Φέρεται στη γνώση των ευσεβών χριστιανών ότι, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου ιερομάρτυρος Αρτέμωνος του εν τω Αυλώνι της Σολίας, στον ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στο Ακάκι, θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:
Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου
Τρίτη, 8 Οκτωβρίου
Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ ΙΓ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Κορινθίους Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
9:12-15; 10:1-7
Ἀδελφοί, ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὐ μόνον ἐστὶ προσαναπληροῦσα τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων, ἀλλὰ καὶ περισσεύουσα διὰ πολλῶν εὐχαριστιῶν τῷ Θεῷ (διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης, δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας), καὶ αὐτῶν δεήσει ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιποθούντων ὑμᾶς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐφ᾽ ὑμῖν. Χάρις τῷ Θεῷ ἐπὶ τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ. Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς· δέομαι δὲ τὸ μὴ παρὼν θαρρῆσαι τῇ πεποιθήσει ἢ λογίζομαι τολμῆσαι ἐπί τινας τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας. ᾿Εν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα· (τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικά, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων)· λογισμοὺς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ, καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν, ὅταν πληρωθῇ ὑμῶν ἡ ὑπακοή. Τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε; εἴ τις πέποιθεν ἑαυτῷ Χριστοῦ εἶναι, τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ὅτι καθὼς αὐτὸς Χριστοῦ, οὕτω καὶ ἡμεῖς Χριστοῦ.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΗ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
4: 1-15
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἤγετο ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὴν ἔρημον ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις· καὶ συντελεσθεισῶν αὐτῶν ὕστερον ἐπείνασε. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος· Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ τῷ λίθῳ τούτῳ ἵνα γένηται ἄρτος. καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτὸν λέγων· Γέγραπται ὅτι οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ. Καὶ ἀναγαγὼν αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἔδειξεν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τῆς οἰκουμένης ἐν στιγμῇ χρόνου· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος· Σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, ὅτι ἐμοὶ παραδέδοται καὶ ᾧ ἐὰν θέλω δίδωμι αὐτήν· σὺ οὖν ἐὰν προσκυνήσῃς ἐνώπιόν μου, ἔσται σοῦ πᾶσα. καὶ ἀποκριθεὶς αὐτῷ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Ὕπαγε ὀπίσω μου σατανᾶ γέγραπται γὰρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις. Καὶ ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἱερουσόλυμα, καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν ἐντεῦθεν κάτω· γέγραπται γὰρ ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε, καὶ ὅτι ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Εἴρηται, οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου. Καὶ συντελέσας πάντα πειρασμὸν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ ἄχρι καιροῦ. Καὶ ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ φήμη ἐξῆλθε καθ’ ὅλης τῆς περιχώρου περὶ αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, δοξαζόμενος ὑπὸ πάντων.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ Θ΄ Ματθαίου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Γεωργίου τῆς κοινότητος Καμιναριῶν τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (25.08.2024).
Ἠχητικὰ ντοκουμέντα ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία. Τὸ Ἄξιόν ἐστιν ψάλλει ὁ Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος.
Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΡΙΤΗ ΙΓ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ)
Πρὸς Κορινθίους Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
8:16-24; 9:1-5
Ἀδελφοί, χάρις τῷ Θεῷ, τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου, ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς. Συνεπέμψαμεν δὲ μετ᾿ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν· – οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ᾿ ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ὑμῶν)· -στελλόμενοι τοῦτο, μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ᾿ ἡμῶν· προνοούμενοι καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων. Συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς. Εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς, καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ. Τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ἐνδείξασθε, καὶ εἰς πρόσωπον τῶν Ἐκκλησιῶν. Περὶ μὲν γὰρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους περισσόν μοί ἐστι τὸ γράφειν ὑμῖν· οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν ἣν ὑπὲρ ὑμῶν καυχῶμαι Μακεδόσιν ὅτι ᾽Αχαΐα παρεσκεύασται ἀπὸ πέρυσι, καὶ τὸ ὑμῶν ζῆλος ἠρέθισεν τοὺς πλείονας. Ἔπεμψα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ἵνα μὴ τὸ καύχημα ἡμῶν τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ, ἵνα καθὼς ἔλεγον παρεσκευασμένοι ἦτε, μή πως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς, (ἵνα μὴ λέγω ὑμεῖς), ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ. Ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφοὺς ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς καὶ προκαταρτίσωσιν τὴν προεπηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν, ταύτην ἑτοίμην εἶναι οὕτως ὡς εὐλογίαν καὶ μὴ ὥσπερ πλεονεξίαν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΑΥΞΙΒΙΟΥ Α΄ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΟΛΩΝ)
Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
13: 17-21
Ἀδελφοί, πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ τοῦτο. Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν· πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι. Περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν. Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν «τὸν ποιμένα τῶν προβάτων» τὸν μέγαν «ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου», τὸν κύριον ἡμῶν ᾿Ιησοῦν, καταρτίσαι ἡμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕΙΡΑΣ (ΤΡΙΤΗ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
3: 23-38, 4:1
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν ὁ Ἰησοῦς ὡσεὶ ἐτῶν τριάκοντα ἀρχόμενος, ὢν, ὡς ἐνομίζετο, υἱός Ἰωσήφ, τοῦ Ἠλί, τοῦ Ματθάν, τοῦ Λευΐ, τοῦ Μελχί, τοῦ Ἰωαννᾶ, τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ματταθίου, τοῦ Ἀμώς, τοῦ Ναούμ, τοῦ Ἑσλίμ, τοῦ Ναγγαί, τοῦ Μαάθ, τοῦ Ματταθίου τοῦ Σεμεΰ, τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἰωδᾶ, τοῦ Ἰωαννάν, τοῦ Ρησᾶ, τοῦ Ζοροβάβελ, τοῦ Σαλαθιήλ, τοῦ Νηρί, τοῦ Μελχί, τοῦ Ἀδδί, τοῦ Κωσάμ, τοῦ Ἐλμωδάμ, τοῦ Ἢρ, τοῦ Ἰωσῆ, τοῦ Ἐλιέζερ, τοῦ Ἰωρείμ, τοῦ Ματθάτ, τοῦ Λευΐ, τοῦ Συμεών, τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἰωνᾶ, τοῦ Ἐλιακείμ, τοῦ Μελεᾶ, τοῦ Μαϊνάν, τοῦ Ματταθᾶ, τοῦ Νάθαν, τοῦ Δαυΐδ, τοῦ Ἰεσσαί, τοῦ Ὠβήδ, τοῦ Βοόζ, τοῦ Σαλμών, τοῦ Ναασσών, τοῦ Ἀμιναδάβ, τοῦ Ἀράμ, τοῦ Ἰωράμ, τοῦ Ἑσρώμ, τοῦ Φαρές, τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰακώβ, τοῦ Ἰσαάκ, τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Θάρα, τοῦ Ναχώρ, τοῦ Σερούχ, τοῦ Ραγαῦ, τοῦ Φάλεκ, τοῦ Ἔβερ, τοῦ Σαλᾶ, τοῦ Καϊνάν, τοῦ Ἀρφαξάδ, τοῦ Σήμ, τοῦ Νῶε, τοῦ Λάμεχ, τοῦ Μαθουσάλα, τοῦ Ἑνώχ, τοῦ Ἰάρεδ, τοῦ Μαλελεήλ, τοῦ Καϊνάν, τοῦ Ἐνώς, τοῦ Σήθ, τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Θεοῦ. Ἰησοῦς δὲ πλήρης Πνεύματος ἁγίου ὑπέστρεψεν ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἤγετο ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὴν ἔρημον.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΑΥΞΙΒΙΟΥ Α΄ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΟΛΩΝ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην
10: 9-16
Εἶπεν ὁ Κύριος· Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι᾽ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ σωθήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει. Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν. ᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός· ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων·ὁ μισθωτὸς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ ἔστιν τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα καὶ φεύγει καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει ὅτι μισθωτός ἐστιν καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. ᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαιὑπὸ τῶν ἐμῶν,καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα· καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνα δεῖ με ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν, καὶ γενήσονται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Κηρύγματα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Αὐξιβίου Α΄ Ἐπισκόπου Σόλων καὶ στὴ Θεία Λειτουργία ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, ποὺ τελέσθηκε στὸν ὁμώνυμο πανηγυρίζοντα ἱερὸ ναὸ τῆς κοινότητος Ἀστρομερίτη τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (16-17.2.2020).
Ψάλλει ὁ πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου.
Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Αὐξιβίου Α΄ Ἐπισκόπου Σόλων τῆς Κύπρου, ποὺ τελέσθηκε στὸν πανηγυρίζοντα ὁμώνυμο ἱερὸ ναὸ τῆς κοινότητος Ἀστρομερίτη, τῆς μητροπολιτικῆς περιφερείας Μόρφου (16.02.2021).
Παραγωγή: RumOrthodox
https://www.youtube.com/watch?v=wSReC…
Σημείωση: Οἱ πληροφορίες σχετικὰ μὲ τίς περικοπὲς τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Εὐαγγελίων, ἀντλοῦνται ἐκ τῶν Τυπικῶν Διατάξεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κύκκου (Κύπρος).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΕΥΦΗΜΙΑΣ)
Πρὸς Κορινθίους Β’ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα
6: 1-10
Ἀδελφοί, συνεργοῦντες παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς – λέγει γὰρ· «Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι»· ἰδοὺ νῦν «καιρὸς εὐπρόσδεκτος», ἰδοὺ νῦν «ἡμέρα σωτηρίας» – μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις, ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν ἀκαταστασίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν νηστείαις, ἐν ἁγνότητι, ἐν γνώσει, ἐν μακροθυμίᾳ, ἐν χρηστότητι, ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, ἐν λόγῳ ἀληθείας, ἐν δυνάμει Θεοῦ, διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν, διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας, διὰ δυσφημίας καὶ εὐφημίας, ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς, ὡς ἀγνοούμενοι καὶ ἐπιγινωσκόμενοι, ὡς ἀποθνήσκοντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν, ὡς παιδευόμενοι καὶ μὴ θανατούμενοι, ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΕΥΦΗΜΙΑΣ)
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
7: 36-50
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠρώτα τις τῶν Φαρισαίων τὸν Ἰησοῦν ἵνα φάγῃ μετ’ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη. καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἐν τῇ πόλει ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ κλαίουσα, ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσε, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφε τῷ μύρῳ. ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων· Οὗτος εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ φησί· Διδάσκαλε, εἰπέ. δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα. μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν, εἰπέ, πλεῖον ἀγαπήσει αὐτόν; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν· Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ὀρθῶς ἔκρινας. καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα τῷ Σίμωνι ἔφη· Βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε. φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἀφ’ ἧς εἰσῆλθεν οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας. οὗ χάριν λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. εἶπε δὲ αὐτῇ· Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; εἶπε δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα· Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.
Για τα προηγούμενα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα πατήστε εδώ
Την 1η Σεπτεμβρίου 2024, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάμαντος στην κατεχόμενη Μόρφου τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής του Αγίου Μάμαντος, χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
Στο τέλος του πανηγυρικού Εσπερινού, τελέσθηκε η χειροθεσία του κ. Μαρίου Αντωνίου (ο οποίος εκτελεί χρέη πρωτοψάλτου και μουσικοδιδασκάλου στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου από το 2002) εις Άρχοντα Πρωτοψάλτην και Μουσικοδιδάσκαλον της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.
Την προσφώνηση του κ. Μαρίου Αντωνίου ανέγνωσε εκ μέρους του ο κ. Ιωάννης Λέμπος, πρωτοψάλτης του ιερού ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Ακακίου. Η προσφώνηση είναι η εξής:
«Πανιερώτατε·
Ἦταν ἀπόγευμα τῆς 27ης Δεκεμβρίου 2001, ὅταν εἰκοσιπενταετὴς ὤν, ἀνέβαινα γιὰ πρώτη φορὰ τὶς βαθμίδες τοῦ Ἐπισκοπείου τῆς Εὐρύχου, πρὸς συνάντησή σας, πολυσέβαστε Δέσποτα. Ἀπὸ τῆς πόλεως καὶ συμβασιλευούσης Θεσσαλονίκης, μὲ εἶχε καλέσει, ὡς φαίνεται, φωνὴ αὔρας λεπτῆς.
Τὰ σύμφωνα λειτουργικὰ ὁράματα, οἱ πρὸς ἀγῶνα κοινὸν πάλλουσες καρδίες καὶ ἡ ἀμοιβαία ἐμπιστοσύνη γέννησαν μιὰ πλούσια λειτουργικὴ πορεία: Ἀγρυπνίες, πανηγύρεις, Θείες Λειτουργίες, ἐγκαίνια ἱερῶν ναῶν, χειροτονίες, μαθήματα… «Δόξα Θεῷ τῷ ἐκχύσαντι Πνεῦμα ἐπὶ πᾶσαν σάρκα», κατὰ τὸ προφητικὸν λόγιον!
Καὶ ἰδού, τρία καὶ εἴκοσι ἔτη μετά, ἵσταμαι καὶ πάλιν ἐνώπιόν σας, κατὰ τὴν λαμπρὰν ταύτην καὶ εὔσημον ἡμέραν τοῦ ἁγίου Μάμαντος, υἱϊκῶς δεχόμενος καὶ εὐγνωμόνως ἀποδεχόμενος πᾶσαν ἐξ Ὑμῶν πατρικὴν μέριμναν καὶ τιμήν.
Δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας, ἐπιθυμῶ νὰ εὐχαριστήσω ὅλους ὅσοι συνέβαλαν στὴν ψαλτική μου πορεία. Πρώτους πάντων μνημονεύω τοὺς εὐσεβεῖς καὶ φιλακολούθους γονεῖς μου, Ἀντώνιον καὶ Ἀναστασίαν, ἀλλὰ καὶ πάντες τοὺς πάππους καὶ προπάππους μου, διότι ἡ ἔφεσις στὴν μουσικὴ ὑπῆρξε γνώρισμα καὶ χάρισμα πλείστων ὅσων προγόνων μου, τὴν ὁποίαν καὶ μοῦ κληροδότησαν.
Εὐχαριστῶ ἀκολούθως τὸν πνευματικὸν πατέρα τῆς νεότητός μου, Ἀρχιμ. Ἐπιφάνιο Εὐθυβούλου, καθὼς μὲ δική του προτροπὴ καὶ ἐνθάῤῥυνση, ἄρχισα νὰ μαθαίνω τὰ ἱερὰ γράμματα τῆς ὑμνῳδίας.
Πολλὰς χάριτας ὀφείλω στοὺς δύο διδασκάλους μου, Νικόλαον Παπασάββαν, ἄρχοντα πρωτοψάλτην τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Λεμεσοῦ καὶ Ἰωάννην Ἀρβανίτην, μέντορα καὶ ποδηγέτην στὸ Ἰόνιο Πανεπιστήμιο, καθὼς καὶ σὲ ὅλους τοὺς καθηγητὲς μουσικῆς, ποὺ εἶχα στὸ διάβα τῆς ζωῆς μου, εἴτε στὰ πρῶτα μου νεανικὰ καὶ ἐφηβικὰ χρόνια στὸ Δημοτικὸ ᾨδεῖο Λεμεσοῦ, εἴτε στὸ Τ.Μ.Σ. τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου, γιὰ κάθε ἔμπνευση καὶ ἀσφαλῆ καθοδήγηση.
Τὴν διηνεκῆ εὐγνωμοσύνη μου ἐκφράζω στὴν σύζυγό μου Γεωργία καὶ στὰ τρία τέκνα μας, Ἀντώνιον, Εὐστάθιον καὶ Μαριάννα, καθὼς καὶ στὰ πεθερικά μου Εὐστάθιον καὶ Μαρούλα, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν παντοειδῆ στήριξη πρὸς τὸ πρόσωπόν μου, ἀλλὰ καὶ τὴν κατανόηση καὶ ὑπομονή, ποὺ ἐπιδεικνύουν κατὰ τὴν ὄχι σπάνια πολύωρη ἀπουσία μου ἀπὸ τὸ σπίτι, ἕνεκα τῶν ψαλτικῶν μου καθηκόντων.
Στοὺς ἱερεῖς καὶ διακόνους τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως πολλὰ ὀφείλω, σὲ ἀνταπόδοση τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς ἀγάπης τους πρὸς τὸ πρόσωπόν μου. Ἰδιαιτέρως ἐκφράζω τὴν ἐκ μέσης καρδίας εὐγνωμοσύνην μου στοὺς ἐφημερίους τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Αὐξιβίου Ἀστρομερίτη, ὅπου διακονῶ ψάλλων.
«Κολληθείη ἡ γλῶσσα μου τῷ λάρυγγί μου ἐὰν μὴ μνησθῶ» δύο ἀδελφῶν ἀγαπημένων, τῶν ὁποίων ἡ φιλία χειροπιαστὴ ἔχει συνεισφορὰ στὴν ψαλτική μου πορεία: τοῦ ἐξ Ἠπείρου π. Νεκταρίου Θάνου καὶ τοῦ ἐξ Ἀκακίου Ἰωάννου Λέμπου, τοῦ ἀμεσοτέρου συνεργάτη καὶ πιστοτέρου συναδέλφου. Ἐξ εἰλικρινοῦς καρδίας εὐγνωμόνως τοὺς ἐναγκαλίζομαι.
Καθὼς τελειώνω τοὺς λόγους μου, στρέφομαι ἀγαπητικῶς πρὸς τὴν μεγάλην οἰκογένειά μου, τοὺς μαθητές μου. Ἡ σχέση διδασκάλου καὶ μαθητή, κρύβει μέσα τῆς τὴν σχέση πατέρα καὶ υἱοῦ καὶ πολλὲς φορὲς ἐξελίσσεται σὲ σχέση ἀδελφοῦ μὲ ἀδελφόν. Ἀδυνατῶ νὰ περιγράψω τὸ βίωμα, τὴν ἀγωνία, τὸ προνόμιο, τὴν ὀδύνη καὶ τὶς ὠδῖνες τῆς διδασκαλίας. Κάθε νέος ψάλτης εἶναι μιὰ γέννα νέου ἀνθρώπου στὸ λειτουργικὸ στερέωμα τῆς λατρείας τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Αὐτὸν καὶ εὐχαριστῶ γιὰ τὰ πολλὰ καὶ πολύτιμα τέκνα, τοὺς πεφιλημένους μαθητές μου.
Πανιερώτατε, αἰσθάνομαι βαρεῖα τὴν εὐθύνη τοῦ ὀφφικίου, τὸ ὁποῖον σήμερον μοῦ ἀπονέμετε. Ὑπόσχομαι ὅτι θὰ συνεχίσω μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο νὰ ὑπηρετῶ τὸ ἱερὸν ἀναλόγιον καὶ ἐν γένει τὴν σπουδαίαν καὶ ἱερὰν τέχνην τῆς ψαλτικῆς, εἰς σωτηρίαν ἡμῶν καὶ δόξαν τοῦ μεγαλοπρεποῦς ὀνόματος τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος.
Γένοιτο, διὰ τῶν εὐχών σας!»
Στη συνέχεια, την προσφώνηση προς τον χειροθετηθέντα εις Άρχοντα Πρωτοψάλτην της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριον Αντωνίου, ανέγνωσε εκ μέρους του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου, πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Φώτιος Ιωακείμ. Η προσφώνηση είναι η εξής:
Προσφώνηση πρὸς τὸν χειροθετηθέντα εἰς ἄρχοντα Πρωτοψάλτην
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριον Ἀντωνίου
(Ἱερὸς καθεδρικὸς ναὸς Ἁγίου Μάμαντος Μόρφου, Κυριακή, 01.09.2024)
Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ, μουσικολογιώτατε Μάριε Ἀντωνίου, ὁ ἄρτι χειροθετηθεὶς ὑπὸ τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου εἰς ἄρχοντα Πρωτοψάλτην τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου,
Μετὰ πολλῆς τῆς συγκινήσεως καὶ συνάμα χαρᾶς ἀπευθύνομεν πρὸς ἐσὲ τὸν παρόντα λόγον, τόσον ἐκ μέρους τοῦ σεβαστοῦ μας Μητροπολίτου, ὅσον καὶ ἐκ τῆς συνόλου Μητροπόλεώς μας.
Ὅταν πρὸ 26 ἐτῶν ὁ ἅγιος Μόρφου ἀνέλαβε τὸ πηδάλιον τῆς Μητροπόλεως Μόρφου καὶ Σόλων, μία σοβαρώτατη καὶ σημαντικὴ ἔλλειψη, τὴν ὁποία διεπίστωσε, παρόλη τὴν τότε ὕπαρξη ἱκανῶν ἱεροψαλτῶν, ἦταν αὐτὴ τοῦ μουσικοδιδασκάλου. Ὅπως ἀνέφερε ὁ ἴδιος στὸν ἐνθρονιστήριο λόγο του στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Γεωργίου στὴν προσωρινὴ-προσφυγικὴ ἕδρα τῆς Μητροπόλεως Μόρφου κώμη τῆς Εὐρύχου τὴν Κυριακή, 13.09.1998,
«Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὸν σοφὸ βυζαντινολόγο, τὸν εἰδικὸ ἀρχαιολόγο, τὸν προσεκτικὸ συντηρητή, τὸν φιλόκαλο ἐκδότη, τὸν γενναιόδωρο χορηγό, τὸν ταπεινὸ ἱερέα ποὺ θὰ ἱερουργεῖ αὐτὰ τὰ μνημεῖα, τὸν κατανυκτικὸ ψάλτη, ποὺ θὰ ἰσοκρατεῖ στὸν ἦχο τῶν εἰκονιζομένων ἁγίων, τὸν πιστὸ ποὺ θὰ συμπροσεύχεται στὸν νάρθηκα τοῦ Λαμπαδιστῆ ‘‘σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις’’».
Καὶ ἡ ἔνθεη αὐτὴ ἀγωνία τοῦ Ἐπισκόπου μας, νὰ εὑρεθεῖ ἕνας ἱκανὸς νέος μουσικοδιδάσκαλος γιὰ τὶς χρεῖες τῆς Μητροπόλεώς μας, ὥστε νὰ μεταλαμπαδεύσει σ᾽ αὐτὴ τὴν οὐρανόσδοτη ψαλτικὴ Τέχνη, ἔγινε πόθος, κι ὁ πόθος ἔγινε προσευχή. Καὶ ὁ Κύριος, ὁ διδοὺς κατὰ τὴν καρδίαν τῶν εὐχομένων, ἐπήκουσε τῶν δεήσεών του καὶ τοῦ ἀπέστειλε τὸν ποθούμενον, ἐσέ, τὸν νῦν ἄρχοντα πρωτοψάλτην Μάριον Ἀντωνίου. Δύο ἄνθρωποι συνήργησαν ἐξαίρετα στὴν εὕρεση τοῦ πρωτοψάλτου μας καὶ τὸν εἰσηγήθηκαν ὡς τὸν καταλληλότερο, καὶ ὀφείλουμε καὶ ἀπὸ τὴ θέση τούτη νὰ τοὺς μνημονεύσουμε ἐν εὐχαριστίᾳ θερμῇ: Ὁ μακαριστὸς πρωτοπρεσβύτερος Πολύβιος Πέτρου καὶ ὁ ἐκλεκτὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ἀρχιμανδρίτης Νεκτάριος Πάρης.
Ἦταν τὸ ἔτος 2002, ποὺ ἀφίχθηκες στὴ Μητρόπολή μας ἀγαπητὲ Μάριε, ἀπόφοιτος τοῦ Τμήματος Μουσικῶν Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου καὶ νεώτατος τότε στὴν ἡλικία (25 ἐτῶν), ἀλλ᾽ ἔμπλεως σφοδροῦ ἔρωτος πρὸς τὴ Μουσικὴ τέχνη καὶ τὴν ἔφεση νὰ τὴ διδάξει παρ᾽ ἡμῖν. Ὁ γάμος σου μὲ τὴν καλή σου ὁμόζυγο Γεωργία Ἐρωτοκρίτου ἐξ Ἀστρομερίτου ὁριστικοποίησε τὴν παραμονή σου στὴ Μητρόπολή μας.
Ὁ Μάριος μὲ τὴν ἔλευσή του, διορίσθηκε ἀπὸ τὸν Πανιερώτατο δεξιὸς ἱεροψάλτης στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Αὐξιβίου Ἀστρομερίτου, καὶ παράλληλα τοῦ ἀνετέθη ἡ διδασκαλία τῆς ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς στὸ Πολιτιστικὸ Ἵδρυμα τῆς Μητροπόλεως Μόρφου στὴν Περιστερῶνα, ὅπου μέχρι καὶ σήμερα διδάσκει μὲ τὸν δεξιὸ ἱεροψάλτη Ἀκακίου Ἰωάννη Λέμπο. Παράλληλα, τοῦ ἀνετέθη νὰ ἀκολουθεῖ τὸν Μητροπολίτη μας στὸ λειτουργικό του πρόγραμμα, δηλαδὴ νὰ προΐσταται ἱεροψαλτικὰ τῶν μεγάλων ἑορτῶν, ἀγρυπνιῶν καὶ πανηγύρεων τῶν μονῶν καὶ κοινοτήτων τῆς Μητροπόλεώς μας.
Χάριτι Θεοῦ, ἐδῶ καὶ λίγα χρόνια ἀρχίσαμε νὰ γευόμαστε τοὺς καρποὺς τῶν μεγάλων τοῦ πρωτοψάλτου μας κόπων, καθὼς μαθητές του κοσμοῦν ἤδη τὰ ψαλτικὰ στασίδια τῆς μητροπολιτικῆς μας περιφέρειας, ὅπως καὶ ἄλλων Μητροπόλεων. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, τὸ σημαντικώτερο γεγονὸς γιὰ τὸν Ἐπίσκοπο καὶ τοὺς ἱερεῖς μας εἶναι ὅτι οἱ μαθητὲς τοῦ ἀπὸ τῆς σήμερον ἄρχοντος πρωτοψάλτου μας δὲν εἶναι ἁπλῶς ἔμμουσοι καὶ ἡδύλαλοι ἱεροψάλτες, ἀλλὰ τέκνα πιστὰ καὶ μέλη ἐνεργῆ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ προσεύχονται, μετανοοῦν, ἐξομολογοῦνται, κοινωνοῦν καὶ «προσδοκοῦν ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Καὶ τοῦτο, γιατὶ ὁ ἄρχοντας δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας καταξιωμένος μουσικοδιδάσκαλος, μελοποιὸς καὶ συνθέτης παραδοσιακῶν ἐκκλησιαστικῶν μελῶν, ἀλλὰ καὶ ἕνας κατηχητὴς Ὀρθοδόξου ἤθους καὶ ἱστορικὸς τῆς Ψαλτικῆς τέχνης καὶ τῆς ἐν γένει ἱστορίας τῆς πονεμένης Ρωμιοσύνης. Καὶ ὁ ἐπίσκοπος Μόρφου καὶ ὁ κλῆρος καὶ λαός της σὲ εὐχαριστοῦν καὶ εὐλογοῦν ἀπὸ καρδίας, ἀγαπητὲ Μάριε, γιὰ τὸ ὑψηλὸ καὶ ποιοτικὸ ψάλσιμο, ποὺ ἀσματομελωδεῖς καὶ διδάσκεις, γιὰ τὴ σεμνοπρεπὴ καὶ θεοπρεπὴ ἀπόδοση αὐτῆς τῆς Μουσικῆς, ποὺ ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ὁ ποιητὴς τῶν ποιητῶν, τὴν ὁρίζει ὡς «μουσικὴν τῶν ἀγγέλων».
Γιὰ ὅλα τοῦτα, ὅταν πρὶν ἀπὸ 15 περίπου ἔτη ἀνεφύη ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη γιὰ καταρτισμὸ ἑνὸς Τυπικοῦ, πιὸ σωστὰ Τάξεως ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου, στὸ πλαίσιο τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς τότε νεοσύστατης Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Λατρείας, μὲ στόχο τὴν τιθάσσευση τῆς λειτουργικῆς ἀταξίας ποὺ ἀπὸ χρόνια παρατηρεῖται ὄχι μόνον ἐν Κύπρῳ, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες Ὀρθόδοξες τοπικὲς Ἐκκλησίες, ὁ Πανιερώτατος, ὡς πρόεδρος τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, ἐνέταξε πάραυτα τὸν Μάριο Ἀντωνίου σ᾽ αὐτήν. Καὶ ὁ ἄρχοντας κέρδισε τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν εἰδημόνων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ἀνετέθη, σὲ συνεργασία μὲ τὰ λοιπὰ μέλη της, ἡ σύνταξη τῆς ἀνωτέρω Τάξεως ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, βάσει τῶν πορισμάτων τῶν συνεδριῶν τῆς Ἐπιτροπῆς.
Ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη χαρὰ καὶ τιμή μας, τὸ ὅτι ἡ Ἐκλησία Κύπρου ἀνεῦρε στὸ πρόσωπό σου, ἀγαπητὲ ἄρχων πρωτοψάλτα, τὸν ἄνθρωπο, τὸν ἱεροψάλτη, τὸν μουσικοδιδάσκαλο, τὸν τυπικάρη, τὸν κατηχητή, τὸν ἱστορικὸ τῆς Ψαλτικῆς τέχνης, γιὰ νὰ ἔχει τὸ ἕνα Τυπικό, ποὺ νὰ εἶναι ὄντως μία ἑνιαία Τάξις ἱερῶν Ἀκολουθιῶν. Ἡ συνεργασία σου ἐν ἐσχάταις ἡμέραις μὲ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιον, Προκαθήμενο μὲ λειτουργικὲς εὐαισθησίες, γιὰ ἀπαρτισμὸ τοῦ πολυσήμαντου τούτου ἔργου, ἐπισφραγίζει τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές.
Κάθε τοπικὴ Ἐκκλησία εἶναι φανέρωση τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καὶ εἰκόνα τῆς βασιλείας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο. Καὶ κάθε πιστὸ μέλος της, τὰ ὅποια χαρίσματα ἔλαβε ἀπὸ τὸν Δωρεοδότη Θεό, πρέπει νὰ τὰ διαχειρίζεται «πρὸς καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφεσ. 4, 12). Ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Μόρφου, ποὺ καθ᾽ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ζεῖ καὶ χαίρεται τὰ πολλαπλᾶ σου χαρίσματα, φίλτατε Μάριε Ἀντωνίου, σήμερα, διὰ τῆς χειροθεσίας σου εἰς ἄρχοντα πρωτοψάλτην τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Μητροπόλεως, τὰ τιμᾶ καὶ ἀναγνωρίζει ὡς δῶρα Θεοῦ, ποὺ κατατέθηκαν στὴν ἁγία τράπεζα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν σοὶ προσφέρομεν, κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα».
Καὶ ἐπειδὴ μιλοῦμε γιὰ τὴν τοπική μας Ἐκκλησία στὸν καθεδρικὸ τοῦ Ἁγίου Μάμαντος ναό, ἔρχονται στὴ μνήμη μας ὅσα ἀνέφερε στὸν Ἐνθρονιστήριο καὶ πάλιν λόγο του ὁ μητροπολίτης Μόρφου: «Τώρα, ἀγαπητοί μου, δίνουμε ἐξετάσεις στὴν ἀδέκαστη ἱστορία, ἂν εἴμαστε φορεῖς αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ αὐτῆς τῆς Πίστεως, ἂν εἴμαστε ἄξιοι νὰ λειτουργήσουμε ξανὰ τὸν Ἅγιο Μάμαντα στὴ Μόρφου, ἂν εἴμαστε ἄξιοι νὰ συντηρήσουμε καὶ νὰ ἀναστηλώσουμε τὴ βασιλικὴ τοῦ Ἁγίου Αὐξιβίου στοὺς κατεχόμενους Σόλους, τὴν πρώτη Ἐπισκοπὴ τῆς θεοσώστου Ἐπαρχίας μας». Καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε ἀμφοτέρων τῶν εὐλογιῶν, μὲ τὴ θαραλλέα πρωτοβουλία τοῦ σεπτοῦ ποιμενάρχου μας.
Ἡ σημερινὴ χειροθεσία, ἐπανερχόμενοι στὸ θέμα μας, ἀποτελεῖ καὶ μία πρόταση στὶς ὑπόλοιπες Μητροπόλεις. Καλούμαστε, λοιπόν, νὰ ἐργαστοῦμε γιὰ νὰ ἀναδείξουμε ἀνθρώπους λειτουργημένους, «θυσίαν καθαρὰν καὶ ζῶσαν τῷ Θεῷ», καὶ κληρικούς, καὶ μοναχούς, καὶ ἱεροψάλτες, καὶ λαϊκούς, σὲ ὅποια διακονία κι ἂν εἶναι ἐνταγμένοι. Καὶ ὅταν ἡ Θεία Λειτουργία τελεῖται ἀπὸ ἐνχριστωμένους πιστούς, τότε μιλᾶ στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ ξεκουράζει καὶ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα τους.
Καί, κάνοντας κατάληξιν πρὸς παῦσιν, γιὰ νὰ ὁμιλήσουμε καὶ λίγο μουσικά, μὴν λησμονεῖς ποτέ, ἄρχοντα Πρωτοψάλτα μας, ὅτι καὶ ἐσύ, κατὰ ἕνα μυστικὸ μὰ πραγματικὸ τρόπο, μελωδώντας εἰκονίζεις τὰ Χερουβίμ: «Οἱ τὰ Χερουβὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες». Αὐτὰ τὰ Χερουβὶμ καὶ αὐτὰ τὰ Σεραφίμ, ποὺ ὁ μακαριστὸς Γέροντας ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης τὰ ἔβλεπε ὀφθαλμοφανῶς νὰ συλλειτουργοῦν καὶ νὰ συνεορτάζουν μεθ᾽ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν. Τέτοια συλλείτουργα σοῦ εὔχονται ὁ Ἐπίσκοπος καὶ οἱ κληρικοί μας νὰ ἔχεις ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, «ἕνωσιν οὐρανοῦ καὶ γῆς».
ΑΞΙΟΣ!
Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, 3 Σεπτεμβρίου 2024
