Παρακολουθεῖστε σὲ ἀπευθείας μετάδοση τὴν Πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρὼφ, ὰπό τὸ Ἱερὸν Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρὼφ στὴ Σκουριώτισσα τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Μόρφου, χοροστατοῦντος τοῦ Μητροπολίτη Μόρφου κ.κ. Νεοφύτου.
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Χρυσελεούσης στὴν κατεχόμενη κοινότητα Κατωκοπιᾶς, τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (26.12.2021).
Ψάλλει ὁ πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.
“Εμφανίσθει ο Χριστός τελευταία, σ’ έναν καλόν άνθρωπον, Κύπριον. Ήρθε και με είδε και μου το είπε.
Του είπε, τι φοβούνται οι σημερινοί Χριστιανοί την επιδημία; Τι φοβούνται εάν πεθάνουν; Μα Εγώ νίκησα τον θάνατο!
Γιατί έγινα Άνθρωπος από Θεός που ήμουν; Μετά γιατί Σταυρώθηκα; Γιατί πέθανα; Και μάλιστα με τέτοιον θάνατον πάνω στον Σταυρόν; Για να νικήσω τον θάνατό σας! Για να νικήσω την αμαρτία σας! Για να νικήσω τον διάβολο που σας τυρρανεί!
Ξέρεις, του λέει, πόσο διαρκεί ο βιολογικός θάνατος; Δύο δευτερόλεπτα. Περνάς από την όχθη του ποταμού στην άλλη όχθη. Μόλις περάσει η δύσκολη στιγμή που χωρίζει η ψυχή από το σώμα, απέναντι, στην άλλη όχθη της ζωής, είμαι Εγώ και σας περιμένω να σας δώσω την αιώνια ζωή, να χαίρεστε το Φως Μου το Τριαδικόν! Αν έχετε προετοιμασθεί και καθαρισθεί προηγουμένως. Εάν έχετε αγαπήσει Εμένα και τους εχθρούς σας.
Τι φοβάστε; Δεν ξέρω Εγώ πότε πρέπει να χωρίσει η ψυχή από το σώμα του καθενός;
Άλλοι νέοι, άλλοι γέροι, άλλοι μεσήλικες. Άλλοι από κορωνοϊόν, άλλοι από καρκίνον, άλλοι από ατυχήματα, από κάτι. Το ζήτημα είναι η αιώνια ζωή. Και είναι για όλους“!
Σε ερώτηση δε του ευσεβούς Κυπρίου γιατί επιτρέπει τον θάνατο, ο Χριστός εξήγησε ότι επιτρέπει τον βιολογικό θάνατο για να μην καταργήσει την ελευθερία μας! Την ελευθερία να επιλέγουμε τον Χριστό…
To read this in english click here.
Christ recently appeared to a good Cypriot man. He came to see me. He said to him:
“What do Christians nowadays are afraid of? The epidemic?
What are they afraid of, of dying?
But I DEFEATED death.
Why did I become a man from God that I am?
Then why was I crucified?
Why did I die?
And especially, a death on the Cross?
TO DEFEAT YOUR DEATH.
TO OVERCOME YOUR SIN.
TO DEFEAT THE DEVIL THAT TYRANNIZES YOU!
Do you know how long a biological death lasts? Two seconds.
It’s a crossing from the one side of the river to the other.
As soon as the hard moment of the separation of the soul from the body ends, on the other side of life, I (the Christ), I am waiting for you to give you ETERNAL LIFE, TO REJOICE WITHIN MY LIGHT, THE LIGHT OF THE HOLY TRINITY.
What are you afraid of?
Don’t I know the moment of the soul’s and body’s separation for each and every one of you?”
~ Metropolitan Morphou Neophytus
Youtube Source: https://www.youtube.com/watch?v=J1vP19ELwrw – Abstract from the Sermon of Metropolitan Morphou Neophytus, «Christ from Bethlehem strikes fear out» that took place after the Divine Liturgy, (19.12.2021).
Ένα Ιερό οδοιπορικό, μια κινηματογραφική εξόρμηση στον Άθωνα.
Μια πολύμοχθη προσπάθεια να γνωρίσουν πολλοί το Άγιον Όρος, την εστία της πίστεως, το καύχημα του έθνους, την πνοή από το Βυζάντιο.
Γεωγραφικά καλύπτει όλη την ανατολική χερσόνησο της Χαλκιδικής. Από τα 20 καθιερωμένα μοναστήρια που έχει σήμερα το Άγιον Όρος, σήμερα σ’ αυτήν την ταινία θα δούμε βασικά την Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου που βρίσκεται στην δυτική πλευρά της χερσονήσου.
Πηγή: https://youtu.be/zOC31GP6LW4 και https://youtu.be/Ulm8m7PBxuE
Μαρίου Ἀντωνίου, πρωτοψάλτη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου
Καθ᾿ ἑκάστην Κυριακήν, ἐφ᾿ ὅσον δὲν συμπίπτει δεσποτικὴ ἑορτή, μετὰ τὸ τέλος τῆς δοξολογίας ψάλλεται, ἀντὶ ἀπολυτικίου, τὸ ὑπὸ τῶν Τυπικῶν ὀνομαζόμενον «ἀναστάσιμον τροπάριον». Δύο δὲ εἶναι τὰ ἀναστάσιμα τροπάρια, ποιήματα ἀμφότερα Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, τὸ «Σήμερον σωτηρία» καὶ τὸ «Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνήματος».
Τὰ τροπάρια ταῦτα ὁρίζονται ὑπὸ πλεῖστων λειτουργικῶν βιβλίων καὶ Τυπικῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ ὑπό τινων Ἐγκολπίων καὶ Ἡμερολογίων. (Πρβλ. Παρακλητική, Μικρὰ Ὀκτώηχος, Πεντηκοστάριον, Μέγα Ὡρολόγιον, Μέγα Εὐχολόγιον, Τυπικὸν Ἁγ. Σάββα, Τυπικὸν Γεωργίου Ῥήγα, Σύστημα Τυπικοῦ π. Κων/νου Παπαγιάννη, Ἐγκόλπιον ἀναγνώστου καὶ ψάλτου -ἔκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Συλλειτουργικόν, ἤτοι ἡ τάξις ἀναγνώστου καὶ ψάλτου -ἔκδ. ἱ. μ. Σίμωνος Πέτρας, Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Μικρὸν Τυπικόν). Τὸ δὲ Τυπικὸν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας (Τ.Μ.Ε., Προθεωρία, σελ. 29 καὶ 58) ὁρίζει μὲν νὰ ψάλληται μόνον τὸ τροπάριον «Σήμερον σωτηρία», οὐκ ἀπαγορεύει ὅμως τὸ «Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνήματος».
Κατὰ τὰς ἀνωτέρω πηγάς, τὸ μὲν «Σήμερον σωτηρία» ὁρίζεται εἰς τοὺς τέσσαρας κυρίους ἤχους (α΄, β΄, γ΄ καὶ δ΄) καὶ ψάλλεται πάντοτε εἰς ἦχον δ΄. Τὸ δὲ «Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνήματος» ὁρίζεται εἰς τοὺς τέσσαρας πλαγίους ἤχους (πλ. α΄, πλ. β΄, βαρὺν καὶ πλ. δ΄) καὶ ψάλλεται κατ᾿ ἄλλας πηγὰς εἰς ἦχον πλ. δ΄ καὶ κατ᾿ ἄλλας εἰς ἦχον β΄. Τὸ ὀρθὸν ὅμως εἶναι νὰ ψάλλεται εἰς ἦχον β΄, διότι τὸ τροπάριον τοῦτο εἶναι ἀναστάσιμον κάθισμα τοῦ β΄ ἤχου, ἀπαντώμενον ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ, τῇ Τετάρτῃ μετὰ τὴν Κυριακὴν τῶν Μυροφόρων.
Τὸ κείμενον δὲ τῶν ὕμνων ἔχει ὡς ἀκολούθως·
Ἦχος δ΄.
Σήμερον σωτηρία τῷ κόσμῳ γέγονεν· ᾄσωμεν τῷ ἀναστάντι ἐκ τάφου, καὶ ἀρχηγῷ τῆς ζωῆς ἡμῶν· καθελὼν γὰρ τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον, τὸ νῖκος ἔδωκεν ἡμῖν, καὶ τὸ μέγα ἔλεος.
Ἦχος β΄.
Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνήματος, καὶ τὰ δεσμὰ διαῤῥήξας τοῦ ᾅδου, ἔλυσας τὸ κατάκριμα τοῦ θανάτου, Κύριε, πάντας ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ ῥυσάμενος· ἐμφανίσας σεαυτὸν τοῖς ἀποστόλοις σου, ἐξαπέστειλας αὐτοὺς ἐπὶ τὸ κήρυγμα, καὶ δι᾿ αὐτῶν, τὴν εἰρήνην παρέσχες τῇ οἰκουμένῃ, μόνε πολυέλεε.
Υπό πρωτοπρεσβυτέρου Λάμπρου Φωτόπουλου στην Romfea.gr
τ. Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω,
Μάστερ Κανονικού Δικαίου
Ο τα σκήπτρα κρατών της πανδημίας…
Η συνεχιζόμενη Πανδημία μας προκάλεσε μεν απέραντο πόνο από την απώλεια προσφιλών μας προσώπων και μάλιστα σπουδαίων πνευματικών πατέρων αλλά έθεσε ενώπιον μας και θεολογικά προβλήματα και διλήμματα που θα οδηγήσουν πιθανόν σε πλήρη ανατροπή τόσο της νόθου θεολογικής σκέψεως όσο και της σαθρής εκκλησιαστικής πραγματικότητας, όπως την βιώσαμε στην Ελλάδα από την ίδρυση αυτού του Κράτους μέχρι σήμερα.
Είναι σε όλους γνωστό πόσο υπεράνθρωπες προσπάθειες κάνει ο Αρχιεπίσκοπος και η περί αυτόν Ιερά Σύνοδος, με μεγάλες μάλιστα υποχωρήσεις, ώστε να κρατήσουν την εκκλησία ζωντανή και τους ιερούς ναούς σε λειτουργία προκειμένου να αποφύγουν το «βδέλυγμα της ερημώσεως» του περσινού Πάσχα (2020).
Ένας περίεργος εντούτοις πνευματικός ιός κυκλοφορεί μέσα στο σώμα της Εκκλησίας με πλήθος θεολογικών παρενεργειών, προβληματισμών και συγκρούσεων.
Το πρώτο θέμα που τίθεται, σε λαϊκό μάλιστα επίπεδο συζητήσεων, είναι το «Πού, τέλος πάντων, είναι ο Θεός σε αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα; Υπάρχει Θεός; Γιατί δεν ενεργεί ώστε να παύσει η πανδημία;».
Σε αυτά τα ερωτήματα δίνεται συνήθως η εύκολη απάντηση: Ο Θεός έδωσε την ιατρική επιστήμη για να μας σώσει. Κάντε τα εμβόλια, ο Θεός δεν θαυματουργεί πάντα.
Τέτοιες όμως θεολογικές θέσεις προσεγγίζουν στην θρησκεία του Ισλάμ και άλλων αιρετικών που ισχυρίζονται ότι ο Θεός έβαλε τους φυσικούς νόμους, «κούρδισε» τον Κόσμο σαν ένα καλό ρολόι και το άφησε στην τύχη του.
Δεν επεμβαίνει, λένε, παρά μόνον για να τιμωρήσει τους κακούς. Είναι άραγε αυτή η ορθόδοξη θεολογική θέση σε αυτή την Παγκόσμια περιπέτεια;
Πριν επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα ας δούμε όμως και ένα άλλο συναφές ζήτημα.
Κάποιοι Επίσκοποι προκειμένου να πιέσουν τυραννικά ανεμβολίαστους ιερείς ώστε να υπακούσουν στις αξιώσεις τους, τους απείλησαν να τους στερήσουν, λένε, την Πνευματική Πατρότητα και κάποιοι το έπραξαν κιόλας.
Αυτή η ενέργεια αποκαλύπτει περίτρανα το μεγάλο θεολογικό έλλειμμα στο οποίο έχει περιπέσει κατά μεγάλο μέρος η Ελλαδική Ορθόδοξη Εκκλησία για τους εξής σημαντικούς λόγους:
Το Ενταλτήριο Γράμμα με το οποίο αναθέτει ο Επίσκοπος στο πρεσβύτερο να δέχεται εξαγόρευση αμαρτιών και λογισμών δεν είναι «Συστατικού» χαρακτήρα, δεν δημιουργεί δηλαδή ένα πνευματικό Πατέρα από το μηδέν αλλά είναι «αναγνωριστικού» χαρακτήρα. Αναγνωρίζει απλά ποιος είναι Πνευματικός Πατέρας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο Επίσκοπος πρέπει να είναι σε κατάσταση τέτοια που να διακρίνει τα πνεύματα. Έχει δηλαδή περάσει από το στάδιο της καθάρσεως και του φωτισμού και είναι θεούμενος. Σε αυτή την κατάσταση μπορεί να γνωρίζει και ποιοι από τους κληρικούς του βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και με το Ενταλτήριο Γράμμα του τους αναγνωρίζει ως απλανείς πνευματικούς οδηγούς. Αυτά τα αναλύει πάρα πολύ καλά ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος στο βιβλίο του «Εμπειρική Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» [1].
Γράφει τα εξής: «Οι Επίσκοποι της Εκκλησίας είναι οι καθηγητές Πανεπιστημίου στην αρχαία Εκκλησία. Τώρα οι Επίσκοποι είναι μαθητές των καθηγητών [2]. Στην αρχαία Εκκλησία οι Επίσκοποι είναι οι καθηγητές. Αυτοί φτιάχνουν τα πνευματικά τέκνα . Έχουν όλη την ευθύνη της θεραπευτικής αγωγής, μέσα στην ενορία κλπ. Και γι’ αυτό τον λόγο δίνει ο Επίσκοπος στον Πρεσβύτερο την άδεια να κάνει τον Πνευματικό Πατέρα» [3] και συμπληρώνει σε άλλο σημείο ότι «Και όταν είναι κάποιος στην φώτιση, είναι Πνευματικός Πατέρας και ας μην έχη χειροτονηθή» [4].
Και για να συμπληρώσουμε αυτό το μεγάλο θεολογικό ζήτημα που άνοιξε η Πανδημία να προσθέσουμε και την άποψη του ενός εκ των τριών αληθινών Θεολόγων που αναγνώρισε η Ορθόδοξη Εκκλησία, του Συμεών του Νέου Θεολόγου: Τι λέγει; Στην αρχή «μόνον οι αρχιερείς λάμβαναν την εξουσία να δένουν και να λύνουν, κατά διαδοχή των θείων αποστόλων, ως αποτέλεσμα όμως του χρόνου και καθώς οι αρχιερείς εξαχρειώθηκαν, η φρικτή αυτή εγχείρηση δόθηκε στους ιερείς που είχαν άμωμο βίο και είχαν αξιωθεί τη Θεία Χάρη. Έπειτα και αυτοί αναμίχθηκαν, οι ιερείς μαζί και οι αρχιερείς εξομοιώθηκαν με τον υπόλοιπο λαό, και πολλοί μέχρι σήμερα περιπίπτουν σε πνεύματα πλάνης και μάταιες κενοφωνίες και χάνονται, έτσι μεταβιβάστηκε, όπως είπαμε, στον εκλεκτό λαό του Θεού, αναφέρομαι βεβαίως στους μοναχούς…» [5].
Μετά από όλα αυτά μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς ότι οι Επίσκοποι που ισχυρίζονται ότι αφαιρούν την Πνευματική Πατρότητα από ιερείς απλά αυταπατώνται γιατί νομίζουν ότι έδωσαν κάτι που στην ουσία ουδέποτε είχαν και ζητούν να πάρουν πίσω κάτι που …δεν έδωσαν!
Το θεολογικό αυτό ζήτημα, ποιος είναι Πνευματικός Πατέρας και ποιος όχι, ποιος ο ρόλος του Επισκόπου και των κληρικών γενικά και ποιος τελικά εκφράζει την Αλήθεια μέσα στην Εκκλησία αν το ξετυλίξουμε θα πάρουμε μια σαφή απάντηση για τα αρχικά ερωτήματα που θέσαμε, τα οποία κατά την γνώμη μου είναι η εξής: Η παγκόσμια Πανδημία βρήκε και την Ελλαδική Ορθόδοξη Εκκλησία (και όχι μόνον) απροετοίμαστη να «ανοίξει τον Ουρανό», όπως σε άλλες εποχές που ενεργούσε αυτό «εν δυνάμει».
Και βέβαια κατηγορούμενος δεν είναι ο Χριστός γιατί δεν μας σώζει από την Πανδημία. Μας υποσχέθηκε ότι «αν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού θα πείτε στο βουνό αυτό φύγε και πήγαινε εκεί και θα ακούσει» [6].
Επομένως ευθύνη έχει η απιστία μας. Η απιστία η οποία συνδέεται με μια «κοσμική αντίληψη» περί εκκλησίας, κρατικοδίαιτη και στοιχημένη σε εγκόσμια προγράμματα διακυβέρνησης, με εξασφαλισμένες διά βίου αποδοχές των κληρικών και τα παρόμοια. Χωρίς την Πανδημία όλο αυτό το οικοδόμημα στεκόταν καλά.
Η Εκκλησία κρατούσε όλους, κληρικούς και λαϊκούς, σε μια υποκριτική πίστη, ο καθένας να «ευσεβίζει» σύμφωνα με τις Ελληνικές Παραδόσεις. Τώρα όλα ανετράπησαν.
Οι φυσικοί ηγέτες- Επίσκοποι έχασαν την λαμπρότητα της Εξουσίας τους και αμφισβητούμενοι από το ποίμνιο καταφεύγουν σε κοσμικές μεθόδους εξουσίας για να στηρίξουν το θρόνο τους.
Για όλους τους λόγους αυτούς φαίνεται ότι η Πανδημία αυτή δεν θα λήξει σύντομα παρά μόνον όταν ο Χριστός ανατρέψει όλα τα τραπέζια αυτών των «σαράφηδων» [7] που λυμαίνονται την Εκκλησία Του και φτιάξει το «Νέο Πλήρωμα» κατά την έκφραση του Κυπρίου Ποιμενάρχου.
Όταν Επίσκοποι θα γίνουν οι θεούμενοι. Άνθρωποι δηλαδή που έχουν το πνευματικό διαμέτρημα ενός Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτη. Ενός Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη, ενός Αγίου Νεκταρίου κλπ.
Φαίνεται ότι Θεϊκή ανοχή τελείωσε!
Ο άγιος Πορφύριος στην Πνευματική του Διαθήκη παρακαλεί να μπούμε όλοι στην «επίγειο Άκτιστη Εκκλησία Του» [8] σε μια Εκκλησία δηλαδή όχι «ιδρυματικού χαρακτήρα» με Επισκόπους που ενεργούν ως «ιεροί Manager», που προσλαμβάνουν, απολύουν, τιμωρούν αλλά με Επισκόπους που ενεργούν ως αληθινοί διάδοχοι των θεοφόρων Αποστόλων του Χριστού.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ξαναγεννάται τώρα όπως τότε μέσα από τους Διωγμούς των πρώτων αιώνων. Όπως μετά την Αρειανική Αίρεση, όπως μετά την Εικονομαχία. Όπως έλαμψε μέσα στην Τουρκοκρατία.
Ο Χριστός ήλθε «αψοφητί», αθόρυβα και απαρατήρητα, στην Φάτνη της Βηθλεέμ και έγινε άνθρωπος την ώρα ακριβώς που ο Οκταβιανός Αύγουστος προωθούσε την Παγκοσμιοποίηση.
Με τον ίδιο τρόπο, νομίζουμε, και τώρα θα διαχειριστεί την νέα Παγκοσμιοποίηση και θα καθαρίσει την Εκκλησία Του για να την παρουσιάσει στην Οικουμένη «ένδοξον, μη έχουσα σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων» [9].
Θα κάνει ένα πνευματικό reset προς Δόξα του Αγίου Ονόματος Του και του Πατρός και Αγίου Πνεύματος.
1) Πλήρης τίτλος «Μητροπολίτου Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου, Εμπειρική Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας , κατά τις προφορικές παραδόσεις του π. Ιωάννη Ρωμανίδη, τομοι Α και Β, 2010,Εκδοση Ιεράς Μονης Γενεθλίου της Θεοτόκου,(Πελαγίας.)
2) Των μοναχών δηλαδή.
3) Μητροπολιτου Ναυπάκτου ό.π.π. (τ. Α, σελ. 340)
4) Μητροπολίτου Ναυπάκτου ό.π.π. (τ. Β΄σελ. 337)
5) Συμεών ο Νέος Θεολόγος, Περί εξομολογήσεως, Επιστολή Α΄, Αθήνα 2016, Εκδόσεις Μεταμόρφωση.
6) Ματθαίου 17, 20
7) Κατά Ιωάννην 2, 15 « και ποιήσας φραγγέλιον εκ σχοινίων παντας εξέβαλεν εκ του ιερού , τα τε πρόβατα και τους βόας και των κολλυβιστών εξέχεε το κέρμα».
8) + Αναστασίου Σωτηρίου Τζαβάρα, Αντισμηνάρχου ε.α., Αναμνήσεις από τον Γέροντα Πορφύριο, ΙΑ έκδοση, Αθήναι 2005,Σ. 16
9) Εφεσίους, 5, 27
Πηγή: https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/47438-o-ta-skiptra-kraton-tis-pandimias
