Γράφει ο Ιωάννης Τζήμας

Κάποιος Έλληνας αεροναυπηγός είχε έρθει στον Άγιο, στα Καλλίσια, και του είπε ότι επειγόντως θα ταξίδευε στην Αμερική, διότι λόγω σοβαρής βλάβης στο διαστημόπλοιο “Απόλλων 13 1” (1970) αντιμετώπιζαν μεγάλη δυσκολία για να το επαναφέρουν. Η NASA είχε καλέσει επειγόντως αεροναυπηγούς από όλο τον κόσμο όπως και από την Ελλάδα για να βοηθήσουν στην προσπάθεια επιστροφής του διαστημικού σκάφους.

Ο Άγιος του είχε πει περίπου τα εξής : “Περίμενε λίγο…Βλέπω το πρόβλημα. Πρέπει να γίνει αυτό κι αυτό για να το φέρουνε πίσω στη γη. Όταν θα μαζευτείτε εκεί και όλοι θα λέτε τί πρέπει να γίνει, εσύ να μη μιλήσεις. Θα περιμένεις να μιλήσεις τελευταίος και θα τους πεις: “Ας δούμε κι αυτόν τον τρόπο…”. Αυτοί δεν θα σε πιστέψουν, αλλά στο τέλος έτσι θα το φέρουνε πίσω και θα σε βραβεύσουνε”.

Αυτός ο Έλληνας αεροναυπηγός μίλησε τελικά στη NASA και πράγματι, αφού το διαστημικό σκάφος περιπλανήθηκε για 5 – 6 ημέρες στο διάστημα, κατάφεραν με τον τρόπο που είπε ο Άγιος να το επαναφέρουν στη γη. Μάλιστα ο Έλληνας επιστήμονας βραβεύτηκε για αυτή τη συμβουλή. Δηλαδή ο Άγιος είχε “δει” με ακρίβεια (εντός δευτερολέπτων) πώς έπρεπε να διορθωθεί η βλάβη ενός διαστημοπλοίου που ήταν 300.000 χιλιόμετρα μακρυά από τη γη.

Το θαύμα περιλαμβάνεται στην εξαιρετική έκδοση του τρίτου τόμου του έργου : Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, που εξέδωσε το Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί των Αγίων Θεοδώρων το 2020 (σσ. 61 – 62).

***

Είχε πάει στο Κελλί του Αγίου Πορφυρίου ένας επιστήμονας αστροφυσικός και ήταν εντυπωσιασμένος με τις αποκαλύψεις που του έκανε ο Άγιος Πορφύριος. Αρχικά, ήταν πολύ επιφυλακτικός με τα χαρίσματα του Αγίου και γενικότερα ήταν χλιαρός στην πίστη του. Όταν βγήκε όμως, ήταν άλλος άνθρωπος. Είχαν αρχίσει να μιλάνε για τα ουράνια σώματα, για τα άστρα και για το μυστήριο του σύμπαντος. Αφού είπανε διάφορα, ο Άγιος τον ρώτησε:

– Τώρα με τι ασχολείστε; Τι σας απασχολεί;
– Ερευνούμε εάν έχει κάποιο τέλος το σύμπαν ή όχι.
– Έχει.
– Τι έχει;
– Έχει τέλος.
– Και συ πού το ξέρεις;
– … Πήγα!

Το φαινομενικά άπειρο διάστημα έχει ένα τέλος, διότι άπειρος είναι μόνο ο Θεός. Έτσι του λύθηκε η απορία. Δεν μάθαμε τι άλλες αποκαλύψεις έκανε ο Άγιος στον αστροφυσικό και εντυπωσιάστηκε πολύ.

(Από το βιβλίο ο «Όσιος Πορφύριος ο προφήτης, Μαρτυρίες», τόμος α’, έκδοση Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος)

***

Ανάμεσα στα κύρια χαρακτηριστικά που οδήγησαν στην αναγνώρισή του ως αγίου, πολύ πριν από την επίσημη αγιοκατάταξη του, σημειώνεται «η άκρα ταπείνωση του, η τέλεια αγάπη του στον Χριστό και τον συνάνθρωπο» και διπλά προστίθενται γνωρίσματα ασυνήθιστα για έναν άνθρωπο, που παιδί πάμπτωχο σταμάτησε το σχολείο στη Β’ Δημοτικού για να δουλέψει. Επισημαίνονται ιδιαίτερα «η σοφή διάκρισή του, η ασύλληπτη διόρασή του, η απέραντη φιλομάθειά του, η εκπληκτική ευρύτητα των γνώσεών του – που ήταν καρπός της Χάριτος, δώρο Θεού και όχι αποτέλεσμα σπουδής – η ανεξάντλητη φιλοπονία και εργατικότητα του». Αυτά τα γνωρίσματα οδήγησαν να χαρακτηριστεί ο τόσο απλός και κοντινός μας Άγιος Πορφύριος ως «Άγιος της τεχνολογίας».

Από όσα μας παρέδωσε ο ίδιος και εκλεκτοί βιογράφοι του, που οδηγούν σ’ αυτή την αναγνώριση, καταγράφουμε αντιπροσωπευτικά μερικά για ένα κυρίως λόγο. Στον Άγιο Πορφύριο, που τον χαριτώνει πλούσια από παιδί ο θείος φωτισμός, θαυμάζουμε τη σοφή εκτίμηση, που με βαθιά ταπείνωση τρέφει ο ίδιος για τις προσπάθειες των ανθρώπων της επιστήμης, της τέχνης ή της μακράς εμπειρικής γνώσης. Αυτά όχι μόνο δεν τα θεωρεί κατώτερα, ούτε τα παραβλέπει, αλλά θέλει και προσπαθεί στην καθημερινή ζωή να τα μάθει. Να κουραστεί ο ίδιος να ξεπεράσει την άγνοια, την ανώδυνη απόρριψη ή την προχειρότητα. Από τα πρώτα που περιγράφει ο ίδιος είναι ο πειρασμός στην πρώτη Θεία Λειτουργία στην Πολυκλινική από τα τραγούδια στο γραμμόφωνο του γειτονικού μαγαζιού και των λεωφορείων που περνούσαν απ’ έξω με μεγάλο θόρυβο. Μαθημένος στην ησυχία δεν μπορούσε να το ξεπεράσει. Σκεφτόταν να παραιτηθεί, αλλά δίσταζε, ντρεπόταν αυτούς που τον τίμησαν. Κάποια μέρα ήρθε μία μητέρα με το παιδί της που κρατούσε ένα βιβλίο Φυσικής. Το ζήτησε να το δει λόγω της φιλομαθείας του, και βρίσκει να περιγράφεται ένα φαινόμενο με τα κύματα: «ρυτίδες» που σχηματίζονται στο ήρεμο νερό της λίμνης, όταν ρίξουμε μία πέτρα. Μεγαλύτερη πέτρα δημιουργεί εντονότερες «ρυτίδες», που σβήνουν αυτές που δημιούργησε η προηγούμενη μικρή πέτρα. Τότε ο νους του φωτίστηκε και κατάλαβε ότι οι μικρές «ρυτίδες» των τραγουδιών και των θορύβων έξω από την εκκλησία μπορούν να υπερφαλαγγισθούν από τις μεγάλες σε πνευματική ένταση ευχές μέσα στην εκκλησία. Και το πέτυχε.

«Επειδή δεν ήξερα γράμματα, γράφει, εκανα πολλές προσπάθειες. Ερχόντουσαν και έψαλλαν άνθρωποι επιστήμονες στον Άγιο Γεράσιμο. Πολλοί ήταν καθηγητές Πανεπιστημίου… Εκεί δίπλα στην Πολυκλινική, ήταν το Ωδείον Αθηνών… Η χορωδία της εκκλησίας ήταν του Βασιλικού Θεάτρου… Ήταν, όμως, δύσκολο να συμβαδίσω στους ήχους κλπ. Γι’ αυτό και απεφάσισα κι επήγα στο Ωδείον…. Πήγαινα και μάθαινα μουσικά με επιμονή και με ζήλο επί ώρες. Το έκανα για να διευκολύνω τους ψάλτες. Δεν ήθελα να στεναχωρώ τη χορωδία της εκκλησίας. Κι ήταν… κι επίσημη η χορωδία… Ακούστε, όμως, την τρέλα μου. Ήθελα να μάθω και αρμόνιο… Αρμόνιο, όμως, δεν είχαν στο Ωδείο και με βάλανε στο πιάνο. Έμαθα λοιπόν πιάνο…» (!)

«Βλέποντας ένα άρρωστο μέλος του σώματος, ήθελα να γνωρίσω την επιστημονική του ονομασία αλλά και τη θέση που έχουν όλα τα όργανα του σώματος, η χολή, το πάγκρεας κλπ. Γι’ αυτό αγόρασα βιβλία ιατρικής, ανατομίας, φυσιολογίας κ.α., ώστε να μελετήσω και να κατατοπισθώ. Για ένα μάλιστα διάστημα, παρακολούθησα και παραδόσεις στην Ιατρική Σχολή για μεγαλύτερη κατάρτιση».

«Είχα μεγάλη φιλομάθεια σ’ όλα, όπως σας είπα. Έτσι κάποτε είχα πάει να σπουδάσω πτηνοτροφία… Άλλοτε επήγα σε καθηγητή που δίδασκε μελισσοκομία…».

«Στα Καλλίσια (όπου πήγε μετά την συνταξιοδότηση του) ήμασταν απομονωμένοι, γι’ αυτό θέλαμε εκεί στην ερημιά να ακούμε από κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών κάποια ακολουθία ή Θεία Λειτουργία, καθώς επίσης και για τον καιρό, τις ειδήσεις, να μαθαίνουμε τι γίνεται στον κόσμο, για να προσευχόμαστε. Έτσι απεφάσισα κι έκανα ένα ραδιόφωνο, δική μου εφεύρεση. Έβαλα και μία κεραία πάνω σε ένα πεύκο, που ήταν δεκαπέντε μέτρα ψηλό, και στήριξα ένα καλώδιο στον τοίχο της εκκλησίας και το έδωσα σε μία γκορτσιά. Το πρωτόγονο αυτό ραδιόφωνο δεν είχε κουμπί να το κλείνεις. Λειτουργούσε όλο το εικοσιτετράωρο χωρίς διακοπή, αλλά το είχα ρυθμίσει να ακούγεται σιγά, για να μη μας ενοχλεί». Και μόνο γι’ αυτή την ιδιοκατασκευή ραδιοφώνου, πέρα από την εξαιρετική αγάπη και εκτίμηση που εκδήλωνε προς το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας, δικαιώνεται η ανακήρυξη του Αγίου Πορφυρίου ως Προστάτου του Ραδιοφωνικού Σταθμού «Πειραϊκή Εκκλησία» τον Μάρτιο του 2015.

Όταν έψαχνε να αγοράσει οικόπεδο για το Μοναστήρι του που έχτισε στο Μήλεσι γράφει: «Κοίταξα αν είναι μεσημβρινό, αν είναι υπήνεμο, αν δεν το χτυπάει ο βοριάς, αν έχει υγρασία. Ήθελα να δω τη διαδρομή του ήλιου, ώστε το χειμώνα να μην υπάρχουν ανήλιαγα δωμάτια…». Πήγε πάρα πολλές φορές πριν αποφασίσει. Και πάνω από όλα «είδε» με το θείο φωτισμό του ότι υπάρχει καλό και άφθονο νερό.

Η πιο εντυπωσιακή ίσως μαρτυρία ανήκει στον Διευθύνοντα Σύμβουλο στο πρόγραμμα “Hellas Sat”, που έφερε σε πέρας το 2003 την επιτυχή εκτόξευση του πρώτου ελληνοκυπριακού δορυφόρου. H εκτόξευση έγινε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, αφού ο δορυφόρος καθαγιάστηκε με αγιασμό από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ.κ. Δημήτριο.

Ο Κύπριος Διευθύνων Σύμβουλος, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, Χριστόδουλος Πρωτοπαπάς διηγείται ότι όταν ήταν φοιτητής στο Πολυτεχνείο είχαν οργανώσει μία φοιτητική συντροφιά στην ενορία του Αγίου Γερασίμου όπου συμμετείχε και ο φοιτητής τότε Όμηρος, σήμερα Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ.κ. Νεόφυτος, που είχε αναπτύξει μία βαθιά πνευματική σχέση με τον Γέροντα Πορφύριο. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Το 2001 Άρχισε το πρόγραμμα “Hellas Sat” με πολλές ελπίδες, που βρήκε στη συνέχεια μεγάλες δυσκολίες. Βρέθηκαν σε αδιέξοδο, σημειώνει, αλλά συνέχιζε να έχει επικοινωνία με τον Μητροπολίτη Μόρφου, που υποστήριζε αυτός μόνος σθεναρά το πρόγραμμα και τον προέτρεψε να θέσει το όλο ζήτημα υπό την προστασία του οσίου Γέροντος Πορφυρίου, τον οποίο με βεβαιότητα χαρακτήρισε ως τον «άγιο της σύγχρονης Τεχνολογίας». Μόλις έγινε αυτό, όλα άλλαξαν στο καλύτερο. Οι σκέψεις, οι διαθέσεις των ανθρώπων. Βρέθηκαν και τα χρήματα από τον ΟΤΕ. Ακόμη και ξένοι ειδικοί επισήμαναν την αλλαγή. Μίλησαν για κάποιο θαύμα, και σε 2 χρόνια (13 Μαΐου 2003) έγινε η εκτόξευση.

Λίγο πριν την κοίμησή του, ο Άγιος Πορφύριος έχοντας προβλέψει την επανάσταση του Internet, γεμάτος χαρά έλεγε: «Τι ωραία που θα είναι όταν τα κομπιούτερ θα μιλούν μεταξύ τους».

Ένας άγιος, που όχι μόνο δε φοβήθηκε την τεχνολογία, αλλά την αγάπησε, τη γνώρισε, μπορούσε να μιλάει με επιστήμονες κάθε ειδικότητας, να καταλαβαίνει και να συμβουλεύει. Όλα τον ενδιέφεραν, μόνο να μη χάνει ο άνθρωπος τη συνεχή αναφορά του στο Θεό, που ευλογεί κάθε ανθρώπινη προσπάθεια για αληθινή πρόοδο.

Πηγή: https://trelogiannis.blogspot.com/2023/11/blog-post_844.html

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΡΩΜΗΣ)
Πρὸς Φιλιππησίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
3:20-21, 4:1-3

Ἀδελφοί, ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστόν, ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὐτῷ τὰ πάντα. ῞Ωστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ, ἀγαπητοί. Εὐοδίαν παρακαλῶ καὶ Συντύχην παρακαλῶ τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ· ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, Σύζυγε γνήσιε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ι΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
19: 12-28

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακρὰν λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν καὶ ὑποστρέψαι. καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· πραγματεύσασθε ἐν ᾧ ἔρχομαι. οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες· οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα ἐπιγνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο. παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος λέγων· κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς. καὶ εἶπεν αὐτῷ· εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε! ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων. καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος λέγων· κύριε, ἡ μνᾶ σου, ἐποίησε πέντε μνᾶς. εἶπε δὲ καὶ τούτῳ· καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων. καὶ ἕτερος ἦλθε λέγων· κύριε, ἰδοὺ ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ. ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγεις ὅθεν οὐ διεσκόρπισας. λέγει αὐτῷ· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾔδεις ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι ἐγὼ, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισα. καὶ διατί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτὸ; καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν· ἄρατε ἀπ’ αὐτοῦ τὴν μνᾶν καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι. καὶ εἶπον αὐτῷ· κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ’ αὐτοὺς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου. Καὶ εἰπὼν ταῦτα ἐπορεύετο ἔμπροσθεν ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΕΜΠΤΗ ΚΕ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
2:13-17; 3:1-5

Ἀδελφοί, ἡμεῖς ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν. Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν ᾽Ιησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ. Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. Πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφ᾽ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν ὑμῖν καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε. Ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩΝ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
13: 7-16

Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. ᾿Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες. Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες· ὧν γὰρ «εἰσφέρεται» ζῴων τ«ὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ῞Αγια» διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα «κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς»· διὸ καὶ ᾿Ιησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε. Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν «ἔξω τῆς παρεμβολῆς» τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. Δι᾿ αὐτοῦ οὖν «ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως» διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ᾿ ἔστι «καρπὸν χειλέων» ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. Τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΠΕΜΠΤΗ Ι΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
18: 31-34

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραλαβὼν ὁ Ἰησοῦς τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ, εἶπε πρὸς αὐτούς· Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἰερουσόλυμα, καὶ τελειωθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου. παραδοθήσεται γὰρ τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐμπαιχθήσεται καὶ ὑβρισθήσεται καὶ ἐμπτυσθήσεται, καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται. καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ’ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ

Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΕ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
2: 1-12

Ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ᾽ αὐτόν, εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς μηδὲ θροεῖσθαι μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι᾽ ἐπιστολῆς ὡς δι᾽ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ. Μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστι Θεός. Οὐ μνημονεύετε ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν; καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε, εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ. Τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται. Καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ· οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ᾽ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ᾽ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς. Καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ ἀλλὰ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΙΑΚΩΒΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ)
Πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
5:22 – 6:2

Ἀδελφοί, ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. Μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες. Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ Ι΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
18: 15-17, 26-30

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, προσέφερον τῷ Ἰησοῦ τὰ βρέφη ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς. ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν· Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν. Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ὁ δὲ εἶπε· Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν. Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πὰντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ γονεῖς ἢ ἀδελφοὺς ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΙΑΚΩΒΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
11: 27-30

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ