“Είδα απόψε έναν αστραφτερό άνδρα να κάθεται σε θρόνο φοβερό! Κρατούσε ένα τοπάκι σαν μπίλια. Πάνω στην μπίλια άρχισαν να μεγαλώνουν κάτι σαν αόρατα μικρόβια. 

 Όταν συνήλθα παρακαλούσα τον Θεό να μου εξηγήσει τι ήταν αυτό που είδα. Έλαβα πληροφορία στην καρδιά μου, ότι ο Καθήμενος επί του θρόνου είναι ο Παλαιός των Ημερών! Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός! Η μικρή μπίλια που κρατούσε είναι το σύμπαν. Δεν είναι ούτε κόκκος άμμου στα άχραντα χέρια Του. Αυτοί που ψηλώσανε πάνω στο σύμπαν είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Μας φουσκώνει ο εγωισμός και νομίζουμε ότι είμαστε σπουδαίοι και πανύψηλοι. Είμαστε, βέβαια, σπουδαίοι γιατί είμαστε παιδιά του Θεού και όλο το σύμπαν δημιουργήθηκε για μας. Αλλά για να το νιώσουμε αυτό πρέπει να αισθανόμαστε ένα τίποτα μπροστά στον Κύριο μας και μεταξύ μας. Όχι να σηκώνουμε μπόι και να τον βλασφημούμε και να νομίζουμε πως είμαστε Θεοί χωρίς Αυτόν. 

 Ζήτησα μετά να δω την γη. Την είδα να την κρατεί σαν σφαιρίδιο και πάλι. Είδα όμως ότι είχε γύρω – γύρω κάτι που βρωμούσε . Ήταν κάτι σαν διάφανη μεμβράνη. Τσίπα, όπως λέμε, γλίδα καλύτερα. Ήταν παχύρευστη και σιχαμερή και είπε ο Θεός:

 “Μιχαήλ βγάλε αυτήν την βρώμικη φέτσα (σ.σ. αποξηραμένα κατακάθια από κάποιο υγρό) με το σπαθί σου! Μας αηδίασε η βρώμα τους με τα στοματικά τους όργια, τις μοιχείες τους, τους Σοδομισμούς τους και όλα τα πονηρά έργα τους”.

 Τότε παρακαλούσα να μπει το μαχαίρι που θα βγάλει τη φέτσα από την σφαίρα της γης όσο γίνεται πιο απάλαφρα. Μου απάντησε: 

  «Δεν γίνεται»! 

 Μετά παρακάλεσα για την πατρίδα μας με δάκρυα. Και απάντησε: 

“Η πατρίδα σου έχει πολλή τέτοια φέτσα! Πνίγηκε σ’ αυτήν την βρώμα. Για το χατίρι όμως της μητέρας μου (Της Παναγίας) θα βγει πολύ ελαφριά. Δεν θα νιώσουν το μαχαίρι”.

 Τότε συνήλθα. Κατάλαβα ότι ο κόσμος θα καθαρίσει με αίματα. Θα ξεμαγαρίσει με αφόρητο πόνο και πολέμους. Ευχαριστώ συνέχεια την Θεοτόκο για την προστασία Της στην Ελλαδίτσα μας!”

Πηγή: https://choratouaxoritou.gr/?p=162289

Παρακαλώ, την αγάπη σας, οφείλομε όλοι να ψάξομε να βρούμε το καλό υλικό μέσα μας που είτε κληρονομήσαμε,  είτε αποχτήσαμε. Επί παραδείγματι, εάν έχουμε συμπόνια να την καλλιεργήσομε και να την αυξήσομε. Εάν εύκολα συγχωρούμε αυτούς που μας κατηγορούν να καλλιεργήσουμε με την προσευχή μας τη συγχωρητικότητα. Εάν έχουμε το χάρισμα του λόγου, δηλαδή να μιλούμε ωραία, να μελετούμε συνεχώς βίους αγίων, που ήταν οι καλοί κήρυκες του Ευαγγελίου και είχαν αποστολικό χάρισμα. 

Πρέπει τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός να τα προσφέρουμε στην Εκκλησία, και ο Θεός θα μας αποδώσει εκατονταπλάσια την κάθε μας ελεημοσύνη όπως λέει ο Ευαγγγελιστής Ματθαίος. 

Γι’ αυτό παρακαλώ την αγάπη σας μην μένετε εγκλωβισμένοι σε μιζέριες, σε μικρότητες, σε ζηλοτυπίες, σε  αχρείαστες κακίες, αντίθετα, να συνειδητοποιήσετε ότι είστε όλοι φορείς δωρεών χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Είστε φτιαγμένοι για αρχηγοί είτε στη δουλειά σας, είτε στο περιβάλλον σας, να γίνετε σπλαχνικοί και όχι εξουσιαστικοί,  αμείλικτοι και απλησίαστοι. Είστε γεννημένοι για υπακοή, να κάνετε χαρούμενη υπακοή, και όχι με το στανιό και με τη γκρίνια. Είστε φτιαγμένοι για ελεημοσύνη, να είναι απλωμένο το χέρι σας συνεχώς και με το ένα θα παίρνετε και με το άλλο θα δίδετε. Είστε φτιαγμένοι για υπομονή, να αυξήσετε την υπομονή σας. Είστε φτιαγμένοι για σιωπή, να σιωπάτε και όταν οι άλλοι θα φλυαρούν να μιλά η σιωπή σας. 

Δεν είμαστε όλοι για όλα, αλλά ο καθένας έχει το χάρισμά του που θα πρέπει να πολλαπλασιάσει, ούτως ώστε με αυτό τον τρόπο να βρει τον πραγματικό του προορισμό, που είναι να γίνει κατά χάριν Θεός, όπως ο άγιος Νεκτάριος, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, όπως όλοι οι άγιοι. 

Απόσπασμα κηρύγματος Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, από τον Πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής του αγίου Νεκταρίου, που τελέσθηκε στο ιερό παρεκκλήσιο Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού του Πολυδύναμου Κέντρου η «Σολέα» στην κοινότητα της Ευρύχου, της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου (08.11.2018).

Πράγματι, κάτι που λείπει από την ανήσυχη ζωή μας σήμερα είναι η υπομονή και θα πρόσθετα και η πίστη των αγίων. Ειδικά αυτή την έλλειψη την παρατηρούμε στους νέους ανθρώπους και το αντιλαμβανόμαστε από το γεγονός ότι ο γάμος τους δεν διαρκεί πολύ… Το πολύ πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια και μετά χωρίζουν. Και διερωτόμαστε γιατί; Αλλά η  απάντηση είναι απλή, τέλειωσε η βενζίνη! Κι όταν μου ζήτησε κάποιος να του εξηγήσω τι εννοώ με αυτό του είπα: 

«Γιε μου, για να έρθεις να με δεις στη Μητρόπολή μου,  ακολούθησες κάποιο συγκεκριμένο δρομολόγιο, το οποίο για να το διανύσεις έπρεπε να υπολογίσεις αν τα καύσιμά του αυτοκινήτου σου είναι αρκετά για να σε φέρουν ως εδώ, για να μην μείνεις στη μέση της διαδρομής. Το ίδιο και ο γάμος χρειάζεται διαρκώς «καύσιμα» για να μην μείνει στη  μέση της διαδρομής. Χρειάζεται το καύσιμο της αγάπης! Και οι σημερινοί γάμοι επειδή δεν έχουν πολλή αγάπη και δεν έχουν αγάπη, διότι τα ζευγάρια δεν γνώρισαν τον Χριστό, ή δεν θέλουν να συνδεθούν με τον Χριστό, το αποτέλεσμα είναι το αυτοκίνητο του γάμου τους, να μην φτάνει στον προορισμό του αλλά  να φτάνει το πολύ μέχρι πιο κάτω». 

Επομένως, αδελφοί μου πρέπει οι γάμοι να γεμίζουν και να ξαναγεμίζουν με «βενζίνη», και αν κάποιοι συνεχίσουν να αρνούνται την επαφή με τον Χριστό και την Εκκλησία Του, οι γάμοι τους θα είναι ένα ταξίδι που δεν θα φτάσει ποτέ στον προορισμό του, ένα μάταιο ταξίδι. 

Γι’ αυτό, να λέμε, «Χριστέ μου, δωσ’ μου την υπομονή και την πίστη των αγίων», γιατί θα έρθει  ώρα που θα δοκιμαστούμε όλοι μας, άλλος με μια ασθένεια, άλλος με μια συκοφαντία, άλλος με μια φτώχεια, αύριο με έναν σεισμό, με έναν πόλεμο που γίνεται αλλού. Ο κόσμος όλος έχει γεμίσει με κατάθλιψη… 

Ενώ αν αρχίσομε να προσευχόμαστε, να εξομολογούμαστε και να μετανιώνουμε καθημερινά για τα πάθη μας και τα λάθη μας, και έχουμε και έναν πνευματικό πατέρα να μας καθοδηγήσει πώς να προσευχόμαστε, πώς να κοινωνούμε τακτικά, τι ωραία που θα είναι η ζωή μας. 

Ότι θέλει ας έλθει… Μα αρρώστια, μα θλίψη, μα κατάθλιψη; Θα την αντιμετωπίσομε και το πικρό θα το κάμουμε γλυκύ, και  θα έχομε και καλούς δασκάλους τους αγίους, τον άγιο Νεκτάριο. Έτσι να ζήσουμε, αγαπητοί μου, από δω και πέρα. 

Και παρακαλώ την αγάπη σας, επαναλαμβάνω πάλιν και πολλάκις, μάθετε από τώρα να προσεύχεστε. «Χριστέ μου, δώσ’ μου την υπομονή και την πίστη των αγίων». 

Θα μας χρειαστούν και τα δύο και ο Θεός να δώσει δι’ ευχών του αγίου Νεκταρίου να έχομε και την πίστη του και την υπομονή του. 

Απόσπασμα κηρύγματος Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, από τον Πανηγυρικό Εσπερινό  της εορτής του Αγίου Νεκταρίου, που τελέσθηκε στο ιερό παρεκκλήσιο Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού του Πολυδύναμου Κέντρου η «Σολέα» στην κοινότητα της Ευρύχου, της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου (08.11.2017).

Την Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2021 καί ὥρα 5:00 μ.μ., ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος θα προστεί της Ακολουθίας του πανηγυρικού Εσπερινού και θα κηρύξει τον θείο λόγο στο πανηγυρίζον ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Νεκταρίου, στο Πολυδύναμο Κέντρο «Η ΣΟΛΕΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου στην Ευρύχου. Ανήμερα της εορτής ο Πανιερώτατος θα χοροστατήσει κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στο ίδιο ιερό παρεκκλήσιο.

Την Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2021 και η ώρα 4:30 μ.μ. ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος θα προστεί της Ακολουθίας του πανηγυρικού Εσπερινού με την ευκαιρία της Σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ – και των λοιπών ασωμάτων και ουρανίων αγγελικών ταγμάτων – και θα κηρύξει τον θείο λόγο στον ιερό ναό του Αγίου Αυξιβίου, στην κοινότητα Αστρομερίτης. Κατ’ αυτή την ημέρα πανηγυρίζει η κατεχόμενη κοινότητα της Άνω Ζώδιας, γενέτειρας του Πανιερωτάτου. Στον ίδιο ιερό ναό θα λειτουργήσει και ανήμερα της εορτής ο Πανιερώτατος.