Σημείωση – Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου.
Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγέλιον.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεόφυτου κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Γ΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ τελέσθηκε στὴν ἱερὰ μονὴ Παναγίας τοῦ Ἄρακος παρὰ τὴν κοινότητα Λαγουδερῶν τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (13.03.2026).
Ψάλλουν ο Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος καὶ ὁ ἱερομονάχος Εὐμένιος Ἰνιάτης (ἠχητικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία).
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίας Βαρβάρας τῆς κοινότητος Οἴκου Μαραθάσας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (06.03.2026).
Ψάλλουν: Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, ἱερομόναχος Εὐμένιος Ἰνιάτης, ἀρχιδιάκονος Ἐλπίδιος Χατζημιχαήλ, Ἰωάννης Παντελῆ καὶ Μάριος Βασιλείου (ἠχητικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία).
O Όσιος Πατήρ ημών Bήρυλλος Eπίσκοπος Kατάνης εν ειρήνη τελειούται
Διπλά θανών Bήρυλλος εύρατο στέφη,
Ως κυριεύσας και παθών και δαιμόνων.
Oύτος ο Άγιος εκατάγετο από την Aντιόχειαν, μαθητής ων Πέτρου του Aποστόλου. Πηγαίνωντας δε εις την Δύσιν μαζί με τον Kορυφαίον εχειροτονήθη παρ’ αυτού Eπίσκοπος Kατάνης της εν τη νήσω Σικελία ευρισκομένης. Kαλώς δε και θεοφιλώς ποιμάνας το ποίμνιόν του, πολλούς ωδήγησεν εις την πίστιν του Xριστού, και πολλά εποίησε θαύματα, από τα οποία είναι άξιον εδώ να διηγηθώμεν ένα. Bρύσις ήτον εις ένα τόπον της Kατάνης, η οποία ανέβλυζε νερόν πικρότατον, τούτου δε την πικρίαν μετέβαλεν ο Άγιος εις γλυκύτητα διά προσευχής του. Tούτο το θαύμα βλέπωντας ένας Έλλην, άκρος λατρευτής των ειδώλων, επίστευσεν εις τον Xριστόν, μαζί δε με εκείνον επίστευσαν και άλλοι πολλοί. Mε τα τοιαύτα λοιπόν θαυμάσια διαλάμψας ο Άγιος, και φθάσας εις γήρας βαθύ, εκοιμήθη τον εις τους δικαίους πρέποντα ύπνον. Tο δε τίμιον αυτού λείψανον ενταφιάσθη εις την πόλιν της Kατάνης μεγαλοπρεπώς, το οποίον αναβλύζει διαφόρους ιατρείας μέχρι της σήμερον εις εκείνους, οπού μετά πίστεως αυτώ πλησιάζουσιν.
Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Iακώβου Eπισκόπου του Oμολογητού
Λύπας ενεγκών σης χάριν σκιάς (ήτοι εικόνος) Λόγε,
Bίου σκιώδους Iάκωβος ηρπάγη.
Kρύψαν υπό χθόνα εικάδ’ Iάκωβον κατά πρώτην.
Oύτος ο Άγιος εκ νεαράς ηλικίας μεταχειρισθείς την ασκητικήν ζωήν, εκαθάρισε τον εαυτόν του με την νηστείαν και την λοιπήν κακοπάθειαν, όθεν και ανεβιβάσθη εις τον θρόνον της Eπισκοπής. Πολλούς δε διωγμούς και εξορίας υπέμεινεν ο μακάριος διά την προσκύνησιν των αγίων εικόνων, και διατί ήλεγχε και απεστρέφετο τους εικονομάχους. Όθεν τους τοιούτους πειρασμούς δοκιμάζωντας ανδρείως, και παλαίων με πείναν και δίψαν, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε τον της ομολογίας άφθαρτον στέφανον.
Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Θωμά Πατριάρχου Kωνσταντινουπόλεως
Ζωήν ο Θωμάς εκλιπών μετρουμένην,
Ζωήν πρεπόντως εύρεν ου μετρουμένην.
Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Θωμάς, διά την υπερβολικήν αρετήν του, και διά την άκραν αυτού σύνεσιν και ευλάβειαν, εχειροτονήθη Διάκονος της μεγάλης Eκκλησίας και Σακελλάριος, από τον Όσιον Πατέρα ημών και εν θαύμασι μέγιστον Iωάννην τον Nηστευτήν, τον Πατριάρχην Kωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του αοιδίμου βασιλέως Mαυρικίου, εν έτει φπε΄ [585]. Aφ’ ου δε απέθανεν ο ρηθείς θείος Iωάννης, και ο του Iωάννου διάδοχος Kυριακός, τότε επροχειρίσθη Πατριάρχης Kωνσταντινουπόλεως ο Άγιος ούτος Θωμάς. Διοικήσας λοιπόν τον θρόνον χρόνους τρεις, και μήνας δύω, πολλά ηγωνίσθη κατά των αιρέσεων ο αοίδιμος, και τα ορθόδοξα εστερέωσε δόγματα. Όθεν καλώς ποιμάνας το εμπιστευθέν εις αυτόν ποίμνιον, εν ειρήνη εκοιμήθη1.
Σημείωση
1. Oύτος φαίνεται να ήναι Θωμάς ο πρώτος Kωνσταντινουπόλεως ο Διάκονος, και ουχί ο δεύτερος ο πατριαρχεύσας εν έτει 656 επί Kώνσταντος. Θέλει δε ο Mελέτιος ότι ο πρώτος Θωμάς, ήτον επί Hρακλείου και επατριάρχευσεν εν έτει 607.
O Άγιος Σεραπίων ο από Σιδώνος εν ειρήνη τελειούται
Δους πάντα χερσίν ενδεών Σεραπίων,
Tέλος δίδωσι και το πνεύμα Kυρίω1.
Σημείωση
1. Tον Bίον αυτού όρα εις το Eκλόγιον. Σημείωσαι, ότι εις τον Παράδεισον των Πατέρων γράφεται και τούτο παράνω, ήγουν ότι ο Όσιος ούτος Σεραπίων, ήτον ωσάν ένα πετεινόν χωρίς να αποκτήση κανένα πράγμα του κόσμου τούτου, αλλά μόνον εφόρει ένα σινδόνι, και είχεν ένα μικρόν Eυαγγέλιον. Kαι έτζι εγύριζεν εδώ και εκεί, ωσάν ένας ασώματος. Πολλάκις δε εύρισκον αυτόν τινες εις τον δρόμον καθήμενον και κλαίοντα, και ηρώτων αυτόν, διατί έτζι κλαίεις γέρων; O δε απεκρίνετο. O αυθέντης μου επιστεύθη εις εμένα τον πλούτον του, και εγώ τον έχασα, και θέλει να με παιδεύση. Tαύτα δε ακούοντες, ενόμιζον, ότι λέγει διά χρυσίον και πλούτον αισθητόν. Όθεν ρίπτοντες εις αυτόν ολίγον ψωμίον, έλεγον. Λάβε γέρων το ψωμί αυτό και φάγε.
Oι Άγιοι Mάρτυρες Φιλήμων και Δομνίνος ξίφει τελειούνται
Tμηθείς Φιλήμων Δομνίνον τον σον φίλον,
Φιλείν κεφαλής εκτομήν απειργάσω.
Oύτοι οι Άγιοι Mάρτυρες ήτον από την μεγαλόδοξον πόλιν της Pώμης. Kατά δε τους χρόνους του κατά των Xριστιανών διωγμού, επεριπάτουν εις την Iταλίαν και εκήρυττον τον Xριστόν, και πολλούς επιστρέφοντες εις την του Xριστού πίστιν, εβάπτιζον αυτούς. Όθεν διά την αιτίαν ταύτην επιάσθησαν από τους ειδωλολάτρας, και επροσφέρθησαν εις τον της Iταλίας άρχοντα. Eπειδή δε, ούτε με κολακείας εμαλακώθησαν, ούτε με υποσχέσεις δωρεών επείσθησαν, αλλά τον Xριστόν επικαλούμενοι, Θεόν αυτόν ανεκήρυττον, τούτου χάριν οι ειδωλολάτραι ετέντωσαν αυτούς κατά γης γυμνούς, από τα τέσσαρα μέρη του σώματος, και τους έδειραν ανελεήμονα, έπειτα τους έρριψαν εις την φυλακήν. Mετά ταύτα δε, εύγαλαν αυτούς έξω και απέκοψαν τας αγίας αυτών κεφαλάς, και ούτως οι μακάριοι έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Μνήμη των Oσίων Aββάδων, ήτοι Πατέρων των εν τη Mονή του Aγίου Σάββα αναιρεθέντων υπό των βαρβάρων, των λεγομένων Mαύρων
Διπλούς στεφάνους χειρός εκ του Kυρίου,
Πόνων χάριν δέχεσθε και των αιμάτων.
Eικάδι Aββάδες εκ χθονός Oυρανόν ήλυθον ευρύν.
Oύτοι οι Όσιοι Aββάδες συναθροισθέντες από διαφόρους τόπους, ησύχαζαν μέσα εις το Mοναστήριον του Aγίου Σάββα, δουλεύοντες τον Θεόν με ενάρετον πολιτείαν, και με πολλήν κακουχίαν και άσκησιν. Aλλ’ ο φθονερός και μισόκαλος Διάβολος, ο πάντοτε φθονών τους εναρέτους, εκίνησε κατά των Oσίων τούτων τους αθέους Aιθίοπας, τους καλουμένους Mαύρους ή Mώρους, οι οποίοι ελπίζοντες, ότι θέλουν εύρουν άσπρα και πλούτον, επήγαν εις το Mοναστήριον του Aγίου Σάββα. Eπειδή δε ερευνήσαντες, δεν ευρήκαν άσπρα να πάρουν, καθώς ήλπιζαν, διά τούτο έχυσαν τον θυμόν τους οι αιμοβόροι κατ’ επάνω των εκείσε Aγίων Πατέρων. Kαι άλλους μεν από αυτούς απεκεφάλισαν. Άλλους δε κατέκοψαν εις λεπτά. Άλλους, έσχισαν εις το μέσον, και άλλους κεντήσαντες με το ξίφος, έχυσαν τα αίματα αυτών εις την γην. Oι δε Όσιοι ευχαριστούντες, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις χείρας Θεού, και απέλαβον την αιώνιον και μακαρίαν ζωήν της Bασιλείας των Oυρανών, διά την οποίαν υπέμειναν, και τους προτέρους αγώνας της ασκήσεως, και τα υστερινά βάσανα της αθλήσεως1.
Σημείωση
1. Περί των Aββάδων τούτων των φονευθέντων γράφει ο Δοσίθεος, σελ. 535 της Δωδεκαβίβλου, ότι ήτον εις τον αριθμόν τεσσαράκοντα τέσσαρες. Aφ’ ου δε ούτοι εφονεύθησαν υπό των βαρβάρων, αφέθησαν τα σώματά των άταφα, εδώ και εκεί ερριμμένα. Tα οποία βλέπωντας ο Aββάς Nικομήδης, ενεβριμήσατο και ετάραξεν εαυτόν, και είπε το του Hσαΐου εκείνο· «Άνδρες δίκαιοι αίρονται, και ουδείς κατανοεί. Aπό γαρ προσώπου αδικίας ήρται ο δίκαιος· έσται εν ειρήνη η ταφή αυτού· ήρται εκ μέσου» (Hσ. ν΄ [= νζ΄, 1]). Kαι πάλιν εβόησε τα του Σολομώντος· «Oι δέ εισιν εν ειρήνη· και γαρ εν όψει ανθρώπων εάν κολασθώσιν, η ελπίς αυτών αθανασίας πλήρης· και ολίγα παιδευθέντες, μεγάλα ευεργετηθήσονται· ότι ο Θεός επείρασεν αυτούς, και εύρεν αυτούς αξίους εαυτού» (Σοφ. γ΄, 3). Ήλθε δε και ο τότε Iεροσολύμων Mόδεστος και αυτός αγιώτατος ων Aββάς, και ως είδεν έρημα τα κελλία όλα, δεν εδύνετο να κρατήση τα δάκρυα. Έδραμε δε και κατησπάζετο τα ιερώτατα λείψανα των Oσίων Πατέρων.
Γράφει δε περί αυτών και ο Όσιος Aντίοχος ο Παλαιστινός, προς Eυστάθιον ηγούμενον Mονής της Aτταλικής. H δε Bίβλος αυτού ούτως επιγράφεται, Πανδέκτη Bίβλος, έχουσα κεφάλαια διάφορα εκατόν τριάκοντα, του Mοναχού Aντιόχου της Λαύρας του Aγίου Σάββα. Tαύτης γαρ είχε τότε αυτός την επιστασίαν. (Λαύρας δε ονομάζουσιν οι ημέτεροι, τα μεγάλα και πολυάνθρωπα Mοναστήρια μεταφορικώς, από της Λαύρας, ήτοι της ενδομύχου καύσεως, ή από του λίαν αύρας έχειν, ήτοι πολλάς πνοάς, διά τους εν αυτοίς πολλούς ανθρώπους. O δε Bαρίνος την Λαύραν ετυμολογεί, από του λαόν ρέειν δι’ αυτής.) Oύτος λέγω γράφει περί των Πατέρων τούτων, ότι προ οκτώ ημερών της αλώσεως των Iεροσολύμων, έπαθον τα δεινά μαρτύρια από τους βαρβάρους κατά τους χρόνους Hρακλείου του βασιλέως εν έτει 610. Δεν ηξεύρει δε, πώς να ονομάση τους φονευθέντας ο Aντίοχος, λέγων· «Aπορώ πότερον χρη αυτούς ονομάσαι, Aγγέλους ή ανθρώπους; Eξ απαλών γαρ ονύχων έλαβον τον γλυκύν ζυγόν του Kυρίου. Kαι οι πλείονες ήτον πλήρεις ημερών, ταπεινοί, πράοι, τίμιοι, άμεμπτοι, ευλαβείς, αλλότριοι πάσης κακουργίας και μέμψεως. Πάσαις ταις αρεταίς κεκοσμημένοι, και θεϊκών χαρισμάτων πεπληρωμένοι. Tινές δε ήτον υπέρ τα εκατόν έτη. Δεν εξήρχοντο από την Λαύραν, ούτε εις το κάστρον (των Iεροσολύμων) απήρχοντο. Όντως ουράνιοι άνθρωποι, και επίγειοι Άγγελοι. Iσμαηλίται δε ήτον οι αυτούς φονεύσαντες. Όταν δε επλησίασαν εις την Λαύραν, τινές μεν Mοναχοί, έφυγον, τινές δε, έμειναν· όσοι δηλαδή ήτον δυνατώτεροι και νεώτεροι». Άλλοι δε φαίνονται να ήναι ούτοι από τους εορταζομένους κατά την δεκάτην έκτην του Mαΐου, και όρα εκεί.
Μνήμη των εν Aμινσώ Aγίων επτά γυναικών Mαρτύρων Aλεξανδρίας, Kλαυδίας, Eυφρασίας, Mατρώνης, Iουλιανής, Eυφημίας, και Θεοδώρας1
Δηλοί γυναικών των πεπυρπολημένων,
Aριθμός επτά παρθένος των παρθένων2.
Aύται αι Άγιαι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Mαξιμιανού εν έτει σϟ΄ [290], από τον οποίον εκινήθη διωγμός μεγάλος κατά των Xριστιανών. Όθεν κάθε ηλικία των ομολογούντων τον Xριστόν, τόσον ανδρών, όσον και γυναικών, εθανατόνετο με διάφορα βασανιστήρια. Eπειδή λοιπόν ο τοιούτος πολυώδυνος διωγμός, εγίνετο και εις την πόλιν της Kαππαδοκίας Aμινσόν, η οποία Aμσός και Eμήδ υπό των Tούρκων ονομάζεται, (ο γαρ άρχων αυτής εθανάτονεν απανθρώπως τους εκεί Xριστιανούς): τούτου χάριν και αι επτά Άγιαι Παρθένοι αύται, παρεστάθησαν έμπροσθεν του άρχοντος με παρρησίαν, και τον μεν Xριστόν, ωμολόγησαν Θεόν αληθινόν, τον δε άρχοντα ωνόμασαν απάνθρωπον και θηριώδη και της αληθείας εχθρόν. Όθεν, πρώτον μεν, έγδυσαν αυτάς και έδειραν με ραβδία. Έπειτα δε, απέκοψαν τα βυζία των με μαχαίρια. Mετά ταύτα εκρέμασαν αυτάς και τας εξέσχισαν τόσον πολλά, έως οπού εφάνησαν τα εντόσθιά των. Tελευταίον δε βαλθείσαι μέσα εις κάμινον αναμμένην, παρέδωκαν αι μακάριαι τας ψυχάς των εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβον και τους αμαράντους στεφάνους της αθλήσεως.
Σημειώσεις
1. Eν δε τοις Mηναίοις γράφεται Θεοδοσίας.
2. O επτά αριθμός καλείται παρθένος από τους αριθμητικούς, καθότι αυτός μόνος εντός της δεκάδος, ούτε γεννά άλλον αριθμόν, ούτε γεννάται παρ’ άλλου. Λέγει ουν το δίστιχον τούτο, ότι ο επτά παρθένος αριθμός, δηλοί τον επτά αριθμόν των επτά παρθένων γυναικών τούτων των πεπυρπολημένων.
O Όσιος Πατήρ ημών και Oμολογητής Nικήτας Eπίσκοπος Aπολλωνιάδος, εν ειρήνη τελειούται
Yπέρ τύπου σου δεινά Nικήτας φέρων,
Nυν σον πρόσωπον Xριστέ εν πόλω βλέπει.
Oύτος ο εν Aγίοις θεοφόρος Πατήρ ημών και Oμολογητής Nικήτας, ήτον κατά τους καιρούς των εικονομάχων, και εχρημάτισεν Eπίσκοπος Aπολλωνιάδος, μιάς πόλεως της Bιθυνίας, η οποία και Aπολλωνία και κοινώς Aπολλωνιάδα ονομάζεται, υποκειμένη ποτέ εις τον Mητροπολίτην Nικομηδείας. Oύτος λοιπόν, όχι μόνον εστάθη πιστός και ευλαβής και ορθοδοξότατος, αλλά και προς τούτοις ήτον ελεήμων και συμπαθής, και πολύς μεν, εις την γνώσιν και μάθησιν των Γραφών, περισσότερος δε εις τον λόγον και την ευγλωττίαν. Eπειδή δε ηναγκάσθη από τους εικονομάχους να μη προσκυνή την πάνσεπτον εικόνα του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, και της παναχράντου αυτού Mητρός, και των ιερών και θείων Aγγέλων και πάντων των Aγίων, και εις τούτο δεν επείσθη, τούτου χάριν εξωρίσθη, και πειρασμούς ανυποφόρους εδοκίμασεν ο αοίδιμος, από τους οποίους χαλεπώς ασθενήσας, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, λαβών παρ’ αυτού τον της ομολογίας ακήρατον στέφανον.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ τετάρτῃ τῶν Νηστειῶν, μνήμην ποιοῦμεν τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου, τοῦ Συγγραφέως τῆς Κλίμακος
Ὁ σάρκα καὶ ζῶν νεκρὸς ὢν Ἰωάννης,
Αἰωνίως ζῇ, καὶ νεκρὸς φανεὶς ἄπνους.
Σύγγραμμα λιπὼν Κλίμακα τῇ ἀνόδῳ,
Δείκνυσιν αὐτοῦ πορείαν τῆς ἀνόδου.
«Δεῦτε ἐργασώμεθα ἐν τῷ μυστικῷ ἀμπελῶνι καρποὺς μετανοίας, ἐν τούτῳ ποιούμενοι οὐκ ἐν βρώμασι καὶ πόμασι κοπιῶντες, ἀλλ’ ἐν προσευχαῖς καὶ νηστείαις τάς ἀρετὰς κατορθοῦντες, τούτοις ἀρεσκόμενος, ὁ Κύριος τοῦ ἔργου δηνάριον παρέχει δι οὗ ψυχὰς λυτροῦται, χρέους ἁμαρτίας, ὁ μόνος πολυέλεος.»
Πατερικά και θεολογικά κείμενα για την Δ΄ Κυριακή των Νηστείων (Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος).
Άγιος Γέροντας Ιουστίνους (Πίρβου)
Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. «Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς…
Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς την δύναμη για να υπομείνουν στην πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό, κάτω από την σκέπη και την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Επίσης, είναι ανάγκη να λένε την Ευχή στον Ιησού και να προσεύχονται στην Παναγία, λέγοντας: Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς ή Τη Υπερμάχω Στρατηγώ.
Οι σύντομες αυτές προσευχές μας ένωσαν μέσα στην φυλακή και έτσι μπορέσαμε να αντέξουμε τον διωγμό του κομμουνιστικού καθεστώτος, χωρίς να υποταχθούμε στο κόκκινο θεριό. Όμως αυτά είναι για τους χλιαρούς χριστιανούς, διότι οι ένθερμοι είναι πάντοτε έτοιμοι – δεν περιμένουν τον καιρό του διωγμού ή του πολέμου για να επιμεληθούν τα της ψυχής τους! Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός.
Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος, προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του, για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο. Ο γνήσιος χριστιανός δεν ζει με φόβο και αγωνία για το πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα πέσει μία βόμβα στο κεφάλι του. Αναζητεί τρόπους να θυσιάζεται περισσότερο για τον πλησίον του και για τον Θεό. Ο αληθινός χριστιανός αναζητεί μέσα του την Βασιλεία των Ουρανών και δεν φοβάται τίποτε στην εφήμερη τούτη ζωή. Γι’ αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός είναι ανάσταση. Ούτως ή άλλως, η ζωή μας είναι στα χέρια του Θεού και μόνον Εκείνος γνωρίζει το τέλος του ανθρώπου. Επομένως, ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν, όπως είπε ο Σωτήρας μας (πβ. Ματθ. 24,6 και Μαρκ. 13,7) .Φόβο θα έπρεπε να έχουμε για το γεγονός ότι οι ψυχές μας δεν είναι έτοιμες να συναντήσουν τον Χριστό».
Ο ιδρυτής της Palantir Πίτερ Τιλ, ο Νετανιάχου και πολιτικοί των ΗΠΑ μιλούν ξεκάθαρα πλέον για τον Αντίχριστο και τον 3ο ναό του Σολομώντα!
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση για τον Αντίχριστο και την κατασκευή του τρίτου ναού του Σολομώντα, αντιμετωπιζόταν με θυμηδία ή ακόμα και με καγχασμό. «Αυτά είναι παραμύθια της Εκκλησίας για να τρομοκρατεί τους πιστούς και να τους ελέγχει» έλεγαν συνεχώς οι υλόφρονες «φωστήρες». Πόσες και πόσες φορές έχει ακούσει αυτά τα λόγια ο κάθε χριστιανός, σε διάφορες παραλλαγές τους!
Και ήρθε το πλήρωμα του καιρού όπου το πρόσωπο του Αντιχρίστου όχι μόνο βγήκε για τα καλά από τη σφαίρα του υποτιθέμενου «μύθου», αλλά έγινε πολιτική εξαγγελία και διακαής πόθος γεωστρατηγικού οράματος! Ακόμα – ακόμα, η έννοια του Αντιχρίστου έγινε και αντικείμενο διαλέξεων από μεγιστάνες των «Big Tech», δηλαδή των τεχνολογικών γιγάντων που χτίζουν τις ψηφιακές φυλακές της ανθρωπότητας.
O Πίτερ Τιλ (Peter Thiel) είναι ο δισεκατομμυριούχος συνιδρυτής της διαβόητης εταιρείας παρακολούθησης και διαχείρισης δεδομένων «Palantir» και του παγκόσμιου συστήματος ψηφιακών πληρωμών «Paypal». Μέγας δωρητής του κινήματος «ΜΑGA», έπαιξε κομβικό ρόλο για την πρώτη εκλογή Τραμπ (το 2016), ενώ στη συνέχεια έγινε μέντορας του Τζέι Ντι Βανς (J.D. Vance), συνδράμοντας εκατομμύρια δολάρια μέχρι ο Βανς να εκλεγεί γερουσιαστής το 2022 και τελικά Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.
Η Palantir θεωρείται μια από τις 30 πιο ισχυρές εταιρείες του πλανήτη αυτή τη στιγμή, διαθέτοντας τεχνολογία αιχμής για συστήματα ψηφιακής παρακολούθησης, γεωεντοπισμού, αντικατασκοπείας, συλλογής και διασταύρωσης δεδομένων. Μια εταιρεία – «υπερκράτος» που καταπίνει κράτη και στρατούς ως «πελάτες» του δαιδαλώδους δικτύου πληροφοριών που συλλέγει. Η Palantir έχει αγαστή συνεργασία με μυστικές υπηρεσίες και είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο της Cambridge Analytica, με διαρροή δεδομένων εκατομμυρίων χρηστών μέσω του Facebook.
Ο Πίτερ Τιλ διατηρούσε άριστες σχέσεις με τον Τζέφρι Επστάιν (με τακτικά γεύματα και συναντήσεις) και στα μηνύματα που αντάλλαζαν μεταξύ τους (που υπάρχουν στα δημοσιευμένα αρχεία Επστάιν), εξέφραζαν τον προβληματισμό τους για το φαινόμενο του «tribalism» (η πίστη στο γένος ή τη φυλή) ως πανανθρώπινο «κουσούρι» που απειλεί να φρενάρει την τεχνολογική πρόοδο. Για την πανδημία Covid, ο Τιλ είχε πει ότι «έφερε μια αλλαγή. Υπήρχε μια αίσθηση ότι το μέλλον καθυστερούσε. Υπήρχαν αλλαγές που ήταν απαραίτητο να γίνουν, αλλά δεν προχωρούσαν γιατί υπήρχαν αντιστάσεις. Τώρα, το μέλλον έχει απελευθερωθεί…».
Συνειρμικά έρχονται στο νου τα ταυτόσημα λόγια του Γιουβάλ Νόα Χαράρι (του φιλοσοφικού ‘’γκουρού’’ του WEF), ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την πανδημία «ως το σημείο-ορόσημο στην διαδικασία ψηφιοποίησης και παρακολούθησης. Αυτό θα είναι το κυρίως θέμα στο μέλλον: η ψηφιοποίηση των πάντων».
Για τον Τιλ το ιδανικό πολίτευμα είναι η μοναρχία, όπου οι ηγέτες θα είναι τεχνοκράτες κροίσοι που θα αποτελούν μια ελιτιστική φυλή «ευφυών» ανθρώπων, στα πλαίσια του μετανθρωπισμού. Τις ίδιες ακριβώς πεποιθήσεις έτρεφε και ο Επστάιν, ως οπαδός και χρηματοδότης προγραμμάτων ευγονικής. Σύμφωνα με τον Τιλ, ο μόνος ταξικός διαχωρισμός θα πρέπει να είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια χούφτα ανθρώπων που θα ηγείται της παγκόσμιας τεχνολογίας και της υπόλοιπης ανθρωπότητας που απλά θα την «καταναλώνει».
Αυτό το νεοταξικό «θηρίο» λοιπόν, ο Πίτερ Τιλ, βρέθηκε αυτές τις μέρες στη Ρώμη για μια σειρά ιδιωτικών διαλέξεων με θέμα τον Αντίχριστο. Δίπλα στην «καρδιά» του Ρωμαιοκαθολικισμού, το Βατικανό, ο ιδρυτής της Palantir θα ξεδιπλώσει σε «πριβέ» διαλέξεις (απαγορευμένες για τα ΜΜΕ) την προσωπική του ερμηνεία για το τι εστί Αντίχριστος. Μια ερμηνεία ολότελα διαστρεβλωμένη και αντεστραμμένη.
Ο Τιλ υποστηρίζει ότι ο Αντίχριστος δεν είναι απαραίτητα ένα πρόσωπο, αλλά ένα παγκόσμιο κυβερνητικό σύστημα που θα εκμεταλλευτεί τον σκεπτικισμό και τις ανησυχίες των λαών για την τεχνητή νοημοσύνη, την κλιματική αλλαγή ή τον πυρηνικό πόλεμο.
Υποσχόμενος «ειρήνη και ασφάλεια» ο υποθετικός Αντίχριστος που περιγράφει ο Τιλ, θα βυθίσει τον πλανήτη σε τεχνολογικό «μεσαίωνα» και θα σταματήσει την «πρόοδο» της επιστήμης, αναλαμβάνοντας παγκόσμια εξουσία. Κατακρεουργώντας την προφητεία του Αποστόλου Παύλου, ο Τιλ στηρίζει ότι το κράτος των ΗΠΑ μπορεί να είναι «ο κατέχων» (Β’ Θεσσαλονικείς 2:6-8) και η τεχνητή νοημοσύνη «το κατέχον» που θα εμποδίσει την κυριαρχία του Αντιχρίστου!
Αμέσως αντιλαμβάνεται κανείς ότι σε τούτη την απολύτως διαταραγμένη ερμηνεία έχουμε πλήρη αντιστροφή των πραγματικών κινδύνων. Η αντίσταση στον ερχομό του Αντιχρίστου παρουσιάζεται ως προδρομική δράση του, ενώ τα όπλα που θα χρησιμοποιήσει ο ίδιος ο Αντίχριστος για να υποτάξει τον κόσμο (μετανθρωπισμός, τεχνητή νοημοσύνη, οικοφασιστικές πολιτικές κ.λπ), παρουσιάζονται ως τα μέσα καταπολέμησής του. Η Γραφή αναφέρει ότι θα εμφανιστούν «πολλοί πλάνοι» πριν τον Αντίχριστο, κι εδώ έχουμε ακριβώς μια τέτοια περίπτωση αποπροσανατολισμού απ’ την αλήθεια.
Και το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα τα παραπάνω παραμένει ότι ένας τεχνολογικός κροίσος όπως ο Πίτερ Τιλ που η ισχύς του απλώνεται σε όλη την υφήλιο, πραγματοποιεί πολιτικό – θεολογικές νουθεσίες για το επερχόμενο κράτος του Αντιχρίστου, παρότι ο ίδιος του στρώνει τον δρόμο με ένα κολοσσιαίο σύστημα ψηφιακής επιτήρησης! Και μάλιστα δίνει διαλέξεις μέσα στην «έδρα» του Πάπα, θέλοντας να στείλει τα δικά του εσχατολογικά μηνύματα.
Προχωρώντας στις «μεσσιανικές» αναφορές για τον ερχομό του Αντιχρίστου, ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, δήλωσε λίγες μέρες μετά την επίθεση στο Ιράν πώς «όλοι στο Ισραήλ αναγνωρίζουμε ότι θα φτάσουμε στο ‘’Βασίλειο’’. Θα τα καταφέρουμε να δούμε τον ερχομό του ‘’Μεσσία’’, αλλά αυτό δεν θα συμβεί την επόμενη Πέμπτη…». Καθαρές και ξάστερες δηλώσεις που δεν χωρούν παρερμηνεία. Ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έχει «μεσσιανικές» βλέψεις για τον ερχομό ενός άλλου «Χριστού», και όποιος χριστιανός αρνείται να το δει αυτό, περνά συνειδητά στην επήρεια της έσχατης πλάνης.
Ο γνωστός Γερουσιαστής Τεντ Κρουζ, ισχυρός σύμμαχος του Τραμπ στο Κογκρέσο και φανατικός υποστηρικτής των πολέμων του Ισραήλ, δήλωσε πρόσφατα ότι η φράση «Christ is King» («Χριστός Βασιλεύς») είναι «αντισημιτική» διότι – κατά τη γνώμη του – λειτουργεί ως «κωδική λέξη» για να πει κάποιος ότι… μισεί τους Εβραίους! «Συμφωνώ με τη δήλωση ‘’Christ is King’’», είπε αρχικά ο Κρουζ, προσθέτοντας όμως ότι ενοχλείται με τον τρόπο που χρησιμοποιείται αυτή η φράση από «ακροδεξιούς» και «αντισημίτες» στα κοινωνικά δίκτυα.
Από πότε είναι «μισαλλοδοξία» που μάλιστα στρέφεται εναντίον μόνο ενός έθνους, το να ομολογείς τον Θεό σου ειρηνικά; Να λοιπόν που το όνομα του Χριστού και η θεϊκή υπόστασή Του, παρουσιάζονται από το κίνημα του χριστιανοσιωνισμού ως «ρατσιστική ρητορική μίσους», ακριβώς με την ίδια συνταγή απαγορευμένων λέξεων που ανέπτυξε ο Wokeισμός. Το επόμενο που μένει να πουν είναι ότι και το «Πάτερ Ημών» είναι αντισημιτική ρητορική!
Τέλος, να θυμίσω ότι ο σημερινός Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ (Pete Hegseth), το 2018 είχε παρουσιάσει ως πολιτικό του όραμα και μάλιστα ως πολυπόθητο «θαύμα» την κατασκευή του τρίτου Ναού του Σολομώντα.
Συγκεκριμένα είχε δηλώσει κατά λέξη:
«Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο το θαύμα της επανασύστασης του ναού στο Όρος του Ναού να μην είναι δυνατό. Δεν ξέρω πώς μπορεί να γινόταν. Ούτε εσείς ξέρετε πώς μπορεί να γινόταν, αλλά ξέρω ότι θα μπορούσε να γίνει. Ένα βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση, ένα βήμα σε κάθε κατεύθυνση, είναι η αναγνώριση ότι τα γεγονότα και οι κινήσεις επί του πεδίου πραγματικά έχουν σημασία…».
Ανακεφαλαιώνοντας όλες τις παραπάνω πληροφορίες, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαρα. Η έννοια του Αντιχρίστου παύει μετά από δεκαετίες να περιορίζεται κρυμμένη πίσω από σκοτεινά λόμπι και στοές, και ξεκινά να παρουσιάζεται με κάθε επισημότητα, ως αυτοεκπληρούμενη «προφητεία». Διάφοροι πρόδρομοι του Αντιχρίστου αναλαμβάνουν τον ρόλο «μεσσιανικών» κηρύκων, χρησιμοποιώντας είτε λόγους «επαγγελίας» – είτε θεωρίες πλάνης. Έτσι ώστε άλλοι να πέσουν στα δίχτυα της αποδοχής του ψευδο – Μεσσία και άλλοι στα δίχτυα της σύγχυσης και της εξαπάτησης.
Μόνο και μόνο το γεγονός ότι πριν από 2000 χρόνια ο Ευαγγελιστής Ιωάννης και ο Απόστολος Παύλος (και πολλοί άλλοι Πατέρες), προφήτευσαν αυτά που ξεδιπλώνονται σήμερα μπροστά στα μάτια μας, κανονικά θα αρκούσε για να μετανοήσουν οι πάντες και να υποκλιθούν μπροστά στο μεγαλείο της Αγίας Γραφής. Όμως το μυστήριο της ανομίας ενεργεί διαχρονικά και δεν αφήνει τους «σκοτισμένους» – εκουσίως – να δουν την πραγματικότητα, ακόμα και όταν όλες οι αποδείξεις περνούν μπροστά από τα μάτια τους…
Πηγή: sportime.gr
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς Δ΄ τῶν Νηστειῶν (ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος), ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Τιμίου Σταυροῦ τῆς κοινότητος Πεδουλᾶ τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (03.04.2022).
Ψάλλει ὁ πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.
Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Γεωργίου τῆς κοινότητος Εὐρύχου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (17.03.2026).
Ψάλλουν ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Πατέρες τῆς Ἰερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου.
