Αρχική Blog Σελίδα 331

Περιστερώνα: Πανήγυρις Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού (4 Ιανουαρίου 2024)

Η προσκυνηματική εικόνα του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού, στην Περιστερώνα
Η προσκυνηματική εικόνα του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού, στην Περιστερώνα

Η ανεγερτική Επιτροπή του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Νικηφόρου του λεπρού και Αγίου Ευμενίου του νέου και η Εκκλησιαστική Επιτροπή Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος Περιστερώνας, ανακοινώνουν σε όλους τους πιστούς, ότι με την με την ευλογία του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, θα τελεστεί και  φέτος η Πανήγυρις του Αγίου Νικηφόρου, στο υπό ανέγερση Παρεκκλήσιο του, που βρίσκεται πλησίον στο Πολυδύναμό Κέντρο ηλικιωμένων «Άγιος Αντώνιος» στην Περιστερώνα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Τετάρτη 3 Ιανουαρίου, 4:30 μ.μ.
Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.

Πέμπτη 4 Ιανουαρίου, 6:30 π.μ.
Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.

Πέμπτη 4 Ιανουαρίου, 5:00 μ.μ.
Ακολουθία Παρακλητικού Κανόνα και Χαιρετισμών του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού.

Κατά την διάρκεια των ιερών ακολουθιών θα εκτεθούν για προσκύνηση και ευλογία των πιστών, τεμάχιο ιερού Λειψάνου και το μπαστούνι του Αγίου Νικηφόρου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι ακολουθίες του Εσπερινού, Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας, θα μεταδοθούν σε απ’ ευθείας ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση από το κανάλι ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ στο youtube.

Με την ευκαιρία αυτή της εορτής του Αγίου, καλούμε όλους τους πιστούς να ενισχύσουμε με την εισφορά μας  το έργο της ανεγέρσεως της Εκκλησίας του, σε αυτό το σημαντικό στάδιο που βρίσκονται οι εργασίες αλλά και της εξόφλησης των χρεών που έχουν μέχρι σήμερα δημιουργηθεί λόγω της ανέγερσης . Για τον σκοπό αυτό έχει εκδοθεί αναλυτικός κατάλογος των εργασιών που υπολείπονται και αναγκών του Παρεκκλησίου (για τον κατάλογο πατήστε εδώ). Η κάθε εισφορά είναι πολύτιμη. Για εισφορές μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα: 99527607 (π. Μιχαήλ Νικολάου) και 99523597 (Μαρία Τζιάπρα). Όσοι επιθυμούν επίσης με την ευκαιρία της πανήγυρης  μπορούν να γράψουν εορτές και παρακλήσεις . Παραθέτουμε και τον αριθμό λογαριασμού του Παρεκκλησίου , για όσους επιθυμούν να κάνουν κατάθεση :

ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ:

ΙΒΑΝ: CY 15 0050 0161 0001 6101 G4364601
ΟΝΟΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ: IER.PAR.AG.NIKIFOROU.LEPROU-PERIST.

Ευχόμαστε τέλος σε όλους καλές εορτές και ευλογημένο το προσεχές νέο έτος 2024

Εκ της  ανεγερτικής επιτροπής.

Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού, Περιστερώνα (Μόρφου)

Πρόγραμμα Ακολουθιών Πανιερωτάτου Μητρολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου επι τη ευκαιρία της εορτής των Θεοφανείων (2024)

Η Βάπτιση του Χριστού. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα
Η Βάπτιση του Χριστού. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα

Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής των Θεοφανείων, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος θα προΐσταται των πιο κάτω Ιερών Ακολουθιών:

  • Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου – Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Επιτηδειώτου, παρά τον Άγιο Επιφάνειο Σολέας
    • 6:00 π.μ.: Μεγάλες Ώρες και Μέγας Εσπερινός των Θεοφανείων. Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου και Αγιασμός των Καλάντων.
  • Σάββατο, 6 Ιανουαρίου – Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας, Ευρύχου
    • 6:45 π.μ.: Άγια Θεοφάνεια. Πανηγυρικός Όρθρος και Θεία Λειτουργία. Αγιασμός Θεοφανείων, πορεία προς των ποταμό Καρκώτη και αγιασμός των υδάτων.
  • Κυριακή, 7 Ιανουαρίου – Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού
    • 7:00 π.μ.: Θεία Λειτουργία της Συνάξεως του Τιμίου Προδρόμου. Στην Μονή φυλάσσεται τεμάχιο ιερού λειψάνου του Τιμίου Προδρόμου.

Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού: Εορτή της Συνάξεως του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (7 Ιανουαρίου 2024)

Τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Τιμίου Προδρόμου, στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού, στον Καλοπαναγιώτη

Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής της Συνάξεως του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, στην ιερά μονή του Οσίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού στον Καλοπαναγιώτη, στην οποία φυλάσσεται και τίθεται για προσκύνημα τεμάχιο του τιμίου λειψάνου του Τιμίου Προδρόμου, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:

  • Σάββατο 6 Ιανουαρίου, 4:00 μ.μ.: Εσπερινός της εορτής προϊσταμένου του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Καλογήρου.
  • Κυριακή 7 Ιανουαρίου, 7:00 π.μ.: Πανηγυρική Θεία Λειτουργία προϊσταμένου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.

Σουχαρίτ Μπαγκντί: «Σαν το ολοκαύτωμα του Μέγκελε η γενοκτονία από τα εμβόλια»

«Καταπέλτης» ήταν σε πρόσφατη συνέντευξη του ο διακεκριμένος ιολόγος και επιδημιολόγος, Δρ. Sucharit Bhakdi, καθώς στάθηκε κατά των γιατρών και των επιστημόνων που επιβάλουν υποχρεωτικούς και μαζικούς εμβολιασμούς, τους οποίους τους παρομοίασε με τον Γιόσεφ Μένγκελε.

«Υπάρχουν γιατροί και καθηγητές που δεν εξυπηρετούν την υγεία λόγω των χρημάτων», είπε αρχικά ο Bhakdi και πρόσθεσε «αυτά που έκανε ο Μένγκελε πριν πολλά χρόνια τα κάνουν τώρα πολλοί γιατροί σε υψηλότερο επίπεδο. Γι’ αυτό το λόγο έχει γραφτεί ανοιχτή επιστολή από τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος».

Ενώ συνέχισε λέγοντας «πρέπει να μιλήσουμε για την παύση όλη αυτή της ανοησίας, κυρίως του εμβολιασμού. Γιατί αυτός ο ιός δεν επηρεάζει κανέναν και κυρίως δεν επηρεάζει τα παιδιά. Δεν σκοτώνει κανέναν».

«Το ανοσοποιητικό μας σύστημα ξέρει πολύ καλά αυτό τον ιό. Και επομένως τα νέα και τα υγιή άτομα δεν θα πεθάνουν από αυτό τον ιό και πρέπει να σταματήσουμε να τον φοβόμαστε», πρόσθεσε.

Επίσης, μιλώντας στο «Focus Fm» ο Bhakdi ερωτήθηκε για την προέλευση του γονιδιώματος του κορωνοϊού και υποστήριξε πως «ο αυθεντικός κορωνοϊός δεν έχει απομονωθεί γιατί προήλθε από το εργαστήριο της Ουχάν. Τα εγγόνια του έχουν ταυτοποιηθεί».

Μιλώντας για τους ξαφνικούς θανάτους ο επιδημιολόγος υποστήριξε ότι «βλέπεις ανθρώπους να πεθαίνουν παντού. Υπάρχουν πολλές παρενέργειες. Κυρίως μετά την 3η δόση έχουν παρατηρηθεί πολλοί θάνατοι στη Γερμανία. Φανταστείτε μετά την 4η δόση. Πρόκειται για δολοφονία ανθρώπων και παιδιών. Πρέπει να το σταματήσετε».

Ο Sucharit Bhakdi μίλησε και για τις μάσκες, τις οποίες τις παρομοίασε με το μαστίγιο με το οποίο χτυπούσαν τους σκλάβους.

«Σταματήστε να φοράτε αυτές τις μάσκες. Βλάπτουν το ανοσοποιητικό σύστημα σας. Όλοι ξέρουμε ότι το διοξείδιο του άνθρακα πρέπει α βγει από τον οργανισμό μας γιατί είναι βλαπτικό. Σε 2-3 λεπτά τα παιδιά όταν αναπνέουν με μάσκα κρατούν βλαπτική ουσία μέσα τους. Είναι ένας αργός θάνατος. Με τις μάσκες χάνεις σιγά σιγά το μυαλό σου γιατί κόβεις το οξυγόνο και αυτό θέλουν οι πολιτικοί από εσάς, να έχουν πλήρη έλεγχο το μυαλό σας. Με την μάσκα προκαλούμε αργή ασφυξία. Αντί να πηγαίνει οξυγόνο στον εγκέφαλο, πηγαίνει διοξείδιο του άνθρακα».

Σε ερώτηση για το εάν οι μεταλλάξεις οφείλονται στους εμβολιασμένους ή τους ανεμβολίαστους απάντησε: «Να σταματήσουμε το ψέμα πως οι μεταλλάξεις οφείλονται στους ανεμβολίαστους. Οι μεταλλάξεις συμβαίνουν έτσι και αλλιώς. Είναι πολύ χαζό να λέμε ότι οι μεταλλάξεις συμβαίνουν εξαιτίας εμβολιασμού ή μη».

Παράλληλα μίλησε για τα φάρμακα που υπάρχουν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μάχη κατά του κορωνοϊού.

«Υπάρχουν πολλά καλά φάρμακα όπως η ινβερμεκτίνη, ή όπως η βιταμίνη C και D, παρόλα αυτά δεν τα μαθαίνουμε αυτά από τα συστημικά ΜΜΕ, παρά μόνο από τα νέα ΜΜΕ». Ενώ για τα μονοκλωνικά αντισώματα υποστήριξε πως «δεν τα χρειάζεσαι τόσο τα μονοκλωνικά, γιατί είναι πανάκριβα. Χρειαζόμαστε ψευδάργυρο, βιταμίνη C και D και ιβερμεκτίνη».

Πηγή: https://sinomosiologos.blogspot.com/2024/01/blog-post_44.html

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Τετάρτη 3 Ἰανουαρίου 2024

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ ΛΑ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Καθολικῆς Ἐπιστολῆς Ἰακώβου τὸ Ἀνάγνωσμα
1: 1-18

Ιάκωβος, Θεοῦ καὶ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν. Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πει ρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις, γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν· ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι. Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ μὴ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ· αἰτείτω δὲ ἐν πίστει, μηδὲν διακρινόμενος· ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ. Μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ τοῦ Κυρίου. ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. Καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ, ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ, ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται. Ἀνέτειλε γὰρ ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι καὶ ἐξή ρανε τὸν χόρτον, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε, καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο. Οὕτω καὶ ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις αὐτοῦ μαρανθήσεται. Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν· ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι· ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα. Ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος· εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον. Μὴ πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί· πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων, παρ᾽ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα. βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦ κτισμάτων.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον
12: 28-37

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων τῷ Ἰησοῦ, ἀκούσας συζητούντων τῶν Σαδδουκαίων μετ΄ αὐτοῦ, ἰδὼν ὅτι καλῶς αὐτοῖς ἀπεκρίθη, ἐπηρώτησεν αὐτόν· Ποία ἐστὶ πρώτη πάντων ἐντολὴ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη πάντων ἐντολὴ· ἄκουε, Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστι· καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολὴ· καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς· Καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστι καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ· καὶ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, καὶ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν πλεῖόν ἐστι πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ· Οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγε διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς υἱὸς Δαυῒδ ἐστι; αὐτὸς γὰρ Δαυῒδ εἶπεν ἐν Πνεύματι ἁγίῳ· λέγει ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. αὐτὸς οὖν Δαυῒδ λέγει αὐτὸν Κύριον· καὶ πόθεν υἱός αὐτοῦ ἐστι; καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Οἱ Ἅγιοι τῆς Μόρφου (31.12.2023)

Κύπρος ἕνα προσκύνημα.
 
Σειρὰ ντοκιμαντὲρ μὲ θέμα τὰ χριστιανικὰ μνημεῖα στὴν ἐλεύθερη καὶ κατεχόμενη Κύπρο ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐγκαθίδρυσης τοῦ Χριστιανισμοῦ στὸ νησὶ μέχρι σήμερα.
 
Ἔρευνα – Κείμενα – Ἀφήγηση: Δρ. Κώστας Χαραλαμπίδης
 
Ἐπιμέλεια παραγωγῆς – Σκηνοθεσία: Μιχάλης Γεωργιάδης
 
Παραγωγή Michaelangelo Cinematographic Services Ltd γιὰ τὸ ΡΙΚ

Ἀποστολικὸ καὶ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Τρίτη 2 Ἰανουαρίου 2024

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΡΙΤΗ ΛΑ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
12:25-27, 13:22-25

Ἀδελφοί, βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα· εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἔφυγον τὸν ἐπὶ τῆς γῆς παραιτησάμενοι χρηματίζοντα, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ᾽ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι· οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσε τότε, νῦν δὲ ἐπήγγελται λέγων· ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείω οὐ μόνον τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν. Τὸ δὲ ἔτι ἅπαξ δηλοῖ τῶν σαλευομένων τὴν μετάθεσιν ὡς πεποιημένων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως· καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν. Γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον ἀπολελυμένον, μεθ᾽ οὗ, (ἐὰν τάχιον ἔρχηται), ὄψομαι ὑμᾶς. ᾽Ασπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ἁγίους. ᾽Ασπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπὸ τῆς ᾽Ιταλίας. ῾Η χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ)
Πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
5:22 – 6:2

Ἀδελφοί, ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. Μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες. Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΦΩΤΩΝ, 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην
3: 1–15

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις ἦν ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων· οὗτος ἦλθε πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ραββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ ταῦτα τὰ σημεῖα δύναται ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ Θεὸς μετ’ αὐτοῦ. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Νικόδημος· Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμά ἐστι. μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ’ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Πνεύματος. ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις; ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε. εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ. καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
6: 17–23

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς ᾽Ιουδαίας καὶ ᾽Ιερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος,οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν· καὶ οἱ ἐνοχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων ἐθεραπεύοντο. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτουν ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ᾽ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγεν, Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσιν καὶ ἐκβάλωσιν τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε, ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: Στην Περιτομή του Χριστού

Ο Χριστός με την περιτομή Του κατασκεύασε α) ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων β) ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων τους και γ) ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας τους.

α) Ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων

   Σκέψου ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο, για να γιατρέψει τις ψυχές μας και αμέσως στην περιτομή Του, σαν ένας καλός γιατρός, ετοιμάζει ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειάς μας, ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων μας και ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας μας. Επειδή, λοιπόν, η προπατορική αμαρτία του Αδάμ προξένησε δύο μεγάλες ασθένειες σε όλο το γένος των ανθρώπων και στην μεν ψυχή και τον νου προξένησε την υπερηφάνεια και την άγνοια και όλους τους εμπαθείς λογισμούς, οι οποίοι είναι ενωμένοι μαζί με το γεννημένο σώμα και σκεπάζουν σαν ένα σύννεφο και παραπέτασμα τις ταλαίπωρες ψυχές των ανθρώπων, ενώ στο σώμα προξένησε μία κλίση προς τις ηδονές.

    Γι’ αυτό είπε ο Θεολόγος Γρηγόριος στην ομιλία του για τα Γενέθλια: «Ως Χριστού μαθητής κάνε περιτομή, αφαίρεσε το κάλυμμα που υπάρχει από την γέννηση»· αυτό ο σχολιαστής Νικήτας ερμηνεύοντας αναφέρει ότι «ο άγιος Γρηγόριος με τη φράση «ἀπό γενέσεως κάλυμμα» εννοεί την προγονική αμαρτία, η οποία εισελήλυθε σε όλο το γένος· διότι αυτή η αμαρτία, σαν κάποιο σύννεφο, αμέσως με την γέννηση, προσθέτει στην ψυχή το κάλυμμα, που προέρχεται από την γέννηση, τους εμπαθείς, εννοώ, λογισμούς και την σκότωση που προέρχεται από αυτούς και την άγνοια που είναι ενωμένη με την σάρκα· περιτομή, όμως, πνευματική είναι η απομάκρυνση της σαρκικής ηδονής, και των περιττών και μη απαραίτητων».

     Επειδή, λέω, η προπατορική αμαρτία και την ψυχή εξασθένησε με τους εμπαθείς λογισμούς και μάλιστα της υπερηφάνειας και παρόμοια εξασθένησε και το σώμα με την κλίση προς τις ηδονές και τα πάθη, γι’ αυτό και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός με την περιτομή κατασκευάζει ένα φάρμακο θεραπευτικό και της ψυχής και του σώματος. Και την μεν ασθένειας του σώματος θεραπεύει περιτέμνοντας την ακροβυστία της αγίας σαρκός Του, η οποία είχε τύπο της σωματικής ηδονής· «Διότι κάθε ηδονή», αναφέρει ο πιο πάνω σοφός Νικήτας, «που δεν προέρχεται από τον Θεό και δεν γίνεται εν Θεώ, θεωρείται περίττωμα ηδονής, της οποίας τύπος είναι η ακροβυστία· η οποία πάλι δεν είναι τίποτε άλλο, παρά δέρμα, περίττωμα ηδονικού βίου».

     Και πάλι με το να περιτμηθεί ο Κύριος με έναν τρόπο και ένα σχήμα μεγάλης ταπεινώσεως, θεραπεύει και την ασθένεια της ψυχής,η οποία είναι κυρίως η υπερηφάνεια· «Διότι αρχή της αμαρτίας είναι η υπερηφάνεια»[Σοφία Σειράχ, 10,13]· και μαζί με την υπερηφάνεια, την ρίζα όλων των αμαρτιών, κόβει και όλους τους άλλους εμπαθείς λογισμούς και κλάδους της αμαρτίας με μία και την ίδια τομή. Και μολονότι ο Ιησούς Χριστός, και στην γέννησή Του και στην ζωή Του και στον θάνατό Του, πάντοτε ταπεινώθηκε για μας, δεν ταπεινώθηκε, όμως ποτέ με τόση υπερβολή, όπως ταπεινώθηκε στην περιτομή Του· η οποία στάθηκε γι’ Αυτόν μία ταπείνωση, όχι μόνο πολύ μεγάλη, αλλά και τελείως ασύγκριτη κα μπορεί να πει κανείς ταπείνωση των ταπεινώσεων, διότι εδώ φαίνεται ο Ιησούς ως ένα είδος έσχατου αμαρτωλού, δηλαδή στον ασχημότερο και ταπεινότερο τρόπο που μπορεί ποτέ να βρεθεί. Και σαν αμαρτωλός, λαμβάνει ένα φάρμακο, που πρέπει να παίρνουμε εμείς οι εμπαθείς και αμαρτωλοί, που από σπέρμα και ηδονή γεννιόμαστε και με σπέρμα και ηδονή γεννάμε, και όχι Αυτός, που ήταν όχι μόνο ανώτερος από κάθε προσβολή εμπαθούς και ηδονικού λογισμού και κλίσεως προς την αμαρτία, αλλά και ούτε από σπέρμα γεννήθηκε, ούτε σπέρμα  είχε καθόλου.

    Και το παράδοξο είναι ότι δέχεται ένα τέτοιο φάρμακο, που όχι μόνο θα τον ταπεινώσει προσωρινά, αλλά τέτοιο που θα τυπώσει στο αγιώτατό Του σώμα μία πληγή και μία τομή μόνιμη και σχεδόν μία παντοτινή ντροπή και ύβρη της αθωότητας και της αναμαρτησίας Του· ντροπή, λέω, που είναι ολότελα ασύγκριτη, επειδή δεν φαίνεται καμία μαρτυρία του ουρανού, που να έλθει για να υψώσει αυτήν την τόση θαυμάσια ταπείνωσή Του, όπως άλλες φορές συνηθιζόταν να γίνεται· όταν οι άγγελοι και ο νέος αστέρας ύψωσαν την ταπείνωση της Γεννήσεώς Του· όταν ο Πατέρας και το Άγιο Πνεύμα ύψωσαν την ταπείνωση του Βαπτίσματός Του στον Ιορδάνη· όταν ο σκοτεινιασμένος ήλιος και η τρέμουσα γη και τα ανοιγμένα μνήματα και όλα τα στοιχεία με όλα τα κτίσματα, που τόσο αισθάνθηκαν τα Πάθη Του, ύψωσαν την ταπείνωση του θανάτου Του. Αλλά εδώ στην περιτομή Του δεν φαίνεται κανένα τέτοιο θαύμα, παρά μόνο μία καθαρή και γυμνή ταπείνωση, χωρίς κανένα ύψος και μεγαλείο, επειδή και θέλησε o Iησούς Χριστός με την τομή – για να το πω έτσι- της ίδιας Του της τιμής, να κάνει ένα φάρμακο ενεργητικότερο, για να θεραπεύσει την δική σου υπερηφάνεια.

      Αχ! Αλλά τι θα γίνει με σένα, υπερήφανε και φιλήδονε, αν ούτε αυτή η τόσο υπερβολική ταπείνωση του Ιησού, ούτε αυτή η περιτομή σταθούν αρκετά, για να σε θεραπεύσουν από την υψηλοφροσύνη και από τις περιττές ηδονές;[«Περιττές ηδονές» είναι όσες είναι πάνω από τις βασικές ανάγκες του σώματος· βασικές ανάγκες του σώματος είναι εκείνα τα φαγητά και τα ποτά και τα ενδύματα, όσα διατηρούν το σώμα και φυλάγουν την δύναμή του, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος: «Και γενικά, στα ενδύματα αρμόζει το απαραίτητο, όπως και στην τροφή· ο άρτος θα συμπληρώσει την ανάγκη, το νερό την δίψα σε εκείνον που είναι υγιής, και όσα προέρχονται από τα σπέρματα, μπορούν να διασώσουν την απαραίτητη δύναμη για τις ανάγκες του σώματος»]. Ω, πόσο πρέπει να ντραπείς, διότι δεν ντρέπεσαι, όπως πρέπει! Ή μάλλον να πούμε διότι έγινες σαν αναίσχυντη πόρνη και καθόλου δεν ντρέπεσαι: «Ὂψις πόρνης ἐγένετό σοι(:Απέκτησες και διατηρείς αδιάντροπο και θρασύ πρόσωπο πόρνης)»[Ιερ.3,3]· ω, πόσο πρέπει να φοβάσαι! Αν ο μεν Χριστός κάνει για την αγάπη σου ένα ολοκαύτωμα όλη την τιμή Του, ενώ εσύ για την αγάπη Του ούτε θέλεις να μάθεις τα πρώτα στοιχεία της χριστιανικής ταπεινώσεως, η οποία θα σε αναδείξει μεγάλο στην Βασιλεία των ουρανών· «Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν(:Όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του σαν το παιδάκι αυτό, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη Βασιλεία των ουρανών)»[Ματθ.18,4].

     Και δεν σου φαίνεται, αδελφέ, ένα τερατώδες πράγμα, ο Ιησούς Χριστός που είναι η Αυτοαθωότητα, να θέλει να φαίνεται αμαρτωλός, χωρίς καμία δικαιολογία, και εσύ που είσαι καταφορτωμένος από τόσες αμαρτίες να βρίσκεις εκατό δικαιολογίες για να φαίνεσαι αλάθητος; Ή για να φαίνεσαι λιγότερο φταίχτης, μέχρι και σ’ αυτήν την εξομολόγησή σου; Δεν σου φαίνεται παράδοξο ο μεν Ιησούς, που ήταν ελεύθερος από κάθε πάθος και σαρκική ηδονή, να περιτέμνει την ακροβυστία της αναμάρτητης σάρκας Του και εσύ, ο εμπαθέστατος και ρέπων στην αμαρτία να μη θέλεις να κόψεις τουλάχιστον τις περιττές και όχι αναγκαίες ηδονές σου, σαν ένα περιττό μέλος, για να ξαλαφρώσεις λίγο από τα πάθη; Δεν σου φαίνεται παράξενο πράγμα, να βλέπεις την Αυτοτιμή να γίνεται ατιμία και εσύ ο πηλός, η αυτοατιμία, να μη θέλεις να υπομείνεις ούτε έναν λόγο υβριστικό, που θα σου πει ο αδελφός σου; Δεν σου φαίνεται παράξενο πράγμα, να βλέπεις τον Δεσπότη και δοτήρα του νόμου να υποτάσσεται ως δούλος σε νόμο, για να διδάξει εσένα να υποτάσσεσαι σε αυτόν· έπειτα εσύ ο πραγματικά δούλος να κρατάς τον τράχηλό σου υψηλό και σκληρό, σαν αδάμαστος ταύρος και άγριος ίππος και να μη θέλεις να τον λυγίσεις στον ζυγό και την υποταγή του θεϊκού νόμου για την δική σου σωτηρία;

    Πραγματικά, αδελφέ, εκπληρώθηκαν σε σένα οι προφητείες εκείνες που είπαν οι προφήτες για τους σκληροτράχηλους και απειθείς Ιουδαίους: «Ἀπ᾿ αἰῶνος συνέτριψας τὸν ζυγόν σου, διέσπασας τοὺς δεσμούς σου καὶ εἶπας· οὐ δουλεύσω σοι(:Από τα αρχαιότατα χρόνια όχι απλώς απέβαλες, αλλά συνέτριψες τον ευεργετικό ζυγό των αγίων εντολών μου, διέσπασες τα σωτήρια της νομοθεσίας μου δεσμά σου και είπες με θράσος και περιφρόνηση: ‘’Δεν θα δουλεύσω πλέον σε Σένα’’)»[Ιερ.2,20]. Και πάλι: «Ὡς δάμαλις παροιστρῶσα παροίστρησεν Ἰσραήλ(:Ο ισραηλιτικός λαός έχει κυριευτεί εξ ολοκλήρου από οίστρο, όπως η νεαρή ατίθαση αγελάδα, όταν κεντηθεί από βοϊδόμυγα· έτσι και ο Ισραήλ έχει κυριευτεί από οίστρο και απέβαλε κάθε χαλινό ηθικής)»[Ωσηέ 4,16]· και μάλιστα εκπληρώθηκε σε σένα εκείνο που είπε ο πρωτομάρτυρας Στέφανος στους Ιουδαίους: «Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν (:Είστε σκληροτράχηλοι και άκαμπτοι, και δεν υποτάσσεστε στον Θεό. Δεν έχετε περικόψει τη σκληρότητα και την αναισθησία της καρδιάς σας και δεν θελήσατε να απαλλαγείτε από την πνευματική σας βαρηκοΐα, για να ακούτε με καλή και ευπειθή διάθεση την αλήθεια)»[Πράξ.7,51]· διότι και εσύ είσαι στ’ αλήθεια πωρωμένος στην καρδιά. Εάν όμως στο εξής δεν θελήσεις να υποταχθείς στον νόμο και στις εντολές του Κυρίου και να περιτμηθείς πνευματικά αποκόπτοντας τις σαρκικές ηδονές και δεν φροντίσεις να βασιλεύσει ο Χριστός σε σένα με αυτήν την υποταγή και την περιτομή, άκουσε στο τέλος τι θα πάθεις από αυτό το Νήπιο, που τώρα καταφρονείς: «Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου(:Αλλά και τους εχθρούς μου εκείνους που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους, φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου, ρίξτε τους στον αιώνιο θάνατο)»[Λουκ.19,27].

     Και λοιπόν, αδελφέ, αποφάσισε από τώρα και στο εξής να μη θέλεις να τιμάσαι μπροστά στους ανθρώπους, ούτε να επιθυμείς να ζεις πλέον σύμφωνα με την προτίμηση και την εκτίμηση των ανθρώπων, επειδή κατά τον Δαβίδ: «Ὁ Θεὸς διεσπόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων(:Ο Θεός διεσκόρπισε οστά εκείνων, που θέλουν να ζουν για να αρέσουν στους ανθρώπους και όχι σε Αυτόν)»[Ψαλμ.52,7]. Ρίξε μία φορά από την φαντασία σου στη γη αυτό το καταραμένο είδωλο των κοσμικών τιμών και των άλλων σαρκικών ηδονών που προσκυνείς και σύντριψέ το πλέον και καταπάτησέ το. Ποια σχέση έχεις εσύ, ο αληθινός, με αυτό το ψεύτικο είδωλο; Όπως λέει ο Ωσηέ: «Τί σοι αὐτῷ ἔτι καὶ εἰδώλοις;(:Έπειτα από την προστασία και όλες αυτές τις ευλογίες και δωρεές που απολαμβάνεις από Εμένα, ποια σχέση μπορεί να έχεις πλέον εσύ ο ίδιος με τα είδωλα; Ασφαλώς καμία)»[Ωσηέ 14,9]· εσύ δεν είσαι τίποτε άλλο περισσότερο από εκείνο που είσαι μπροστά στον Κύριο, δηλαδή άτιμος και ακάθαρτος· λοιπόν θέλεις να χάσεις την αλήθεια για έναν ίσκιο;

   Ευχαρίστησε τον Λυτρωτή σου που με την ταπείνωσή Του σε διδάσκει δύο μαθήματα τόσο αναγκαία για την σωτηρία σου· δηλαδή την ταπείνωση και την αποβολή των περιττών ηδονών, η οποία λέγεται «πνευματική περιτομή της καρδιάς» κατά τον Απόστολο: «Οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή, ἀλλ᾿ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ Θεοῦ(:Διότι πραγματικός Ιουδαίος δεν είναι εκείνος που απ’ έξω φαίνεται Ιουδαίος, ούτε είναι πραγματική περιτομή η περιτομή που είναι φανερή μόνο στη σάρκα. Αλλά πραγματικός Ιουδαίος είναι ο αφοσιωμένος στον Θεό με το εσωτερικό του, που είναι απόκρυφο και μόνο στον Θεό φανερό. Και αληθινή περιτομή είναι η περιτομή της καρδιάς, που γίνεται με το Άγιο Πνεύμα και όχι με το γράμμα του Μωσαϊκού νόμου, το οποίο δεν έχει τη δύναμη να μεταβάλει την καρδιά. Και ο έπαινος του γνήσιου αυτού Ιουδαίου δεν προέρχεται από ανθρώπους, που υπόκεινται σε πλάνη, αλλά από τον Θεό)»[Ρωμ.2,28].

    Και παρακάλεσέ Τον, εξαιτίας της υπερβολικής αγάπης, για την οποία θέλησε να δεχθεί στον εαυτό Του τα σημεία της αμαρτίας, να σου δώσει χάρη να ντρέπεσαι πάντοτε για τις αμαρτίες σου και όχι για την μετάνοιά σου, όπως είναι γραμμένο: «Μὴ λάβῃς πρόσωπον κατὰ τῆς ψυχῆς σου καὶ μὴ ἐντραπῇς εἰς πτῶσίν σου(:Μην υπολογίσεις για λόγους συστολής κανένα πρόσωπο ξένο προς την αλήθεια του Θεού και αμαρτήσεις εις βάρος της ψυχής και της συνειδήσεώς σου και μην ντραπείς κανένα, ώστε εξαιτίας της κακώς νοουμένης ντροπής προς αυτόν να παρασυρθείς σε πτώση και αμαρτία)»[Σοφ. Σειρ. 4,22] και: «Μὴ αἰσχυνθῇς ὁμολογῆσαι ἐφ᾿ ἁμαρτίαις σου καὶ μὴ βιάζου ῥοῦν ποταμοῦ (:Μην ντραπείς να ομολογήσεις τις αμαρτίες σου και μην εξαναγκάζεις να στραφεί προς τα πίσω το ρεύμα του ποταμού. Μην προσπαθείς δηλαδή από ντροπή να δικαιολογείς τα εσφαλμένα και να εκβιάζεις τον φυσικό ρουν των συνεπειών τους, πολλές των οποίων είναι δυνατόν να προληφθούν, εάν ομολογήσεις το σφάλμα σου και ευθύς επιμεληθείς την διόρθωσή του)» [Σοφ.Σειρ.4,26]· και να θεωρείς πάντοτε ως εντιμότερο τον άνθρωπο του κόσμου εκείνον, που με περισσότερη εμπιστοσύνη τηρεί τις εντολές του Θεού και υπόσχεται καθαρότερα πως θα τις τηρεί πάντοτε· όπως λέει ο Εκκλησιαστής: «Τέλος λόγου, τὸ πᾶν ἄκουε· τὸν Θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε, ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος(:Το δε τελικό συμπέρασμα της όλης διδασκαλίας του βιβλίου αυτού άκουε ποιο είναι: Να φοβάσαι τον Θεό και να τηρείς τις εντολές Του, διότι η διπλή αυτή εντολή είναι όλος ο σκοπός και ο προορισμός κάθε ανθρώπου επάνω  στη γη)»[Εκκλ. 12,13].

  β) Η περιτομή του Κυρίου ως ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων των ανθρώπων {η συνέχεια..}

Πηγή: https://trelogiannis.blogspot.com/2023/12/blog-post_950.html?m=1

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου: Οἱ Νεομάρτυρες, μᾶς φέρνουν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας

Τὸ κείμενο περιέχεται στὸ Ἑορτολόγιο τοῦ 2024, τῆς Ἱ. Μ. Μόρφου.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμαστε στὸ σωτήριο ἔτος 2024. Ἕνα ἔτος ὁριακὸ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ γιὰ τὴν ἡμετέρα νῆσο Κύπρο. Καί, ὅπως βλέπετε, τὸ φετινὸ Ἑορτολόγιο (2024) τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς ἁγίους Νεομάρτυρες τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, ποὺ ἔζησαν στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας. Οἱ ἅγιοι αὐτοί, ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῆς δοκιμασίας, δὲν φοβήθηκαν τὸν θάνατο, ἀλλὰ μὲ παρρησία προτίμησαν νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους, ὡς τὸ πλέον τιμημένο δῶρο σ᾿ αὐτούς, ὑπογράφοντάς την μὲ τὸ αἷμα τους, παρὰ νὰ ζήσουν ἀκόμα λίγα χρόνια στὴν παροῦσα ζωή, ὡς ἐξωμότες καὶ αἰωνίως κολασμένοι. Καὶ τώρα ζοῦν στὴν αἰώνια ζωὴ μαζὶ μὲ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Ἀλλ᾿ ὅμως, καὶ στὰ δικά μας χρόνια ἔχουμε ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Μητροπόλεως Μόρφου τὸν ἐπισήμως διακηρυχθέντα ἅγιο, τὸν νέο ἱερομάρτυρα Φιλούμενο τὸν ἐξ Ὀρούντης, ποὺ σφαγιάστηκε ἀπὸ φανατικοὺς Ἑβραίους στὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ τὸ 1979.

Οἱ Νεομάρτυρες, τὴ ζωὴ καὶ τὸ μαρτύριο τῶν ὁποίων θὰ διαβάσετε σὲ λίγο στὸ ἐκτενέστατο —πλὴν ὅμως ἱστορικά, θεολογικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ δομημένο— κείμενο τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητροπόλεώς μας, Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου, μᾶς φέρνουν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας. Αὐτοί, σὲ ἄλλες πολὺ δύσκολες ἐποχές, ὅπως εἴπαμε, μὲ τὸ αἷμα τους, μὲ τὴν ὁμολογία τους, μὲ διάφορες ἀφορμὲς ἕνας ἕκαστος, κατόρθωσαν νὰ κερδίσουν τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ νὰ ἀφήσουν παράδειγμα ἑλληνικοῦ πατριωτισμοῦ καὶ Ὀρθοδόξου πίστεως.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ Νεομάρτυρες μᾶς ὑπενθυμίζουν τὸ χρέος ποὺ ἔχουμε ἀπέναντι στὰ παιδιά μας, στὴν ἱστορία μας καὶ στὴν ἀθάνατη ψυχή μας.

Ἐμεῖς, τί κάνουμε; Τί μαρτυρία δίνουμε; Πρῶτα καὶ κύρια μέσα στὴν οἰκογένειά μας, κατόπιν στὴν κοινότητα ποὺ κατοικοῦμε, στὴ νῆσο μας, στὴν Ἐκκλησία μας, εὐρύτερα; Μπορεῖ νὰ μὴν κατορθώσουμε ποτὲ νὰ γίνουμε ἀσκητές, ἀλλὰ μποροῦμε νὰ εἴμαστε ὁμολογητές. Μπορεῖ νὰ μὴ χρειαστεῖ νὰ χύσουμε τὸ αἷμα μας γιὰ τὸν Χριστό. Τουλάχιστον, ἂς τιμοῦμε τὴν Ὀρθόδοξη μας πίστη μὲ ἔργα, ὁμολογώντας Χριστό.

Ζοῦμε σὲ καιροὺς μεγάλης ἀποστασίας. Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ, ποὺ οἱ ἄνθρωποι τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων ὀνομάζουν Νέα Ἐποχή, ποὺ ἐπιβάλλει μιὰ νέα εἰδωλολατρεία, σατανολατρεία καὶ ἀνηθικότητα μέσῳ τῶν ἀθέων γραμμάτων τῆς Εὐρώπης, τῶν ἀντιχριστιανικῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων καὶ τῶν ἀθέων νομοσχεδίων πού, εἴτε ἀδιάφορα, εἴτε ἐν ἐπιγνώσει ψηφίζονται ἀπὸ τοὺς βουλευτές μας, καὶ ποὺ δυστυχῶς ἀποδέχεται ἕνα μεγάλο μέρος τῆς κοινωνίας μας ἀδιαμαρτύρητα. Γιὰ νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἐποχῆς αὐτῆς καλούμαστε νὰ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ μάρτυρες καὶ οἱ διαμαρτυρόμενοι. Γιατί, ὅπως εἶπε καὶ ὁ μακαριστὸς Σαράντος Καργάκος, ὁ μέγας νεοελληνιστής, ἱστορικός, φιλόλογος καὶ δοκιμιογράφος «ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἐκπούστευσης καὶ ἐκπουτάνευσης τοῦ ἔθνους». Πολὺ βαρὺς καὶ προκλητικὸς ὁ λόγος του, ἀλλὰ πέρα ὡς πέρα ἀληθινὸς καὶ ὁμολογιακὸς σὲ μιὰ «λάιτ» ἐποχή, στὴν ὁποία, κατὰ κύριο λόγο, κινδυνεύει ἡ ψυχή μας, κινδυνεύουν τὰ παιδιά μας.

Ἤδη βρισκόμαστε στὴν ἐξέλιξη ἑνὸς Γ´ Παγκοσμίου Πολέμου… Οἱ προφητεῖες ἔγιναν πιὰ εἰδήσεις… Αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ ὑπενθυμίσω σὲ ὅλους σας εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ πόλεμος εἶναι ἡ κορύφωση προγενεστέρων γεγονότων, ποὺ ἔχουν ἀρχίσει πρὸ καιροῦ, πρῶτα ὡς ἠθικὸς πόλεμος, μετὰ ὡς οἰκονομικός, καὶ μετά, τὸ 2011, ὡς στρατιωτικὸς ἀπὸ τὴ Συρία. Καὶ συνεχίζεται στὴν Οὐκρανία, τώρα στὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ ἕπεται συνέχεια. Τὸ παράδοξο ξέρετε τί εἶναι; Ὅτι οἱ ἅγιοι, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Παΐσιος, Ἰάκωβος, Γερόντισσα Γαλακτία καὶ πολλοὶ ἄλλοι, λένε ὅτι πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, γιατὶ εἶναι ὁ μόνος τρόπος νὰ ξεκαθαρίσει τὸ σιτάρι ἀπὸ τὸ ἄχυρο. Εἶναι ὁ μόνος τρόπος νὰ σωθεῖ ὅ,τι σώζεται, γιὰ νὰ μπορέσει τὸ ἀνθρώπινο γένος νὰ συνεχίσει νὰ ἁγιάζεται. «Γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός…» (Ἠσ. 43,10).

Κι ἐδῶ, νὰ μοῦ έπιτρέψετε, τελειώνοντας, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μέρος τοῦ διαλόγου τοῦ ἁγίου Ἰακώ-βου (Τσαλίκη) μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔχει διηγηθεῖ καὶ ἡ διήγησή του αὐτὴ ὑπάρχει σὲ ἠχητικὸ ἀρχεῖο στὸ διαδίκτυο:

«Ἅγ. Ἰωάννης: …Ἄκουσε, πάτερ μου, νὰ σοῦ πῶ. Πολλὴ ἡ ἁμαρτία στὸν κόσμο, πολλὴ ἡ ἀσέβεια καὶ πολλὴ ἡ ἀπιστία.

Ἅγ. Ἰάκωβος: Γιατί τὰ λὲς αὐτά, ἅγιε μου; Δὲν βλέπεις πόσος κόσμος ἔρχεται στὴ χάρη σου καὶ σὲ προσκυνᾶ;

Ἅγ. Ἰωάννης: Πολλοὶ ἔρχονται, ἀλλὰ λίγα εἶναι τὰ τέκνα μου. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει πόλεμος. Γιατὶ πολλὴ ἡ ἁμαρτία στὸν κόσμο…

Ἅγ. Ἰάκωβος: Ὄχι, ἅγιέ μου… Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ὅλο σὲ πολέμους καὶ ταλαιπωρίες βρέθηκα. Στὴ Μικρὰ Ἀσία ποὺ γεννήθηκα, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἤλθαμε στὴν Ἑλλάδα. Ὕστερα, ἅγιέ μου, ἂν γίνει ἔξαφνα ὁ πόλεμος θὰ χαθοῦν καὶ ψυχὲς πρὶν προφτάσουν νὰ μετανοήσουν.

Ἅγ. Ἰωάννης: Πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, πρέπει νὰ γίνει πόλεμος…».

Μετ᾿ εὐχῶν
Ὁ Μόρφου Νεόφυτος
Ἐπισκοπεῖον Εὐρύχου, 29 Νεοεμβρίου 2023,
μνήμη τοῦ ἁγίου νέου ἱερομάρτυρος
Φιλουμένου τοῦ Κυπρίου


μαρτωλ*
Γαλάτεια Καζαντζάκη (1881-1962)

Στὴ Σμύρνη Λέλα, Ἡρὼ στὴ Σαλονίκη,
στὸ Βόλο Κατινίτσα ἕναν καιρό…
Τώρα στὰ Βοῦρλα μὲ φωνάζουν Νίκη…

Ὁ τόπος μου ποιὸς ἦταν; Ποιοὶ οἱ δικοί μου;
Ἂν ξέρω, ἀνάθεμά με!
Σπίτι, πατρίδα μου ἔχω τὰ μπορντέλα…

Ὡς κι οἱ ἀθῶοι χρόνοι οἱ παιδικοί μου,
θολές, σβησμένες ζωγραφιὲς
κι εἶναι ἀδειανὸ σεντούκι ἡ θύμησή μου!

Τὸ σήμερα χειρότερο ἀπ’ τὸ χτὲς
καὶ τ’ αὔριο ἀπ’ τὸ σήμερα θὲ νά ’ναι…
Φιλιὰ ἀπὸ στόματα ἄγνωστα, βρισιές,
κι οἱ πολισμάνοι νὰ μὲ τραβολογᾶνε…

Γλέντια, καβγάδες ὡς νὰ φέξει,
ἀρρώστιες, ἀμφιθέατρο τοῦ Συγγροῦ
κι ἐνέσεις 606.
Πνιγμένου καραβιοῦ σάπιο σανίδι,
ὅλη ἡ ζωή μου τοῦ χαμοῦ…

Μ’ ἀπὸ τὴν κόλασή μου στὸ φωνάζω:
εἰκόνα σου εἶμαι, κοινωνία, καὶ σοῦ μοιάζω.

*Τὸ ποίημα «Ἁμαρτωλό», δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ Πρωτοπόροι (1931), σ.124.

Τὸ κείμενο περιέχεται στὸ Ἑορτολόγιο τοῦ 2024, τῆς Ἱ. Μ. Μόρφου.