ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΟΡΤΗΣ (Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ)
Πρὸς Κολασσαεῖς Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
2: 8-12

Ἀδελφοί, βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς, καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ, συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΕΟΡΤΗΣ (Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
β΄ 20- 21, 40- 52

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν αὐτόν, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾽Ιησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πληρούμενον σοφίᾳ, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾽ αὐτό. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾽ ἔτος εἰς ᾽Ιερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. Καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβαινόντων αὐτῶν κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν ᾽Ιησοῦς ὁ παῖς ἐν ᾽Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ. Νομίσαντες δὲ αὐτὸν εἶναι ἐν τῇ συνοδίᾳ ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενεῦσιν καὶ τοῖς γνωστοῖς,καὶ μὴ εὑρόντες ὑπέστρεψαν εἰς ᾽Ιερουσαλὴμ ἀναζητοῦντες αὐτόν. Καὶ ἐγένετο μετὰ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς·ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με;καὶ αὐτοὶ οὐ ᾔ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. Καὶ κατέβη μετ᾽ αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. Καὶ ᾽Ιησοῦς προέκοπτεν σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Ὁμιλία, σὺν Θεῷ ἁγίῳ, εἰς τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ἐν ᾗ ἡ Περιτομὴ τοῦ Κυρίου καὶ μνήμη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

Ἀρχιμανδρίτου Φώτιου Ἰωκεὶμ

Ἑορτὴ διπλὴ καὶ πανήγυρη λαμπρὴ ἐπιτελεῖ σήμερα, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, ἡ Ὀρθόδοξος τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. Ἡ ἐκλεκτὴ τῶν πιστῶν ὁμήγυρη ἑορτάζει σήμερα καὶ τιμᾶ μὲ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικὲς ἕνα σημαντικὸ γεγονὸς τῆς ἐπὶ γῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ μας καὶ ἕνα λαμπρότατο ἀστέρα τοῦ νοητοῦ στερεώματος. Σήμερα ἡ μνήμη τῆς περιτομῆς τοῦ Κυρίου, καθὼς καὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν καὶ οὐρανοφάντορος Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας.

Πρέπει ἐξαρχῆς νὰ ποῦμε πὼς κατὰ τὴν Πρωτοχρονιὰ συνήθως ἀπορροφοῦν τὴν προσοχή μας οἱ ἑορτασμοὶ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἔτους, ἑνὸς γεγονότος ὅμως χωρὶς ἰδιαίτερο πνευματικὸ νόημα, ἀφοῦ ἐκκλησιαστικὰ ὡς ἀρχὴ τοῦ ἔτους, ἀπὸ τὴ βυζαντινὴ ἤδη ἐποχή, ἑορτάζεται ἡ πρώτη Σεπτεμβρίου. Λησμονοῦμε δυστυχῶς οἱ περισσότεροι τὴ μεγαλύτερη ἑορτὴ τῆς ἡμέρας, ποὺ εἶναι μάλιστα καὶ Δεσποτικὴ ἑορτή, τὴν Περιτομὴ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, μία ἑορτὴ μὲ μεγάλο καὶ βαθὺ θεολογικὸ νόημα.

Ἡ περιτομὴ τοῦ Κυρίου πιστοποιεῖ κατ’ ἀρχὰς τὴν ἀνθρώπινη φύση, ποὺ προσέλαβε γιὰ τὴ σωτηρία μας ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὀ Ὁποῖος, ὑπάρχοντας τέλειος Θεός, ἔγινε καὶ τέλειος ἄνθρωπος, χωρὶς ὅμως ἁμαρτία. Καὶ τηρώντας τὸν Νόμο, ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε θεσπίσει, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ ποὺ εἶχε δώσει αἰῶνες πρὶν στὸν Ἀβραάμ, ὀκτὼ ἡμέρες μετὰ τὴ Γέννησή Του, ὅπως μόλις ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, ὁδηγημένος ἀπὸ τὸν μνήστορα Ἰωσὴφ καὶ τὴν Παναγία Μητέρα Του στὸν ναό, ὑπομένει ἀπὸ ἄκρα φιλανθρωπία καὶ συγκατάβαση τὴν περιτομὴ τῆς σαρκός, σύμβολο τῆς θνητότητας τῶν ἀνθρώπων καὶ συμφιλίωσης μὲ τὸν Θεό. Καὶ μὲ τὴν περιτομή Του ὁ ἀναμάρτητος Χριστὸς καταργεῖ τοὺς τύπους καὶ τὶς σκιὲς καθὼς καὶ τὴν περιτομὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐγκαινιάζοντας τὴν ἀχειροποίητη πνευματικὴ περιτομή, ποὺ εἶναι πλέον τὸ ἅγιο Βάπτισμα, τὸ Μυστήριο, μὲ τὸ ὁποῖο καταλλασόμαστε μὲ τὸν Θεό, πολιτογραφούμαστε στὴν Ἐκκλησία, εἰσερχόμαστε στὴν καινὴ κτίση, ἐνδυόμαστε τὸν Χριστό, γινόμαστε μέτοχοι τῆς οὐρανίου βασιλείας. «Ὀδύνη καὶ ἕλκος (δηλαδὴ πληγὴ) τὰ γνωρίσματα τῆς νομικῆς περιτομῆς», κατὰ τὸν Μεγάλο Βασίλειο, ἐνῶ ἡ Χάρη τῆς ἐν Χριστῷ πνευματικῆς περιτομῆς, μὲ τὴν ὁποία ἀπεκδυόμαστε τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο, «δρόσος ψυχῆς καὶ ἴαμα (θεραπεία)» τοῦ ἕλκους τῆς ἁμαρτίας. Καί, ὅπως διακηρύσσει ὁ θεηγόρος Παῦλος, «ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ πίστις δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη» (Γαλ. 5, 6). Ἀλλὰ καὶ ἡ ὀγδόη ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριος περιετμήθη, ἐνέχει ἕνα βαθὺ συμβολισμό: Οἱ ἑπτὰ ἡμέρες εἶναι σύμβολο τοῦ παρόντος χρόνου καὶ κόσμου, ποὺ ἡ ζωή του ρέει μέσα στὴν ἑβδομαδιαία ἀνακύκλωση τῶν ἡμερῶν, ἐνῶ ἡ ὀγδόη εἶναι τὸ πέρασμα ἐπέκεινα τοῦ παρόντος χρόνου, ποὺ εἶναι αἰχμάλωτος τοῦ θανάτου, πρὸς τὴν αἰώνια ζωή, ποὺ μᾶς δώρησε ὁ Κύριος μὲ τὴν ἀνάστασή Του τὴν «ὀγδόη καὶ πρώτη» ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας, σύμβολο τῆς πρώτης καὶ ἀτελεύτητης ἐκείνης ἡμέρας τῆς αἰώνιας ζωῆς. Σύμφωνα ἀκόμη μὲ τὸ ἑβραϊκὸ ἔθιμο, τὴν ἴδια ἡμέρα δόθηκε στὸ Θεῖο Βρέφος καὶ τὸ ὄνομα, ποὺ παρήγγειλε ἄγγελος Κυρίου στὸν Ἰωσὴφ νὰ τοῦ δώσει, δηλαδὴ τὸ Ἰησοῦς, ὄνομα ἰουδαϊκό, ποὺ σημαίνει Σωτήρ. Τὸ ὄνομα Ἰησοῦς, τὸ γλυκύτατο τοῦτο ὄνομα, «τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα», μπροστὰ στὸ ὁποῖο «πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων» (Φιλιπ. 2, 10), συνοψίζει καὶ ἐκφράζει ὅλο τὸ Μυστήριο καὶ τὸν σκοπὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου, τὸ Μυστήριο δηλαδὴ τῆς σωτηρίας μας.

Ἀλλά, ἂς ἔλθουμε καὶ στὸν ἑορταζόμενο μεγάλο ἅγιο τῆς ἡμέρας. Γνωρίζουμε, πὼς μὲ μεγάλη φειδὼ ἡ Ἱστορία ἀπένειμε τὸν τίτλο τοῦ Μεγάλου, σὲ ἐλάχιστους δηλαδὴ ἀνθρώπους, ποὺ ἔκρινε πὼς μεγαλούργησαν σὲ τούτη τὴ γῆ. Ὁ Βασίλειος ὅμως Μέγας καὶ κατὰ κόσμον καὶ στὸ πνεῦμα καὶ συνεχίζει νὰ μεγαλουργεῖ μέχρι σήμερα. Καὶ τοῦτα παρὰ τὸ εὔθραστο τῆς σωματικῆς του ὑγείας καὶ τὸ βραχυχρόνιο τῆς ἐπίγειας βιοτῆς του (γεννήθηκε τὸ 329 καὶ ἐκοιμήθη τὴν 1η Ἰανουαρίου τοῦ 379, μόλις δηλαδὴ 49/50 ἐτῶν). Μέγας λοιπὸν ὁ Βασίλειος στὴν παιδεία καὶ γνώση. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς πλούσιες φυσικές του καταβολές, κατέστη ἕνας ἀληθινὸς πανεπιστήμων τῆς ἐποχῆς, κατέχοντας βαθύτατα φιλολογία, θεολογία, ἀστρονομία, μαθηματικά, ἰατρικὴ κ.ἄ. ἐπιστῆμες. Μέγας κατόπιν στὸν ἀσκητικὸ βίο καὶ διδάσκαλος τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχικοῦ πολιτεύματος. Μέγας ὕστερα στὴν ἱερωσύνη καὶ τὰ ποιμαντικά του καθήκοντα, ἐξαιρέτως κατὰ τὴν δεκαετὴ διαποίμανση τῆς μεγαλώνυμης Μητρόπολης τῆς Καισάρειας. Μέγας καὶ ἀκραιφνὴς στὴ διδασκαλία καὶ ὑπεράσπιση τῆς ἀνόθευτης Ὀρθόδοξης πίστης. Οὔτε Ἀρειανοί, οὔτε ἐξουσιαστὲς αἱρετικοὶ, οὔτε Μόδεστοι, οὔτε Οὐάλεντες, οὔτε δολοπλοκίες τῶν κακοδόξων κατάφεραν νὰ τὸν μετακινήσουν, ἔστω καὶ ἐλάχιστον, ἀπὸ τὴν ἀκρίβεια τῆς πίστεως καὶ τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος. Μέγας ὁ Βασίλειος καὶ στὸ κοινωνικὸ καὶ φιλανθρωπικὸ ἔργο. Τὸ τεράστιο φιλόπτωχο ἵδρυμα, ποὺ ὀργάνωσε λίγο ἔξω ἀπὸ τὴν Καισάρεια, ἡ περίφημη «πολιτεία τοῦ ἐλέους»  —ποὺ ἀργότερα μετονομάσθηκε σὲ «Βασιλειάδα» καὶ ποὺ συγκέντρωνε γύρω ἀπὸ ἕνα ναὸ γηροκομεῖα, νοσοκομεῖα, λεπροκομεῖο, σχολεῖο κ.ἄ.—, θὰ διαλαλεῖ στοὺς αἰῶνες τὸ μέγεθος καὶ εὖρος τῆς ἀγάπης τοῦ Μεγαλωνύμου Πατρός. Μέγας ὁ Βασίλειος καὶ ὡς λειτουργὸς καὶ θεολόγος καὶ συγγραφέας. Οἱ ἀθάνατοι καὶ μελίρρυτοι λόγοι καὶ βίβλοι του θὰ παραμένουν στοὺς αἰῶνες πυξίδα Ὀρθοδοξίας καὶ Ὀρθοπραξίας καὶ πηγὴ χάριτος καὶ παρηγορίας, καὶ ἡ φερώνυμή του Θεία Λειτουργία θὰ τελεῖται μέχρι συντελείας εἰς μνημόσυνό του αἰώνιο. Μέγας ὁ Βασίλειος καὶ στὴν ἁγιότητα καὶ τὴν οὐρανόσδοτη χάρη τῶν τιμίων του λειψάνων. Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν πρὶν τριάντα πέντε περίπου χρόνια ἐπισκέφθηκα τὴ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου φυλάσσεται ἡ ἁγία του κάρα, καὶ ποὺ ἐκπέμπει ἔντονη ἄρρητη εὐωδία, ποὺ μᾶς διηγήθηκαν οἱ Λαυριῶτες πατέρες ἕνα θαυμαστὸ γεγονός: Τὴν ἡμέρα τῆς μνήμης του, 1η Ἰανουαρίου τοῦ 1981, ποὺ τὴν εἶχαν τοποθετήσει στὸ Καθολικὸ γιὰ προσκύνηση, τόσο εὐωδίασε, ποὺ «πνίγηκαν» ἀπ’ τὴν εὐωδία καὶ ἀναγκάστηκαν νὰ ἀνοίξουν τὰ παράθυρα, παρόλο ποὺ ἔξω ὅλα ἦσαν χιονισμένα καὶ τὸ ψύχος διαπεραστικό! «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ»!

Αὐτὸν τὸν Μέγαν ἅγιο, ἂς ἱκετεύσουμε καὶ ἐμεῖς οἱ πτωχοὶ καὶ ταπεινοί, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, νὰ πρεσβεύει στὸν Κύριο, στὸν ὁποῖο πλουτεῖ πολλὴ παρρησία, νὰ μᾶς δίδει μετάνοια, διόρθωση τοῦ βίου μας, ταπείνωση, ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον μας, ἐνσυνείδητη Μυστηριακὴ ζωή. Νὰ μᾶς δίδει κουράγιο, ἐλπίδα, πίστη καὶ ἀπαντοχὴ στὶς δύσκολες τοῦτες μέρες, ποὺ ἡ ἀγάπη Του ἐπέτρεψε νὰ διερχόμαστε. Καὶ ἔτσι θὰ ἔλθει καὶ σ’ ἐμᾶς πλούσιο τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιατὶ εἶναι ἀψευδὴς στὶς ὑποσχέσεις Του. Ναί, ἀδελφοί, νὰ ἔχουμε θάρρος καὶ ἐλπίδα. Καὶ μὲ τὴ μετάνοιά μας τὴν εἰλικρινὴ καὶ τὴν ἐνάρετη ζωή μας, θὰ παρέλθει καὶ ἡ κρίση ἡ οἰκονομική, καὶ ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ ἐθνικὴ καὶ ὅποια ἄλλη. Οὐδὲν ἀπρονόητον. Ὅλα εἶναι στὰ σχέδια τῆς πατρικῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ καλό μας, τὴ σωτηρία μας. Κι ἂν ἔτσι ζοῦμε, τηρώντας τὸ θέλημά Του, ὅλα τὰ καλὰ θὰ μᾶς δώσει ἡ ἀγάπη Του, ὅπως ἀψευδῶς ὑποσχέθηκε: «Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. 6, 3). Ναί, ἀδελφοί, γιατί, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. 13, 8).

Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν!

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Βασιλείου Aρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου¹

Ζη Βασίλειος και θανών εν Κυρίω.
Ζη και παρ’ ημίν ως λαλών εκ των βίβλων.
Ιαννουαρίοιο θάνες Βασίλειε πρώτη.

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Βασίλειος, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος εν έτει τξδ΄ [364], προς τον οποίον Ουάλεντα επαρρησιάσθη διά την Ορθόδοξον πίστιν, και ήλεγξεν αυτόν. Eπειδή και έπεσεν εις την κακοδοξίαν των Aρειανών, και με άγριον και θηριώδη τρόπον εκακοποίει και επολέμει τας Eκκλησίας των Ορθοδόξων. Ούτος λοιπόν από μεν τον πατέρα, ήτον Μαυροθαλασσίτης. Aπό δε την μητέρα, ήτον Καππαδόκης, ήτοι εκατάγετο από την λεγομένην Καραμανίαν. Κατά δε τους λόγους και την παιδείαν, υπερέβαλεν, όχι μόνον τους ελλογίμους του καιρού του, αλλά ακόμη και τους παλαιούς φιλοσόφους. Περάσας γαρ κάθε είδος παιδείας, εις κάθε μίαν από αυτάς το κράτος και την νίκην απόκτησεν. Ου μόνον δε ταύτα, αλλά και την διά πράξεως ήσκησε φιλοσοφίαν. Και διά της πράξεως ανέβη και εις την θεωρίαν των όντων. Eκ τούτων δε, ανέβη και εις τον θρόνον της Aρχιερωσύνης.

Όταν δε έγινεν Aρχιερεύς, πολλούς αγώνας εποίησεν ο μακάριος διά την Ορθόδοξον πίστιν. Με την σταθερότητα γαρ και γενναιότητα του φρονήματός του, κατέπληξε τον έπαρχον Μόδεστον. Με τους Oρθοδόξους δε λόγους οπού συνέγραψε, των κακοδόξων τα φρονήματα κατεβρόντησε. Και προς τούτοις, την των ηθών κατάστασιν ερρύθμισε. Την ασκητικήν φιλοσοφίαν εδίδαξε, την των όντων γνώσιν εσαφήνισε. Και διά να ειπώ συντόμως, ούτος ο Άγιος οδηγήσας εις σωτηρίαν την λογικήν του Χριστού ποίμνην διά μέσου κάθε αρετής, προς Κύριον εξεδήμησεν. Ήτον δε ο Μέγας Βασίλειος κατά τον χαρακτήρα του σώματος, πολλά μακρύς. Ξηρός και ολιγόσαρκος, μελανός εις το πρόσωπον κατά το χρώμα, πλην είχεν αυτό σύμμικτον και με κιτρινάδα. Ήτον μακρομύτης. Είχε τα οφρύδια στρογγυλά, το δε δέρμα το επάνω των οφρυδίων, το είχε συμμαζωμένον. Eφαίνετο όμοιος με έναν οπού συλλογίζεται και προσέχει εις τον εαυτόν του. Είχε το πρόσωπον ζαρωμένον με ολίγας χαραγάς. Τα μάγουλα είχε μακρά. Τους μήνιγγας, δασείς από τρίχας συνεστραμμένας κυκλοειδώς. Eφαίνετο κατά την επιφάνειαν, πως είχεν ολίγον κουρευμένας τας τρίχας. Το γένειον είχε μακρόν αρκετά και τας τρίχας είχε μεμιγμένας, ήτοι μαύρας ομού με άσπρας. Τελείται δε η αυτού Σύναξις, εν τη Aγιωτάτη Μεγάλη Eκκλησία. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Θησαυρόν.)

Σημείωση

1. Εις τον Μέγαν Βασίλειον εγκώμια έπλεξαν Γρηγόριος ο Θεολόγος, ου η αρχή· «Έμελλεν άρα». Ο αυτάδελφός του Γρηγόριος ο Νύσσης, ου η αρχή· «Καλήν επέθηκεν». Εφραίμ ο Σύρος, ου η αρχή· «Κλίνατέ μοι τας ακοάς αδελφοί» (σώζονται εν τοις εκδεδομένοις)· και ο Αμφιλόχιος Ικονίου, ου η αρχή· «Αγαπητοί, ουκ ην απεικός» (σώζεται εν τη Λαύρα και εν τη των Ιβήρων). Όρα και το θαύμα οπού εποίησεν ούτος, ανοίξας τας πύλας του Ναού, κατά την δεκάτην ενάτην του παρόντος.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ)
Πρὸς Τιμόθεον Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
4: 5-8

Τέκνον Τιμόθεε, νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον
1: 1–8

Αρχὴ τοῦ εὐαγγελίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. ῾Ως γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου·φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ,ἐγένετο ᾿Ιωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ ᾿Ιουδαία χώρα καὶ οἱ ῾Ιεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ ᾿Ιορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. Ἦν δὲ ὁ ᾿Ιωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον. Καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ·ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ)
Πρὸς Τιμόθεον Α΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
6: 11-16

Τέκνον Τιμόθεε, δίωκε δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα. Ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως· ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων. Παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα καὶ Χριστοῦ ᾿Ιησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν, τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων, ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
12: 15–21

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας, καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν ποιήσωσιν αὐτὸν, ὃπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· Ἰδοὺ ὁ παῖς μου, ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου, εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ Πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ· οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ. κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν· καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής της Περιτομής του Κυρίου και του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου, στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Πιτυδιώτη παρά τον Άγιο Επιφάνιο Σολέας, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:

• Κυριακή 31 Δεκεμβρίου, 4:30 μ.μ.: Εσπερινός της εορτής χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
• Δευτέρα 1η Ιανουαρίου, 6:30 π.μ.: Όρθρος και Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.

Στο τέλος της Ακολουθίας θα τελεσθεί ο καθιερωμένος μηνιαίος Αγιασμός.

Τοποθεσία Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Πιτυδιώτη στο Google Maps και διαδρομή:

Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ, στο Ιερό Ησυχαστήριο του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ (παρά την Σκουριώτισσα), θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:

• Δευτέρα 1η Ιανουαρίου, 5:00 μ.μ.: Πανηγυρικός εσπερινός της εορτής.
• Τρίτη 2 Ιανουαρίου, 7:00 π.μ.: Θεία Λειτουργία προϊσταμένου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.

Στο Ιερόν Ησυχαστήριον Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ Σκουριώτισσα, οι μοναχοί παράγουν κρασιά υψηλής ποιότητας.

Στην καταπράσινη κοιλάδα της Σολέας κοντά στη μικρή κοινότητα της Σκουριώτισσας, δημιουργήθηκε τον 2001 ένα μικρό Ησυχαστήριο αφιερωμένο στον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ. Σύμφωνα με μια εκδοχή, εδώ βρισκόταν και η αρχαία πόλη των Σόλων, από την οποία πήρε και το όνομα το κρασί που παράγεται από τους μοναχούς του Ησυχαστηρίου.

Η ιστορία του Ησυχαστηρίου αρχίζει το 2001, όταν ο Ιερομόναχος π. Αμβρόσιος ήρθε να κατοικήσει εδώ με σκοπό να κάνει ένα μικρό ασκητήριο και ένα εργαστήριο για την αγιογραφία.

Το 2015, αφού στη μοναστική κοινότητα προστέθηκε ακόμα ενας μοναχός, άρχισε η φύτευση των πρώτων αμπελιών από τις ερυθρές ποικιλίες Shiraz και Grenache, με αρχικό στόχο την παραγωγή ενός καλού γλυκού κρασιού για τις Θείες λειτουργίες. Τα τελευταία χρόνια ο Ισπανός Santiago Martinez Polo άρχισε να βοηθά στην οινοποίηση, συμβάλλοντας στην άνοδο του επιπέδου των κρασιών, αλλά και στον εξοπλισμό του οινοποιείου.

Από την αρχή υιοθετήθηκε η βιολογική καλλιέργεια, με προτεραιότητα στην παραγωγή όσο το δυνατόν πιο ποιοτικών σταφυλιών, και τα κρασιά σύντομα θα αποκτήσουν βιολογική πιστοποίηση.

Σήμερα οι μοναχοί παράγουν περιορισμένη ποσότητα κρασιού υψηλής ποιότητας, ακολουθώντας σύγχρονες οινοποιητικές μεθόδους σε συνδυασμό με την παράδοση, χρησιμοποιώντας γαλλικά δρύινα βαρέλια στο στάδιο της ωρίμασης. Ο αμπελώνας έχει επεκταθεί και περιλαμβάνει τις λευκές γηγενείς ποικιλίες Ξυνιστέρι, Μωροκανέλλα και Βασίλισσα.

Το Οινοποιείο παράγει έξι κρασιά: το ερυθρό γλυκύ από Shiraz, το Σολία ξηρό από Shiraz, το λευκό ξηρό από Ξυνιστέρι, και σύντομα θα είναι διαθέσιμα τα καινούργια τους Ροσέ από Grenache, το ερυθρό ξηρό από Λευκάδα, Alicante και Carignan, και το Champagne από Ξυνιστέρι, τον οποίο παράγεται ακολουθώντας την παραδοσιακή methode champenoise, με τη δεύτερη ζύμωση να λαμβάνει χώρα στη φιάλη, με ελάχιστη παλαίωση 12 μηνών στις ζύμες.

Ιερά Μονή Αγίου Σεραφείμ, Αγίας Ειρήνης 1, Κατύδατα/Σκουριώτισσα, 2835 Λευκωσία.
Ανοικτό για το κοινό καθημερινά εκτός Κυριακής, από τις 10.00-15.00, με ραντεβού στο 96289722 (π. Σεραφείμ).

Website: agiosserafim.org
Social media handle (facebook & twitter/X) – @soliawinery

Πηγή: https://www.checkincyprus.com/article/70249/ta-monasteriaka-krasia-upseles-poiotetas-pou-axizei-na-dokimaseis/

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Λ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
11: 8-16

Ἀδελφοί, πίστει καλούμενος ᾽Αβραὰμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τὸν τόπον ὃν ἔμελλε λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν, καὶ ἐξῆλθεν μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται. Πίστει παρῴκησεν εἰς γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ ᾽Ισαὰκ καὶ ᾽Ιακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς· ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός. Πίστει καὶ αὐτὴ Σάρρα δύναμιν εἰς καταβολὴν σπέρματος ἔλαβεν καὶ παρὰ καιρὸν ἡλικίας ἔτεκεν, ἐπεὶ πιστὸν ἡγήσατο τὸν ἐπαγγειλάμενον· διὸ καὶ ἀφ᾽ ἑνὸς ἐγεννήθησαν, καὶ ταῦτα νενεκρωμένου, καθὼς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καὶ ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἡ ἀναρίθμητος. Κατὰ πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες, μὴ κομισάμενοι τὰς ἐπαγγελίας, ἀλλὰ πόρρωθεν αὐτὰς ἰδόντες καὶ ἀσπασάμενοι, καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς· οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσιν. Καὶ εἰ μὲν ἐκείνης μνημονεύουσιν ἀφ᾽ ἧς ἐξῆλθον, εἶχον ἂν καιρὸν ἀνακάμψαι· νῦν δὲ κρείττονος ὀρέγονται, τοῦτ᾽ ἔστιν ἐπουρανίου. Διὸ οὐκ ἐπαισχύνεται αὐτοὺς ὁ Θεὸς Θεὸς ἐπικαλεῖσθαι αὐτῶν· ἡτοίμασεν γὰρ αὐτοῖς πόλιν.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΤΩΝ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
2:11-18

Ἀδελφοί, ὅ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν, λέγων· «Ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε»· καὶ πάλιν· «Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ᾿ αὐτῷ»· καὶ πάλιν· «Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός». Ἐπεὶ οὖν «τὰ παιδία» κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ᾿ ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας. Οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται, ἀλλὰ «σπέρματος ᾿Αβραὰμ» ἐπιλαμβάνεται. Ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ. Ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς, δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΙΕ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον
12: 1–12

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος, καὶ περιέθηκε φραγμὸν καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδετο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησε. καὶ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος. καὶ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν καὶ ἀπέστειλαν κενόν. καὶ πάλιν ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον. καὶ πάλιν ἄλλον ἀπέστειλε· κἀκεῖνον ἀπέκτειναν, καὶ πολλοὺς μὲν ἄλλους, οὓς μὲν δέροντες, οὓς δὲ ἀποκτέννοντες. ἔτι οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων, ἀγαπητόν αὐτοῦ, ἀπέστειλε καὶ αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ, θεασάμενοι αὐτόν ἐρχόμενον, πρὸς ἑαυτοὺς εἶπον ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία. καὶ λαβόντες ἀπέκτειναν αὐτόν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος. τί οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; Καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπε. καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΤΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
2: 13–23

᾽Αναχωρησάντων τῶν μάγων ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ᾽ ὄναρ τῷ ᾽Ιωσὴφ λέγων· ᾽Εγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ ῾Ηρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό. Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον,καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς ῾Ηρῴδου· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος, ᾽Εξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. Τότε ῾Ηρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων. Τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ ᾽Ιερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος,Φωνὴ ἐν ῾Ραμᾶ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· ῾Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν. Τελευτήσαντος δὲ τοῦ ῾Ηρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος κυρίου φαίνεται κατ᾽ ὄναρ τῷ ᾽Ιωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ λέγων· ᾽Εγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν ᾽Ισραήλ, τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν ᾽Ισραήλ. Ἀκούσας δὲ ὅτι ᾽Αρχέλαος βασιλεύει τῆς ᾽Ιουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ῾Ηρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ᾽ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας,καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΕΜΠΤΗ Λ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
10:35-39; 11:1-7

Ἀδελφοί, μὴ ἀποβάλητε τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην. Ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν. Ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ. Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται· καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ· ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς. ῎Εστιν δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων. Ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι. Πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ, εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὸ βλεπόμενον γεγονέναι. Πίστει πλείονα θυσίαν Ἅβελ παρὰ Κάϊν προσήνεγκε τῷ Θεῷ, δι᾽ ἧς ἐμαρτυρήθη εἶναι δίκαιος, μαρτυροῦντος ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ δι᾽ αὐτῆς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖται. Πίστει Ἑνὼχ μετετέθη τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον, καὶ οὐχ ηὑρίσκετο διότι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεός· πρὸ γὰρ τῆς μεταθέσεως μεμαρτύρηται εὐαρεστηκέναι τῷ Θεῷ, χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι, πιστεῦσαι γὰρ δεῖ τὸν προσερχόμενον τῷ Θεῷ ὅτι ἔστιν καὶ τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτὸν μισθαποδότης γίνεται. Πίστει χρηματισθεὶς Νῶε περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθεὶς κατεσκεύασεν κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δι᾽ ἧς κατέκρινεν τὸν κόσμον, καὶ τῆς κατὰ πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΕΜΠΤΗ ΙΕ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον
11: 27-33

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; ἢ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ταῦτα ποιῇς; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Ἐπερωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον, καὶ ἀποκρίθητέ μοι, καὶ ἐρῶ ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων; ἀποκρίθητέ μοι. καὶ ἐλογίζοντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες· Ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ· διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; ἀλλὰ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων; – ἐφοβοῦντο τὸν λαόν· ἅπαντες γὰρ εἶχον τὸν Ἰωάννην ὅτι προφήτης ἦν. καὶ ἀποκριθέντες λέγουσι τῷ Ἰησοῦ· Οὐκ οἴδαμεν. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΩΝ ΔΙΣΜΥΡΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑ ΚΑΕΝΤΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
14: 25-35

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, συνεπορεύοντο τῷ Ἰησοῦ ὄχλοι πολλοί. Καὶ στραφεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· Εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, οὐ δύναταί μου μαθητής εἶναι. καὶ ὅστις οὐ βαστάζει τὸν σταυρὸν ἑαυτοῦ καὶ ἔρχεται ὀπίσω μου, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής. τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν, θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι, οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην, εἰ ἔχει τὰ πρὸς ἀπαρτισμόν, ἵνα μήποτε, θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύσαντος ἐκτελέσαι, πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξωνται αὐτῷ ἐμπαίζειν, λέγοντες ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι; ἢ τίς βασιλεὺς, πορευόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον, οὐχὶ πρῶτον καθίσας βουλεύσεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ἀπαντῆσαι τῷ μετὰ εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπ’ αὐτόν; εἰ δὲ μήγε, ἔτι πόρρω αὐτοῦ ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην. οὕτως οὖν πᾶς ἐξ ὑμῶν, ὃς οὐκ ἀποτάσσεται πᾶσι τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής. Καλὸν οὖν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται; οὔτε εἰς γῆν οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετόν ἐστιν· ἔξω βάλλουσιν αὐτό· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ