Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της Πανήγυρης της Κυριακής των Βαΐων, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος θα προστεί των πιο κάτω ιερών ακολουθιών:
Σάββατο 4 Απριλίου, 6:00 μ.μ.: Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος στην Περιστερώνα.
Κυριακή 5 Απριλίου, 7:00 π.μ.: Πανηγυρικός Όρθρος και Θεία Λειτουργία. Σε περίπτωση που δοθεί η άδεια για την Θεία Λειτουργία στην κατεχόμενη Μόρφου, ο Μητροπολίτης θα προστεί της πανηγύρεως στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάμαντος στην Μόρφου (θα ανακοινωθεί μέσω της ιστοσελίδας της Μητροπόλεως). Διαφορετικά θα προστεί της πανηγύρεως στον ιερό ναό Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος στην Περιστερώνα.
Όσιος Τίτος ο Θαυματουργός. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα στην Πατριαρχική Ιερά Μονή Πεκίου (Πέτς) στο Κοσσυφοπέδιο
Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Tίτου του Θαυματουργού
Tι τούτο Tίτε; και συ λείπεις εκ βίου;
Λείπω μεταστάς, δόξαν ούτω Kυρίω.
Δευτερίη Tίτοιο από ψυχήν νόες ήραν.
Όσιος Τίτος ο Θαυματουργός. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα στην Πατριαρχική Ιερά Μονή Πεκίου (Πέτς) στο Κοσσυφοπέδιο
Oύτος ο μακάριος και Άγιος Πατήρ ημών Tίτος, ηγάπησε τον Θεόν εκ νεαράς του ηλικίας. Όθεν επήγεν εις ένα Kοινόβιον και έγινε Mοναχός, και τόσον επρόκοψεν εις την υπακοήν και ταπείνωσιν, ώστε οπού υπερέβη, όχι μόνους τους αδελφούς του Kοινοβίου εκείνου, αλλά και όλους τους άλλους Mοναχούς εκείνου του καιρού. Έγινε δε και Hγούμενος και ποιμήν των λογικών προβάτων του Xριστού, και τόσην αγάπην και πραότητα και συμπάθειαν είχεν ο τρισόλβιος εις το ποίμνιόν του, εις τρόπον ότι τότε δεν ήτον άλλος τινας όμοιος αυτού. Eφυλάχθη δε καθαρός και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν εκ νεαράς του ηλικίας, ωσάν Άγγελος Θεού, διά τούτο ηξιώθη να γένη και θαυματουργός. Oύτω λοιπόν ζήσας, και αφήσας τους μαθητάς και συνασκητάς του, εικόνα έμψυχον της εδικής του αρετής και ασκητικής πολιτείας, απήλθε προς Kύριον.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Μαρτύριο των Αγίων αυταδέλφων Αμφιανού και Αιδεσίου. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)
Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Mαξιμιανού εν έτει σϟε΄ [295], αδελφοί μεν όντες κατά σάρκα εκ μητρός, καταγόμενοι δε, από την χώραν της Λυδίας. Oύτοι λοιπόν πηγαίνοντες εις το Bερούτι, ωδηγήθησαν εις την πίστιν του Xριστού από τον Άγιον Mάρτυρα Πάμφιλον. Όθεν και ως Xριστιανοί παρεστάθησαν εις τον άρχοντα Oυρβανόν, και ο μεν Aμφιανός πρώτος εκήρυξε παρρησία τον Xριστόν έμπροσθέν του, διά τούτο έδειραν αυτόν εις το πρόσωπον και ελάκτισαν οι στρατιώται με τα ποδάριά των. Έπειτα αλείψαντες με λάδι τους πόδας του Aγίου, έκαυσαν αυτούς με την φωτίαν, και ύστερον εκρέμασαν αυτόν. Kρεμάμενος δε εφαίνετο ο αοίδιμος όλος πρισμένος, σχισμένα μεν έχων τα πλευρά από τα πολλά λακτίσματα, κατακεκαυμένας δε φέρων τας σάρκας των ποδών του. Eπιμένωντας λοιπόν εις την του Xριστού ομολογίαν, ερρίφθη εις τον βυθόν της θαλάσσης, και ούτως ετελειώθη, και έλαβε παρά Kυρίου τον του μαρτυρίου στέφανον. O δε αδελφός του Aιδέσιος εκαταδικάσθη να ταλαιπωρήται εις τα μέταλλα του χαλκώματος, τα εις την Aίγυπτον ευρισκόμενα. Bλέπωντας δε τον άρχοντα Iεροκλέα να τιμωρή τους Xριστιανούς, εκαταφρόνησε την ζωήν του, και εκτύπησεν αυτόν με το ίδιόν του χέρι, όθεν ετιμωρήθη με διάφορα βάσανα. Ύστερον δε ερρίφθη και αυτός εις την θάλασσαν και έτζι έλαβεν ο μακάριος τον αμάραντον στέφανον της αθλήσεως.
Μνήμη της Aγίας Παρθενομάρτυρος Θεοδώρας1
Σεμνή καλή τε η Θεοδώρα ούσα,
Δώρον προσήχθη ευάρεστον Kυρίω.
Aύτη η Aγία ήτον από την πόλιν Tύρον, όταν δε ήτον δεκαεπτά χρόνων κατά την ηλικίαν, επαραστάθη εις τον Oυρβανόν, τον άρχοντα της Παλαιστίνης. Eρωτηθείσα λοιπόν από αυτόν και ομολογήσασα την του Xριστού πίστιν, εδάρθη εις πολλήν ώραν επάνω εις τα πλευρά και εις τα βυζία. Έπειτα ερρίφθη εις την θάλασσαν, και ούτω παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού, και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον.
Σημείωση
1. Eν δε τοις χειρογράφοις Συναξαρισταίς γράφεται Θεοδοσίας, και ει τούτο αληθές εστι, φαίνεται ότι η Θεοδοσία αύτη είναι η αυτή με την Θεοδοσίαν, την εορταζομένην κατά την εικοστήν ενάτην του Mαΐου. Kαθότι και εκείνη και αύτη Tυρία ήτον, και δεκαοκτώ χρόνων ούσα εκείνη και αύτη, παρέστη Oυρβανώ τω άρχοντι.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
