμα. Ακόμη αρκετοί πιστοί ξαναπήγαν πάλι σήμερα και στην πρωινή λειτουργία..Τους συγχαίρω για την σωματική και ψυχική των αντοχή. Ας ειναι δοξασμένος ο Αγιος Μάμας.”

Ο Άγιος Μάμας είναι Πολιούχος της Μόρφου Κύπρου…

Ο Άγιος Μάμας παιδί της Ανατολής γεννήθηκε στη Γάγγρα της Παφλαγονίας, χώρα της Μικράς Ασίας, το 260 μ. Χ. από χριστιανούς γονείς, το Θεόδοτο και τη Ρουφίνα. Δυσάρφανος από τα γεννοφάσκια του καθώς οι γονείς του μαρτύρησαν για το Χριστό τον ανέθρεψε μια εύπορη και ευσεβή γυναίκα η Αμμία που επειδή το μωρό την φώναζε μάμα τον είπαν Μάμα. Ο άγιος ασκούσε επιρροή χριστιανική στους συνομηλίκους του και στοχοποιήθηκε από το καθεστώς της τότε παγκοσμιοποίησης της μιας αυτοκρατορίας pax romana.

Παιδομάρτυρας ο άγιος εικονίζεται με λιοντάρι γιατί είχε καλή σχέση με ένα λιοντάρι και όταν μετά από πολλά βασανιστήρια στα οποία θαυματουργικά επιβίωσε τον ρίξανε στα θηρία ήρθε το λιοντάρι του και κατασπάραξε αιμοχαρείς θεατές και έτσι πάλι την έβγαλε καθαρή ο Άγιος. Στο τέλος φουρκίστηκαν οι δυτικοί της εποχής οι Ρωμαίοι και ένας δικός τους στρατιώτης τον κάρφωσε με τρίαινα του χύθηκαν τα σπλάχνα αλλά και πάλι ο άγιος αν και 15 χρονών παιδί αξιώθηκε ενός τελικού σημείου. Κρατώντας τα σπλάχνα του- γι αυτό και πολύ σπλαχνικός είναι-περπάτησε μια απόσταση κάποιων χιλιομέτρων ώσπου βγήκε από την πόλη και παρέδωσε το πνεύμα του σε μια σπηλιά. Περπάτησε με τα σπλάχνα έξω όπως ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης που όταν καρατομήθηκε στο Παρίσι περπάτησε αρκετά κρατώντας την αποτμηθείσα κεφαλή του.

Αν και παις Μέγας είσαι Μάμα και θαυμαστά τα σημεία σου!

Μετά από χρόνια η λάρνακα του έφθασε μέσω θαλάσσης στη Μόρφου και έγινε προστάτης της. Είναι αποθησαυρισμένη εντοίχια στον ομώνυμο μητροπολιτικό ναό του που ήταν και μοναστήρι..

Κατά τα Βυζαντινά χρόνια ο άγιος Μάμας ήταν ο προστάτης ακριτικού πολεμικού σώματος, των Απελατών Μαρδαϊτών, που είχαν μάλιστα αποτυπωμένη τη μορφή του στο τρομερό όπλο τους, το απελατίκι (κεφαλοθραύστης).

Χρυσοσώτηρας της Ακανθούς…

Πηγή: https://dimpenews.com/2023/09/01/

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Κορινθίους Α΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
16: 13-24

Ἀδελφοί, γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε· πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γενέσθω. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς ᾽Αχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι. Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φορτουνάτου καὶ ᾽Αχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμέτερον ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. ᾽Ασπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς ᾽Ασίας. ἀσπάζεται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ ᾽Ακύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾽ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ. Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ᾽Ασπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα μαραν αθά. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦθ μεθ᾽ ὑμῶν. Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ. Ἀμὴν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
21: 33-42

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ἄνθρωπος τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ)
Πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
8: 28-39

Ἀδελφοί, οἴδαμεν ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν· ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς· οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε. Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν; Ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται; Τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ; Θεὸς ὁ δικαιῶν· τίς ὁ κατακρίνων; Χριστὸς ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς, ὃς καὶ ἔστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν. Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; Καθὼς γέγραπται ὅτι «ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς». Ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. Πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην
15: 1-11

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτόῦ Μαθηταῖς· Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι. πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτὸ, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ. ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν. μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μένῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μένητε. ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. ἐὰν μή τις μένῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται. ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται. ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε, καὶ γένησθε ἐμοὶ μαθηταί. καθὼς ἠγάπησέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ. ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Κάποιοι ἐκ τῶν ἀγαπητῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν μέ ἐπικρίνουν γιατί ἀσχολήθηκα μέ τό θέμα: «Κάρτα τοῦ Πολίτη».  Ἰσχυρίζονται ὅτι δέν εἶναι θέμα ἐκκλησιαστικό ἤ θεολογικό.  Λέγουν ὅτι εἶναι θέμα τῆς Πολιτείας καί ὅτι ἐμεῖς οἱ κληρικοί δέν ἐπιτρέπεται νά ἀσχολούμαστε μέ ἀλλότριες, πολιτικές ἁρμοδιότητες τίς ὁποῖες ἔχει μόνο ἡ κυβέρνηση, ἡ ἐξουσία.

Ἀρχικά αἰσθανόμαστε τήν ἐν Χριστῷ πνευματική ὑποχρέωση νά παραθέσουμε ἕνα πολύ ἐνδεικτικό κείμενο βγαλμένο ἀπό τά ἅγια χείλη τοῦ θεοφώτιστου γέροντος π. Παϊσίου.

«Παλιά ἄν ἕνας εὐλαβής ἀσχολεῖτο μέ τήν κατάσταση στόν κόσμο, δέν πρέπει νά ἦταν καλά· ἦταν γιά κλείσιμο στόν Πύργο (ψηλό ὀχυρωματικό οἰκοδόμημα τῶν μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὅρους, πού χρησίμευε γιά τήν ἀπόκρουση τῶν πειρατῶν).  Σήμερα ἀντίθετα, ἄν ἕνας εὐλαβής δέν ἐνδιαφέρεται καί δέν πονάει γιά τήν κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στόν κόσμο, εἶναι γιά κλείσιμο στόν Πύργο.  Γιατί τότε αὐτοί πού κυβερνοῦσαν εἶχαν Θεό μέσα τους, ἐνῶ σήμερα πολλοί ἀπό αὐτούς πού κυβερνοῦν δέν πιστεύουν.  Εἶναι πολλοί τώρα ἐκεῖνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία.

Τό νά ἐνδιαφέρεται κανείς τώρα καί νά ἀνησυχῆ γιά τήν κατάσταση στήν ὁποία βρίσκεται τό ἔθνος μας εἶναι ὁμολογία, γιατί ἡ Πολιτεία τά βάζει μέ τόν θεῖο νόμο.  Ψηφίζει νόμους ἐνάντιους στόν νόμο τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι καί μερικοί ἀδιάφοροι πού οὔτε στόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας πιστεύουν οὔτε Ἔθνος παραδέχονται καί γιά νά ἔχουν τό χουζούρι τους, λένε «ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει νά μήν ἐνδιαφέρεσαι γιά τά πράγματα τοῦ κόσμου»,  καί ἔτσι ἀδιαφο­ροῦν!  Ἀλλά ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἄλλο ἐννοοῦσε.  Τότε τά εἰδωλολατρικά ἔθνη εἶχαν ἐξουσία.  Μερικοί ξέκοψαν ἀπό τό κράτος καί πίστεψαν στόν Χριστό.  Ἔλεγε λοιπόν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος σ’ αὐτούς «ἐσεῖς μήν ἀσχολῆσθε μέ τά πράγματα τοῦ κόσμου», γιά νά ξεχωρίζουν ἀπό τον κόσμο, γιατί ὅλος ὁ κόσμος ἦταν εἰδωλολατρικός.  Ἀπό τήν στιγμή ὅμως πού ἀνέλαβε τήν ἐξουσία ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἐπικράτησε ὁ Χριστιανισμός, δημιουργήθηκε σιγά-σιγά ἡ μεγάλη χριστιανική παράδοση μέ τίς Ἐκκλησίες, τά μοναστήρια, τήν τέχνη, τό τυπικό τῆς λατρείας κ.λπ.  Ἔχουμε λοιπόν εὐθύνη νά τά διατηρήσουμε ὅλα αὐτά καί νά μήν ἀφήσουμε τούς ἐχθρούς τῆς Ἐκκλησίας νά τά διαλύσουν.  Ἔχω ἀκούσει καί Πνευματικούς νά λένε: «Ἐσεῖς μήν ἀσχολῆσθε μ’ αὐτά»!  Ἄν εἶχαν μεγάλη ἁγιότητα καί ἔφθαναν μέ τήν προσευχή σέ τέτοια κατάσταση, πού νά μήν τούς ἐνδιαφέρη τίποτε, νά τούς φιλοῦσα καί τά πόδια.  Ἀλλά τώρα ἀδιαφοροῦν, γιατί θέλουν νά τά ἔχουν καλά μέ ὅλους καί νά καλοπερνοῦν.

Ἡ ἀδιαφορία δέν ἐπιτρέπεται οὔτε στούς κοσμικούς πόσο μᾶλλον στούς πνευματικούς ἀνθρώπους.  Ἕνας ἄνθρωπος τίμιος, πνευματικός, δέν πρέπει νά κάνη τίποτε μέ ἀδιαφορία, «Ἐπικατά­ρατος ὁ ποιῶν τά ἔργα Κυρίου ἀμελῶς», λέει ὁ Προφήτης Ἰερε­μίας» (Λόγοι Β΄ Πνευματική ἀφύπνιση σελ. 22,23).

Ὅλα ὅσα ἀνωτέρω παραθέσαμε εὐλαβούμενοι τήν ἱερά μνήμη τοῦ ἁγίου γέροντος π. Παϊσίου δέν ἀποτελοῦν ἀπόψεις του μόνο καί θεωρίες, ἀλλά καθημερινή ἀγωνιστική προσπάθειά του καί γιά νά ἐκπληρώνει μέ ἀκρίβεια τά πνευματικά μοναχικά του ἐν Χριστῷ καθήκοντα, ἀλλά καί γιά νά καθοδηγεῖ ὑπεύθυνα, ἔμπονα καί μέ φόβο Θεοῦ τό σύγχρονο ἀλλοτριωμένο ἄνθρωπο.

Ἐπειδή τό θέμα εἶναι σημαντικό θέλω νά δώσω ὁρισμένες ἐξηγήσεις:

Ταπεινῶς καί εἰλικρινῶς φρονῶ, ὅτι δέν εἶμαι ἀπό ἐκεί­νους πού ξέρουν τά πάντα.  Ὡς κληρικός καί βέβαια δέν θά πρέπει γιά κάθε θέμα νά διατυπώνω ὁπωσδήποτε ἄποψη καί μάλιστα αὐθεντικῷ τῷ τρόπῳ.

Ὅσον ἀφορᾷ στό θέμα «Κάρτα τοῦ Πολίτη», ὄντως τό θέμα πρωτίστως ἔχει πολιτικές διαστάσεις. Ἔχει ὅμως καί θεολογι­κές διαστάσεις μέ ἀπορρέουσες ποιμαντικές εὐθῦνες.

Ἡ Τετάρτη ἐν Χαλκηδόνι Οἰ­κουμενική Σύνοδος τῶν 630 Ἁγίων Πατέρων κατεδίκασε ὁριστικά τό Μονοφυσιτισμό.  Καθόρισε ὅτι τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι τέλειος Θεός, ὅπως ὁ Θεός Πατέρας καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, θείας φύσεως καί αὐτό.  Τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος μέ ἑνωμένες τίς δύο φύσεις ἀχωρίστως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως σέ ἕνα πρόσωπο, τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας.

Ἔτσι καί ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, βαπτισμένοι μέ τό μόνο ἀληθινό Βάπτισμα τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί μυρωμένοι μέ τό Ἅγιο Χρῖσμα, μέ τά Χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχουμε τήν ἀνθρώπινη φύση καί μέσῳ τῶν ἁγίων προαναφερθέντων μυστηρίων ἀποκτᾶμε τήν ἐν Χριστῷ ἁγία ζωή. Ἀενάως χριστοποιούμαστε διά τῶν ἁγίων Μυστηρίων Βαπτίσματος, Χρίσματος καί θείας Κοινωνίας, τῆς ὁποίας ἀμέσως μετά τήν Βάπτισή μας μετέχουμε οἱ βαπτισθέντες.

Ἑπομένως καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ζωῆς μας ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε. Πρέπει νά γινόμαστε ὅλο καί πιό ἄξια τέκνα τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, χωρίς νά πάψουμε νά εἴμαστε καί πολῖ­τες αὐτοῦ τοῦ παρόντος γήινου κόσμου.  «Ζῷον μικτόν» μᾶς ὀνομά­ζει ἡ θεόπνευστη Λατρεία μας συνεχίζοντας τήν ἁγιοπατερική ὀρ­θόδοξη θεολογία.

Μονοφυσίτες λοιπόν δέν εἴμαστε.  Κάθε ὀρθόδοξος χριστια­νός εἶναι καί πολίτης πολιτογραφημένος σέ μιά ὀργανωμένη συντε­ταγμένη πολιτεία καί πολίτης τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.  Ἡ ἐπί γῆς συμπεριφορά μας ὡς ὀρθοδόξων χριστιανῶν δέν ἀποκλείει τή συμμετοχή μας σ’ ὁλόκληρο τό γίγνεσθαι τῆς ζωῆς ὡς πολιτῶν.  Ὁ Κύριός μας δέν εἶχε μιά ἐξωκοσμική μονοφυσιτική συμπεριφορά.

Ἐμεῖς λοιπόν οἱ ἐφημέριοι πῶς βλέπουμε τούς πιστούς μας; Τούς βλέπουμε, τούς ἁγιάζουμε καί τούς μεταλαμβάνουμε μόνο ὡς πολῖτες τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν;  Δέν τούς βλέπουμε ἑνιαίους, ὁλόκληρους, ὡς ἀκέραιες προσωπικότητες πού ζοῦν τώρα, ἐδῶ μαζί μας, ὅπως καί ἐμεῖς;  Παράλληλα ὅμως πορεύονται πρός τήν αἰώνια ζωή τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

Ὁ Κύριός μας καταδέχτηκε καί ἦρθε στή γῆ μας.  Ἔγινε ἀληθινός ἄνθρωπος.  Πολιτογραφήθηκε, ἔλαβαν μέρος οἱ γονεῖς τοῦ Κυρίου μας στήν ἀπογραφή.  Πλήρωσε ἀδιαμαρτύρητα φορολογία στό κράτος, ὅ­ταν τοῦ ζητήθηκε.  Θά μποροῦσε νά πεῖ: Ἐγώ δέν πληρώνω, εἶμαι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί Θεός.  Ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά καταξιώσει ὁλόκληρο τό φάσμα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.  Ἐμεῖς λοι­πόν τούς πιστούς μας δέν τούς βλέπουμε ὡς ἀέρινες πνευματικές ὑπάρ­ξεις. Ἀπευθυνόμαστε στήν ἀόριστη ἰδεολογία τους, στή φιλοσοφία τους ἤ σέ ὅλο τό φάσμα τῆς ζωῆς τους;  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔχει λόγο, ἔχει εὐθύνη, ἔχει εὐχές ἁγιαστικές, κυρίως τά μυστήρια.  Ἀπευθύνεται σ’ ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο καί τόν ψυχοσωματικό καί τόν πνευματικό.  Δέν ξεχωρίζει κανένα ἄνθρωπο μέχρι καί τό ἐπίγειο τέλος του, καί πέρα ἀπ’ αὐτό.  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας δέν ἐτέλεσε ποτέ ξεχωριστή ἐπικήδεια ἀκολουθία γιά τούς καλούς καί εὐσεβεῖς ὀρθοδόξους χριστιανούς, καί ἄλλη διαφοροποιημένη, γιά τούς ὀλιγότερο εὐσεβεῖς καί λιγότερο συνειδητοποιημένους χριστιανούς.

Ἀντιλαμβανόμαστε τώρα ὅτι μπαίνουμε σέ μιά νέα περίοδο παγκοσμιοποίησης.  Ὁ πρωθυπουργός μας στεντορίως διακηρύσσει στή μητρική του γλῶσσα:   We need a global Government and fast.  Στά Ἑλληνικά αὐτό σημαίνει χρειαζόμαστε μιά παγκόσμια κυβέρ­νηση καί γρήγορα.  Τοῦτο λέγεται ἀφοῦ ἔχουμε ἤδη ὅλοι μας ὡς πολῖτες σφυροκοπηθεῖ ἀνηλεῶς στά οἰκονομικά.  Τά 20% καί πλέον τῶν συμπολιτῶν μας ἔχουν χάσει τίς θέσεις ἐργασίας τους καί κινδυνεύουν νά χάσουν ἄμεσα τίς ἐλάχιστες οἰκονομίες τους πού ἀντιστοιχοῦν στόν ἄρτο τόν ἐπιούσιο ὀλίγων ἡμερῶν ἤ ἑβδομάδων, τό πολύ μηνῶν.  Ἐπίσης κινδυνεύουμε ὅλοι μας νά μείνουμε ἄστεγοι μή πληρώνοντας τίς δόσεις τῶν δανείων μας.  Οἱ εἰδήσεις τῆς τηλεο­ράσεως σπέρνουν τόν πανικό νέων πιό σκληρῶν μέτρων.  Ἡ ἀνηθι­κότητα στήν TV ὀργιάζει, ἐκμαυλίζοντας μικρούς καί μεγάλους.  Ἀποκορύφωμα τῆς αἰσχρότητας ἡ γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀναγνώριση ὡς νόμιμου τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.  Τό Δημόσιο ἔδωσε (πούλησε) τά δεδομένα τῆς ἀπογραφῆς τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων σέ Ἀμερικανική ἑταιρεία.  Γιατί;  Καταργεῖται ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας καθι­στάμενο προαιρετικό (δηλαδή ἀνύπαρκτο).  Γιατί;  Μεταλλάσ­σεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν σέ μάθημα θρησκειολογίας.  Γιατί;  Στά Ἑλληνικά σχολεῖα τῆς ἀλλοδαπῆς δέν ἀποσπῶνται Ἕλ­ληνες καθηγητές.  Γιατί;  Ἡ ἀπάντηση εἶναι: Because we need a glo­bal government and fast.  Ὁ ἔχων ἁπλῶς κοινόν νοῦν καί ἀπροκατά­ληπτο, μή κομματικοποιημένο δηλαδή, ἀμέσως ἀντιλαμβάνεται κάτι περίεργο.  Τί εἴδους παγκόσμια κυβέρνηση θέλουμε;  Καί γρήγορα γιατί;  Μέ ποιές διαδικασίες καταργεῖται ξαφνικά ἡ Ἑλληνική κυ­βέρ­νηση καί τό Ἑλληνικό Σύνταγμα;

Ὁ ἐφημέριος, ὁ πνευματικός πατέρας μπορεῖ νά πεῖ, ὅτι αὐτά εἶναι θέματα μόνο πολιτικῆς;  Πολῖτες αὐτοῦ τοῦ ἔνδοξου ὑπερτρισχιλιετοῦς ἔθνους δέν εἴμαστε;  Δέν μᾶς νοιάζει ἡ τύχη μας;  Ἀμέσως παραδιδόμαστε;  Ποῦ παραδιδόμαστε;  Καί γιά νά παραδοθοῦμε, θά πρέπει νά ἁλυσσοδεθοῦμε μέσα στήν ἠλεκτρονική φυ­λακή τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη;  Νά βάλουμε τήν ὑπογραφή μας καί νά πληρώσουμε καί 5 €.  Δέν θά πρέπει νά ἀνησυχήσουμε, μήπως καί αὐτή ἡ global government εἶναι τό κράτος τοῦ ἀντιχρί­στου; Καί ἄν ἀκόμη τή λέξη «ἀντιχρίστου» δέν τήν ἐκλάβουμε ὡς τωρινό πρόσωπο ὑπαρκτό, δέν σημαίνει σέ σχέση μέ ὅλους τούς παραπάνω κυβερνητικούς «προγραμματισμούς», «ἐξαγγελίες», ὅτι τό παρόν Ἑλληνικό κράτος ἀντιχριστοποιεῖται καί ἑπομένως πανέτοιμο, ἀντιχριστοποιημένο ἑτοιμάζεται νά εἰσαχθεῖ στό παγκόσμιο κράτος and fast;

Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη θά εἶναι ὁ τέλειος ἐξευτελισμός μας.  Πρίν παραδοθοῦμε ὁλοκληρωτικά, ἄς κάνουμε τόν μικρό ἔστω ἀγῶνα μας … καί ἔχει ὁ Θεός.

Ἄν ὀλιγωρήσουμε σέ τόσο δύσκολους καιρούς, θά ἀποδεί­ξουμε ὡς ποιμένες ὅτι ἔχουμε σύν τοῖς ἄλλοις ἰσοπεδωθεῖ σέ μιά μονοφυσιτική ἀτομικιστική φανταστική εὐδαιμονία, ἤ ὅτι ἔχουμε παθητικά παραδοθεῖ στή Νέα Τάξη πραγμάτων τῆς ἀντίχριστης Ν. Ἐποχῆς.

Ὑπάρχουν ἀκόμη καί κάποιοι ἀδελφοί πού λένε μᾶλλον ἀπό θέσεως ἰσχύος, ὀλίγον ὑπεροπτικά: Ἐγώ δέν φοβᾶμαι τίποτα.  Ἄς μέ φακελλώσουν.  Ἐγώ δέν ἔχω νά κρύψω κάτι ὕποπτο, κάτι ἔνοχο, κάποια ἀτασθαλία.  Ὅμως ὡς ὑπεύθυνοι ποιμένες (ὅσο εἴμαστε ὑπεύθυνοι ὁ καθένας) δέν θά πρέπει νά σκεφτόμαστε μόνο τόν ἑαυτό μας, ἀλλά καί τούς ἄλλους.  Ἄς σκεφθοῦμε τό ἑξῆς: Ἄν τώρα πού ἀκόμα δέν ἔχουμε εἰσαχθεῖ στήν global government διά τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης στό παγκόσμιο κράτος καί γίνεται τέτοια καταστροφή καί ἐξαθλίωση στά οἰκονομικά ὅλων μας, καί ὄχι μόνο, μποροῦμε νά φαντασθοῦμε σέ τί μεγαλύτερη κλίμακα θά εἶναι αὐτή ἡ καταστροφή, ἡ ἀπάτη καί τό «φακέλλωμα», ὅταν πιά θά εἴμαστε  ἤδη ἐντός τῆς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη στό χέρι ἤ μετά ἀπό λίγο μέ τσιπάκι ἐμφυτευμένο στό χέρι ἤ στό μέτωπο;

Ἄς μή κάνουμε ἐκτενῆ λόγο γιά τό δυσώνυμο ἀριθμό τοῦ ἀντιχρίστου, τό 666 γιατί ἔχουν ἀκουσθεῖ πολλά καθόλου ἀτεκμηρίωτα  γι’ αὐτόν.  Ἄν στό μικροτσίπ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἀπό τήν ἀρχή ὑπάρχει ὁ 666 ἀσφαλῶς καί θά μολύνει, θά ἐπιβαρύνει πνευματικά τήν προσωπικότητα τοῦ παραλήπτη τῆς κάρτας ὡς ἀριθμός καί σύμβολο τοῦ ἀντιχρίστου.  Ὅπως ὁ Σταυρός μέ τήν ἄκτιστη Χάρη Του ἁγιάζει, τό ἀντίθετο συμβαίνει μέ τό δυσώνυμο.  Ἄν δέν ὑπάρχει ὁ δυσώνυμος ἐξ ἀρχῆς, ποιός ποιούς, θά μπορεῖ πιά νά ἐμπιστευθεῖ μετά ἀπό τόση πολεμική καί τόση ἐχθρότητα πού εἰσπράττει ὁ πολίτης ἀπό τήν ἐξουσία;

Ἄς καταλήξουμε: Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη δέν εἶναι τό σφράγισμα, δέν εἶναι τό χάραγμα.  Κατά τόν ἅγιο Γέροντα Παΐσιο εἶναι πτώση.  Εἶναι πτώση διότι ἤδη θά ἔχουμε ἀφήσει τά πράγματα νά κυλήσουν μέχρι λίγο πρό τοῦ σφραγίσματος, παρά πέντε πρό τοῦ χαράγματος.

Εἶναι πανεύκολο ξαφνικά καί πάλι νά δοθεῖ μιά κυβερνητική ἐντολή ἤ Ἑλληνική ἤ «global», ἐκεῖ πού φθάσαμε καί νά ἀποκολληθεῖ τό περίφημο τσιπάκι ἀπό τήν Κάρτα, – ἡ ὁποία σημειωτέον δέν ἔχει καμιά ἠλεκτρονική ἤ ἄλλη σημασία – καί νά ἐμφυτευθεῖ – καταπληκτικός ὁ ὅρος ἐμφυτευθεῖ, μέ global προδιαγραφές ἴσως – καί νά ἐμφυτευθεῖ ὑποδορίως στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο.

Ὁ π. Παΐσιος, εἶχε προβλέψει: «Μετά ἀπό τήν Κάρτα καί τήν ταυτότητα, τό φακέλλωμα, γιά νά προχωρήσουν πονηρά στό σφράγισμα θά λένε συνέχεια στήν τηλεόραση, ὅτι πῆρε κάποιος τήν κάρτα τοῦ δείνα, καί τοῦ σήκωσε τά χρήματα ἀπό τήν τράπεζα.  Ἀπό τήν ἄλλη μεριά θά διαφημίζουν τό τέλειο σύστημα, τό σφράγισμα στό χέρι ἤ στό μέτωπο μέ ἀκτῖνες λέϊζερ, πού δέν θά διακρίνεται ἐξωτερικά, μέ τό 666 τό ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου.

Δυστυχῶς καί πάλι ὁρισμένοι γνωστικοί θά φασκιώνουν τά πνευματικά τους τέκνα σάν τά μωρά, δῆθεν γιά νά μή στενοχωροῦνται·  δέν πειράζει αὐτό, δέν εἶναι τίποτα, ἀρκεῖ ἐσωτερικά νά πιστεύετε!  Καί ἐνῷ βλέπουμε τόν Ἀπόστολο Πέτρο πού ἐξωτερικά ἀρνήθηκε τό Χριστό, καί ἦτο ἄρνησις, αὐτοί ἀρνοῦνται τό ἅγιο σφράγισμα τοῦ Χριστοῦ πού τούς δόθηκε στό ἅγιο Βάπτισμα».

Καί ἄν ἀκόμη δέν χαθοῦν σκόπιμα κάποιες κάρτες, ὥστε νά φθάσει νά γίνει μεγάλο θέμα στήν τηλεόραση, εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ μεγάλοι ἄνθρωποι εὔκολα ξεχνοῦν καί καθημερινά θά γίνεται στό σπίτι μεγάλος χαμός, μεγάλος πανικός γιά τό ποῦ ἄφησα τήν κάρτα μου καί δέν μπορῶ νά τήν βρῶ.

Πάντως αὐτή τή στιγμή κανένα Εὐρωπαϊκό κράτος δέν προετοιμάζεται πυρετωδῶς γιά τήν global government καί γιά τήν Κάρτα Πολίτη.  Θά εἶναι ἄδικο νά γίνουν ὅλα αὐτά πρῶτα στή χώρα μας.  Ἄς δείξει τουλάχιστον ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση διά τοῦ κοινοβουλίου της κάποια δημοκρατική εὐαισθησία, ἄν σῴζεται κάπου κάποια ἀρχαιοελληνικοῦ τύπου δημοκρατική εὐαισθησία γιά τήν τιμή τῶν ὅπλων τῆς δημοκρατίας.

Ἡ Ε.Ε. ἄς μιλήσει καθαρά: Καταπατῶνται κατάφωρα τά ἀνθρώπινα δικαιώματα μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη ἤ ὄχι;

Ἡ ἐν Χριστῷ ποιμαντική μας συνείδηση ἀναμένει σαφῆ τοποθέτηση.

Πηγή: https://tasthyras.wordpress.com/