«Τὴν χεῖρά σου τὴν ἁψαμένην», ἦχος πλ. α΄. Μέλος Μαρίου Ἀντωνίου.
Ψάλλουν ὁ πρωτοψάλτης τῆς ἱερᾶς μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου καὶ ὁ μαθητὴς αὐτοῦ κ. Γιῶργος Δημητρίου.
Ζωντανὴ ἠχογράφηση ἀπὸ τὴν Θ΄ Ὥρα τῆς ἀκολουθίας τῶν Μεγάλων Ὡρῶν τῆς δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, στὸν ἱερὸ ναὸ ἁγίου Αὐξιβίου Α’ ἐπισκόπου Σόλων στὸν Ἀστρομερίτη (05.01.2024).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
13: 7-16
Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. ᾽Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες. Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες΄ ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς. Διὸ καὶ ᾽Ιησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν. Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. Δι᾽ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ᾽ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. Τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
11: 27-30
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι, τὴν Τετάρτη 31 Ἰανουαρίου, 2024 καὶ ὥρα 18:30, στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Χρυσελεούσης στὴν κοινότητα Ἀκακίου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ Λ΄ (30η) πνευματικὴ σύναξη διαλόγου «Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων» μὲ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο.
Στὶς πνευματικὲς αὐτὲς συνάξεις ὁ Πανιερώτατος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῶν πιστῶν ποὺ τοῦ ὑποβάλλονται εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, ἐπώνυμα ἢ ἀνώνυμα. Ἐρωτήματα μποροῦν νὰ ἀποστέλλονται στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση:
Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅτι, τὴν Πέμπτη 25 Ἰανουαρίου, 2024 καὶ ὥρα 18:30 στὸ Τεχνολογικὸ Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) στὴν Πάφο, θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ πρώτη ὁμιλία μὲ τὸν Μητροπολίτη Μορφου κ. Νεόφυτο στὸ πλαίσιο τῆς σειρᾶς ὁμιλιῶν μὲ θέμα «Ἡ θεραπευτικὴ ἀγωγὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πνευματικῆς Παραδόσεως», ποὺ διοργανώνει ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Πάφου.
Ἀνακοίνωση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πάφου:
Γράφει η Έλενα Καράμπελα, καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας
Ο λύκος μεταμφιέσθηκε σε πρόβατο, σήκωσε το λάβαρο της μοντερνοποίησης και του εκσυγχρονισμού με την 4η τεχνολογική επανάσταση, και υποσχέθηκε ασφάλεια, άνεση και ευκολία, αρκεί ο άνθρωπος να αποκτήσει γραμμικό κωδικό και να μετατραπεί σε προϊόν.
Έχουμε δημοκρατία χωρίς δημοκρατικούς θεσμούς. Είμαστε ελεύθεροι να είμαστε σκλάβοι. Έχουμε γνώμη, αρκεί να υποτάσσεται στους γενικούς όρους και τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η κοινότητα. Τις περισσότερες φορές όμως, επειδή άνθρωποι είμαστε και λάθη κάνουμε, για τη δική μας προστασία η αστυνομία σκέψης διενεργεί συνεχείς ελέγχους περιεχομένου, ώστε να διασφαλίσει ότι η εφαρμογή υπακούει στις κυβερνητικές οδηγίες. Σαφώς και έχουμε το δικαίωμα έκφρασης, φτάνει να μην παρεκκλίνουμε από το κυβερνητικό αφήγημα. Την ίδια λογική ακολουθεί και η κριτική σκέψη: Είναι καλοδεχούμενη υπό την προϋπόθεση ότι δεν ξεφεύγει από τα όρια που της έχουν επιβληθεί.
Οι αντιφάσεις της αναδυόμενης νέας κουλτούρας είναι εκκωφαντικές. Η πρόοδος την οποία επικαλούνται επιτυγχάνεται διαμέσου της καταστροφής της μέχρι τώρα προόδου. Η μεγάλη επανεκκίνηση προϋποθέτει την ολική κατάρρευση. Η cancel culture, ελληνιστί: κουλτούρα της ακύρωσης, επιζητά την ολική απόρριψη του κοινωνικού μας ιστού, που δαιμονοποιείται τώρα πια για όλα τα άσχημα του δυτικού πολιτισμού.
Έτσι, τα δύο φύλα του αρσενικού και θηλυκού έγιναν 64, τόσα ψηφίστηκαν από τη Βουλή, για να επιβάλουν επίσημα πλέον την ατζέντα των ΛΟΑΚΤΙ, και όσοι τολμήσουν να εναντιωθούν σε αυτό, θεωρούνται αυτομάτως ρατσιστές και ομοφοβικοί. Στο όνομα της ισότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας, επιχειρείται η αποδόμηση των ξεκάθαρων εννοιών, αξιών και αρχών, με περιορισμούς στη γλώσσα, στη σκέψη, στη φιλοσοφία, στην επιστήμη και στην ιστορία. Διαλύεται ο θεσμός της οικογένειας, ενώ ο καθοριστικός ρόλος της μητέρας και του πατέρα για την ανατροφή των παιδιών περνά στον γονέα 1 και στον γονέα 2.
Η μεγάλη επανεκκίνηση υπόσχεται την ποθούμενη ευδαιμονία σύμφωνα με την ρήση «δεν θα σας ανήκει τίποτα και θα είστε χαρούμενοι». Και αυτό γιατί θα έχουμε λιγότερες ευθύνες και έγνοιες. Οι «σωτήρες μας» φρόντισαν με την υπερφορολόγηση των ακινήτων, με την υπερτιμολόγηση των δημοσίων αγαθών του νερού, του ηλεκτρικού ρεύματος, και στο μέλλον, μάλλον, και του νερού, να μας πείσουν ότι η ιδιοκτησία είναι ένα επιπλέον βάρος στην πλάτη μας, άρα «για το καλό μας» πρέπει να απαλλαγούμε από αυτήν.
Κατά τον ίδιο τρόπο δημιούργησαν ανυπόφορες εργασιακές συνθήκες, οπότε, όταν θα γίνει η αντικατάσταση του εργαζομένου από την τεχνητή νοημοσύνη, αυτός θα νιώσει ανακούφιση που απαλλάχθηκε από ένα δυσβάσταχτο καθήκον μέσα σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον. Άλλωστε, τα επιδόματα και τα καλάθια της ζητιανιάς τον έχουν προετοιμάσει για το επόμενο στάδιο της εξαθλίωσης.
Τα έντομα και τα σκουλήκια, πλούσια σε πρωτεΐνες και χαμηλά λιπαρά, είναι έτοιμα και σε λίγο θα του σερβίρονται στο πιάτο. Θα του επιβληθούν περιορισμοί, αρχικά στη μετακίνηση λόγω ακρίβειας και σε δεύτερο χρόνο λόγω της επιβάρυνσης που θα υφίσταται το περιβάλλον από τη φυσική του παρουσία. Το πιστοποιητικό του αποτυπώματος του άνθρακα που θα αποκτήσει θα προσδιορίζει ποσοτικά τις επιπτώσεις κάθε δραστηριότητάς του στο περιβάλλον και θα τιμωρείται ή θα επικροτείται ανάλογα με τις επιλογές του.
Είναι χαρακτηριστική επίσης η στάση μας σήμερα απέναντι στο θάνατο, καθώς προσπαθούμε εναγωνίως να παρατείνουμε τη ζωή με κάθε είδους ιατρικές πράξεις ή διασυνδέοντας τους ανθρώπους με τις μηχανές. Προσπαθούμε τελικά να καταργήσουμε το θάνατο, του οποίου όμως η επίγνωση αποτέλεσε το κίνητρο της εξέλιξής μας. Πιστέψαμε μέσα στην αλαζονεία μας ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε την πεπερασμένη φύση μας, να υπερβούμε τον άγραφο θεϊκό νόμο. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν πρέπει να ξεχνάμε, γιατί χωρίς την ύπαρξη και επίγνωση του θανάτου, τίποτα ανθρώπινο δεν έχει σημασία, νόημα ή σκοπό.
Το κρίσιμο συμπέρασμα είναι ότι συνειδησιακά διαμορφώνεται ένα νέο είδος ανθρώπου που φαίνεται να είναι το ιδανικό μοντέλο «πολίτη» για τον δυστοπικό κόσμο που έχει ξημερώσει. Ένας «πολίτης» χωρίς φύλο, χωρίς σταθερή ταυτότητα, χωρίς συνεκτικούς κοινωνικούς δεσμούς, χωρίς καμία συνέχεια και συνέπεια στο χώρο και στο χρόνο, επομένως και χωρίς καμία ιστορική μνήμη. Ένα άτομο χωρίς όραμα, πλήρως κατακερματισμένο, απολύτως χειραγωγήσιμο.
Η παγκοσμιοποίηση μέσω του Διαδικτύου με τη συνεχιζόμενη συζήτηση περί ψευδών ειδήσεων, την αυξανόμενη λογοκρισία, τις μαζικές ηλεκτρονικές παρακολουθήσεις από τα κέντρα εξουσίας, τη συλλογή των προσωπικών δεδομένων για τη δημιουργία των ατομικών ψυχολογικών μας προφίλ προς όφελος των μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών αποτελεί ήδη μια καμουφλαρισμένη δικτατορία.
Οι κυβερνήσεις ελπίζουν ότι η ατζέντα της μεγάλης επανεκκίνησης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ θα τους προσφέρει ένα πλαίσιο για την οικονομική «επανεκκίνηση» του μη βιώσιμου δημόσιου χρέους τους και των μη χρηματοδοτούμενων υποχρεώσεών τους.
Για να το καταφέρουν, προχωρούν λοιπόν στο γκρέμισμα όσων συνιστούν την κοινή κληρονομιά μας. Καταστρέφουν τα πάντα με ένα νέο καταχρηστικό δικαιωματισμό που οδηγεί σε μια διχαστική και ακατανόητη νέα γλώσσα, «πολιτικής ορθότητας».
Η απόπειρα αποδόμησης των βασικών συστατικών που συγκροτούν ιστορικά την ανθρώπινη σκέψη και τον ανθρώπινο ψυχισμό μας οδήγησε στην ηθική, πνευματική και κοινωνική χρεωκοπία.
Η παραβίαση της ηθικής τάξης, η απόπειρα ανατροπής της κοινωνικής ισορροπίας και γενικότερα το γκρέμισμα των θεμελίων του κόσμου αυτού θα οδηγήσει τελικά στην πτώση των επικυρίαρχων. Αποτελεί ύβρη που θα επιφέρει την οργή και εκδίκηση, την τιμωρία και τη συντριβή, εν τέλει τη νέμεση.
Στο τελευταίο του βιβλίο «Ένας σχεδόν τέλειος ένοχος. Κατασκευάζοντας τον λευκό ως αποδιοπομπαίο τράγο» (μτφ.: Ανδ. Παππάς, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2022), ο Γάλλος διανοητής Πασκάλ Μπρυκνέρ, ως εκπρόσωπος του παλαιού κόσμου, όπως συστήνεται, αντιλαμβάνεται την παρούσα ιστορική συγκυρία ως «διολίσθηση από τον προοδευτισμό στον σκοταδισμό». Πόσο πιθανό είναι άραγε να εισέλθει η ανθρωπότητα στο σκοτάδι; Και πόσο πιθανό είναι σε αυτή την περίπτωση να μπορέσει να ξαναβγεί στο φως, όπως έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν; Μπορούμε άραγε να είμαστε βέβαιοι ότι τα πράγματα θα ακολουθήσουν αυτή ή κάποια άλλη σειρά;
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου επικρατεί η πόλωση και η αντίθεση, και εμείς είμαστε οι σχοινοβάτες που καλούμαστε να ισορροπήσουμε νιώθοντας τον ίλιγγο από το κενό κάτω από τα πόδια μας. Βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι η ηλιαχτίδα μιας νέας αρχής μάς περιμένει στην απέναντι όχθη. Πρέπει να νικήσουμε όμως το σκοτάδι για να βρούμε το φως. Υπάρχει ελπίδα, μόνο που είναι το αποτέλεσμα γενναιότητας, ανθεκτικότητας, θάρρους και πίστης. Ας αναλάβουμε την προσωπική μας ευθύνη και ας κάνουμε αυτό που μας αναλογεί. Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα.
Κορωνοϊός-γράμματα η τύχη της ανθρωπότητας αλλά το κέρμα είναι ακόμη στον αέρα.
Οι δικές μας σκέψεις, οι δικές μας δονήσεις, οι δικές μας ενέργειες θα το κατευθύνουν προς τη σωστή πλευρά.
Ας προετοιμάσουμε τον εαυτό μας ψυχικά και πνευματικά για τη μεγάλη στιγμή. Πλησιάζει!
Απόσπασμα από τον μνημειώδη και παρρησιασμένο για τα τότε εκκλησιαστικά πράγματα επικήδειο λόγο, που εξεφωνήθη υπό του τότε Αρχιμ. Σεραφείμ Μεντζελοπούλου νυν Μητροπολίτου Πειραιώς, εις την ιστορική και πάνδημη νεκρώσιμη ακολουθία του αειμνήστου Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, συγχρόνου Αγίου Ιεράρχου, προμάχου της ορθοδοξίας και αγωνιστού των δικαίων του γένους:
«… Εισέρχεται εν τω Θεώ “Ο μισήσας τα έργα των Νικολαϊτών” (Αποκ. Β΄,6)… Ο πανυπερτέλειος και καθαρός Θεός δεν αποδέχεται τον συμβιβασμόν με τα έργα της φαυλότητος και ασφαλώς δεν θεωρεί γνησίαν την επισκοπικήν διακονίαν που με την πρόφασιν της ειρηνεύσεως ή της ταπεινώσεως ανοίγει τον δίαυλον εις την πρακτικήν της σεσηπυίας χοϊκότητος αδιαφορούσα διά την επέκεινα προοπτικήν και την αξιοπρέπειαν του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου… Ο αποιχόμενος όμως τιμιώτατος και καθαρώτατος Επίσκοπος, ο μεγαλοφυώς υπερβάς τας αντινομίας του χοϊκού ημών περιβλήματος και του δερματίνου χιτώνος, ανεδείχθη “πιστός άχρι θανάτου” (Αποκ. Β΄,10) και ανένδοτος και ασυμβίβαστος τηρητής του αρχαίου ημών κάλλους και “της αγάπης της πρώτης” (Αποκ. Β΄,4)»
Σχόλιο:
Ακουέτωσαν ταύτα οι νεόκοποι – νεοταξικοί Αρχιερείς, που θυσιάζουν την ποιμαντική της θεώσεως και την ενδελέχεια του σωτηριολογικού έργου της Εκκλησίας, στο βωμό της πανσεξουαλικής ολιστικότητος και της αμνηστεύσεως των παθών της ατιμίας. Η παγκοσμιοποίηση, τους προσέδωσε, νέα κριτήρια ερμηνείας των Γραφών και τους υποσχέθηκε αναρρίχηση στις υψηλότερες καθέδρες των ιεραρχικών αναβαθμών… Έτσι, αδιαφορούν, λένε, για την νεο-σοδομική “έννομο” συνοίκηση και “κόπτονται” μόνο για την τεκνοθεσία, για να μην έρθει τελείως βαρύς και απρόσμενος στο λαό ο συσχηματισμός τους με το πνεύμα του Αντιχρίστου και η οξεία μετάλλαξη της αρχέγονης εκκλησιαστικής διδαχής… Δεν ξέρω αν δικαιούνται τον τίτλο των “Νικολαϊτών” γιατί εκείνοι υποστήριζαν μόνο τις ελεύθερες φυσιολογικές σχέσεις. Στα παρά φύσιν προχώρησαν τα έκγονά τους, οι “Βορβορίτες – Καρποκρατιανοί”! Οπότε, μάλλον “Βορβορίτες”, κοινώς “βοθρίτες”, δηλαδή “βρωμιάρηδες” κατά το κοινώς λεγόμενο, είναι ο καταλληλότερος τίτλος που ταιριάζει σε όσους αδιαφορούν για την διαστροφή της θεόπλαστης ανθρώπινης φύσης, με την σοφιστική δικαιολογία ότι ζούμε στην εποχή της “κρεβατοξέφρενης” ζωής και της ποικίλης ηδονικής αυτοδιάθεσης του ανθρώπου… Η “ελευθερία” του 21ου αιώνα τα υπαγορεύει αυτά, υποστηρίζουν… Αλήθεια; Τί μας λέτε; Συσχηματίζεται η Εκκλησία ποτέ με το πνεύμα του κόσμου τούτου; Και ναι μεν ο καθένας μπορεί να ζει όπως νομίζει, όμως η Εκκλησία έχει βασικό καθήκον να υποδεικνύει στον άνθρωπο κάθε εποχής, πώς διασώζεται το κατά φύσιν, να διερμηνεύει τις ολέθριες επιπτώσεις του παρά φύσιν και να διασαφηνίζει την μεθοδολογία, βάσει της οποίας στοχοποιείται και επιτυγχάνεται το υπέρ φύσιν, ήτοι η θέωση του ανθρώπου… Ειδικά όταν διασαλεύονται οι σταθερές αρχές της κοινωνίας και οι απαράβατοι οντολογικοί όροι που εννοιολογούν τον άνθρωπο ως δημιούργημα “κατ’ εικόνα” και “καθ’ ομοίωσιν” Θεού, τότε η Εκκλησία έχει ανυπόστολο καθήκον να κηρύξει ιερή επανάσταση και να προφυλάξει το πλήρωμά της από τις ολέθριες επιπτώσεις της βδελυρής αυτής αντινομίας και σατανικής επιβουλής… Διαφορετικά ακυρώνουν τους Αγίους Πατέρες στα πλαίσια της μεταπατερικής “ροζουλής” αγαπολογίας και εν προκειμένω τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που εξονόμασε την αρσενοκοιτία “αλλόκοτον λύσσαν” και “κολοφώνα των κακών”!
Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι οι ποικίλοι εκσυγχρονιστές της εκκλησιαστικής ζωής, υφίστανται κατά το κοινότυπο ρήμα “αλλεργία” με καθετί το γνήσια πατερικό και παραδοσιακό… Την Αγία Γραφή όμως την απορρίπτουν και αυτήν; Καλά τον Απόστολο Παύλο τον περιλούουν με χίλια δυο “κοσμητικά” επίθετα για όσα παραγγέλει για τα θέματα αυτά … Τον Κύριό μας όμως που δίνει εντολή στον Ιωάννη της Αποκαλύψεως να διαμηνύσει “εις τον Επίσκοπον της Εκκλησίας εν Περγάμω… Ούτως έχεις και συ κρατούντας την διδαχήν των Νικολαϊτών ομοίως. Μετανόησον ουν. Ει δε μη έρχομαι συ ταχύ…”» (Αποκ. Β΄15-16) δεν τον υπολογίζουν; Το άλλο; “… Και έδωκα αυτή χρόνον ίνα μετανοήση, και ου θέλει μετανοήσαι εκ της πορνείας αυτής… Ιδού βάλλω αυτήν εις κλίνην και τους μοιχεύοντας μετ’ αυτής εις θλίψιν μεγάλην, εάν μη μετανοήσωσιν εκ των έργων αυτής…” (Αποκ. Β΄21-22).
Όλα αυτά τα πετάτε εκεί που σας υπέδειξαν τα κακόδοξα Πανεπιστήμια της Δύσης που φούσκωσαν επικίνδυνα τις κεφαλές σας και άδειασαν τραγικότατα τις καρδιές σας; Για μελετήσετε τί καταθέτουν τα πνευματικά παιδιά του Αγίου Πορφυρίου σχετικά με το κλείσιμο της κατά Χάλκην Θεολογικής Σχολής… Τα είπε με παρρησία στον τελευταίο σχολάρχη που ήταν και Μητροπολίτης. Τα δέχθηκε με ταπείνωση ο άνθρωπος… Και τώρα εσείς, προκειμένου να μας κάνετε Ευρωπαίους, προσπαθείτε πρώτα να μας καταστήσετε οιωνεί Σοδομαίους… Φαίνεται ήταν επιεικής ο τίτλος “πορνοβοσκοί” και “κρεβατολάγνοι” που έλεγε για τους πρωταίτιους του νέο-Νικολαϊτισμού στην Ελλάδα ο οσίας μνήμης αγιορείτης Θεόκλητος ο Διονυσιάτης… Είναι προφανές ότι ο τίτλος περιλαμβάνει και “υψηλά προσώπατα” όπως λένε και οι απλές γιαγιάδες, γνήσιοι όμως φορείς του περιεχομένου της εμβιωμένης Θεολογίας μας. Μόνη μας παρηγοριά η αψευδής ρήση “έρχομαι ταχύ” Εκείνου που έχει την Εκκλησία Σώμα Του και ξέρει να το αποκαθαίρει από τα σεσηπότα στοιχεία και να αποκαθιστά την εύρυθμη λειτουργία Του.
Θεόδωρος Στουδίτης
Πηγή: https://e-mesara.gr/i-praktiki-tis-sesipyias-choikotitos/
Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής του Οσίου Αντωνίου του Μεγάλου, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες στις πανηγυρίζουσες κοινότητες Περιστερώνας και Σπηλιών.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ ΛΒ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Καθολικῆς Ἐπιστολῆς Ἰακώβου τὸ Ἀνάγνωσμα
3:11-18, 4:1-6
Ἀδελφοί, μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν; Μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ. Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας. Εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας. Οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλ’ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης. Ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα. Ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος. Καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην. Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν; Ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε, διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς· αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε. Μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες! Οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; Ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται. Ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει· Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν; μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει· ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥΣΣΗΣ)
Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ ᾽Ανάγνωσμα
4: 7-13
Ἀδελφοί, ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. Διὸ λέγει· ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν καὶ ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις. Τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; Ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. Καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν Ἀποστόλους, τοὺς δὲ Προφήτας, τοὺς δὲ Εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ Ποιμένας καὶ Διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν Ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΜΕΘΕΟΡΤΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
3: 19-22
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὁ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης, ἐλεγχόμενος ὑπὸ Ἰωάννου περὶ Ἡρῳδιάδος τῆς γυναικὸς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ περὶ πάντων ὧν ἐποίησε πονηρῶν ὁ Ἡρῴδης, προσέθηκε καὶ τοῦτο ἐπὶ πᾶσι καὶ κατέκλεισε τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ βαπτισθῆναι ἅπαντα τὸν λαὸν καὶ Ἰησοῦ βαπτισθέντος καὶ προσευχομένου ἀνεῳχθῆναι τὸν οὐρανὸν καὶ καταβῆναι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον σωματικῷ εἴδει ὡσεὶ περιστερὰν ἐπ’ αὐτόν, καὶ φωνὴν ἐξ οὐρανοῦ γενέσθαι λέγουσαν· Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ εὐδόκησα.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥΣΣΗΣ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
4:25 – 5:12
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ ὄχλοι πολλοὶ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ Δεκαπόλεως καὶ Ἱεροσολύμων καὶ Ἰουδαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου. Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων· Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν. μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται. μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται. μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται. μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ· χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴν ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίας Μαρίνης, τῆς κοινότητος Εὐρύχου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (06.01.2024).
Ψάλλει ὁ Πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.
