Κήρυγμα Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου στη θεία Λειτουργία της εορτής της Γενέσεως της Θεοτόκου στην ιερά μονή Παναγίας του Άρακα στο χωριό Λαγουδερά (08.09.2016).

Πατέρες μου και αδελφοί μου,

Από την ώρα που διάβαζα την ευχή της αρτοκλασίας, με συγκλονίζει το γεγονός ότι η Εκκλησία ψάχνει αφορμές ακόμα και από τα πιο μικρά πράγματα να μας ευλογήσει, να μας αγιάσει, να μας κάμει αγίους. Προ ολίγου που διαβάζαμε την ευχή των κολλύβων, που έφτιαξαν οι εορταστές μας, εστίασα στην πρόταση: “Αὐτὸς, πανάγαθε Βασιλεῦ, καὶ τὰ σπέρματα ταῦτα (τα σπέρματα είναι τα κόλλυβα, το σιτάρι) σὺν τοῖς διαφόροις καρποῖς (τα σταφύδια και τα λοιπά), εὐλόγησον”. Τα ευλογούμε όλα αυτά τα σπέρματα μαζί με τους άλλους καρπούς και αφού τα ευλογήσει είτε ο ιερέας είτε ο αρχιερέας, αυτά πλέον είναι αγιασμένα. Όπου πάει η ευλογία η ιερατική, ή τοσούτω μάλλον αρχιερατική, εκεί υπάρχει αγιότητα, υπάρχει αγιαστική χάρις, αυτό σημαίνει ευλογία και για τους πιο μοντέρνους, υπάρχει ενέργεια. Η ενέργεια είναι μεταδοτική είτε είναι καλή, είτε είναι κακή. Για παράδειγμα όταν ένας είναι ζηλόφθονας  έχει κακήν ενέργειαν, έτσι εάν βρει έναν ο οποίος είναι αδύναμος, δεν έχει κοινωνήσει, δεν μετανιώνει και δεν εξομολογείται, τον πιάνει η ενέργεια της ζηλοφθονίας. Κατά τον ίδιον τρόπο όταν κάποιος κάνει μαγικές ενέργειες και επειδή το αντικείμενό με το οποίο ασχολείται δεν έχει σχέση με την Εκκλησία, η μαγεία πιάνει. 

Αντίθετα όταν ένας είναι άνθρωπος της προσευχής, της υπομονής μόλις σου πει, να ‘χεις την ευχή μου παιδί μου, αμέσως η ευχή του η θετική, η ενέργεια η θετική, η αγιαστική πιάνει σε μας, άρα το καλόν είναι μεταδοτικό. Ομοίως και το κακόν είναι μεταδοτικό, αλλά εμείς πρέπει να έχομεν τα κατάλληλα αισθητήρια να αποτρέπουμε τες κακές ενέργειες και να αφομοιώνουμε εν πνεύματι αγίω τες θετικές ενέργειες που πάντοτε έρχονται, από τον Τριαδικό Θεό, μέσω των αγίων, μέσω των αγγέλων, μέσω ημών των ιερέων και αρχιερέων. 

Και λέει στην συνέχεια η ευχή: “Αὐτὸς, πανάγαθε Βασιλεῦ, καὶ τὰ σπέρματα ταῦτα σὺν τοῖς διαφόροις καρποῖς εὐλόγησον, καὶ τοὺς ἐξ αὐτῶν μεταλαμβάνοντας ἁγίασον”. Δηλαδή λέει, αυτούς που θα μεταλάβουν τα κόλλυβα, που θα τα φάνε δια της βρώσεως, να τους αγιάσεις. Αφού είναι ευλογημένα από την Εκκλησία, από τους ιερείς, μας όσοι θα πάρετε απ’ αυτά, τα αγιασμένα, τα ευλογημένα κόλλυβα, θα έχετε την ενέργεια την αγιαστική του Τριαδικού Θεού, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος αθάνατος, τρισάγιος ο Θεός για αυτό και η ενέργεια του είναι πάντοτε Τρισάγια όπου ο Πατήρ, εκεί ο Υιός και το Πνεύμα το Άγιον.

Είναι πολύ σημαντικόν να ερχόμεθα στην Εκκλησία.  Λέγει ένας άγιος σύγχρονος  ο οποίος εκοιμήθηκε την εποχή μας, το 1994 στη Γεωργία, ο άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν Σαλός ότι εάν έβλεπαν οι άνθρωποι, τι γίνεται στην Λειτουργία, πως ο Θεός κατεβαίνει στη θεία Λειτουργία, πώς ενώνεται μαζί μας, πώς είναι παρούσα η Παναγία μας, πώς είναι παρόντες οι άγιοι άγγελοι, ο Τίμιος Πρόδρομος, οι άγιοι που μνημονεύομεν θα καταλάμβαιναν ότι όλη αυτή η παρουσία Θεού, αγίων και αγγέλων, είναι ενέργεια η οποία μπαίνει μέσα στο ναό που τελείται η Θεία Λειτουργία, ακόμη και οι σκόνες στο πάτωμα είναι αγιασμένες. Αν τα έβλεπαν οι άνθρωποι αυτά, όχι μόνον τα κόλλυβα θα έτρωγαν αλλά θα έκαναν μετάνοιες, θα εξομολογούνταν, θα μετάνιωναν για τα πάθη τους και θα είχαν έγνοια πότε να κοινωνήσουν κατά πρώτον και κύριον λόγο το σώμα και το αίμα του Χριστού, φτάνει να πάρουν ευλογία από έναν πνευματικό για να κοινωνήσουν. Αυτή είναι η μεγαλύτερη μορφή μετάδοσης αγιαστικής ενέργειας, το σώμα και το αίμα του Χριστού, αγιάζει όλο το σώμα, όλη την ψυχή. 

Όμως δεν είναι μόνον η Θεία Κοινωνία. Έχουμε τον αγιασμό, το νερό που αγιάζουμε πρώτα και κύρια στη γιορτή των Θεοφανείων και ύστερα ο κοινός αγιασμός που συνήθως κάμνουμε την πρωτομηνιά, την πρώτην ημέρα κάθε μηνός. Οφείλουμε να κάμνουμε αγιασμό και να έχουμε έγνοια να πίνουμε αγιασμό τακτικά.

Τα κόλλυβα, είτε είναι κόλλυβα εορταστικά όπως τα σημερινά, είτε είναι κόλλυβα μνημοσύνων, κεκοιμημένων είναι το ίδιο αγιασμένα. Τα μεν πρώτα για να δώσουμε ευχές στους εορταστές, για να πάρουμε και εμείς αγιότητα από τον άγιο που γιορτάζει, σήμερα από την Παναγία μας. Τα κόλυβα από  τα μνημόσυνα για να δώσουμε ευχές στους κεκοιμημένους, να τους μακαρίζει, να τους αναλάβει ο Θεός. Και όσοι από αυτούς που μακαρίζουμε και προσευχόμαστε , ιδιαιτέρως μέσα στη θεία Λειτουργία ή αλλιώς όπως μου έλεγεν η μάνα μου, τα βράδια μετά τα μεσάνυχτα όταν ανοίγουν οι γραμμές του ουρανού, είναι δίκαιοι την προσευχή που τους κάμνουμε, μας την επιστρέφουν διπλάσια, προσεύχονται αυτοί για μας. 

Έτσι λειτουργούν οι ενέργειες του Θεού και ο άνθρωπος είναι ένα ενεργειακό ον, ένα πλάσμα το οποίον απορροφά  το σώμα του και η ψυχή του όλες τις ενέργειες του Τριαδικού Θεού, της Παναγίας, του Τιμίου Προδρόμου, των αγίων αγγέλων, όλων των αγίων, και των ανθρώπων μας των δικαίων που βρήκαν παρρησίαν ενώπιον του Σωτήρος Χριστού. 

Όταν έτσι εργαζόμαστε, τότε η ζωή μας θα είναι χαρούμενη, θα έχομεν εσωτερικήν ανάπαυση, εύκολα θα συγχωρούμε όποιον μας πικράνει, δεν θα θέλουμε ούτε ένα βράδυ να κοιμηθούμε και να έχουμε βάρος εναντίον οποιουδήποτε ανθρώπου διότι, όταν καλλιεργούμε τες κακές σκέψεις, τες αδικίες που μας έκαμαν διάφοροι και δεν τες συγχωρούμε, δεν τις ξεχνούμε  δηλητηριάζουμε  το σώμα μας και την ψυχή μας.

Γι’ αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό να βρούμε αυτό τον τρόπο που η καρδιά μας συνεχώς να αγιάζεται, να μην αντέχει χωρίς την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ένας άνθρωπος που αγάπησε την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και όλων των αγίων, νοιώθει πότε έρχεται η ενέργεια του Θεού και πότε φεύγει. Μόλις θυμωθώ, μόλις κρίνω, μόλις κατηγορήσω ακόμη και με τον νου μου αμέσως η ενέργεια του Θεού φεύγει από πάνω μου, ο φύλακας μας άγγελος απομακρύνεται. Εκείνη την ώρα, εάν βρεθεί άνθρωπος φθονερός και μας καταραστεί, θα πιάσει η κατάρα του, εάν μας ζηλέψει θα πιάσει η ζήλια του, εάν μας κάμει μαγικά θα πιάσουν τα μάγια του. Αντίθετα, εάν συνεχώς αγωνιζόμαστε με την νοερά προσευχή, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλόν, Υπεραγία Θεοτόκε σώσον με, άγιε μου Γεώργιε πρέσβευε υπέρ εμού και με όποιον άλλον άγιον αγαπούμε, εκείνη την ώρα του πειρασμού έχουμε τέτοια δύναμη, που δεν μπορεί τίποτα να πιάσει ούτε στο σώμα μας αλλά ούτε και στην ψυχή μας, εκείνην την ώρα θεραπεύονται  φοβίες, ανασφάλειες, θλίψεις, κακίες και καταθλίψεις. 

Βλέπετε; Όποτε είμεθα συνδεδεμένοι με την ενέργειαν του Θεού, είμαστε δηλαδή πάνω στην πρίζα, όπως λένε οι μοντέρνοι δεν μας πιάνει τίποτε κακό. Αποσυνδεόμαστε  όμως με τα διάφορα πάθη, με τες διάφορες κακίες μας και τοσούτω μάλλον με τα σαρκικά, να προσέχουμε ιδιαίτερα τα σαρκικά πάθη, γέροι και νέοι. Να ξέρετε ότι μέσα στο γάμο, είναι χειρότερα επειδή δεν κρατούν την φυσική ζωή έστω και αν πολλοί  το θεωρούν δικαίωμα αυτό. Μας λέει ένας σύγχρονος άγιος που ζει μυστικά κάπου ότι για δύο μεγάλες αμαρτίες θα γίνουν οι μεγάλοι πόλεμοι που επροφήτευσαν οι μεγάλοι μας άγιοι, ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο γέρο Παΐσιος και  αυτός που σας προανάφερα, ο άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας, και αυτές είναι οι εκτρώσεις και οι παρά φύσην σαρκικές σχέσεις. 

Λοιπόν η Παναγία είναι γονατιστή και ο Τίμιος Πρόδρομος δίπλα της γονατιστός. Παρακαλούν τον Κύριο να ματαιώσει τους πολέμους, τους μεγάλους σεισμούς και τους καταποντισμούς, την μόλυνση του περιβάλλοντος. Ο Χριστός όμως απαντά: “Θέλω, αλλά οι άνθρωποι δεν θέλουν. Οι άνθρωποι δεν μετανοούν. Δύο αμαρτίες τους είναι συνεχόμενες και είναι περισσότερες από το έλεός μου. Η μία είναι οι εκτρώσεις  που σκοτώνονται μικρά απροστάτευτα παιδιά από τους ίδιους τους γονείς τους και η δεύτερη είναι η παρά φύσην σαρκικές σχέσεις εντός και εκτός γάμου, ιδιαιτέρως εντός του γάμου. Δεν σέβονται το σώμα το δικό μου που τους το έδωσα εις το βάφτισμα”. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση που είπε εντός γάμου. Επίσης σκεφτήτε τι λέμε στο βάφτισμα «Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε» είμαστε ντυμένοι, φορούμε τον ίδιο τον Χριστόν. Κοινωνούμε το σώμα του και το αίμα του και δεν τιμούμεν αυτό το σώμα και το ενώνουμε με αρνητικές δαιμονικές ενέργειες. 

Γι’ αυτά όλα λοιπόν να έχουμεν έγνοια πώς αγιάζουμε το σώμα και την ψυχή μας και όχι να τα μολύνουμε με τον αντίθετο τρόπο που προαναφέραμε. Το να ερχόμαστε Εκκλησία, να μετανοούμε και  να κοινωνούμε, είναι ο καλύτερος τρόπος έστω και αν εκάμαμε κάποιες από αυτές τις αμαρτίες. Να μας συγχωρέσει ο Θεός και να ξέρετε ότι συγχωρεί ο Θεός. Η εξομολόγηση να είναι η κορυφή της μετάνοιάς μας, έτσι η Παναγία θα νοιώσει χαρούμενη ότι αυτό το σώμα που εδάνεισε στο Πνεύμα το Άγιον και εγεννήθην ο Υιός και Λόγος του Θεού και έλυσεν την κατάρα και την φθορά, δεν επήγε χαμένο. Και δεν επήγε όντως χαμένο, διότι τόσοι άγιοι που βλέπετε ζωγραφισμένοι και τόσοι άλλοι πολλοί που δεν φαίνονται, αυτοί επήραν στα σοβαρά την αγιότητα, την αγιότητα του Θεού και της Παναγίας την έκαμαν δική τους. Έτσι έχουμε άγιον Παΐσιο, άγιον Πορφύριον, άγιον Νικηφόρον πότε; Στα τέλη του εικοστού αιώνα. Θα συνεχιστούν και στον εικοστόν πρώτο αιώνα όλοι αυτοί οι μάρτυρες που μαρτυρούν για την πίστην τους σε όλες αυτές τις χώρες που καταδιώκονται από φανατικούς. 

Να έχουμε και μεις, αφού έχουμε ειρήνη δόξα τω Θεώ στην Κύπρο,  αυτή την καλή διάθεση να πηγαίνουμε στην Λειτουργία, να μετανοούμε, να εξομολογούμαστε. Μας συμφέρει και μας και των παιδιών μας διότι όσον εμείς αγιαζόμεθα, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δεν θα έχουν τα μικρόβια της αμαρτίας. 

Μη με ρωτάς και ξαναρωτάς “τι θα γίνει;”… Η μετάνοιά μας είναι ελάχιστη. Το ζητούμενο είναι η σωτηρία σ’ ένα λαό που κατάντησε πιο κάτω και από τα άλογα ζώα… Είναι αποίμαντος, ακατήχητος ο λαός και οι ποιμένες του θα δυσκολευθούν πολύ όταν αντικρύσουν τον «Ποιμένα των προβάτων Τον Μέγαν». Έχει σχέδιο ο Χριστός, αλλά το ζητούμενο είναι να μάθουμε να αγωνιζόμαστε φιλότιμα, να τον εμπιστευόμαστε πραγματικά, όχι να μάθουμε εκ των προτέρων το σχέδιό του, για να έχουμε ασφάλεια κοσμικού τύπου στον αγώνα μας και να αντιμετωπίζουμε με άνεση την δυσκολία, επειδή θα θεωρούμε ευτυχές εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και επειδή θα ξέρουμε την ημερομηνία λήξεως του πειρασμού. Ο Θεός θέλει να δυναμώσει τους δικούς του. Να τους μάθει να παλεύουν κάθε μέρα φιλότιμα και ανυποχώρητα, ακριβώς γιατί θα εμπιστεύονται την πρόνοιά του και δεν θα φοβούνται τίποτα. «Ψήσιμο» κάνει ο Θεός στους δικούς του, τους ωριμάζει, οιστρηλατεί τον χαρακτήρα τους, ενεργοποιεί την πίστη τους, την αξιολογεί κιόλας, χαλυβδώνει το αγωνιστικό φρόνημά τους. Δεν θέλει γκρινιάρηδες, φοβικούς και ανασφαλείς πιστούς ο Χριστός μας. Δεν του αρέσουν τα χλιαρά νερόβραστα «φαγητά». Τα θέλει θερμά ή τα προτιμά κρύα, γιατί τα κρύα, ίσως, κάποτε, συνειδητοποιήσουν την ανοστιά που έχει η ψυχρότητά τους και αναζητήσουν φιλότιμα την ποιοτική θερμότητα… Εάν μετρήσουμε μέσα σε ολόκληρη την Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη πιο πολλές φορές από τις άλλες, θα μας αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε.

Δεν είναι ούτε η εντολή του “Μη κλέψεις” ούτε του “Μη φονεύσεις”.

Είναι το “Μη φοβού”. Μην φοβάσαι.

Και ξέρετε πόσες φορές είναι γραμμένη;

365, μια κάθε μέρα!

Ξεκίνα την μέρα σου με προσευχή και ανέθεσε την όλη, στα χέρια του δημιουργού σου και… πες: “Άντεξα σήμερα; Αύριο έχει ο Θεός”! Εκείνος γλυκύτατα μας λέει συνεχώς. “Αφού παιδί μου με θεωρείς πατέρα, δημιουργό, κυβερνήτη και Θεό σου, δεν θέλω να επενδύεις πουθενά αλλού, μόνο στη δική μου παρουσία στη ζωή σου. Εσύ θα προσπαθείς σύμφωνα με τις εντολές μου να ζεις και να κάνεις το ανθρωπίνως δυνατόν κάθε ημέρα, χωρίς ανασφάλεια και άγχος! Αυτά τα δύο, ούτε σαν λέξεις δεν μου αρέσουν. Γι΄αυτό λοιπόν, ακολούθα την βασική εντολή μου: «Πίστευε και μη φοβού…»“.

Πηγή: https://iconandlight.wordpress.com/2021/12/14/71173/

Δυο μοναχοί συνομιλούσαν για τη σωτηρία. Ο ένας έλεγε:
– Η ψυχή μου δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη σκέψη ότι κάποιος θα χαθεί αιώνια. Νομίζω πως ο Κύριος θα βρει τρόπο να τους σώσει όλους.
Ο άλλος απάντησε:
– Οι άγιοι Πατέρες λένε ότι ο Θεός μπορούσε να δημιουργήσει τον άνθρωπο χωρίς τη συνέργειά του, αλλά να τον σώσει χωρίς τη συμφωνία και τη συνέργεια του ιδίου του ανθρώπου είναι αδύνατο. Η σωτηρία και η απώλεια βρίσκονται στην ελευθερία του ανθρώπου.
Ο πρώτος:
– Νομίζω ότι ο Θεός με το πλήθος της αγάπης Του θα υπερβεί την αντίσταση του κτίσματος, χωρίς να καταλύσει την ελευθερία του.
Ο δεύτερος:
– Μου φαίνεται πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ελευθερία του ανθρώπου είναι δυνητικά τόσο μεγάλη, που και στο επίπεδο του αιώνιου Είναι μπορεί να προσδιοριστεί αρνητικά απέναντι στο Θεό. Όσοι δεν το γνωρίζουν αυτό ή το λησμονούν, τρέφονται με «ωριγενικό γάλα».
– Αλλά πραγματικά, αυτό είναι μωρία!
– Ναι, μωρία.
Τί λοιπόν να κάνουμε;
– Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι, και εμείς πρέπει να σκεφτόμαστε τη σωτηρία όλων και να προσευχόμαστε για όλους. Αλλά ούτε η αποκάλυψη ούτε η πείρα μας μας δίνουν βάση να ισχυριστούμε ότι όλοι θα σωθούν. Η ελευθερία είναι μεγάλο δώρο, αλλά φρικτό.

***

«Για να υπηρετήσουμε τον Χριστό ολοκληρωτικά, είναι απαραίτητο να ελευθερωθούμε από την εξουσία του κόσμου επάνω μας. Το να αγνοούμε την κρίση των ανθρώπων μπορεί να είναι συνέπεια καταφρονήσεώς τους· και αυτό είναι άσχημο. Το να κρινόμαστε όμως πρωτίστως με τον λόγο του Θεού, ανεξάρτητα από την εντύπωση που δημιουργούμε στους άλλους, αυτό μας προσεγγίζει στην ελευθερία που μας δώρισε ο Χριστός (βλ. Γαλ. 5,1)». (Το Μυστήριο της Χριστιανικής ζωής,. σελ.76)

«Όταν ακολουθεί κάποιος ακλινώς τις εντολές του Χριστού, θα έλθει αναπόφευκτα σε “σύγκρουση” με τον κόσμο. Είναι απαραίτητη η ανδρεία, για να αποφασίσει τη σύγκρουση αυτή που προσλαμβάνει παράδοξες και οδυνηρές μορφές. Όλο το είναι μας (νούς, ψυχή, σώμα) πάσχει, διότι κατά παράδοξο τρόπο η εντολή του Χριστού για την αγάπη μας φέρνει σε αντίθεση προς εκείνους για τους οποίους μας δόθηκε εντολή να αγαπάμε. Η αντίφαση αυτή δημιουργείται, διότι η συντριπτική πλειονότητα επιχειρεί να τοποθετήσει τον Χριστό στο στενό πλαίσιο των γήινων επιθυμιών της, σκέψεων και παθών. Ω, άνθρωπε, εικόνα του απολύτου Θεού, πόσο ελαττώθηκες στα δικά σου βεβαίως μάτια!». (ο.π. σελ. 77)

***

”Οι χριστιανοί έπαυσαν να είναι το «καλό άλας», και ως εκ τούτου παραδόθηκαν σε διωγμούς σχεδόν σε όλη τη γη. Μόνο υπό τον όρο της ολοκληρωτικής μαθητείας στον Χριστό διανοίγονται μέσα μας οι ύψιστες δυνατότητες της φύσεως μας, που μας κάνουν ικανούς να προσλάβουμε το Ευαγγέλιο στην αιώνια διάσταση του.

Η αποφασιστικότητα να τα εγκαταλείψουμε όλα και να ανεβούμε στον σταυρό (βλ. Ματθ. 19, 28 – 30) θα οδηγήσει το πνεύμα μας στο μεθόριο ανάμεσα στον χρόνο και την αιωνιότητα. Και εμείς αρχίζουμε να εποπτεύουμε πράγματα, που μας έμεναν ως τότε κρυμμένα… Είναι επιτακτική ανάγκη για τον καθένα μας να προτιμήσει την αγάπη του Θεού από όλα τα υπόλοιπα.”

***

Η κίνηση µερικών νέων για την αναρχία είναι μεγαλειώδης. Όμως την έκλεψαν από την Αγία Γραφή και την διέστρεψαν. Κατά την Αγία Γραφή κάθε αρχή και εξουσία θα καταργηθεί στο μέλλον.

Η διαστροφή έγκειται στο ότι χρησιμοποιείται βία και οι στόχοι είναι καθαρά υλικοί. Ο Χριστός απέρριψε και το εκκλησιαστικό κατεστημένο της εποχής του, όχι κατά την πνευματική κληρονομιά που ο ίδιος, εξ άλλου, σαν Θεός είχε κατά καιρούς προσφέρει (ιδιαίτερα το γραπτό Νόμο και τις διδασκαλίες των Προφητών), αλλά σαν τρόπο ζωής. Γι’ αυτό συνιστούσε στους Ιουδαίους να προσέχουν και να εφαρμόζουν όσα κατά τον Μωσαϊκό νόμο δίδασκαν οι Γραμματείς και Φαρισαίοι, αλλά να απέχουν από τα έργα που αυτοί έκαναν. Μέμφεται την εκκλησιαστική ηγεσία της εποχής του για το ότι δεν συνυπέφερε με το λαό και για το ότι ήταν υπερβολικά υπερήφανη και κενόδοξη: «πάντα δε τα έργα αυτών ποιούσι προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις» (Ματθ. Κγ-5). Αλλά, τόνιζε ο γέροντας, εμείς οι Χριστιανοί «ανάλογα με την κένωση (=άδειασμα, ταπείνωση) και ανάλογα με τον πόνο που υποµένουµε θα έχουμε δόξα».

***

Όπου δεν υπάρχει ελευθερία, εκεί δεν υπάρχει Πρόσωπον. Και αντιστρόφως: Όπου δεν υπάρχει Πρόσωπον, εκεί δεν υπάρχει ελευθερία.

Η προσευχή της βαθείας μετανοίας δύναται να οδηγήση τον άνθρωπον εις κατάστασιν κατά την οποίαν ούτος λαμβάνει πείραν της ελευθερίας εν τω Πνεύματι της Αληθείας: “…και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς” (Ιω. η’ 32). Η αγία αύτη ελευθερία είναι δυστυχώς άγνωστος εις την πλειονότητα των ανθρώπων. Το πρώτον γνώρισμα της ελευθερίας είναι η απροθυμία ημών να εξουσιάζωμεν οιουδήποτε. Η επομένη βαθμίς αυτής είναι η εσωτερική ημών χειραφέτησις από της εξουσίας των άλλων εφ’ ημών ‘ και τούτο ουχί εκ καταφρονήσεως προς τας τεταγμένας υπό του Θεού αρχάς και εξουσίας της εξωτερικής ζωής των λαών, αλλ’ ένεκα του Θείου φόβου, όστις δεν επιτρέπει να παραβώμεν την εντολήν της προς τον πλησίον αγάπης.

…Θέλω να κλείσω τον μικρό μου αυτό λόγο και να επιστήσω την προσοχή σας στο να σταθείτε σταθερά στην οδό αυτή. Αυτό αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για να αφομοιώσετε τις εντολές του Χριστού.
Οι εντολές που μας έδωσε ο Κύριος είναι ο οδηγός μας…
Κάποια μοναχή από τη Σερβία γράφει: «Ω, πόσο ευγνώμων είμαι στον Θεό!». Η μοναχή αυτή εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο διακόπτοντας την εργασία της και πήγε σε μοναστήρι. «Και τώρα», λέει αυτή, «μπήκα στην ανώτερη σχολή, στην υψηλότερη σχολή, και η καρδιά μου είναι γεμάτη από την επιθυμία να μου δώσει ο Κύριος τη δύναμη να παραμείνω ως το τέλος στην κατάσταση αυτή». Γράφει ακόμη: «Σκεφθείτε, το τέλος της ζωής αυτής είναι η αιώνια ζωή κοντά στον Θεό! Τι περισσότερο μπορεί να περιμένει κανείς;». Εύχομαι λοιπόν σε όλους σας να βιώσετε την εμπειρία αυτή…

Από το βιβλίο «Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας», Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ, Τόμος Γ, Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014

Την Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε το Διεπιστημονικό Συμπόσιο Covid, των Doctors for Covid Ethics και του UK Column, το οποίο φιλοξένησε ερευνητές που τα τελευταία δύο χρόνια έχουν εκφράσει τις επιστημονικές αντιρρήσεις τους για τα εμβόλια mRNA, καθώς τα κρίνουν αναποτελεσματικά και επικίνδυνα.

Από τους συμμετέχοντες ξεχώρισε ο καθηγητής Sucharit Bhakdi, ομότιμος καθηγητής Ιατρικής Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας και πρώην πρόεδρος του Ινστιτούτου Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου Johannes Gutenberg του Μάιντς. Ο δρ Bhakdi ανέλυσε λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους, σύμφωνα με τον ίδιο, τα εμβόλια mRNA δεν θα λειτουργήσουν ποτέ, δηλώνοντας εμφατικά: «Όλα αυτά τα εμβόλια δεν μπορούν να λειτουργήσουν, δεν λειτουργούν και δεν θα λειτουργήσουν ποτέ, επειδή τα αντισώματα βρίσκονται στη λάθος μεριά του τοίχου».

Ο δρ Bhakdi υποστηρίζει πως τα συγκεκριμένα εμβόλια όχι μόνο δεν βοηθούν τον οργανισμό, αλλά μπορούν να τον «ξεγελάσουν» και να επιτεθούν σε υγιή κύτταρα, μέχρι και στα όργανα: «Όταν (το εμβόλιο) εισέλθει στο κυκλοφορικό, πηγαίνει στους λεμφαδένες σας και εισβάλλει στα κύτταρα των λεμφαδένων. Ως αποτέλεσμα, τα κύτταρα των λεμφαδένων και τα κύτταρα που έρχονται σε επαφή με το κυκλοφορικό σύστημα θα δημιουργήσουν την πρωτεΐνη ακίδας. Συνοπτικά, κάθε κύτταρο που τείνει να το κάνει αυτό θα δεχτεί επίθεση από το ανοσοποιητικό σας σύστημα, επειδή το ανοσοποιητικό σας σύστημα γνωρίζει αυτόν τον ιό. Ο ιός σχετίζεται με τους κορωνοϊούς που υπάρχουν από την αρχή της ανθρωπότητας και το ανοσοποιητικό σας σύστημα τους αναγνωρίζει και πρόκειται να καταπολεμήσει αυτά τα κύτταρα…

Επομένως, αυτό που πρέπει να φοβόμαστε ότι θα συμβεί είναι ότι θα υπάρξει μια μαζική επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μυριάδες ιστούς και αγγεία».

Στη συνέχεια, ο δρ Bhakdi ανέλυσε περαιτέρω τις επιπτώσεις των εμβολίων mRNA με τη βοήθεια του παθολόγου Arne Burkhardt, ο οποίος στο παρελθόν ήταν επικεφαλής ιατρός του παθολογικού τμήματος των περιφερειακών κλινικών στο Reutlingen της Γερμανίας. Ο δρ Burkhardt επί τέσσερις μήνες εξέταζε τις σορούς ανθρώπων που απεβίωσαν μετά το εμβόλιο, ώστε να δει έως ποιον βαθμό έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον θάνατό τους. Ο ίδιος αποκαλύπτει πως στα δείγματα που είχε στη διάθεσή του δεν ήταν πάντα ξεκάθαρο αν οι ασθενείς κατέληξαν λόγω του εμβολίου, όμως σε κάποιες περιπτώσεις παρατήρησε δραστικές αλλαγές στα κύτταρα, τα οποία είχαν δεχτεί επίθεση από τον ίδιο τον οργανισμό. 

Εμβαθύνοντας στο θέμα, ο δρ Burkhardt κατέληξε στο συμπέρασμα πως τα εμβόλια mRNA σκοτώνουν πολίτες, προκαλώντας μικροθρομβώσεις, φλεγμονές και αυτοάνοση αντίδραση στα αιμοφόρα αγγεία και στα ζωτικά όργανα του ανθρώπου, σε βραχυχρόνια, μεσοπρόθεσμη και μακροχρόνια βάση.

Τον λόγο, έπειτα, έλαβαν και άλλοι επιστήμονες, όπως οι δρ Michael Palmer, δρ Mike Yeadon και δρ Catherine Austin Fitts, ενώ το συμπόσιο έκλεισε με τον δρα Bhakdi να ζητάει, βουρκωμένος, απ’ όλους τους γιατρούς να μην υποχωρούν και να μην εγκαταλείπουν τα δικαιώματά τους (όσον αφορά στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού), καθώς αυτό θα έχει επιπτώσεις στο μέλλον για τους ίδιους, αλλά και τους απογόνους τους.

Πηγή: https://www.zougla.gr/ygeia/article/ta-emvolia-mrna-den-8a-litourgisoun-pote

Την Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2021, και ώρα 5:00 μ.μ., ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος θα προστεί της Ακολουθίας του πανηγυρικού Εσπερινού και θα κηρύξει τον θείο λόγο στό πανηγυρίζον ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Μοδέστου, στην κοινότητα Αστρομερίτης.

Ανήμερα της εορτής στο ίδιο πανηγυρίζον ιερό παρεκκλήσιο θα τελέσει τη Θεία Λειτουργία και θα κηρύξει τον θείο λόγο ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Φώτιος Ιωακείμ.