Κυκλοφόρησε τὸ νέο Ἑορτολόγιο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου 2024, τὸ ὁποῖο  εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς ἁγίους Νεομάρτυρες τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, ποὺ ἔζησαν στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, ἀλλὰ καὶ στὰ δικά μας χρόνια, καθότι ἔχουμε ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Μητροπόλεως Μόρφου τὸν ἐπισήμως διακηρυχθέντα ἅγιο, τὸν νέο ἱερομάρτυρα Φιλούμενο τὸν ἐξ Ὀρούντης, ποὺ σφαγιάστηκε ἀπὸ φανατικοὺς Ἑβραίους στὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ τὸ 1979.

Μεταξὺ ἄλλων περιέχει τὰ κείμενα: «Οἱ Νεομάρτυρες, μᾶς φέρνουν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας» τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, «Οἱ νεομάρτυρες τῆς Μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, οἱ μαρτυρήσαντες κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἐν Κύπρῳ Τουρκοκρατίας (1571-1878) καὶ μέχρι σήμερα», τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακείμ, Πρωτοσύγκελου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου, καθὼς  καὶ ἀναλυτικὸ ἑορτολόγιο ἑκάστου μηνός, κατάλογο τῶν ἐλεύθερων ἐνοριῶν, ἱερῶν μονῶν καὶ τῶν κατεχόμενων κοινοτήτων, διάφορες ἄλλες πληροφορίες σχετικὰ μὲ τὴν τέλεση γάμων καὶ μνημοσύνων, καὶ πληροφορίες γιὰ τὴ Διοικητική, Πνευματική, Ποιμαντική, Κοινωνικὴ καὶ Πολιτιστικὴ Διακονία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ Ἑορτολόγιο διατίθεται ἀπὸ τὸ Βιβλιοπωλεῖο «Θεομόρφου» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου, τηλ.: 22824811 , ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση: costas@immorfou.org.cy

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου: Οἱ Νεομάρτυρες, μᾶς φέρνουν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμαστε στὸ σωτήριο ἔτος 2024. Ἕνα ἔτος ὁριακὸ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ γιὰ τὴν ἡμετέρα νῆσο Κύπρο. Καί, ὅπως βλέπετε, τὸ φετινὸ Ἑορτολόγιο (2024) τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς ἁγίους Νεομάρτυρες τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, ποὺ ἔζησαν στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας. Οἱ ἅγιοι αὐτοί, ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῆς δοκιμασίας, δὲν φοβήθηκαν τὸν θάνατο, ἀλλὰ μὲ παρρησία προτίμησαν νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους, ὡς τὸ πλέον τιμημένο δῶρο σ᾿ αὐτούς, ὑπογράφοντάς την μὲ τὸ αἷμα τους, παρὰ νὰ ζήσουν ἀκόμα λίγα χρόνια στὴν παροῦσα ζωή, ὡς ἐξωμότες καὶ αἰωνίως κολασμένοι. Καὶ τώρα ζοῦν στὴν αἰώνια ζωὴ μαζὶ μὲ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Ἀλλ᾿ ὅμως, καὶ στὰ δικά μας χρόνια ἔχουμε ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Μητροπόλεως Μόρφου τὸν ἐπισήμως διακηρυχθέντα ἅγιο, τὸν νέο ἱερομάρτυρα Φιλούμενο τὸν ἐξ Ὀρούντης, ποὺ σφαγιάστηκε ἀπὸ φανατικοὺς Ἑβραίους στὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ τὸ 1979.

Οἱ Νεομάρτυρες, τὴ ζωὴ καὶ τὸ μαρτύριο τῶν ὁποίων θὰ διαβάσετε σὲ λίγο στὸ ἐκτενέστατο —πλὴν ὅμως ἱστορικά, θεολογικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ δομημένο— κείμενο τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητροπόλεώς μας, Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου, μᾶς φέρνουν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας. Αὐτοί, σὲ ἄλλες πολὺ δύσκολες ἐποχές, ὅπως εἴπαμε, μὲ τὸ αἷμα τους, μὲ τὴν ὁμολογία τους, μὲ διάφορες ἀφορμὲς ἕνας ἕκαστος, κατόρθωσαν νὰ κερδίσουν τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ νὰ ἀφήσουν παράδειγμα ἑλληνικοῦ πατριωτισμοῦ καὶ Ὀρθοδόξου πίστεως.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ Νεομάρτυρες μᾶς ὑπενθυμίζουν τὸ χρέος ποὺ ἔχουμε ἀπέναντι στὰ παιδιά μας, στὴν ἱστορία μας καὶ στὴν ἀθάνατη ψυχή μας.

Ἐμεῖς, τί κάνουμε; Τί μαρτυρία δίνουμε; Πρῶτα καὶ κύρια μέσα στὴν οἰκογένειά μας, κατόπιν στὴν κοινότητα ποὺ κατοικοῦμε, στὴ νῆσο μας, στὴν Ἐκκλησία μας, εὐρύτερα; Μπορεῖ νὰ μὴν κατορθώσουμε ποτὲ νὰ γίνουμε ἀσκητές, ἀλλὰ μποροῦμε νὰ εἴμαστε ὁμολογητές. Μπορεῖ νὰ μὴ χρειαστεῖ νὰ χύσουμε τὸ αἷμα μας γιὰ τὸν Χριστό. Τουλάχιστον, ἂς τιμοῦμε τὴν Ὀρθόδοξη μας πίστη μὲ ἔργα, ὁμολογώντας Χριστό.

Ζοῦμε σὲ καιροὺς μεγάλης ἀποστασίας. Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ, ποὺ οἱ ἄνθρωποι τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων ὀνομάζουν Νέα Ἐποχή, ποὺ ἐπιβάλλει μιὰ νέα εἰδωλολατρεία, σατανολατρεία καὶ ἀνηθικότητα μέσῳ τῶν ἀθέων γραμμάτων τῆς Εὐρώπης, τῶν ἀντιχριστιανικῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων καὶ τῶν ἀθέων νομοσχεδίων πού, εἴτε ἀδιάφορα, εἴτε ἐν ἐπιγνώσει ψηφίζονται ἀπὸ τοὺς βουλευτές μας, καὶ ποὺ δυστυχῶς ἀποδέχεται ἕνα μεγάλο μέρος τῆς κοινωνίας μας ἀδιαμαρτύρητα. Γιὰ νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἐποχῆς αὐτῆς καλούμαστε νὰ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ μάρτυρες καὶ οἱ διαμαρτυρόμενοι. Γιατί, ὅπως εἶπε καὶ ὁ μακαριστὸς Σαράντος Καργάκος, ὁ μέγας νεοελληνιστής, ἱστορικός, φιλόλογος καὶ δοκιμιογράφος «ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἐκπούστευσης καὶ ἐκπουτάνευσης τοῦ ἔθνους». Πολὺ βαρὺς καὶ προκλητικὸς ὁ λόγος του, ἀλλὰ πέρα ὡς πέρα ἀληθινὸς καὶ ὁμολογιακὸς σὲ μιὰ «λάιτ» ἐποχή, στὴν ὁποία, κατὰ κύριο λόγο, κινδυνεύει ἡ ψυχή μας, κινδυνεύουν τὰ παιδιά μας.

Ἤδη βρισκόμαστε στὴν ἐξέλιξη ἑνὸς Γ´ Παγκοσμίου Πολέμου… Οἱ προφητεῖες ἔγιναν πιὰ εἰδήσεις… Αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ ὑπενθυμίσω σὲ ὅλους σας εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ πόλεμος εἶναι ἡ κορύφωση προγενεστέρων γεγονότων, ποὺ ἔχουν ἀρχίσει πρὸ καιροῦ, πρῶτα ὡς ἠθικὸς πόλεμος, μετὰ ὡς οἰκονομικός, καὶ μετά, τὸ 2011, ὡς στρατιωτικὸς ἀπὸ τὴ Συρία. Καὶ συνεχίζεται στὴν Οὐκρανία, τώρα στὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ ἕπεται συνέχεια. Τὸ παράδοξο ξέρετε τί εἶναι; Ὅτι οἱ ἅγιοι, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Παΐσιος, Ἰάκωβος, Γερόντισσα Γαλακτία καὶ πολλοὶ ἄλλοι, λένε ὅτι πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, γιατὶ εἶναι ὁ μόνος τρόπος νὰ ξεκαθαρίσει τὸ σιτάρι ἀπὸ τὸ ἄχυρο. Εἶναι ὁ μόνος τρόπος νὰ σωθεῖ ὅ,τι σώζεται, γιὰ νὰ μπορέσει τὸ ἀνθρώπινο γένος νὰ συνεχίσει νὰ ἁγιάζεται. «Γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός…» (Ἠσ. 43,10).

Κι ἐδῶ, νὰ μοῦ έπιτρέψετε, τελειώνοντας, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μέρος τοῦ διαλόγου τοῦ ἁγίου Ἰακώ-βου (Τσαλίκη) μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔχει διηγηθεῖ καὶ ἡ διήγησή του αὐτὴ ὑπάρχει σὲ ἠχητικὸ ἀρχεῖο στὸ διαδίκτυο:

«Ἅγ. Ἰωάννης: …Ἄκουσε, πάτερ μου, νὰ σοῦ πῶ. Πολλὴ ἡ ἁμαρτία στὸν κόσμο, πολλὴ ἡ ἀσέβεια καὶ πολλὴ ἡ ἀπιστία.

Ἅγ. Ἰάκωβος: Γιατί τὰ λὲς αὐτά, ἅγιε μου; Δὲν βλέπεις πόσος κόσμος ἔρχεται στὴ χάρη σου καὶ σὲ προσκυνᾶ;

Ἅγ. Ἰωάννης: Πολλοὶ ἔρχονται, ἀλλὰ λίγα εἶναι τὰ τέκνα μου. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει πόλεμος. Γιατὶ πολλὴ ἡ ἁμαρτία στὸν κόσμο…

Ἅγ. Ἰάκωβος: Ὄχι, ἅγιέ μου… Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ὅλο σὲ πολέμους καὶ ταλαιπωρίες βρέθηκα. Στὴ Μικρὰ Ἀσία ποὺ γεννήθηκα, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἤλθαμε στὴν Ἑλλάδα. Ὕστερα, ἅγιέ μου, ἂν γίνει ἔξαφνα ὁ πόλεμος θὰ χαθοῦν καὶ ψυχὲς πρὶν προφτάσουν νὰ μετανοήσουν.

Ἅγ. Ἰωάννης: Πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, πρέπει νὰ γίνει πόλεμος…».

Μετ᾿ εὐχῶν
Ὁ Μόρφου Νεόφυτος
Ἐπισκοπεῖον Εὐρύχου, 29 Νεοεμβρίου 2023,
μνήμη τοῦ ἁγίου νέου ἱερομάρτυρος
Φιλουμένου τοῦ Κυπρίου

Ἁμαρτωλὸ*
Γαλάτεια Καζαντζάκη (1881-1962)

Στὴ Σμύρνη Λέλα, Ἡρὼ στὴ Σαλονίκη,
στὸ Βόλο Κατινίτσα ἕναν καιρό…
Τώρα στὰ Βοῦρλα μὲ φωνάζουν Νίκη…

Ὁ τόπος μου ποιὸς ἦταν; Ποιοὶ οἱ δικοί μου;
Ἂν ξέρω, ἀνάθεμά με!
Σπίτι, πατρίδα μου ἔχω τὰ μπορντέλα…

Ὡς κι οἱ ἀθῶοι χρόνοι οἱ παιδικοί μου,
θολές, σβησμένες ζωγραφιὲς
κι εἶναι ἀδειανὸ σεντούκι ἡ θύμησή μου!

Τὸ σήμερα χειρότερο ἀπ’ τὸ χτὲς
καὶ τ’ αὔριο ἀπ’ τὸ σήμερα θὲ νά ’ναι…
Φιλιὰ ἀπὸ στόματα ἄγνωστα, βρισιές,
κι οἱ πολισμάνοι νὰ μὲ τραβολογᾶνε…

Γλέντια, καβγάδες ὡς νὰ φέξει,
ἀρρώστιες, ἀμφιθέατρο τοῦ Συγγροῦ
κι ἐνέσεις 606.
Πνιγμένου καραβιοῦ σάπιο σανίδι,
ὅλη ἡ ζωή μου τοῦ χαμοῦ…

Μ’ ἀπὸ τὴν κόλασή μου στὸ φωνάζω:
εἰκόνα σου εἶμαι, κοινωνία, καὶ σοῦ μοιάζω.

*Τὸ ποίημα «Ἁμαρτωλό», δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ Πρωτοπόροι (1931), σ.124.

Τὸ κείμενο περιέχεται στὸ Ἑορτολόγιο τοῦ 2024, τῆς Ἱ. Μ. Μόρφου.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ)
Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
4: 7-13

Ἀδελφοί, ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. Διὸ λέγει· ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν καὶ ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις. Τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; Ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. Καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν Ἀποστόλους, τοὺς δὲ Προφήτας, τοὺς δὲ Εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ Ποιμένας καὶ Διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν Ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
4: 12-17

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς ὅτι ᾽Ιωάννης παρεδόθη ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλίμ·ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ ᾽Ησαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλίμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν,ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει φῶς εἶδεν μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. ᾽Απὸ τότε ἤρξατο ὁ ᾽Ιησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ)
Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
6: 10-17

Ἀδελφοί, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. Διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
4: 1-11

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνήχθη ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ πνεύματος, πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου. Καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε. Καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων εἶπεν, Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Γέγραπται, Οὐκ ἐπ᾽ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ᾽ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ. Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ,καὶ λέγει αὐτῷ, Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν κάτω· γέγραπται γὰρ ὅτι Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ καὶ ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου. Ἔφη αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Πάλιν γέγραπται, Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου. Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν,καὶ λέγει αὐτῷ·Ταῦτά σοι πάντα δώσω ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι. Τότε λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Ὕπαγε, ὀπἰσω μου, Σατανᾶ· γέγραπται γάρ· Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις. Τότε ἀφίησιν αὐτὸν ὁ διάβολος, καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΛΒ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Καθολικῆς Α΄ Ἐπιστολῆς Πέτρου τὸ Ἀνάγνωσμα
1:1-25, 2:1-10

Πέτρος, Ἀπόστολος ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, ᾽Ασίας καὶ Βιθυνίας, κατὰ πρόγνωσιν Θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη. Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιη- σοῦ Χριστοῦ, ὁ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεν νήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι᾽ ἀναστάσεως ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν, εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ὑμᾶς τοὺς ἐν δυνάμει Θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ· ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε, ὀλίγον ἄρτι, εἰ δέον ἐστί, λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς, ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου τοῦ ἀπολ λυμένου διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ δόξαν ἐν ἀποκαλύψει ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ· ὃν οὐκ εἰδότες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πι- στεύοντες δὲ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ, κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν, σωτηρίαν ψυχῶν. Περὶ ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν Προφῆται οἱ περὶ τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες, ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς Πνεῦμα Χριστοῦ προμαρτυρούμενον τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας· οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς, ὑμῖν δὲ διηκόνουν αὐτά, ἃ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ᾽ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν Ἄγγελοι παρακύψαι. Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες, τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ· ὡς τέκνα ὑπακοῆς μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἁγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς Ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε· διότι γέγραπται· Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ Ἅγιός εἰμι. καὶ εἰ Πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον, ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε, εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς τῆς πατροπαραδότου, ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ, προεγνωσμένου μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν χρόνων δι᾽ ὑμᾶς τοὺς δι᾽ αὐτοῦ πιστεύοντας εἰς Θεὸν τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν καὶ δόξαν αὐτῷ δόντα, ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς Θεόν. Τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ Πνεύματος, εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον, ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς· ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς, ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος Θεοῦ καὶ μένοντος εἰς τὸν αἰῶνα· διότι πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. τοῦτο δέ ἐστι τὸ ρῆμα τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς. ᾽Αποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς, ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν καὶ ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν, εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. Πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ανθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον, καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διὰ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ· διότι περιέχει ἐν τῇ Γραφῇ· ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾽ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ· ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν, ἀπειθοῦσι δὲ λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας καὶ Λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου· οἳ προσκόπτουσι τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες, εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν. Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς· οἵ ποτε οὐ λαός, νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ, οἳ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΜΕΘΕΟΡΤΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην
10: 39-42

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐζήτουν οἱ Ἰουδαῖοι πιάσαι τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν. Καὶ ἀπῆλθε πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ. καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν. καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐκεῖ εἰς αὐτὸν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
13: 7-16

Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. ᾽Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες. Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες΄ ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς. Διὸ καὶ ᾽Ιησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν. Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. Δι᾽ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ᾽ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. Τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
11: 27-30

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι, τὴν Τετάρτη 31 Ἰανουαρίου, 2024 καὶ ὥρα 18:30, στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Χρυσελεούσης στὴν κοινότητα Ἀκακίου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ Λ΄ (30η) πνευματικὴ σύναξη διαλόγου «Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων» μὲ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο.

Στὶς πνευματικὲς αὐτὲς συνάξεις ὁ Πανιερώτατος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῶν πιστῶν ποὺ τοῦ ὑποβάλλονται εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, ἐπώνυμα ἢ ἀνώνυμα. Ἐρωτήματα μποροῦν νὰ ἀποστέλλονται στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση:

anavontastonanaptiratonagion@gmail.com

Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι, τὴν Πέμπτη 25 Ἰανουαρίου, 2024 καὶ ὥρα 18:30 στὸ Τεχνολογικὸ Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) στὴν Πάφο, θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ πρώτη ὁμιλία μὲ τὸν Μητροπολίτη Μορφου κ. Νεόφυτο  στὸ πλαίσιο τῆς σειρᾶς ὁμιλιῶν μὲ θέμα «Ἡ θεραπευτικὴ ἀγωγὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πνευματικῆς Παραδόσεως», ποὺ διοργανώνει ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Πάφου.

Ἀνακοίνωση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πάφου:

Γράφει η Έλενα Καράμπελα, καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας