Ὁ Μητροπολίτης Προικοννήσου Ἰ ω σ ή φ έγραφε μεταξύ άλλων στον πρόλογο του βιβλίου “Εγώ τώρα ζω. Δεν υπάρχει θάνατος”:
“Tὸ φαινόμενο ‘Γεράσιμος Φωκᾶς’ τὸ γνώρισα ὄντας λαϊκός.
Ἀνόμοιος ὁ βίος του ἀπὸ ἐκείνων τῆς γενιᾶς μας! …
Ὅλοι λέγαμε: -Μὰ τί εἶναι τέλος πάντων αὐτό τὸ παιδί; Κι ὅλοι τὸν ἀγαπούσαμε! Εἶχε τὸ ‘ἔλα πᾶ’, ποὺ λένε στὴν Κρήτη! Μέλι εἶχε καὶ τραβοῦσε κοντά του ὅλους! Παιδιὰ τοῦ
Κατηχητικοῦ, φρικιά, χίππυδες, κουρεμένους, μαλλιάδες, θεοφοβούμενους, ἄθεους, λιβανισμένους, ἀλιβάνιστους, ἀναρχικούς, μηχανόβιους, κομμουνιστές, ποδοσφαιρόφιλους, πρεζάκηδες, μποέμ, κουλτουριάρηδες, φοιτηταριό, ἀλανιάρηδες, ὅ,τι βάλλει ὁ νοῦς σου! Κι ὅλοι βρίσκανε μιὰ περίεργη ἀνάπαυση κοντά του! Κι ὅλοι τὸν ἄκουγαν, κι ὅλοι τὸν ἀγαποῦσαν! …
Πῆγα στὸ μνῆμα τοῦ κλεινοῦ Φωκᾶ καὶ προσκύνησα καὶ τοῦ ἔκαμα Τρισάγιο!
Μὲ τρεμάμενη ἀπὸ κατάνυξη φωνὴ τὸν ρώτησα: ‘Πές μου νὰ σὲ χαρῶ, ματάκια μου, Γεράσιμέ μου, ἁγιάζουν καὶ στὶς μέρεςμας οἱ Δεσποτάδες;’…». Και δίνει θετική απάντηση ο Ουρανοθρόνιστος Δεσπότης μας Γεράσιμος Φωκάς με τα πολλά θαύματά του.
Στο τελευταίο μνημόσυνό του, τον προηγούμενο μήνα, έδειξε εμφαντικά την μεγάλη αγιότητά του. Είμαστε ακόμη συνεπαρμένοι με ό,τι ζήσαμε.
Μεγάλη η δύναμη του νέου Αγίου μας, δεν τον αντέχουν οι αόρατες δυνάμεις του κακού … Το ζήσαμε πολύ έντονα. Ό,τι γράφουμε τώρα μας φαίνεται τόσο λίγο, τόσο λειψό, τόσο μερικό, τόσο ελάχιστο ως προς την ολότητα της δόξης που του χάρισε ο Θεός και σίγουρα επέτρεψε να φανεί.
Και λέει κι ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, “κοίταξε τι δύναμη δίνει ο Θεός στους ανθρώπους που τον αγαπήσανε, που πήραν το χάρισμα της αιωνίου ζωής”!
Κι εμείς, αν και ζήσαμε κοντά του 20 χρόνια, αν και από την αρχή βλέπαμε θαυμαστά να γίνονται διά της παρουσίας του, διά της προσευχής του, κατά κάποιο τρόπο, τα αντιλαμβανόμασταν ως κάτι το φυσικό. Τώρα όμως, μετά την εκδημία του όλα είναι τελείως διαφορετικά. Αποκαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό η δύναμη της αγιότητάς του.
Και έχουμε ανάγκη, μπροστά σε αυτό το μεγαλείο, για κάποιο διάστημα, να καταφύγουμε στη σιωπή, σε αυτή την υπέροχη, εύλαλη σιωπή, που επιτρέπει στην ψυχή μας κάθε σχετική ανάμνηση, κάθε σχετική εικόνα να αποκαλύπτει νοήματα που ούτε χίλιες λέξεις δεν μπορούν να σου περιγράψουν. Θα ακούσουμε ξανά τις αμέτρητες κασέτες από τους λόγους του στις αγρυπνίες μας, θα επανέλθουμε στα βιβλία που μιλούν για αυτόν, θα τον δούμε στα βίντεο της Χειροτονίας του. Θα τον επικαλούμαστε στην προσευχή μας για όλους μας.
