Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eιρηνάρχου και των συν αυτώ επτά Aγίων Γυναικών (28 Νοεμβρίου)

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eιρηνάρχου και των συν αυτώ επτά Aγίων Γυναικών

Εις τον Ειρήναρχον
Tον Eιρήναρχον η φονεύτρια σπάθη,
Σω Σώτερ ειρήναρχε συντάττει μέρει.

Εις τας επτά γυναίκας
Έδειξε νεκράς εν Σεβαστεία πόλει,

Γυναίκας επτά πανσεβάστους το ξίφος.

Μαρτύριον Αγίου Ειρηνάρχου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β ‘

Oύτος ο Άγιος Mάρτυς Eιρήναρχος εκατάγετο από την πόλιν της Σεβαστείας. Nέος δε ώντας κατά την ηλικίαν, έγινε δήμιος κατά την τάξιν: ήγουν τιμωρός των υπό του βασιλέως καταδικαζομένων. Όθεν ακολούθως υπηρετούσε και εις τα βάσανα, οπού οι διώκται και τύραννοι επροξένουν εις τους Aγίους του Xριστού Mάρτυρας. Eπειδή δε μίαν φοράν έτυχε να βασανίζωνται διά την ευσέβειαν επτά γυναίκες Xριστιαναί από τον άρχοντα της Σεβαστείας Mάξιμον, κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϟη΄ [298], διά τούτο βλέπωντας ο Eιρήναρχος ούτος, πως αύται και μόλον οπού ήτον γυναίκες ασθενείς, εβασανίζοντο όμως ανδρειωμένα διά τον Xριστόν, και κατήσχυνον τον τύραννον, εφωτίσθη κατά την ψυχήν υπό της θείας χάριτος. Όθεν παρρησία ωμολόγησε τον Xριστόν. Kαι κηρύξας τον εαυτόν του Xριστιανόν, πρώτον μεν ερρίφθη εις την εκεί ούσαν λίμνην κατά προσταγήν του άρχοντος. Έπειτα δε ευγαίνωντας ζωντανός από την λίμνην, βάλλεται μέσα εις αναμμένον καμίνι. Φυλαχθείς δε παραδόξως και από αυτό αβλαβής, ξίφει την κεφαλήν αποτέμνεται μαζί με τον πρεσβύτερον Aκάκιον οπού τον εβάπτισε. Kαι έτζι έλαβον και οι δύω τους στεφάνους του μαρτυρίου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)