Σημείωση – Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου.
Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγέλιον.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 και ώρα 7:30 μ.μ., στον ιερό ναό του Αγίου Φιλουμένου της ιεράς μονής Αγίου Νικολάου παρά την Ορούντα, θα τελεστεί η Αγρυπνία του Ακαθίστου Ύμνου με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 1400 χρόνων από την θαυμαστή διάσωση της Κωνσταντινούπολης, διά της Θεοτόκου, από την πολιορκία των Αβάρων.
Της ιεράς Αγρυπνίας θα προΐσταται ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος.
Διαβάστε:
Την Τρίτη, 24 Μαρτίου 2026, στις 7:30 μ.μ. (19:30) θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία με την ευκαιρία της εορτής του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Αρχοντικό-Παρεκκλήσιο του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Οσίου Ιακώβου (πλησίον κυκλικού κόμβου Ακακίου) χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
Οι πιστοί μπορούν να φέρουν κόλλυβα και άρτους για την εορτή.
Εγγραφή της εορτής: π. Φοίβος Παναγιώτου
Τηλέφωνο επικοινωνίας: +357 99 958538
Η Παναγία και Μητέρα μας να σκέπει τον κόσμο όλο!
Αρκετές οικογένειες της Μητροπολιτικής Περιφέρειας Μόρφου αναμένουν την οικονομική στήριξη της Μητροπόλεώς μας από το ταμείο αλληλοβοηθείας από το οποίο στηρίζονται εμπερίστατες οικογένειες . Όσο άλλο ποτέ η ανάγκη για στήριξη τους είναι ακόμη περισσότερη. Ζητούμε από ανθρώπους που θα ήθελαν να στηρίξουν την προσπάθειά μας αυτή, να βοηθήσουν το κατά δύναμη για να μπορέσουμε με την σειρά μας να βοηθήσουμε, κάτι που θα ανακουφίσει έστω και στο ελάχιστο αυτούς που δυσκολεύονται στις όντως δύσκολες εποχές που ζούμε. Είναι και αυτό μία έμπρακτη αγάπη και στήριξη του πλησίον.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.
Η Ιερά Μητρόπολη Μόρφου, μέσα στα πλαίσια του φιλανθρωπικού της έργου, εδώ και αρκετά χρόνια, αγωνίζεται να στηρίζει εμπερίστατους συνανθρώπους μας και να βρίσκεται δίπλα στους. Με ευσπλαχνία και διακριτικότητα, δίνει χείρα βοηθείας σε οικογένειες αλλά και μεμονωμένα άτομα, μέσω του Ταμείου Αλληλοβοηθείας, που ιδρύθηκε και λειτουργεί με την ευλογία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
Από το άγιον Πάσχα του 2019 όμως και μετά, η πανδημία και οι απαγορεύσεις μεγέθυναν τη φτώχεια και την ανεργία, με αποτέλεσμα να πληθύνουν και οι χρήζοντες βοήθειας. Έτσι η Ιερά μας Μητρόπολη αδυνατεί να ανταποκριθεί σε όλους αυτούς που απευθύνονται κοντά της για υλική στήριξη.
Γι’ αυτό τον λόγο, μετά από παρότρυνση ανθρώπων που αγαπούν και στηρίζουν το έργο της Μητροπόλής μας αλλά και με την ευλογία του Πανιερωτάτου μας Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, απευθυνόμαστε στον καθένα από εσάς και στα φιλάνθρωπά σας αισθήματα, όπως στηρίξετε, το κατά δύναμιν ο καθένας, το θεάρεστο φιλανθρωπικό έργο του Συνδέσμου μας, κάνοντας εισφορές επώνυμες ή ανώνυμες στον Τραπεζικό λογαριασμό του Ταμείου Αλληλοβοηθείας της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου. Για όσους συνεισφέρουν, άτομα ή οργανισμούς, θα εκδίδονται αποδείξεις εισπράξεως, αφού μας δώσουν την πλήρη διεύθυνσή τους.
«Αγάπησε τους φτωχούς για ν’ αποκτήσεις και συ δι’ αυτών το έλεος», μας προτρέπει ο Ισαάκ ο Σύρος, ενώ για τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, του οποίου τη μνήμη εορτάζουμε την τελευταία μέρα πριν τη Σαρακοστή και τη Νηστεία των Χριστουγέννων, η φιλανθρωπία είναι πρώτα απ’ όλα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Θεού. Ο Θεός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο ως αγαθός και φιλάνθρωπος. Κάθε έργο του Θεού, κάθε επέμβασή του στην ιστορία της Θείας Οικονομίας και κάθε εντολή του γίνεται προς όφελος του ανθρώπου. Αποκορύφωμα, η αποστολή στον κόσμο του Υιού του, που έλαβε την ανθρώπινη φύση για να σώσει τον άνθρωπο από το θάνατο με την Ανάστασή του.
Η μίμηση της Θείας αυτής Φιλανθρωπίας δεν είναι καθήκον μόνο των πλούσιων αλλά όλων, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός. Και κάθε φιλανθρωπική ενέργεια προς τον συνάνθρωπο, είναι προσφορά προς τον Ίδιο Τον Χριστό! Για αυτό το γεγονός μας βεβαιώνει ο Κύριός μας στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο με την περικοπή της μέλλουσας Κρίσης, που την ακούμε κάθε χρόνο την Κυριακή της Απόκρεω: «ἐπείνασα γάρ, καί ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καί ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καί συνηγάγετέ με, γυμνός, καί περιεβάλετέ με, ήσθένησα, καί ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῆ ἤμην, καί ἤλθετε πρός με» (Ματθ. 25,36). Ο Χριστός δεν προτρέπει απλώς με τη φράση αυτή σε συγκεκριμένες πράξεις φιλανθρωπίας, αλλά αποκαλύπτει ότι οι πράξεις προς τον ενδεή πλησίον είναι σαν να γίνονται σε Αυτόν Τον Ίδιο!
Αναμένοντας την φιλάνθρωπη ανταπόκρισή σας σ᾽ αυτό το κάλεσμά μας, ευχόμαστε ταπεινά ο Δωρεοδότης και Ελεήμων Χριστός να ευλογεί και να δίνει πλουσιοπάροχα το έλεός Του σ᾽ εσας και τις οικογένειές σας.
Καλή δύναμη στον πνευματικό σας αγώνα!
Με την εν Χριστώ αγάπη
Εκ του Ταμείου Αλληλοβοηθείας,
της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου
16 Μαρτίου 2026
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ
ΟΝΟΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ: I.M.MORFOU(TAM.ALLILOVOITHIAS)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: IERA METROPOLIS MORFOU, METROPOLEOS 3, 2831 EVRYCHOU, CYPRUS
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: (00357) 99465448 (π. Χριστοφόρος), (00357) 22932414/01-02-03
IBAN: CY25002001950000357009151732
SWIFT CODE: BCYPCY2N
ACCOUNT CURRENCY: EURO
ΤΡΑΠΕΖΑ: BANK OF CYPRUS
The Holy Metropolis of Morphou, within the framework of its charitable work, for several years, strives to support our fellow neighbour and to be by their side. With compassion and discretion, we try and give a helping hand to families and individuals, through the Mutual Aid Fund, which was established and operates with the blessing of His Eminence Metropolitan Neophytos of Morphou.
However, from Holy Easter of 2019 onwards, the Pandemic and legal bans, have increased poverty and unemployment, resulting in an increase for those in need. Thus, our Holy Metropolis, under these circumstances, is unable to respond to all those who turn to for financial or material support.
For this reason, after the encouragement of people who love and support the work that our Holy Metropolis achieves, with the blessing of His Eminence Metropolitan Neophytos of Morphou, we address each and everyone of you and your philanthropic heart, to support, as much as possible, the noble charitable work of our Association. You may make contributions in person or anonymously to the Bank account of the Mutual Aid Fund of the Holy Metropolis of Morphou. For those who contribute, individuals or organizations, receipts will be issued, after giving us their full address.
“Love the poor in order to obtain mercy”, Isaac the Syrian urges us, while for Saint Gregory Palamas, whose memory we celebrate on the last day before Great Lent and Christmas Lent, this Charity, first and foremost is an encouraging characteristic of God. God is revealed to man as good and philanthropic. Every work of God, every intervention in the history of the Divine Economy and every command is done for the benefit of man. The culmination, His mission to the world, through His Son, who came to earth and received human nature to save man from death with His Resurrection.
Resembling this Divine Charity is not only the duty of the rich but of all, depending on their capabilities. And every charitable action towards our fellow human is an offering to Christ Himself! For this fact our Lord assures us in the Gospel according to Matthew with the passage of the coming Judgment, which we hear every year on Lent:
«I was hungry, and you gave me food, I was thirsty, and you gave me drink, I was a stranger and you housed me, I was naked and you clothed me, I was sick and you visited me, I was in jail and you came to me» (Matt. 25-36).
Christ does not simply urge us with this phrase to specific acts of charity, but reveals that an act of kindness for our neighbour, is an act of kindness being done to our Lord Himself!
Looking forward to your charitable response to our call, we humbly wish the Giver and the Merciful Christ to bless and generously give His love and mercy to you and your families.
Good strength in your spiritual struggle!
With love in Christ
Charity Association
of the Holy Metropolis of Morphou
March 16th 2026
BANK ACCOUNT DETAILS:
NAME OF THE BENEFICIARY: I.M.MORFOU(TAM.ALLILOVOITHIAS)
ADDRESS: IERA METROPOLIS MORFOU, METROPOLEOS 3, 2831 EVRYCHOU, CYPRUS
TELEPHONE NUMBERS: (00357) 99465448 (fr. Christoforos), (00357) 22932414/01-02-03
IBAN: CY25002001950000357009151732
SWIFT CODE: BCYPCY2N
ACCOUNT CURRENCY: EURO
BANK: BANK OF CYPRUS
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεόφυτου κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Γ΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ τελέσθηκε στὴν ἱερὰ μονὴ Παναγίας τοῦ Ἄρακος παρὰ τὴν κοινότητα Λαγουδερῶν τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (13.03.2026).
Ψάλλουν ο Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος καὶ ὁ ἱερομονάχος Εὐμένιος Ἰνιάτης (ἠχητικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία).
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίας Βαρβάρας τῆς κοινότητος Οἴκου Μαραθάσας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (06.03.2026).
Ψάλλουν: Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, ἱερομόναχος Εὐμένιος Ἰνιάτης, ἀρχιδιάκονος Ἐλπίδιος Χατζημιχαήλ, Ἰωάννης Παντελῆ καὶ Μάριος Βασιλείου (ἠχητικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ τρίτῃ τῶν Νηστειῶν, τὴν Προσκύνησιν ἑορτάζομεν τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ
Τὸν Σταυρὸν γῆ σύμπασα προσκυνησάτω,
Δι’ οὗ περ ἔγνωκε σὲ προσκυνεῖν, Λόγε.
Τῇ αὐτοῦ δυνάμει, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ ἡμᾶς τῶν τοῦ πονηροῦ διαφύλαξον ἐπηρειῶν, καὶ τὰ θεῖά σου Πάθη, καὶ τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν προσκυνῆσαι ἀξίωσον, τὸ τεσσαρακονθήμερον εὐμαρῶς διανύσαντας στάδιον, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.
«Σταυρὸν Χριστοῦ τὸν τίμιον, σήμερον προτεθέντα, ἰδόντες προσκυνήσωμεν, καὶ πιστῶς εὐφρανθῶμεν, κατασπαζόμενοι πόθῳ, τὸν ἐν τούτῳ θελήσει, σταυρωθέντα αἰτούμενοι, Κύριον ἀξιῶσαι, πάντας ἡμᾶς, τὸν Σταυρὸν τὸν τίμιον προσκυνῆσαι, καὶ φθάσαι τὴν Ἀνάστασιν, πάντας ἀκατακρίτως.»
Πατερικά και θεολογικά κείμενα για την Γ΄ Κυριακή των Νηστείων (Σταυροπροσκυνήσεως).
Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Aλεξίου του ανθρώπου του Θεού
Άνθρωπος εν γη του Θεού κληθείς μόνος,
Έξεις τι καινόν καν πόλω Πάτερ μόνος.
Eβδομάτη δεκάτη Aλέξιε δέξαο κήρα.
Oύτος ήτον από την παλαιάν Pώμην, υιός μονογενής γονέων ευγενών και πλουσίων, πατρός μεν, Eυφημιανού πατρικίου, μητρός δε, Aγλαΐδος, κατά τους χρόνους του Mεγάλου Θεοδοσίου εν έτει τπ΄ [380]. Γενομένου δε του γάμου αυτού, και του νυμφικού θαλάμου ετοιμασθέντος, εις τον καιρόν, οπού έπρεπεν ο νυμφίος να κοιμηθή με την νύμφην, τότε ο Άγιος έδωκεν ένα δακτυλίδιον εις την νύμφην, και ευχηθείς αυτήν, ανεχώρησε κρυφίως από το οσπήτιον του πατρός του, και επήγεν εις την Έδεσσαν. Eκεί δε επρόσμενεν εις την Eκκλησίαν δεκαοκτώ χρόνους, ενδυμένος με πενιχρά και μπαλωμένα φορέματα, και τρεφόμενος με την βοήθειαν και το έλεος των Xριστιανών.
Aναχωρώντας δε από εκεί (επειδή δεν ήτον δυνατόν να κρύπτεται πάντοτε η αρετή του, με το να εσύντρεχον συχνάκις πολλοί εις αυτόν, και ενώχλουν την ησυχίαν του), αναχωρώντας, λέγω, από εκεί, επόθει να υπάγη εις Tαρσόν της Kιλικίας διά να προσμείνη εν τω Nαώ του Aποστόλου Παύλου. Δεν επέτυχεν όμως του ποθουμένου, επειδή και ο άνεμος ήτον εναντίος, και ετραβίχθη το καράβι εις άλλο μέρος. Όθεν εγύρισε πάλιν εις την Pώμην, και πηγαίνωντας εις το οσπήτιον του πατρός του αγνώριστος, εκάθισεν εις την πόρταν, και εκεί διεπέρασε το υπόλοιπον της ζωής του, περιγελώμενος από τους εδικούς του δούλους, εμπαιζόμενος, και τόσα πάσχων, όσα είναι ακόλουθον να πάσχη ένας άνθρωπος ξένος, οπού δεν έχει καμμίαν παρρησίαν, από ανθρώπους τρυφηλούς και ατάκτους.
Όταν δε έφθασε το τέλος του, εζήτησε χαρτίον και έγραψεν εις αυτό, ποίος είναι, και από ποίους γονείς εγεννήθη. Tούτο δε εβάσταζεν επάνω του και μετά τον θάνατόν του ο Άγιος, έως οπού ο βασιλεύς Oνώριος θεόθεν αποκαλυφθείς τα περί αυτού, επήγεν εις το τίμιον αυτού λείψανον, και πολλά παρακαλέσας τον Άγιον και αποθανόντα, επήρε το χαρτίον, το οποίον αναγνωσθέν εις επήκοον πάντων, έκαμεν όλους τους ακούσαντας να εκπλαγούν. Tο δε άγιον αυτού λείψανον ενταφιάσθη εντίμως και μεγαλοπρεπώς εις τον Nαόν του Aποστόλου και κορυφαίου Πέτρου, αναβλύζον πάντοτε μύρα ευώδη, και ιατρείας διαφόρων ασθενειών εις εκείνους, οπού πλησιάζουν αυτώ μετά πίστεως. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτού όρα εις το Eκλόγιον. Tον δε ελληνικόν Bίον αυτού συνέγραψεν ο Mεταφραστής, ου η αρχή· «Mνήμη δικαίων». Σώζεται εν τη των Iβήρων Mονή και εν άλλαις. Eν δε τη Mεγίστη Λαύρα σώζονται δύω Bίοι αυτού, ων του ενός μεν η αρχή έστιν αύτη· «Έδει μεν ω Iερώτατε», του δε ετέρου, αύτη· «Eγένετο ανήρ ευσεβής εν τη Pώμη».)
O Άγιος Mάρτυς Mαρίνος ξίφει τελειούται
Tμηθείς Mαρίνος εκτέμνει κάραν πλάνης,
Kαι συν κεφαλή των όλων Xριστώ μένει.
Oύτος ο Άγιος ήτον εκ προγόνων Xριστιανός, βλέπωντας δε τους ειδωλολάτρας να προσφέρουν θυσίας, όχι μόνον εις ανθρώπους, αλλά και εις τα ερπετά και σιγχαμερά ζωύφια, άναψεν από τον θεϊκόν ζήλον, και εις καιρόν, οπού οι Έλληνες έκαμναν εορτήν εις τα άψυχα είδωλα, ώρμησε και κατεκρήμνισε τον βωμόν, και τας εν αυτώ θυσίας κατεπάτησε, τον δε εαυτόν του ωνόμασε Xριστιανόν. Παρευθύς λοιπόν επιάσθη από τους ειδωλολάτρας, οίτινες πρώτον μεν έδειραν τον Άγιον με χονδρά ραβδία, και εσύντριψαν με πέτρας το στόμα και οδόντιά του, και έσυραν αυτόν από τας τρίχας της κεφαλής. Έπειτα δέσαντες αυτόν, παρέδωκαν εις τον άρχοντα, από τον οποίον πολλά βασανισθείς, τελευταίον απεκεφαλίσθη, και ούτως έλαβεν ο μακάριος του μαρτυρίου τον στέφανον.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Σημείωση – Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου.
Σήμερα δὲν διαβάζεται Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγέλιον.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Ο θαυμάσιος αυτός μαθητής του Κυρίου γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Βιθυνίας περί το 1020. Προικισμένος με το φως της θείας χάριτος, έκανε λαμπρές σπουδές, στη διάρκεια των οποίων έμαθε να περιφρονεί τα πρόσκαιρα για να προτιμά τα αιώνια. Καθώς οι γονείς του είχαν κανονίσει, παρά τη θέλησή του, να αρραβωνιαστεί μια νεαρά κόρη από καλή οικογένεια, έφυγε κρυφά για το όρος Όλυμπος, όπου έγινε μαθητής ενός γέροντα, φημισμένου για τη σοφία του και άριστου γνώστη των θείων πραγμάτων. Αφού ενεδύθη το αγγελικό Σχήμα και έλαβε το όνομα Χριστόδουλος, ο νεαρός μοναχός προσπάθησε να μιμηθεί καθ’ όλα την πολιτεία του πνευματικού του πατρός, τον οποίο έβλεπε ως ζώσα εικόνα του Χριστού. Τιθάσευσε τη σάρκα με τη νηστεία και περνούσε ολόκληρες νύχτες προσευχόμενος.
Όταν ο γέροντας, ύστερα από τρία χρόνια, αναχώρησε για τις αιώνιες μονές, ο Χριστόδουλος, από φόβο μήπως οι γονείς του αποπειραθούν να τον επαναφέρουν στον κόσμο, μετέβη στη Ρώμη για να προσκυνήσει με ευλάβεια τα λείψανα των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, οι οποίοι του αποκάλυψαν σε ενύπνιο τη μελλοντική σταδιοδρομία του. Από τη Ρώμη μετέβη στους Αγίους Τόπους, όπου εγκαταβίωσε με τους ασκητές στη σκληρή έρημο της Παλαιστίνης και κατόπιν εισήλθε σε μοναστήρι όπου διήγε υποδειγματική διαγωγή. Όμως αργότερα χρειάστηκε να φύγει εξαιτίας της απειλούμενης τουρκικής εισβολής. Πήρε το πλοίο με μερικούς άλλους για τη Μικρά Ασία και κατέφυγε στην ονομαστή μοναστική πολιτεία του όρους Λάτρους, όπου ξανάρχισε με θέρμη τους ασκητικούς του αγώνες, προκαλώντας τον θαυμασμό των συνασκητών του. Τρεφόταν μόνο με κρίθινο ψωμί και νερό, αλλά στις μεγάλες εορτές έτρωγε απ’ όλα, για να μη θεωρηθεί αιρετικός μανιχαίος που βδελύσσεται την τροφή. Διαπιστώνοντας τον βαθμό της διακρίσεώς του, οι μοναχοί της εκεί περιβόητης Μονής του Στύλου θέλησαν να τον εκλέξουν προεστώτα τους. Ο άγιος αρχικά αρνήθηκε, από φόβο μήπως στερηθεί το πολυτιμότερο αγαθό του, την ησυχία· τελικά όμως αποδέχθηκε τούτο το από μέρους τους κάλεσμα, ύστερα από τις παραινέσεις του πατριάρχη Κοσμά (1075-1081). Σύντομα αντιμετώπισε αντιξοότητες στη λειτουργία της μονής και, πιεζόμενος από την προέλαση των Σελτζούκων Τούρκων, που λεηλατούσαν όλη τη Μικρά Ασία ύστερα από τον θρίαμβό τους στη μάχη του Μαντζικέρτ (1071), αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από τρία χρόνια ηγουμενίας και να αναχωρήσει ξανά σε αναζήτηση της ιερής ησυχίας. Εγκαταστάθηκε τότε στη Μονή του Στροβίλου, μια παραθαλάσσια πόλη της Λυκίας, και ύστερα από πρόταση του ηγουμένου, Αρσενίου Σκινούρη, αποδέχθηκε να αναλάβει το μετόχι της μονής, που βρισκόταν στη νήσο Κω, όπου ίδρυσε μονή αφιερωμένη στην Παναγία. Η αναταραχή όμως που προξενούσαν περιστασιακά οι κοσμικοί με τις επισκέψεις τους, τον ανάγκασε να αναζητήσει νέο καταφύγιο ευνοϊκότερο για τον μυστικό βίο της θεωρίας.
Ύστερα από πολλές αναζητήσεις, βρήκε τον τόπο που επιθυμούσε: τη νήσο Πάτμο, έρημη και γυμνή από κάθε παρηγορία, εκεί όπου είχε σταλεί σε εξορία ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και όπου είχε δεχθεί τη θεία Αποκάλυψη. Χωρίς άλλη χρονοτριβή, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081-1118) να του εκχωρήσει την ιδιοκτησία του νησιού, ώστε να μπορέσει να οικοδομήσει μονή αφιερωμένη στον Ηγαπημένο Μαθητή του Κυρίου. Θαυμάζοντας την αγιότητα και τους λεπτούς τρόπους του θεοφόρου ανδρός, ο αυτοκράτορας τού αντιπρότεινε να αναλάβει την καθοδήγηση των μοναχών της Μονής Ζαγοράς, στη Θεσσαλία, που στερούνταν πνευματικού οδηγού. Ο άγιος τού αποκρίθηκε ότι ένα πράγμα επιθυμεί: έναν ήσυχο τόπο, μακριά από την τύρβη του κόσμου, ώστε να αφιερωθεί στην προσευχή. Από υπακοή όμως, δέχθηκε να συντάξει για τους μοναχούς αυτούς έναν «Κανόνα» κοινοβιακής ζωής και, αν συμφωνούσαν να τον τηρήσουν, θα δεχόταν να τους καθοδηγήσει. Συνέταξε λοιπόν ένα «Τυπικόν», στο οποίο όριζε στους μοναχούς να παραιτηθούν από κάθε ιδιοκτησία και από κάθε ίδιον θέλημα για να ζήσουν ακτήμονα βίο, με υπακοή και υπομονή, ελπίζοντας μόνο στη θεία χάρη. Καθώς η κλήση των μοναχών είναι να παραμένουν απερίσπαστοι, στραμμένοι στον Θεό και τους αγίους, τους όρισε να αποφεύγουν τις συναναστροφές με κοσμικούς. Συνέστησε ακόμη να εξομολογούνται λεπτομερώς όλους τους πονηρούς λογισμούς στον πνευματικό τους πατέρα και να κάνουν αρκετές μετάνοιες την ημέρα ή τη νύκτα, προσευχόμενοι με προσοχή και κατάνυξη, ωσάν να βρίσκονται ενώπιον του φοβερού Βήματος του Κυρίου. Οι άγιες αυτές παραινέσεις και προσπάθειες του οσίου, που αποτελούσαν πιστή έκφραση των πατερικών παραδόσεων, φάνηκαν πικρές σαν τον άψινθο στους αμελείς μοναχούς της Ζαγοράς και ο άγιος Χριστόδουλος είδε με χαρά και ανακούφιση να μη στέργουν να τον δεχθούν ως ηγούμενό τους. Επανέλαβε λοιπόν το αίτημά του και ο αυτοκράτορας τού παραχώρησε απόλυτη δικαιοδοσία επί της νήσου Πάτμου, την οποία κατέστησε πλήρως ανεξάρτητη από κάθε πολιτική εξουσία και απάλλαξε από κάθε φορολογία και άλλη υποχρέωση. Διέταξε επίσης να παρέχεται ετησίως η αναγκαία για τους μοναχούς ποσότητα σίτου, ώστε απερίσπαστοι να προσεύχονται υπέρ σωτηρίας του ιδίου και όλης της αυτοκρατορίας.
Μόλις ο άγιος αποβιβάστηκε στην Πάτμο, εφοδιασμένος με το πολύτιμο χρυσόβουλλο που κατοχύρωνε τα δικαιώματά του στο νησί, που εφεξής αφιερώθηκε εξολοκλήρου στον αγγελικό βίο, κατακρήμνισε ένα άγαλμα της Αρτέμιδος και άρχισε την ανοικοδόμηση ναού αφιερωμένου στον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο· ολημερίς βοηθούσε τους εργάτες με τα ίδια του τα χέρια και έτρωγε μια ισχνή μερίδα τροφής μόνο μετά το ηλιοβασίλεμα. Όταν νύχτωνε και οι εργάτες πήγαιναν να αναπαυθούν, ύψωνε τα χέρια προς τον Θεό και προσευχόταν μέχρι να ξημερώσει. Η φήμη του αγίου Χριστοδούλου προσείλκυσε στο νησί μεγάλο αριθμό επισκεπτών και κατοίκων γειτονικών νησιών, τα οποία τους δύσκολους εκείνους καιρούς μαστίζονταν από σιτοδεία. Μία ημέρα που είχαν προσέλθει πολλοί, ο άγιος πρόσταξε τον οικονόμο της μονής να τους δώσει φαγητό. Εκείνος αντέτεινε ότι τα αποθέματα είχαν σχεδόν εξαντληθεί. Ο άγιος επέμενε, ο οικονόμος τελικά παρέθεσε τράπεζα, και με τη χάρη του Θεού το πλήθος, όχι μόνο χόρτασε, αλλά τα περισσεύματα της τραπέζης ξεπέρασαν κατά πολύ τα αρχικά αποθέματα.
Ο άγιος Χριστόδουλος έμεινε πέντε χρόνια στην Πάτμο, εποπτεύοντας την ανοικοδόμηση της μονής και οργανώνοντας τη ζωή του κοινοβίου σύμφωνα με την παράδοση του Μεγάλου Βασιλείου και του αγίου Σάββα του Ηγιασμένου. Επέμενε προπαντός στην αποταγή του κόσμου και την παραίτηση από κάθε άλλη μέριμνα, εκτός της μέριμνας για τη σωτηρία της ψυχής. Ο μισόκαλος όμως διάβολος, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας Αλέξιος ήταν απασχολημένος στη Δύση πολεμώντας τους Νορμανδούς, υποκίνησε νέες τουρκικές επιδρομές στα παράλια της Μικράς Ασίας και στα νησιά. Το μοναστήρι είχε σχεδόν περατωθεί, οι οχυρώσεις του όμως δεν επαρκούσαν για να αντέξει σε πολιορκία, οπότε ο άγιος αποφάσισε να αναζητήσει ασφαλέστερο τόπο. Συνάζοντας τους μοναχούς του, τους παρότρυνε να στηρίξουν τις ελπίδες τους αποκλειστικά στον Θεό και να μοιράσουν τα αποθέματα του σιταριού στους λαϊκούς εργάτες, που είχαν εγκατασταθεί με τις οικογένειές τους στο νησί, προτού αναχωρήσει ο ίδιος για την Εύριπο, δηλαδή τη νήσο Εύβοια. Ο ισχυρός διοικητής της περιοχής, Ευμείθιος, ήταν πνευματικό τέκνο του αγίου και υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά τους μοναχούς και τους προμήθευσε όλα τα χρειώδη για την επιβίωσή τους. Ο άγιος Χριστόδουλος ίδρυσε εκεί ένα προσωρινό μοναστήρι.
Ύστερα, βλέποντας το τέλος του να πλησιάζει, προσκάλεσε τον πιο κοντινό μαθητή του, τον Σάββα, τον όρισε διάδοχό του, του παρέδωσε τις υποδείξεις του για την καθοδήγηση των μοναχών και τον πρόσταξε να μεταβεί στην Πάτμο για να προετοιμάσει την επανεγκατάσταση της αδελφότητος. Όταν ήλθε η πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο άγιος κλείστηκε στο κελλί του για να μείνει μόνος με τον Θεό και στις αρχές της δεύτερης εβδομάδος προσκάλεσε όλους τους αδελφούς, τους ευλόγησε και υπαγόρευσε τη «Διαθήκη» του, στην οποία τους παρότρυνε να μη συσσωρεύουν τίποτε το φθαρτό σε αυτόν τον πρόσκαιρο βίο, αλλά να προτιμούν την ερημική ησυχία της Πάτμου από τις πλούσιες μονές, όπου η προσευχή των μοναχών ταράσσεται από την αδιάκριτη συντυχία με τους κοσμικούς. Έπειτα, αφού τους ζήτησε να πάρουν μαζί τους το σκήνωμά του, όταν επιστρέψουν στην Πάτμο, παρέδωσε ειρηνικά τη ψυχή του στον Κύριο στις 16 Μαρτίου του 1093. Καθώς δεν τους επέτρεψαν να πάρουν μαζί τους το τίμιο λείψανο όταν αναχώρησαν, οι μοναχοί ξαναγύρισαν στην Εύριπο αργότερα κρυφά και το άρπαξαν, διαπράττοντας ένα είδος ευλαβούς πειρατείας. Αυτό το γεγονός εορτάζεται στις 21 Οκτωβρίου ως ανακομιδή των ιερών λειψάνων του οσίου. Έκτοτε, η Μονή της Πάτμου, προστατευμένη από τη θαυματουργική ενέργεια του οσίου Χριστουδούλου, παρέμεινε ένας από τους τόπους υψηλής πνευματικότητος του ορθόδοξου μοναχισμού, από τον οποίο προήλθαν πλείστοι επίσκοποι και πατριάρχες και στον οποίο φυλάσσονται μέχρι σήμερα πολυάριθμα χειρόγραφα, εικόνες και πολύτιμα αντικείμενα.
Πηγή: https://toeilhtarion.blogspot.com/2020/03/blog-post_16.html
